Бельгия ұлтшылдығы: федерализмге қарсылық және біртұтас мемлекет құру идеясы
Belgian nationalism
Бельгия ұлтшылдығы: федерализмді кері қайтару, елді біртұтас мемлекет ету идеясы. Фламанд, Валлон және Жерман қауымдастықтарының автономиясын жою мақсаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық ұлтшылдық, кейде теріс мағынада бельгизм (Belgicisme; ), – ұлтшылдық идеология. Қазіргі түрінде ол федерализмді кері қайтаруға және Бельгияда біртұтас мемлекет құруға бағытталған. Бұл идеология Фландрия құрайтын Фламанд қауымдастығының, Валония құрайтын Бельгияның француз қауымдастығы мен Бельгияның неміс тілді қауымдастығының, сондай-ақ Валондар мен Фламандтардың тұратын Брюссель астанасының автономиясын азайтуды немесе толығымен жоюды, Бельгиядағы әр этностың өңірлік ұқсас құрылымдарын таратуды жақтады. Ол 1970 жылдардан бері Бельгияны федеративтік мемлекетке айналдырған мемлекеттік құрылым реформаларынан кейін, Бельгияны біртұтас мемлекетке қайтару арқылы Бельгия мемлекетінің егемендігін толыққанды қалпына келтіруді қажет етеді. Бұл ұстаным фламанд ұлтшылдарының, өздерінің аймағының тәуелсіздігін жақтаушылардың, сондай-ақ Валония, Брюссель және неміс тілді аймақшылдардың, өздерінің аймақтарына көбірек автономия беруді жақтаушылардың көзқарастарына қайшы келеді. Бельгиялық ұлтшылдар Бельгиядағы барлық тілдік топтардың бірлігін жақтайды, кез келген шовинистік немесе тілдік дискриминацияны айыптайды, барлық ресми тілдерді (голланд, француз, неміс) білуді және көпмәдениетті, төзімді, күшті азаматтық сезімді қолдайды. Бельгиялық ұлтшылдықты негізінен француз тілінде сөйлейтін саясаткерлер мен Брюссельдегі белгілі бір топтар, сондай-ақ кейбір оңшылдар қолдайды. Фландрия аймағының көп бөлігі аймақшыл (бірақ тәуелсіздікке ұмтылған азшылық бар) және Валония, Брюссель аймақтары мен неміс қауымдастығы да көпшілігі аймақшыл болғандықтан, Бельгияның ешбір аймағында бельгиялық ұлтшылдыққа халықтық қолдау жоқ. Осы идеологияны ашық қолдайтын саяси партиялар қазіргі заманда сайлауда қолдау тапқан жоқ (Бельгияның Жұмысшы партиясы, ол аймақшылдыққа қарсы және елді тілдік принцип бойынша бөлуге қарсы, бірақ ұлтшыл емес, 2010 жылдардың соңында қолдауын арттырды), сондықтан ол этностық топтардың сепаратистік және аймақтық ұлтшылдығына қарағанда әлдеқайда әлсіз болып қала береді.
Belgian nationalism, sometimes pejoratively referred to as Belgicism (Belgicisme; ), is a nationalist ideology. In its modern form it favours the reversal of federalism and the creation of a unitary state in Belgium. The ideology advocates reduced or no autonomy for the Flemish Community who constitute Flanders, the French Community of Belgium and the German speaking Community of Belgium who constitute Wallonia and the Brussels Capital Region which is inhabited by both Walloons and Flemings, and the dissolution of the regional counterparts of each ethnic group within Belgium. It insists on restoring total sovereignty to the level of the Belgian state by reverting Belgium to a unitary state, after decades of state structure reforms that made Belgium a federal state since the 1970s. This position is contrary to Flemish nationalists who advocate the independence of their region, and Walloon, Brussels and German speaking regionalists who advocate more autonomy to their respective regions. Belgian nationalists advocate the unity between all language groups in Belgium, and condemn each perceived chauvinistic or linguistic discrimination, advocate the knowledge of all official languages (Dutch, French, German) and a multicultural, tolerant, strong feeling of citizenship. Belgian nationalism is mainly supported by French speaking politicians and certain circles in Brussels and also some sections of the far right. Because the Flanders region is by large majority regionalist (with a minority seeking independence) and because both the Wallonia and Brussels regions and the German community are also by majority regionalist, there is no popular support for Belgian nationalism in any region of Belgium, and political parties that support this ideology openly have not gained electoral support in the modern era (although the Workers' Party of Belgium, which opposes regionalism and dividing the country by language but is not nationalist, saw its support rise in the late 2010s), so it remains much weaker than the secessionist and regional nationalisms of the ethnic groups.
Тарих
Бельгиялық ұлтшылдық алғаш рет 1789–1790 жылдардағы Брабант революциясы кезінде пайда болды, сол кезде Австриялық Нидерланд Габсбургтердің үстемдігіне қарсы көтеріліс жасап, қазіргі Бельгия аумағында қысқа ғана мерзімге Біріккен Бельгия мемлекетін құрды, ол 1790 жылғы қаңтардан желтоқсанға дейін ғана сақталды. Ол 1830 жылы Бельгия революциясы кезінде қайта жанданды, осы кезде Бельгия Нидерланд Біріккен Корольдігіне қарсы көтеріліп, тәуелсіздікке қол жеткізді. Бельгиялық ұлтшылдықтың интеллектуалдық негізін қалаушылардың бірі – валлондық тарихшы Анри Пирен, ол «Бельгия тарихы» кітап сериясында ерекше бельгиялық ұлттың бар екенін дәлелдеді.
Belgian nationalism first emerged during the Brabant Revolution (1789–1790), when the Austrian Netherlands rebelled against Habsburg rule, creating the short lived United Belgian States in what is now Belgium, which only lasted from January to December 1790. It again emerged in 1830 during the Belgian Revolution, when Belgium rebelled against and gained independence from the United Kingdom of the Netherlands. One of the first people to create an intellectual foundation for Belgian nationalism was the Walloon historian Henri Pirenne, who argued for the existence of a distinct Belgian nation in his book series Histoire de Belgique.
Ағымдағы
Бельгиялық одақ (BUB), орталықшыл одақтастық саяси партия, ресми түрде екі тілді, бірақ іс жүзінде негізінен голланд тілінде сөйлейді. Vivant, француз тілінде сөйлейтін либералды саяси партия, азаматтық ұлтшылдық бағдарламасын қамтиды, ол екі тілділікті жақтаушы. Démocratie Nationale, Front National (Ұлттық майдан) партиясының мұрагері, 2012 жылы атын өзгерткен француз тіліндегі ұлтшыл, өте оңшыл саяси партия.
Belgian Union (BUB), a centrist unionist political party, officially bilingual but in practice mainly Dutch speaking. Vivant, a French speaking liberal political party, which incorporates a civic nationalist programme, that advocates bilingualism. Démocratie Nationale, the heir of Front National (National Front), a French speaking nationalist far right political party which changed its name in 2012.
Өткен
Тарихи тұрғыдан алғанда, фашистік (франкофондық) Рексист партиясы да, (голланд тілінде сөйлейтін) Вердиназо да бельгиялық ұлтшылдығына бағытталған корпоративтік үлгідегі ұлттық сананы қолдады, олар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін нацистік Германиямен ынтымақтастығы үшін тыйым салынғанға дейін. Брабант революциясы кезінде консервативті мемлекетшілдер де, прогрессивті фонкистер де австриялық үкімшіліктен тәуелсіз Бельгияны жақтады.
Historically, both the fascist (Francophone) Rexist Party and (Dutch speaking) Verdinaso both advocated a version of corporatist identity centered on Belgian nationalism, until they were banned for collaboration with Nazi Germany after the Second World War. During the Brabant Revolution, both the conservative Statists and progressive Vonckists advocated for an independent Belgium from Austrian rule.