Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Англиядағы Гэмпшир геологиясы негізінен Креда және Палеоген кезеңдеріне жататын, біртекті бүлінген шөгінді жыныстардан тұрады. Төменгі (ерте) кредалық жыныстар құмтастар мен сазтастардан, ал жоғарғы (кеш) кредалық жыныстар – әртүрлі формациялардан құралған, олар бор тобын құрайды және округтің төбелік аймақтарын қалыптастырады. Бұл жыныстардың үстінде Хэмпшир алабына тән Ламбет, Темза және Браклшем топтарының нашар біріккен палеогендік саздары, құмдары, қиыршық тастары және сілтілері жатыр.
none
The geology of Hampshire in southern England broadly comprises a gently folded succession of sedimentary rocks dating from the Cretaceous and Palaeogene periods. The lower (early) Cretaceous rocks are sandstones and mudstones whilst those of the upper (late) Cretaceous are the various formations which comprise the Chalk Group and give rise to the county's downlands. Overlying these rocks are the less consolidated Palaeogene clays, sands, gravels and silts of the Lambeth, Thames and Bracklesham Groups which characterise the Hampshire Basin.
Гэмпшир алабы
Оңтүстікте, жағалау бойында, Еоцен және Олигоцен кезеңдерінің жұмсақ балшықтары мен қиыршық тастары төменгі, жазық жерді құрайды – Гэмпшир алабын. Пурбек (Дорсет) және Уайт аралдарының қорғауында теңіз эрозиясынан сақталған бұл жерлерде бұталы дала мен ормандық мекендер орналасқан, олардың көп бөлігі Жаңа Орманның құрамына кіреді. Гэмпшир алабының жағалау ландшафтының көп бөлігі соңғы мұз дәуірінен кейін, Фландрия кезеңінде (шамамен 6000 жыл бұрын) теңіз деңгейінің көтерілуі нәтижесінде қалыптасқан. Мұнда бірнеше ірі сағалар мен риалар бар, олардың ішінде 12 мильге созылған Саутгемптон суы және кең, қисық Портсмут порты ерекше аталады. Уайт аралын Гэмпшир жағалауынан бөліп тұратын Солент – бұл суға батқан өзен аңғары, ал одан әрі болған эрозия материкпен байланысты қалған бор тауларының бұзылуына әкелді.
In the south, along the coast, soft Eocene and Oligocene clays and gravels form low flat terrain, the Hampshire Basin. Protected from sea erosion by the Isle of Purbeck, Dorset, and the Isle of Wight, this land supports heathland and woodland habitats, a large area of which form part of the New Forest. Much of the coastal landscape of the Hampshire Basin results from sea level rise in the Flandrian (after the last ice age) some 6000 years BP. There are several large estuaries and rias, notably the 12 mile long Southampton Water and the large convoluted Portsmouth Harbour. The Solent, which separates the Isle of Wight from the coast of Hampshire, is itself a flooded river valley, further erosion having broken the remaining chalk link with the mainland.
Кремді қаптамалар
Ауданның орталығы мен солтүстігіндегі субстрат – Хэмпшир Даунс және Саут Даунс ақтасты құрайды. Бұл тік беткейлі биік төбелер, олар оңтүстіктегі сазды топырақтармен шектеседі. Даунланд әктасты шөптесін мекендеу ортасын қолдайды, ол жабайы гүлдер мен жәндіктер үшін, сондай-ақ егістік шаруашылығы үшін маңызды. Төбелер солтүстікке қарай Кеннет аңғарына қарай тік құлдырап, оңтүстікке қарай бірте-бірте төмендейді. Ауданның ең биік нүктесі – Пилот Хилл, оның биіктігі 286 м / 938 футқа жетеді. Тест және Итчен өзендері даунландтан жасыл аңғарлар арқылы ағып өтеді, екеуі де форель мен басқа да жабайы жануарларды қамтамасыз етеді. Хэмпшир бассейнінің солтүстігіндегі ақтастың шығыстан батысқа қарай созылған бүгілулер тізбегі, төмендегі юралық қабаттардағы жарылымдармен бақыланады. Оңтүстіктен солтүстікке қарай бұл Винчестер – Ист-Мион антиклиналасы, Винчестер – Кингс-Сомборн синклинасы / Алдербери – Моттисфонт синклинасы, Стокбридж антиклиналасы және Мишельдевер синклинасы. Әсіресе Винчестер – Ист-Мион антиклиналасы Ю Хилл, Комптон Даун, Оливерс Баттери, Магдален (Морн) Хилл, Чилкомб Даун, Чизфут Хед, Телеграф Хилл, Дикон Хилл, Твайфорд Даун, Сент-Кэтринс Хилл, Бикон Хилл, Олд Винчестер Хилл және Хенвуд Даун сияқты көптеген төбелерді құрайды. Ақтас шеттерінің солтүстігінде Пьюси – Кингсклэр антиклиналасы, ал оңтүстігінде Дин-Хилл антиклиналасы, Портсдаун антиклиналасы, Бере орманы синклинасы және Чичестер синклинасы орналасқан. Солтүстікке қарай, даунландтан тыс, ландшафт қайтадан жазық балшықты және қиыршық тасты далаға айналады, бірақ солтүстік әдетте оңтүстікке қарағанда жасыл және әртүрлі.
In the centre and north of the county the substrate is the chalk of the Hampshire Downs and the South Downs. These are high hills with steep slopes where they border the clays to the south. The downland supports a calcareous grassland habitat, important for wild flowers and insects, as well as arable agriculture. The hills dip steeply forming a scarp onto the Kennet valley to the north, and dip gently to the south. The highest point in the county is Pilot Hill, which reaches the height of 286m/938 ft. The rivers Test and Itchen flow from the downland through green valleys, both supporting trout and other wildlife. A series of east west trending folds in the chalk to the north of the Hampshire Basin is controlled by faults in the underlying Jurassic strata. From south to north these are the Winchester East Meon Anticline, the Winchester King's Somborne Syncline/Alderbury Mottisfont Syncline, the Stockbridge Anticline and the Micheldever Syncline. The Winchester East Meon Anticline in particular gives rise to many hills including Yew Hill, Compton Down, Oliver's Battery, Magdalen (Morn) Hill, Chilcomb Down, Cheesefoot Head, Telegraph Hill, Deacon Hill, Twyford Down, St. Catherine's Hill, Beacon Hill, Old Winchester Hill and Henwood Down. Around the chalk margins to the north are the Pewsey Kingsclere Anticline and to the south the Dean Hill Anticline, Portsdown Anticline, Forest of Bere Syncline and Chichester Syncline. Further north, beyond the downs, the landscape is again lowland clay and gravel heathland, though the north is generally greener and more diverse than the south.