Әлеуметтануда гомосоциалдық – романтикалық емес, бір жынысты қарым-қатынастар (достық, ұстаздық). Еркектердің үстемдігін түсіндіреді. SEO үшін маңызды сөздер: гомосоциалдық, әлеуметтану.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір жынысты адамдармен әлеуметтену
Socializing with the same sex
Социологияда гомосоциализм – романтикалық немесе сексуалдық сипаттамасы жоқ, мысалы, достық, ұстаздық немесе басқа да бір жынысты қарым-қатынастарды білдіреді. Зерттеушілер бұл ұғымды негізінен ер адамдардың қоғамдағы үстемдігін қалай сақтайтынын түсіндіру үшін пайдаланады. Гомосоциализмді Ева Кософски Седжвик ерлердің гомосоциалдық құштарлығын талқылағанда танымал етті. Седжвик бұл терминді гомосексуализмнен ажырату және гомосексуализмге деген қорқыныш немесе жек көрумен қатар ерлердің байланысының бір түрін білдіру үшін қолданды. Жан Липман Блюмен одан бұрын (1976) гомосоциализмді сексуалдық емес, әлеуметтік бағыттылық ретінде анықтаған. Гомосоциализмге қарама-қарсы гетеросоциализм – қарама-қарсы жынысты адамдармен сексуалдық қатынассыз әлеуметтік қарым-қатынастарды сипаттайды.
In sociology, homosociality means same sex relationships that are not of a romantic or sexual nature, such as friendship, mentorship, or others. Researchers who use the concept mainly do so to explain how men uphold men's dominance in society. Homosocial was popularized by Eve Kosofsky Sedgwick in her discussion of male homosocial desire. Sedgwick used the term to distinguish from homosexual and to connote a form of male bonding often accompanied by fear or hatred of homosexuality. Jean Lipman Blumen had earlier (1976) defined homosociality as a preference for members of one's own sex – a social rather than a sexual preference. The opposite of homosocial is heterosocial, describing non sexual relations with the opposite sex.
Эмпирикалық дәлелдер
Роуз ұсынған зерттеуде 20 мен 28 жас аралығындағы ерлер мен әйелдер бір жынысты және әртүрлі жынысты достық қарым-қатынастарды бағалау бойынша тексерілді. Нәтижелер ерлер мен әйелдердің бір жынысты қарым-қатынастарды артық көретінін көрсетті. Әртүрлі жынысты қарым-қатынастарды ерлер мен әйелдер бір жынысты достыққа қарағанда аз пайдалы және адал деп бағалады, сондай-ақ достық қарым-қатынастардың әртүрлі жынысты және бір жынысты қарым-қатынастар арасында өзгеше екені анықталды. Мәдениетке, отбасы мен әлеуметтік құрылымға байланысты бір жынысты әртүрліліктер 3 пен 9 жас аралығында қалыптасатыны анықталды (LaFreniere, Strayer, & Gauthier, 1984; Jacklin & Maccoby, 1978; Harkness & Super, 1985). Лафреньер, Страйер және Готье (1984) үш жылдық зерттеу жүргізіп, 1 мен 6 жас аралығындағы он бес құрбы топ, 98 ұл және 93 қызды бақылады. Балалық шақтағы жыныстық бөлінуді зерттегенде, зерттеушілер бөлінудің жасқа қарай артатынын және көптеген батыс балаларының осы бейімділікті 3-4 жаста көрсететінін анықтады. Алайда, Харкенс пен Супердің зерттеуінде кениялық балалар 6-9 жасқа дейін ойнас серіктестерін таңдауда жыныстық әртүрлілікті көрсетпеді. Зерттеушілер 152 кениялық баланы ауылдық жерлерде бақылап, ата-аналардың күтулері мен дәстүрлі міндеттер артқан кезде ғана бұл өзгеріс орын алғанын анықтады. "Мұндай жыныстық бөлінудің қашан және қалай пайда болатыны – жеке тұлға мен мәдени тұрғыдан құрылған ортаның бірлескен өнімі" (Harkness & Super, 1985). Балаларда өз жынысына қатысты әлеуметтік бейімділік ерте дамуы мүмкін. Атап айтқанда, зерттеулер көрсеткендей, 3-4 жасқа дейін балалар өз жынысына жататын адамдарды қарама-қарсы жыныстағылардан артық көреді (Bussey & Bandura, 1992). Яғни, қыздар ұлдарға қарағанда басқа қыздарды (қыздар мен әйелдерді) артық көреді. Бұл нәтижелер жас ұлдар үшін де сәйкес келеді. Сонымен қатар, Кэрол Мартиннің (1989) зерттеуі 4,5 жастағы ұлдардың "еркекше қыз" ретінде бейнеленген қызға қарағанда "әлсіз ұл" ретінде бейнеленген ұлға көбірек қарсылық білдіретінін көрсетті; ал 8,5 жастағы ұлдар "әлсіз ұл" ретінде бейнеленген ұлға көбірек қарсылық білдіреді. Бұл жас айырмашылығы 4 жастағы балалардың жыныстық роліне қарамастан өз жынысын артық көретінін көрсетеді. Алайда, 8 жасқа келгенде, ұлдар еркектерге қатысты әлеуметтік күтулерді ұстана бастайды және әйелге тән мінез-құлықты төмен бағалайды. Сондай-ақ, 10-12 жастағы балалар бір жынысты адамдармен әлеуметтенуді артық көретіні анықталды. Яғни, қыздар басқа қыздармен әлеуметтенетін қыздарды, ал ұлдар басқа ұлдармен әлеуметтенетін ұлдарды жақсы көреді.
In a study presented by Rose, males and females between the ages of 20 and 28 were examined on their evaluations of same and cross sex friendships. Results showed a preference for same sex relationships in both men and women. Cross sex relationships were evaluated by men and women to be less helpful, and less loyal than same sex friendships, and friendship formation was found to be different between cross sex and same sex relationships as well. Depending on the culture, and family, and social structures, same sex preferences have been found to develop between 3 and 9 years old. (LaFreniere, Strayer,& Gauthier, 1984; Jacklin& Maccoby, 1978; Harkness & Super, 1985). LaFreniere, Strayer, and Gauthier (1984) conducted a three year long study observing fifteen peer groups between the ages of 1 and 6 years old, 98 boys and 93 girls. As they looked into sex segregation in childhood, the researchers found that segregation rose with age and that most Western children exhibit these preferences around 3–4 years old. However, in a study by Harkenss and Super, Kenyan children were not found to have sex preference in playmates until the ages of 6 to 9 years old. Researchers observed 152 Kenyan children in rural settings and found that this change didn't occur until parental expectations and customary duties increased. "Just when and how such gender segregation appears, is the joint product of the individual and the culturally constructed niche" (Harkness & Super, 1985). It appears that the social bias towards members of one's own sex can develop early in children. Specifically, studies have found that by the early age of 3 or 4, children prefer members of their own sex to members of the opposite sex (Bussey & Bandura, 1992). That is, young girls favor other females (girls and women) over males (boys and men). The findings are identical for young boys. Moreover, a study done by Carol Martin (1989) found that boys 4.5 years of age expressed significantly more dislike for a girl depicted as a "tomboy" than a boy depicted as a "sissy"; whereas boys 8.5 years of age express more dislike for a boy depicted as a "sissy". This age difference suggests that children as young as 4 prefer their own sex regardless of gender incongruent behavior. Around the age of 8 however, boys begin to adhere to and appreciate the social expectations for males—devaluing feminine behavior. It has also been shown that children ages 10–12 prefer same sex socializing. That is, girls favored girls who socialized with other girls and boys liked boys who socialized with other boys.
Жыныстық бейімділік
Гомосоциалдық, өз анықтамасы бойынша, гетеросексуалдықты да, гомосексуалдықты да білдірмейді. Мысалы, гетеросексуал ер адам еркектермен қарым-қатынас жасауды қалайтын болса, оны гомосоциалды гетеросексуал деп санауға болады. Бұл термин феминистер тарапынан ерлер арасындағы ынтымақтастықтың қырларын көрсету үшін жиі қолданылады. Кейбір феминистер әйелдердің гомосоциалдығы, феминизм және лесбияндық құштарлық арасындағы тығыз байланысты анықтайды. Одре Лорд: "Нағыз феминист, ол әйелдермен қарым-қатынас жасаса да, жасаса да, лесбияндық санамен әрекет етеді" деп мәлімдеген.
Homosociality, by definition, implies neither heterosexuality nor homosexuality. For example, a heterosexual male who prefers to socialize with men may be considered a homosocial heterosexual. The term is often used by feminists to emphasize aspects of solidarity between males. Some feminists also identify a close link between female homosociality, feminism, and lesbian desire, with Audre Lorde stating "the true feminist deals out of a lesbian consciousness whether or not she ever sleeps with women."
Феминисттік теория
Феминист ғалымдар, Розабет Мосс Кантер, Хайди Хартман сияқтылар, жұмыс орнында ерлердің үстемдік ету үлгілерін жалғастыруда ерлердің гомосоциалдығының ролін атап көрсетті. Кантер "метафоралық 'гомосоциалдық көбейту' – ерлер өздерінің үстемдік билік қатынастарын тек оларға ұқсас еркектермен бірігіп, ортақ кәсіби кеңістік пен жеңілдіктерді бөлісу арқылы қайта жаңартуға тырысады" дегенді зерттеді, бірақ "кейінгі зерттеулер Кантердің негізгі аргументіне қатысты кейбір түзетулер енгізді [re] 'гомосоциалдық көбейту'". Тимоти Лори "гомосоциалдық" терминінің еркектік социологиясында қолданылуын сынға алып, "гомосоциалдық туралы көптеген зерттеулер еркектердің табиғи түрде басқа еркектермен сәйкестендіруге және қарым-қатынас құруға ұмтылатындығы туралы алғышартты сақтайды. Осылайша, құпия "ерлер саясаты" ерлердің әйелдермен қарым-қатынасына немесе әйелдердің еркектікпен қарым-қатынасына қарағанда басымдық береді". Карен Габриэль Үндістан контекстінде гомосоциалдықтың жұмыс істеуін нақты зерттеулер арқылы тиімді түрде картаға түсіреді.
Feminist scholars such as Rosabeth Moss Kanter and Heidi Hartmann and others have emphasized the role of male homosociality in perpetuating perceived patterns of male dominance in the workplace. Kanter has explored "metaphorical 'homosocial reproduction' how men attempt to reproduce their dominant power relations by only uniting with and sharing the same occupational space and privilege with those males" who resemble them although "subsequent research has suggested some revisions of Kanter's underlying argument [re] 'homosocial reproduction'". Timothy Laurie has criticized how "homosociality" is used in the sociology of masculinity, noting that "much extant research on [homosociality] retains the premise that men innately seek identification and communication with other men. The mysterious malepolitik is thus privileged over men's relationships to femininity, or women's relationships to masculinity". In terms of specific studies, Karen Gabriel offers a useful mapping of the working of homosociality in the context of India.
Гомосоциалдық/жыныстық
Гомосоциалдық пен гомосексуализм арасындағы қарым-қатынасқа қатысты пікір таласы бар: "Ерлердің гомосоциалдығы ерлердің гомосексуализмімен қандай байланыста, егер байланыс болса, бұл саладағы ғалымдардың алдында тұрған маңызды сұрақтардың бірі". Ив Кософски Седжвик гомосоциалдық пен гомосексуализм арасындағы үздіксіздік спектрін анықтайды және феминизм мен лесбияндық құштарлықты байланыстырады. Бұл көзқарас Адриен Ричтің "лесбияндық үздіксіздік" тұжырымдамасымен салыстырылды. Сонымен қатар, Седжвик "ерлердің гомосоциалдығын үшбұрышты құрылыммен сипатталатын ерлердің байланысының бір түрі ретінде анықтайды. Бұл үшбұрышта ерлер бір-бірімен тығыз, бірақ жыныстық емес қарым-қатынаста болады, ал әйелдер осы қарым-қатынастарды білдіретін құрал ретінде танылады". Седжвиктің "екі еркек әйелдің махаббаты үшін бәсекелесіп жатқандай көрінетін махаббат үшбұрышы" туралы талдауы Рене Жирардтың мұндай үшбұрыш ерлер арасындағы тартымдылықты бәсекелестік ретінде жасыруы мүмкін деген пікірін дамытады. Жирар "гомосексуалистік тенденцияның логикалық себебі – үлгі/басты бәсекелес ер адам болуы" деп мәлімдеді, бұл кейде "орталық тұлғаның айқын артуына және [әйел] нысанының біртіндеп жойылуына" алып келеді. Австралияның Секс, Денсаулық және Қоғам зерттеу орталығының (ARCSHS), Ла Тробе университетіндегі зерттеулері, гетеросексуалдық қызметтен гөрі өзара тану ерлердің гомосоциалдық байланысын құруға көмектесетінін көрсетті.
There is further controversy regarding the relationship between homosociality and homosexuality: "how, if at all, male homosociality is connected to male homosexuality is one of the key questions posed by scholars in the field". Eve Kosofsky Sedgwick identifies a continuum between homosociality and homosexuality, going as far as correlating feminism and lesbian desire. This approach has been compared to Adrienne Rich's concept of the "lesbian continuum." At the same time, Sedgwick "defines male homosociality as a form of male bonding with a characteristic triangular structure. In this triangle, men have intense but nonsexual bonds with other men, and women serve as the conduits through which those bonds are expressed". Sedgwick's analysis of "the love triangle in which two men appear to be competing for a woman's love develops René Girard's claim that such a triangle may disguise as rivalry what is actually an attraction between men". Girard argued that "the homosexual drift stems logically from the fact that the model/rival is a man", producing at times a "noticeably increased preponderance of the mediator and a gradual obliteration of the [female] object". Research at the Australian Research Centre in Sex, Health and Society (ARCSHS), La Trobe University, has found that mutual identification over heterosexual activity is often the medium through which male homosocial bonding is enacted.
Броманс
Халықтық мәдениетте "броманс" сөзі жақында екі ер адам арасындағы тығыз, бірақ жыныстық қатынассыз, әлеуметтік байланысты білдіру үшін қолданыла бастады. Броманс көбінесе екі гетеросексуал ер адам арасында қолданылады, алайда танымал гей-гетеросексуал броманстары (сондай-ақ гомоманс немесе хоброманс деп те аталады) да болған. Әйелдер арасындағы осыған ұқсас байланыс "воманс" деп аталады.
In popular culture, the word bromance has recently been used to refer to an especially close homosocial yet non sexual relationship between two men. Bromance is most often used in the case of two heterosexual partners, although there have been prominent celebrity gay straight bromances (also known as homomances or hobromances). The female equivalent is a womance.