Адалар Корбейский (751-827) – Карл Мартеллдің ұлы, Шарльменнің туысы, қасиетті саналған монах. Корбей монастырында білім алып, әкімшілік қызмет атқарды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адаард Корби (Adalhardus Corbeiensis; шамамен 751, Huise – 2 қаңтар 827) – Карл Мартелдің ұлы Бернардтың ұлы, Пепиннің туысы; Карл Ұлы оның туысқан болған. Ол Рим католик және Шығыс православие шіркеулерінде әулие ретінде танылады.
Adalard of Corbie (Adalhardus Corbeiensis; c. 751, Huise – 2 January 827) was the son of Bernard who was the son of Charles Martel and half brother of Pepin; Charlemagne was his cousin. He is recognised as a saint within the Roman Catholic and Eastern Orthodox Church.
Өмірбаян
Адалард Ахендегі Карл I Ұлының сарайындағы Палатин мектебінде жақсы білім алды және әлі жас кезінде сарай графы болып тағайындалды. Жиырма жасында ол 662 жылы королева Батильда құрған Пикардиядағы Корби монастыріне кірді. Жоғарғы сот әкімшісі ретінде ол әскери жоспарлар талқыланған бірнеше мәжіліске қатысты. Оның "De ordine palatinii" еңбегі Пепин билігінің соңында жақсы дамыған барлау жүйесін егжей-тегжейлі сипаттайды. 810 жылы Миланда қайтыс болған Пепин, Адалардты он екі жасар ұлы Бернардтың тәрбиешісі етіп тағайындады. 817 жылы Пепиннің ұлы Бернард императорлық тәжді иеленгісі келгенде, император Людовик І ғибадатты Адалард Бернардқа көңіл бөліп отыр деп күдіктенді және оны Гермутьеге, қазіргі Нойрмутьеге, сол аттас аралға жер аударды. Адалардтың ағасы Вала Корбиде монах болуға мәжбүр болды. Жеті жылдан кейін Людовик қателігін түсініп, Адалардты өзінің бас кеңесшілерінің бірі етіп тағайындады. Корвей императорлық аббат болды; оның аумағы Падерборн епископтығынан Брансвик герцогтығына дейін созылды. Оның аббаты Регенсбургтегі императорлық мәжілісте жиырма бір епископпен бірге отырған он бір аббаттың бірі болды. Ол жетпіс үш жасында дүние салды. Оның өлімінен кейін көп ұзамай, Адалхардты жоғары бағалаған Пасказий Радбертус "Адалхардтың өмірбаянын" жазды.
Adalard received a good education in the Palatine School at the Court of Charlemagne in Aachen, and while still very young was made Count of the Palace. At the age of twenty, he entered the monastery at Corbie in Picardy, a monastery that had been founded by queen Bathild, in 662. As a high court administrator, he attended some meetings that discussed military planning. His De ordine palatinii discusses in some detail a well developed intelligence system by the end of Pepin's reign. At his death in Milan in 810, Pepin appointed Adalard tutor to his son Bernard of Italy, then but twelve years of age. When, in 817, Bernard, son of Pepin, aspired to the imperial crown, emperor Louis the Pious suspected Adalard of being in sympathy with Bernard and banished him to Hermoutier, the modern Noirmoutier, on the island of the same name. Adalard's brother Wala was obliged to become a monk at Corbie. After seven years Louis saw his mistake and made Adalard one of his chief advisers. Corvey was an imperial abbey; its territory extended from the bishopric of Paderborn to the duchy of Brunswick. Its abbot was one of the eleven abbots, who sat with twenty one bishops in the imperial diet at Regensburg. at the age of seventy three. Shortly after his death, the Vitae Adalhardi was written by Paschasius Radbertus, who admired Adalhard greatly.
Құрмет
Адалард Франция мен Төменгі Рейн бойындағы көптеген шіркеулер мен қалалардың қасиетті қамқоршысы ретінде құрметке ие.
Adalard is honoured as patron saint of many churches and towns in France and along the lower Rhine.