Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18 ғасырдағы Йоркширдегі бақ, Англия
18th century garden in Yorkshire, England
Студли Корольдік паркі, оның ішінде Фонтанс аббаттығының қираған қалдықтары Англияның Солтүстік Йоркширде орналасқан ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра нысаны болып табылады. Аумағы шамамен 400 шаршы километрді құрайтын бұл жерде 18 ғасырдағы ландшафтық бақ, Еуропадағы ең ірі цистерциандық аббаттығының қираған қалдықтары, Якоб дәуіріндегі сарайдың қираған қалдықтары және Вильям Бурджес салған Виктория дәуіріндегі шіркеу орналасқан. Бастапқыда жеке-жеке иеліктер болған Фонтанс иелігі монастырлар таратылғаннан кейін Грешем, Проктор және Мессенджер отбасыларына тиесілі болды. Ал Студли иелігі Мэри Мэллори мен Джордж Айзлабидің некесінен кейін Мэллори (немесе Мэллори) отбасысы, сосын Айзлаби отбасысының қолына өтті. 1767 жылдың 22 желтоқсанында Уильям Айзлаби Джон Мессенджерден Фонтанс иелігін сатып алғанда осы екі иелік біріктірілді. 1966 жылы Уэст Райдинг округі кеңесі сатып алғаннан кейін мүлік мемлекеттік меншікке өтті. 1983 жылы ол Ұлттық траст қорына берілді. Бақтар мен парк ағылшын бақша өнерінің 17 ғасырдың соңынан 1780 жылдарға және одан кейінгі кезеңдердегі дамуының барлық сатыларын көрсетеді. Ең қызығы, Джон мен Уильям ескірген бөліктерін ауыстырудың орнына, жаңа бақша үрдістерін қабылдап, өздері жобалаған ландшафтын кеңейтті. Осының нәтижесінде, бүгінгі күні бұл жер ландшафтық стильдердің толық каталогына айналды.
Studley Royal Park including the ruins of Fountains Abbey is a designated World Heritage Site in North Yorkshire, England. The site, which has an area of , features an 18th century landscaped garden, some of the largest Cistercian abbey ruins in Europe, ruins of a Jacobean mansion and a Victorian church designed by William Burges. Originally separate estates, after the Dissolution of the Monasteries, the Fountains estate was owned by the Gresham, Proctor, and Messenger families. At the same time, the Studley estate was separately held by the Mallorie (or Mallory) and then Aislabie families, after the marriage of Mary Mallory and George Aislabie. The estates were combined on 22 December 1767, when William Aislabie purchased the Fountains estate from John Messenger. In 1966, the property came into public ownership after its purchase by West Riding County Council. In 1983, it was acquired by the National Trust. The gardens and park reflect every stage in the evolution of English garden fashion, from the late 17th century to the 1780s and beyond. Most unusually, both John and William embraced new garden fashions by extending their designed landscape rather than replacing and remaking outmoded parts. As a result, the cumulative whole is a catalogue of significant landscaping styles.
Өмірбаян
Студли Рояль паркі – Солтүстік Йоркширдегі Англиядағы кеңес. Жері көбінесе еңіске, шығысқа қарайтын көріністері ландшафтының ерекшелігі болып табылады. Скелл өзені осы аумақтан өтеді, Жоғарғы карбон кезеңінің құмтасы және пермдік магнезиялық әктас қабаттарын кесіп өтеді. Парк Фountains Abbey-дің бұрынғы жерлерінің бірігуі арқылы құрылды, олар Диссилюциядан кейін Gresham отбасы сатып алды, сондай-ақ Studley Royal мүлігі де осыған қосылды. Studley Royal паркі орналасқан жердің тарихқа дейінгі тегі толық зерттелмегенімен, аймақта қоныстанған адамдардың іздері бар. Паркте қазылған кремний жиынтығы осы аумақта кремниймен жұмыс істеген адамдар болғанын көрсетеді. 4500 жыл бұрынғы шаруашылық қызметіне қатысты деректер де бар. Орта ғасырларда монастырлық жерлердің иелігі біртіндеп артты. Мысалы, 1220 жылдары Кассандра де Алеман Swanley-дегі жерді монастырь шаруашылығының бөлігі ретінде сыйлады. Дегенмен, осы келісімдерге минералды ресурстарды өндіру кірмейтін, олар Messenger-дің қарамағында болды. Отбасы аббаттың қираған қалдықтарына да қызығушылық танытты және 1655 жылдан бастап адамдарға келуге рұқсат берді. Жабық парк алғаш рет Кристофер Сакстонның 1577 жылғы Йоркшир картасында бейнеленді. Басқа ерте элементтерге Жоғарғы канал және Drum Falls кірді. Кейіннен су тасқыны осы алғашқы құрылыстарға зақым келтірді, ал 1726 жылға қарай шамамен 100 адам каналдар мен көлдерді қоса, су нысандарын жасауға жұмыстанды. Оның меншігінде, ол жерге қосымша жабдықтар қосты, оның ішінде тастан жасалған обелиск, сондай-ақ Робин Гудтың құдығы, кішкентай бұлақты қамтыды. Қоныс аударушылар қоғамы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда таратылды, бірақ оның жатақханасы неміс және поляк босқындарына берілді. Соғыстан кейін, мүлікті күтіп ұстау Vyner отбасы үшін тым қымбат болды, олар оны Broadlands Properties компаниясына 1,250,000 фунт стерлингке сатты. Кейіннен олар 1969 жылы Fountains Hall-ды Батыс Райдинг округі кеңесіне сатты. Сент-Мария шіркеуі мемлекеттік меншікте және жергілікті басқару келісімі бойынша Ұлттық трест басқарады. 1992 жылы Тед Куллинан келушілердің саны артып келе жатқанын ескере отырып, жаңа келушілер орталығы мен тұрақтарды жобалады. Абаттан солтүстік-батысқа қарай, аңғардың үстінде орналасқан жаңа келушілер орталығында ашық ауланың айналасында орналасқан дүкен, үлкен мейрамхана, лекциялық зал және көрме алаңы (қазір кеңсе ретінде пайдаланылады) бар. 2016 жылы Мэтт Коллишоу Seria Ludo және The Pineal Eye in the Temple of Piety туындыларын жасады. 2018 жылы Чарльз Холланд, Люси Орта және Flea Folly Architects ландшафттағы жоғалған ақымақтарды қайта жасау үшін көркем туындылар жасады. 2021 жылы Стив Мессам These Passing Things атты көрмеде үш туынды жасады, ал 2022 жылы Джо Корниш мүліктің әртүрлі ғимараттарында Still Time to Wonder фотокөрмесін ұйымдастырды.
Studley Royal Park is an estate in North Yorkshire, England. The land broadly slopes and east facing views are a feature of its landscape. The River Skell runs through the site, cutting through layers of Upper Carboniferous sandstone and Permian Magnesian limestone. The park was formed through the aggregation of the former land holdings of Fountains Abbey, which were purchased by the Gresham family after the Dissolution, and the estate of Studley Royal. Whilst the prehistoric origins of the land upon which Studley Royal Park now stands are under researched, there is evidence for settlement in the area. An excavated flint assemblage from the park demonstrates the presence of people working flint on the site. There is evidence of farming activity dated to 4,500 years ago. During the medieval period, monastic landholding steadily increased. For example, in the 1220s, Cassandra de Aleman donated land at Swanley to become part of the monastic grange.|name=first|group=note however these leases excluded mineral extraction, which were kept by Messenger. The family were also keenly interested in the ruins of the abbey itself, and allowed people to visit from as early as 1655. A depiction of the enclosed park first appeared on Christopher Saxton's 1577 map of Yorkshire. Other early features included The Upper Canal and Drum Falls. Flooding subsequently damaged these early developments, and by 1726 approximately 100 men were working to create water features, which included canals and ponds. Under her ownership, she made further additions to the grounds, which included the stone Obelisk, as well as Robin Hood's Well, which enclosed a small spring. The Settlers Society ended at the outbreak of the Second World War, but its accommodation was repurposed to house German and Polish refugees. After the war, the upkeep of the estate became too expensive for the Vyner family, who sold it to Broadlands Properties for £1,250,000. They subsequently also sold Fountains Hall to West Riding County Council in 1969. St Mary’s Church is owned by the State and managed by the National Trust under a local management agreement. In 1992, a new visitor centre and car parks were designed by Ted Cullinan to accommodate growing visitor numbers. Lying north west of the Abbey above the valley floor, the new visitor centre incorporated a shop, large restaurant, lecture theatre and exhibition space (currently office space) arranged around an open courtyard. In 2016, Mat Collishaw created Seria Ludo and The Pineal Eye in the Temple of Piety. In 2018, Charles Holland, Lucy Orta and Flea Folly Architects created artworks to reimagine lost follies in the landscape. In 2021, Steve Messam created three artworks in an exhibition entitled These Passing Things and in 2022 Joe Cornish created a photographic exhibition Still Time to Wonder in various buildings on the property.
Маңыздылығы
Ұлттық сенім қорының меншігіндегі Студли Рояль – бұл бір кезде әлдеқайда кеңейтілген Айслаби жобасының сақталған ядросы. Бұл жоба олардың иелігіндегі төңіректегі шаруашылық ландшафтын, Рипонға және одан да алысқа созылатын көріністерді, сондай-ақ Лавер Банкс және Хакфолл (Студлиден жеті миль қашықтықта) сияқты басқа жобаланған ландшафттарға дейін жететін жолдарды қамтыды.
Studley Royal, under National Trust ownership, is the preserved core of a once much more substantial Aislabie project, which incorporated the surrounding agrarian landscape that they owned, long distance views to Ripon and beyond, and rides extending to other designed landscapes including Laver Banks and Hackfall (seven miles from Studley).
Қасиетті Мария шіркеуі
Сент-Мария шіркеуін сәулетші Уильям Бурджес салған, ал тапсырыс беруші – Рипонның бірінші маркизінің отбасы. Бұл құдайға арналған орынның салынуына 1870 жылы Грекияда ұрланып өлтірілген Фредерик Грантэм Вайнердің қайтысы түрткі болған деген болжам бар. Бурджестің сәулетші болып тағайындалуының себебі, оның ең үлкен демеушісі Джон Крайтон Стюарт, 3-ші Бьют маркизі мен Оксфордта дос болған Вайнер арасындағы байланыс болуы мүмкін. Леди Рипонның Studley Royal-дегі меншігіндегі Сент-Мария шіркеуі 1870 жылы тапсырылды, ал құрылыс жұмыстары 1871 жылы басталды. Шіркеу 1878 жылы қасиетті деп жарияланды. Скелтон шіркеуіндегідей, Бурджестің дизайны оның ұнататын ерте француз стилінен ағылшын стиліне өтуін көрсетеді. Певснер «Виктория дәуірінің қасиетті орны, ерте ағылшын даңқының арманы» деп жазды. Ішкі безендірілісі керемет, байлығы мен сәні Скелтон шіркеуінен де асып түседі. Витражды әйнектердің сапасы ерекше жоғары. Сент-Мария – Бурджестің «ғибадаттану шедеврі». Екі маркиз бен олардың әйелдері де осы жерге жерленген. Капелла 1494 және 1526 жылдар аралығында Мармадуке Хубимен жөнделді. Реформациядан кейін капелла 1551–1554 жылдар аралығында әйелдерді шіркеуге қабылдау рәсімі үшін пайдаланылды, бірақ кейін уақыт өте келе қирап кетті. 1738 жылы Джон Клерк келген кезде, еліктердің топтасып жүргенін көрді, олар «қозғалған орманға» ұқсады деп сипаттады.
St Mary's Church was built by the architect William Burges and commissioned by the family of the First Marquess of Ripon. It has been suggested that the construction of this place of worship was prompted by the death of Frederick Grantham Vyner, who was kidnapped and killed in Greece in 1870. Burges' appointment as architect was most likely due to the connection between his greatest patron, John Crichton Stuart, 3rd Marquess of Bute and Vyner, who had been friends at Oxford. St Mary's, on Lady Ripon's estate at Studley Royal, was commissioned in 1870 and work began in 1871. The church was consecrated in 1878. As at Skelton, Burges' design demonstrates a move from his favoured Early French, to an English style. Pevsner writes of "a Victorian shrine, a dream of Early English glory." The interior is spectacular, exceeding Skelton in richness and majesty. The stained glass is of particularly high quality. St Mary's is Burges' "ecclesiastical masterpiece." Both marquesses and their wives are buried there. The chapel was repaired by Marmaduke Huby between 1494 and 1526. Post reformation the chapel continued to be used between 1551–54 for the churching of women, until falling into ruin. John Clerk, visiting in 1738, described how the buck deer moved in a group, so that they "resemble a moving forrest [sic]".
Студли патшалық үйі
Парктің солтүстік-батыс бұрышында Стадли Корольдік үйі (немесе залы) орналасқан. Бастапқыда ортағасырлық поместье болған, 1220 жылдарға қарай Кассандра де Алеман жасаған кең бақ туралы жазбалар сақталған. Тастан салынған, шатыры тақтаймен жабылған, әр төрт бұрышында ерекше павильон мұнаралары бар, 11 708 шаршы фут (шамамен 1090 шаршы метр) таза үй орталық алаңқайды қоршап тұр, барлық негізгі бөлмелер осы алаңқайға қарап тұр, ал жұмыс істейтін сағат мұнарасы басымдық құрайды. Қазба жұмыстары көрсеткендей, ауыл Алдфилдке қарайтын маңызды жолмен бірге орналасқан. Табылған ең ерте керамика бұйымдары шамамен 1180–1220 жылдарға, ал соңғы табылар шамамен 1300 жылға жатады. Бұл жерде сол кезде сирек кездесетін тас ошағы бар екі қабатты үлкен диірменшінің үйі де болған. 1362 жылы үйді жесір Хорнер Ричард Темпестке сатты.
Studley Royal House (or Hall) stood in the north west corner of the park. Originally a medieval manor house, there is a record from the 1220s of an extensive garden created by Cassandra de Aleman. Built of stone under a slate roof with distinctive pavilion towers in each of the four corners, the pristine, 11,708sq ft house surrounds a central square courtyard overlooked by all the main rooms and dominated by the working clock tower. Excavation demonstrated that the village was aligned with the important road to Aldfield. The earliest ceramics from the site date to c.1180–1220, whilst the latest finds date from c.1300. The site included a large two storey miller's house with a stone fireplace that was rare for the period. The house was sold in 1362 by Widow Horner to Richard Tempest.