Софи Пембертон: Канаданың алғашқы кәсіби суретші әйелі

Кіріспе

Канадалық суретші (1869–1959)

София Тереза "Софи" Пембертон (13 ақпан 1869 – 31 қазан 1959) – канадалық суретші, Британдық Колумбияның алғашқы кәсіби әйел суретшісі. Сол кездегі әйел суретшілерге қойылған әлеуметтік шектеулерге қарамастан, ол канадалық өнерге елеулі үлес қосты және 1899 жылы портреттер үшін Académie Julian сыйлығын жеңіп алған алғашқы әйел болды. Пембертон алғаш рет миссис Кридждің реформаланған епископ мектебінде сурет өнерін оқыды және 13 жасында Аргилл герцогинясы Луизаға сыйлық ретінде ұсынылған альбомға екі акварельді пейзаж суреті қосылды. Ол көбінесе ашық ауада (en plein air) сурет салып, Викторияның солтүстігіндегі Ковичан шығанағы мен Шониган көлі аймақтарының, сондай-ақ Фрейзер аңғарының пейзаждарын бейнеледі. Ол Ұлыбританияның Брайтон қаласындағы білім беру мектебінде оқыды, онда майлы бояумен сурет салудың алғашқы сабақтарын алды. Отбасы үйіндегі студиясында жұмыс істей отырып, Пембертон кәсіби суретші болуды көздеді.

Шетелде оқыту

1890 жылы ол Лондонға барып, Артур С. Коуппен Оңтүстік Кенсингтон өнер мектебінің оқу бағдарламасы бойынша оқыды, онда оқуында өте жақсы нәтижелер көрсетті. Кейін Викторияға оралды, бірақ Англияға қайта оралып, Клэпхэм өнер мектебінде (1892-1893 жж.) Оңтүстік Кенсингтон мектебінің емтихандарын тапсырды, тірі жаннан, антикварлық заттардан және натюрморттан сурет салудан бірінші сыныпты баға алды. 1893 жылы әкесі қайтыс болғанда Вестминстер өнер мектебінде оқуын бастады. Оның өмірі қолайсыз және күтпеген сәттерде, ауыр физикалық әлсіздікпен (мүмкін психосоматикалық) денсаулығының нашарлауымен тоқтап отырды. 1895 жылы Лондонға оралғанда, ол Челсиде студия ашып, суретшілер тобымен танысты, олардың ішінде Анна Нордгрен, канадалық суретшілер Сидней Стрикленд Талли (олар бір сурет үлгісін пайдаланды) және Флоренс Карлайл болды. 1896 жылы Нордгренмен бірге Бретаньға эскиздер салуға сапар жасады. 1896 мен 1898 жылдар аралығында Пембертон тұрақты түрде көрмелерге қатысып, жағымды пікірлер алды. Ол әйелдердің 91 өнер клубының мүшесі болды және әйелдердің сайлау құқығы үшін күресте белсенділік танытты. Пембертон үшін үлкен жетістік болды, ол кезде Корольдік өнер академиясы оның 1897 жылғы «Даффодилдар» атты үлкен академиялық реалистік майлы суретін Лондонның жылдық жазғы көрмесіне қабылдады. Келесі жылы ол портреттерінің жоғары сапасын көрсететін тағы бір маңызды жетістік – 300 франк көлеміндегі Джулиан Смит сыйлығын алды. 1900 жылы Пембертон бес жыл Еуропада жұмыс істегеннен кейін Викторияға оралды. Лондондағы Корольдік академия (1897, 1898, 1901, 1904, 1907, 1910, 1916), Париж салонында 1899 жылы «Кішкентай көк бала» (Greater Victoria Art Gallery) картинасы үшін құрмет медалі (1899, 1900 және 1903), Париждегі Универсалды көрменің Канада бөлімі (1900), Викторияда (1902, 1904), Ванкуверде (1904) және 2023 жылы көрмені сүйемелдеу мақсатында Бридж «Софи Пембертон: Өмір және жұмыс» атты еңбекті Канаданың өнер институты үшін жазды, ол Пембертон туралы қосымша ақпаратты, оның Еуропадағы кең ауқымды эскиздік саяхаттарын, Виктория Саквилл Уэстпен (Вита Саквилл Уэсттің анасы) достығын, әйелдердің сайлау құқығы үшін күрестегі рөлін және оның түсініксіз қайталанатын ауруларын қамтыды.

In 1890, she travelled to London and studied with Arthur S. Cope following the curriculum of the South Kensington School of Art, where she excelled in her studies. She returned to Victoria afterward but came back to England, to the Clapham School of Art (1892 1893), taking the South Kensington School exams, receiving first class grades in drawing from life, the antique, and still life, and had begun to attend the Westminster School of Art when in 1893 her father died and she experienced an emotional and physical breakdown, returning to Victoria the following year to recuperate. Her life would be punctuated, at inconvenient and unexpected moments with episodes of (possibly
psychosomatic) ill health with severe physical weakness. In London again in 1895, she established herself in a studio in Chelsea, and met a network of artists, among them Anna Nordgren and Canadian artists Sydney Strickland Tully (with whom she shared a painting model) and Florence Carlyle. She went on a sketching trip to Brittany with Nordgren in 1896. Between 1896 and 1898 Pemberton exhibited steadily, receiving positive reviews. She was a member of the women's 91 Art Club and was active in the movement for women's suffrage. A major breakthrough for Pemberton came when the Royal Academy of Arts accepted Daffodils, 1897, a large academic realist oil painting, for its annual London summer exhibition. The following year she received the Julian Smith Prix of 300 francs, another important achievement, reflecting the high quality of her portraiture. In 1900, Pemberton returned to live in Victoria following five highly successful years working in Europe. the Royal Academy in London (1897, 1898, 1901, 1904, 1907, 1910, 1916), the Paris
Salon with honourable mention medal in 1899 for her painting Little Boy Blue (Art Gallery of Greater Victoria) (1899, 1900 and 1903), the Canadian section of the Exposition Universelle in Paris (1900),in Victoria (1902, 1904), in Vancouver (1904), Also in 2023 to accompany the show, Bridge wrote, Sophie Pemberton: Life & Work for the Art Institute of Canada, available online, which supplied additional information on Pemberton, including her extensive sketching travels in Europe, friendship with Victoria Sackville West (mother of Vita Sackville West), her role in the Women's Suffrage Movement, and her baffling recurring illnesses.

Таңдалған қоғамдық коллекциялар

Пембертонның туындылары Үлкен Виктория өнер галереясында, Ванкувер өнер галереясында, Британдық Колумбия Корольдік мұражайында/Б.К. Архивтерінде және Гамильтон өнер галереясында сақталады. Ол сондай-ақ Б.К. Көркемсурет қоғамының мүшесі болған.