Телугу поэзиясының екі жары: Тирупати және Венката Састрилердің шығармалары
Tirupati Venkata Kavulu
Тірупати Венката Кавулу – Телугу поэзиясындағы жаңашылдықтың алға басушылары, Дивакарла Тірупати Састри мен Челлапилла Венката Састри есімді ақындар. Драмалар, өлеңдері халыққа кең таралған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тирупати Венката Кавулу (Poets Tirupati & Venkata) – телугу ақындары Дивакарла Тирупати Састри (1872–1919) және Челлапилла Венката Састри (1870–1950) есімді екі ақыннан тұратын дуэтті білдіреді. Бұл екі ақын телугу поэзиясындағы жаңашылдықтың алға басушылары деп есептеледі. Олар индуистік эпостардың көптеген сюжеттерін өлеңдермен айтылатын, нақты үлгіде құрылған драмалар мен пьесаларға айналдырды. Олардың пьесаларының көптегені, әсіресе «Пандаводьёгавиджаялу» пьесасы Андхра-Прадеш штабындағы көптеген драма үйірмелері мен көрермендер арасында кең танымал болды. Венката Састри Вишванатта Сатьянараяна, Пингали Лакшмикантам және Ветури сияқты көптеген келешек ақындарды тәрбиеледі.
Tirupati Venkata Kavulu ( Poets Tirupati & Venkata) refers to the Telugu poet duo Divakarla Tirupati Sastry (1872–1919) and Chellapilla Venkata Sastry (1870–1950). These twin poets are acclaimed as the harbingers of modern poetry in Telugu. They have dramatised several of the Hindu epics into dramas and plays consisting of singable verses set to perfect meter. Several of their plays, especially pandavodyogavijayalu have been extremely popular with many drama clubs and audiences across Andhra Pradesh. Venkata Sastry has trained a large number of later age poets including Viswanatha Satyanarayana, Pingali Lakshmikantam and Veturi.
Марапаттар
1938 жылы Андхра университеті Челлапилла Венката Састриге «Кала Прапурна» атағын берді.
Chellapilla Venkata Sastry was conferred Kala Prapoorna by Andhra University in 1938.
Санскрит тіліндегі түпнұсқалық шығармалар
1. Дхату Ратнакара Кампу (1889–1893) – Рамаяна тарихымен бірге, санскрит грамматигі Панини берген түбірлер үшін етістік формаларын қолдануды көрсететін кампу кавья. 2. Срингара Срингатака (1891) – «Вееди» деп аталатын, басым эротикалық сезімге негізделген шағын пьеса. 3. Кали Сахасрам (1891–1894) – санскрит тіліндегі Лакшми Сахасрам үлгісіндегі аяқталмаған еңбек (300 слока). 4. Мула Стханешвара Стути (1893–1894) – Неллоренің жергілікті құдайы Мула Стханешвараға арнап Арья вриттада жазылған. 5. Ашткас (Каликади Стотра), 1889–1890 жж.
1. Dhatu Ratnakara Campu (1889–1893) is a campu cavya with the story of Ramayana illustrating the use of verbal forms for the roots given by Pāṇini, the Sanskrit grammarian. 2. Sringara Sringataka (1891) is a small playlet called Veedhi with predominantly erotic sentiment. 3. Kali Sahasram (1891–1894) is incomplete work (300 slokas) modelled on Lakshmi Sahasram in Sanskrit. 4. Mula Sthaneswara Stuti (1893–1894) was composed in Arya vrittas on Mulasthaneswara, local deity of Nellore. 5. Ashtkas (Kalikadi Stotra), 1889–1890
6. Сука Рамбха Самвадам (1893–1894) – дана Сука мен биші Рамбха арасындағы пікірсайыс. Сука Ананданы, ең жоғарғы бақытты, Веданттық шындық тұрғысынан түсіндіреді, ал Рамбха оны эротикалық тәжірибе тұрғысынан түсіндіреді. 7. Намассивая Стотрам (1914–1915) – Шиваға арналған құлшылық мадақтау. 8. Кшампанам (1914–1915 жж.)
6. Suka Rambha Samvadam (1893–1894) is an argumentation between Śuka, the sage and Rambha, the danseuse. Suka interprets Ananda, the Supreme Bliss, in terms of Vedantic Truth and Rambha interprets it in terms of erotic experience. 7. Namassivaya Stotram (1914–1915) is a devotional panegyric on Shiva. 8. Kshampanam (1914–1915)