Көрсетілген оқиғада қаза тапқандар саны – "дене санауы". Әскери қақтығыстарда, қылмыстық жағдайларда өлтірілгендерді есептеу, қару тиімділігін бағалау үшін қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір оқиғада қаза тапқан адамдардың саны
Number of people killed in an event
Адамдардың қаза табуы – белгілі бір оқиғада қаза тапқан адамдардың жалпы саны. Әскери қақтығыстарда қаза тапқандардың саны көбінесе расталған өлтірулерге негізделеді, бірақ кейде тек шамамен бағаланады. Көбінесе әскери қақтығыстарға қатысты қолданылатын бұл термин, бірнеше адамның өлтірілуіне байланысты кез келген жағдайды, мысалы, өлім отрядтарының немесе серийлі кісі өлтірушілердің әрекеттерін де білдіре алады. Әскерилер мұндай мәліметтерді түрлі себептермен жинайды, мысалы, операцияларды жалғастыру қажеттігін анықтау, жаңа және ескі қару-жарақ жүйелерінің тиімділігін бағалау және келесі операцияларды жоспарлау үшін. Кейіннен бұл термин адамның сексуалдық қатынасқа түскен серіктестерінің санын сипаттау үшін де қолданыла бастады.
A body count is the total number of people killed in a particular event. In combat, a body count is often based on the number of confirmed kills, but occasionally only an estimate. Often used in reference to military combat, the term can also refer to any situation involving multiple killings, such as the actions of death squads or serial killers. The military gathers such figures for a variety of reasons, such as determining the need for continuing operations, estimating efficiency of new and old weapons systems, and planning follow up operations. The term has since been used to describe the number of sexual partners a person has engaged with.
Әскери мақсатта
"Қаза тапқандар саны" көрсеткіштері әскери жоспарлау және үгіт-насихатта ұзақ тарихқа ие.
"Body count" figures have a long history in military planning and propaganda.
Сасани империясы
Прокопийдің айтуынша, парсылар соғысқа шығар алдында патша таққа отырып, алдына көптеген тоңазыттар қойылар еді. Әскердің әрбір адамы тоңазыттардың қасынан өтіп, әрқайсысы бір жебеден тоңазыттарға лақтыратын, сосын тоңазыттар патшаның мөрімен мөрленер еді. Әскер Персияға қайтып келгенде, әрбір адам тоңазыттардан бір жебе алып, қанша адам қаза болғаны қалған жебелердің санымен анықталар еді.
According to Procopius, when the Persians were about to march to a war, the king would sit on the throne and many baskets would be set before him. The men of the army would pass along the baskets one by one, each throwing one arrow in the baskets, which would then be sealed with the king's seal. When the army returned to Persia, each man would take an arrow from the baskets, and the number of casualties would be determined by the number of remaining arrows.
Холокост
Ресей, Беларусь, Украина және басқа да шығыс аймақтарындағы Холокост кезінде нацистік Германияның әскери полиция күштері, оның ішінде Einsatzgruppen, SD және Вермахт полиция батальондары құрбандарды ату арқылы жаппай қырғын жасады. Ондай бөлімдер өздерінің "жетістіктерін" өлшеу үшін өлтірілген адамдардың санын санады. Ал өлтірілгендердің саны 1,5 миллион еврейді құрады. Бұл қырқындар партизанға қарсы күрес деп көрсетілді, бірақ шын мәнінде, өлтірілгендердің өте азы ғана партизан болды.
During the Holocaust in Russia, Belarus, Ukraine and other eastern areas, killing was done by Nazi Germany's military police forces, including Einsatzgruppen, the SD, and Wehrmacht police battalions, in massacres by shooting the victims. Such units measured their progress by counting the number of people killed. And the number of killed people was 1.5 million Jews. These murder operations took place under the guise of anti partisan warfare, but in reality few of those killed were actually partisans.
Вьетнам соғысы
АҚШ-тың Вьетнам соғысындағы мақсаты Солтүстік Вьетнамды жаулап алу емес, қайта Оңтүстік Вьетнам үкіметінің сақталуын қамтамасыз ету болғандықтан, үлгерісті бағалау қиын болды. Барлық даулы аумақтар теориялық тұрғыдан бұрыннан "бақылауда" еді. Оның орнына, АҚШ әскері АҚШ соғысты жеңіп жатқанын көрсету үшін жаудың жойылған санын пайдаланды, бұл жаудың қаза тағу туралы деректерді жалғандауға және арттыруға әкелді. Әскердің теориясы бойынша, Вьетконг және Солтүстік Вьетнам армиясы тоқырату соғысының нәтижесінде әрі қарай жеңіліске ұшырайды. Тарихшы Кристиан Аппи «іздеу және жою – басты тактика болды, ал жаудың жойылған санын есептеу – үлгерістің басты өлшемі» дейді, АҚШ-тың тоқырату стратегиясында. Іздеу және жою дегені – Вьетконгты тығырынан шығаруға бағытталған операцияларды сипаттау үшін қолданылатын термин, ал жойылған санды есептеу – операцияның табыстылығын бағалаудың өлшемі болды. Аппи американдық командирлер жойылғандардың санын 100 пайызға арттырып көрсеткенін айтады. Бұл әдіс екі мәселе бойынша даулы болды. Біріншісі – еркін ату аймағында қарусыз азаматтарды жаудың әскерлері ретінде санау, өйткені АҚШ және Оңтүстік Вьетнамның әскери операцияларында шамамен 220 мың азамат «жаудың қаза тапқандары» ретінде қате есептелді. Екінші мәселе – жаудың жойылғандары туралы жалған және дұрыс емес деректерді ұсынған соғыстан кейінгі есептердегі жойылғандар санын көбейту және жасау.
Since the goal of the United States in the Vietnam War was not to conquer North Vietnam but rather to ensure the survival of the South Vietnamese government, measuring progress was difficult. All the contested territory was theoretically "held" already. Instead, the U. S. Army used body counts to show that the U. S. was winning the war, leading to falsified and inflated enemy body count numbers. The Army's theory was that eventually, the Vietcong and North Vietnamese Army would lose after the attrition warfare. Historian Christian Appy states "search and destroy was the principal tactic; and the enemy body count was the primary measure of progress" in the US strategy of attrition. Search and destroy was a term to describe operations aimed at flushing the Viet Cong out of hiding, while body count was the measuring stick for operation success. Appy claims that American commanders exaggerated body counts by 100 percent. This method was controversial, due to two issues. The first is regarding the counting of unarmed civilians killed in actions as enemy combatants in free fire zone as it was estimated that around 220,000 civilians killed by US/ARVN battle operations were miscounted as "enemy KIA". Another issue is inflation and fabrication of body count in after action reports, which is reported to have given false and inaccurate casualty figures for enemy dead.
Родезия Буш соғысы
Родезия Буш соғысы кезінде Родезия қауіпсіздік күштері коммунистік партизандық күштерге қарсы жоғары "өлтіру көрсеткішіне" қол жеткізуге бағытталды. Бұл Родезия қызметкерлерін көптеген партизандарды өлтіруге ынталандырғанмен, соның салдарынан бейбіт азаматтарға шабуыл жасауға және тұтқындарды өлтіруге әкелген болуы мүмкін. "Өлтіру көрсеткішіне" артық көңіл бөлудің себебі Родезия үшін ерікті түрде соғысқан американдық және австралиялық Вьетнам соғысының қатысушыларының ықпалы болуы мүмкін.
During the Rhodesian Bush War the Rhodesian Security Forces were focused on achieving a high 'kill rate' against the communist guerrilla forces. While this motivated the Rhodesian personnel to kill large numbers of guerrillas, it may have led them to attack civilians and murder prisoners. The emphasis on the 'kill rate' may have partly been the result of the influence of American and Australian Vietnam War veterans who volunteered to fight for Rhodesia.
Ирак соғысы
2003 жылы Иракқа басып кірген кезде АҚШ әскері қаза болғандарды есепке алмау ресми саясатын қабылдады. Генерал Томми Фрэнкстің "біз дене санын санамаймыз" деген мәлімдемесі кеңінен жарияланды. Сынаушылар Фрэнксты жаман даңқтан қашуға тырысып баққан деп айыптады, ал қолдаушылар Вьетнам соғысының жағдайы туралы дұрыс көрініс беруде дене санын санаудың тиімсіздігін көрсетті. 2005 жылдың қазан айының соңында АҚШ әскері 2004 жылдың қаңтарынан бастап ирактықтардың қаза болуын есептеп келгені, бірақ тек көтерілісшілердің қолынан өлгендерді, АҚШ күштерінің өлтіргендерін есепке алмағаны белгілі болды.
In the 2003 invasion of Iraq, the US military adopted an official policy of not counting deaths. General Tommy Franks' statement that "we don't do body counts" was widely reported. Critics claimed that Franks was only attempting to evade bad publicity, while supporters pointed to the failure of body counts to give an accurate impression of the state of the war in Vietnam. At the end of October 2005, it became public that the US military had been counting Iraqi fatalities since January 2004 but only those killed by insurgents and not those killed by the US forces.
Слэнг қолдануы
"Дене санаты" термині, біреудің қанша адаммен сексуалдық қатынаста болғанын білдіретін эвфемизм ретіндегі сленгтік сөз ретінде қолданылған. Бұл қолданыс 2020 жылы TikTok әлеуметтік желісінде одан әрі танымал болды, онда пайдаланушылар бейтаныс адамдардан "дене санатың" қанша екенін сұрайтын.
The term "body count" has been used as a euphemistic slang term for how many people one has had sex with. This usage gained further popularity on the social media app TikTok in 2020, where users would ask strangers what their "body count" was.