Грейм Уайт: Көліктің қаһарманы және төбеден түсудің чемпионы
Graeme Wight Jr.
Грэм Уайт – британский гонщик, двукратный чемпион Великобритании по подъему в гору. Преодолев серьезную травму, он вернулся к победам и добился успеха в автоспорте.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Грейм Уайт-младший (шамамен 1971 жылы туған) – шотландтық жарыс жүргізушісі, ең алдымен дөңгелекке көтерілудегі жетістіктерімен танымал, ол екі британ чемпионатында жеңіске жеткен. Уайт ерте жасынан-ақ дөңгелекке көтерілуден жарыса бастады, бірақ 1992 жылдың қыркүйек айында, әлі 21 жаста, Hillman Imp машинасының тежегіштері істен шыққан жол апатында ауыр жарақат алды. Ол екі айдан астам уақыт ауруханада жатты, бірақ 1993 жылы ауруханадан шығып, қайтадан дөңгелекке көтерілу жарыстарында өзінің класында жеңіске жетті. 1997 жылы Vision спорттық машинасымен біршама уақыт өткеннен кейін, Уайт Pilbeam машинасымен Шотландияның дөңгелекке көтерілу чемпионатында жеңіске жетті. 1998 жылы ол алғаш рет Британ чемпионатында қатысты, бастапқыда екі литрлік класта, кейін шексіз сыйымдылық класында. 2000 жылы Gould машинасымен жүргізіп, Дундағы дөңгелекке көтерілу рекордын 1,49 секундқа жаңартты, бұл дөңгелекке көтерілудегі үлкен көрсеткіш және BHCC тарихындағы ең ірі жетістік. Сол жылы Чемпионатта төртінші орын алғаннан кейін, ол 2001 және 2002 жылдары жеңіске жетіп, екі жыл қатарына чемпион атанды. Грейм 2002 жылдың 2 маусымында Сер Стирлинг Мосстің куәгерлігімен 24,85 секунд көрсетіп, Шелсли Уолш трассасын 25 секундтан кем уақытта аяқтаған алғашқы жүргізуші болды. Сол жылы ол Гудвуд жылдамдық фестиваліне шақырылған алғашқы британдық дөңгелекке көтерілу чемпионы атанды. 2003 жылы Адам Флитвудтан кейін екінші орын алды, бірақ содан кейін Грейм үшін жағдай нашарлай бастады. Ол 2004 жылғы маусымның бірінші жартысында Флитвудтың басты қарсыласы болды, бірақ оның жаңа машинасының пайда болуын кешіктіруі салдарынан маусымның ортасынан кейін жарысқа қатыса алмады және чемпионатта сегізінші орынға ғана қол жеткізді. 2005 жылы жалғасқан даму проблемалары оның сол маусымдағы чемпионатта жарысқа қатысуына мүмкіндік бермеді және тек сирек қосалқы жарыстарға іліккен. Ол 2006 жылғы чемпионатта да қатыспады, бірақ бәсекеге оралуға үміттенуде. "GWR Predator" деп аталған бұл жаңа машинаның дизайны мүлдем жаңа және көптеген күш-жігердің нәтижесі. Машинаның тұжырымы – бұрынғы Arrows F1 Cosworth V10 қозғалтқышын пайдалану, оның жеңіл салмағы мен қуатын пайдаланып, салмақ пен қуат арақатынасын одан әрі арттыру. Алайда 2006 жылдың қазан айында Уайт V10 қозғалтқышын сатуға шешім қабылдады, себебі ол үздіксіз қозғалтқыш проблемаларына байланысты жарысқа қатыса алмағанына көңілі қалды. Ол машинаны бұрынғы DTM 2.5 V6 Opel Cosworth қозғалтқышымен жабдықтауға шешім қабылдады, бұл қозғалтқыш бұрын оның Gould GR51 машинасына орнатылған, бірақ V10 2007 жылы қолданылды. Predator – бұл әуесқойлар спортында қолданылатын технология деңгейінің үлкен серпілісі, өте жеңіл салмағы, инновациясы және күрделілігімен ерекшеленеді. Уайт 2007 жылы қиындыққа тап болды, бірақ 2008 жылдың соңында "Хищник" ақыры жақсы жұмыс істеді, маусымның соңғы кезеңінде Дунда бірінші жарыста жеңіске жетіп, екіншісінде екінші орын алды. Уайт жеңісіне қуанып, "автомобиль бұрын осыншалықты жақсы болған емес" және ол "Эсс" арқылы "таңғажайып" болды деді. Оның әкесі, сондай-ақ Грейм Уайт, кейде Грейм Уайт аға деп аталады, ұлынан ажырату үшін, ол да дөңгелекке көтерілу жарыстарында қатысты, көбінесе ұлымен бірге машинаны бөлісіп жүрді. 2009 жылы Уайт Lotus F1 дизайнері Мартин Огилви мен Кембридж университетімен бірлесіп жасалған электрмен жұмыс істейтін машинамен жарысуға ниеттенгенін мәлімдеді. Бұл машина Bee 4 Motorsport жобасының бір бөлігі болды. Алайда бұл жоба машинаны жасау үшін жеткілікті ұзаққа созылмады. Уайттың қазіргі негізгі бизнесі – GWR Raptor бір орындық машиналарын жасау (Огилвидің дизайны), олар көптеген жеке жарыстарда жеңіске жеткен, бірақ әлі Британ чемпионатында жеңіске ие болған жоқ. Қазірге дейін барлық Raptor машиналары суперкомпрессорлы немесе табиғи аспирациялық Suzuki Hayabusa қозғалтқыштарымен жабдықталған, тек Midland Чемпионы Роберт Кенриктің BMW S1000RR қозғалтқышы бар машинасы 601 1100cc класында көптеген рекордтарды жаңартқан. Уайт қазір тек кейде ғана жарысады, бірақ 2018 жылдың маусым айында ол Лес Мучтың Raptor машинасымен Дунда 1600 см³ машиналар үшін ең жылдам уақытты (36,01 секунд) көрсетті. Бұл көрсеткіш кластық рекорд ретінде есептелмеді, өйткені ол Чемпионаттың бір кезеңінде тіркелген.
Graeme Wight Jr. (born c. 1971) is a Scottish racing driver, best known for his success in hillclimbing, where he has won two British championships. Wight began competing in hillclimbs at an early age, but in September 1992, still only 21, he was badly injured in a road accident when the brakes failed on his Hillman Imp. It was feared that he might be paralysed, and he remained in hospital for more than two months, but by 1993 he was not only out of hospital, but competing in – and winning his class in – hillclimbs once again. After a time in a Vision sports car in 1997 Wight won the Scottish Hillclimb Championship outright driving a Pilbeam. 1998 saw his first year of competition in the British Championship, at first in the two litre class but then in the unlimited capacity division. In 2000, now driving a Gould, he broke the hill record at Doune by 1.49 seconds, an astonishing margin in hillclimbing and indeed the biggest improvement in an outright record in BHCC history. After finishing fourth in the Championship that year, he finally reached the top in 2001 and 2002, winning the title in both years. Graeme became the first driver to complete the course at Shelsley Walsh in under 25 seconds when he recorded a time of 24.85 seconds on Sunday 2 June 2002, in the presence of Sir Stirling Moss. In that same year, he became the first reigning British Hill Climb Champion to be invited to drive at the Goodwood Festival of Speed. He was runner up to Adam Fleetwood in 2003, but after that things started to go wrong for Graeme. He was Fleetwood's main rival in the first part of the 2004 season, but delays in the appearance of his new car meant that he barely competed after mid June and could manage only eighth place in the championship. Continued development problems in 2005 meant that he was never in the running in that season's championship and only rarely qualified for the run offs. He was also absent from the 2006 championship, but still hopes to return to competition. This new car, christened the "GWR Predator" and of an entirely new bespoke design, is the product of a huge amount of effort. The concept of the car was to employ an ex Arrows F1 Cosworth V10 as the powerplant, using the engine's inherent light weight and power to allow even further increases of power to weight ratio. In October 2006, however, Wight announced that the V10 engine was to be sold as he had grown frustrated of being unable to compete due to continual engine problems. He decided instead to power the car with the ex DTM 2.5 V6 Opel Cosworth, previously used in his Gould GR51, though in the event the V10 was used in 2007 after all. The Predator represents a huge leap the level of technology employed at what is ostensibly an amateur sport, with its combination of its ultra light weight, innovation and all round complexity. Wight had a frustrating 2007, but late in 2008 the Predator finally came on song, and at the final round of the season, at Doune, he won the first run off and came second in the other. Wight was thrilled with his victory, saying that "the car has never been that good before" and that it had been "amazing" through the Esses. His father, also named Graeme Wight and sometimes known as Graeme Wight Sr. to distinguish him from his son, also competed in hillclimbs, often sharing a car with his son. For 2009, Wight stated his intention to compete with an electrically powered machine, designed in partnership with ex Lotus F1 designer Martin Ogilvie and Cambridge University. The car is part of the Bee 4 Motorsport project. This project did not last long enough for the car to be built. Wight's main business now is building the GWR Raptor single seaters (also designed by Ogilvie) which have won many individual events though not yet the British Championship. All Raptors so far have been powered by supercharged or naturally aspirated Suzuki Hayabusa engines with the exception of Midland Champion Robert Kenrick's BMW S1000RR engined car, which has broken many records in the 601 1100cc class. Wight competes only occasionally nowadays, but in June 2018 he set the fastest ever time for a 1600cc car (36.01 seconds) at Doune in Les Mutch's Raptor. This did not count as a class record because it was set during one of the Championship Run Offs.