Британдық Формула 3 чемпионаты – Ұлыбританияда өткен жарыс. Джим Кларк, Айртон Сенна сияқты әйгілі гонщиктердің бастауы осыдан. Тарихы, жеңімпаздары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы автожарыс чемпионаты
Auto racing championship in the United Kingdom
Британдық Формула 3 чемпионаты – негізінен Ұлыбританияда, сондай-ақ Еуропа құрлығында аз ғана жарыстармен өткізілетін халықаралық автожарыс сериясы. Бұл жас спортшыларды дайындаудың төменгі деңгейі болған, кішкентай бір орындық Формула 3 шассилері қолданылған. Оның соңғы ресми атауы – Купер Тайрс Британдық Формула 3 Халықаралық сериясы. Атақты бұрынғы чемпиондары: Джим Кларк, Джеки Стюарт, Эмерсон Фиттипальди, Нельсон Пике, Айртон Сенна, Мика Хаккинен, Рубенс Барричелло, Такума Сато, Даниэль Риккардо және Хелио Кастроневес.
The British Formula Three Championship was an international motor racing series that took place primarily in the United Kingdom with a small number of events in mainland Europe. It was a junior level feeder formula that used small single seater Formula Three chassis. Its final official title was the Cooper Tires British Formula 3 International Series. Notable former champions included Jim Clark, Jackie Stewart, Emerson Fittipaldi, Nelson Piquet, Ayrton Senna, Mika Häkkinen, Rubens Barrichello, Takuma Sato, Daniel Ricciardo and Hélio Castroneves.
Тарих
Ұлыбританияда өткен алғашқы Формула 3 чемпионаты 1951 жылы өткен Autosport F3 чемпионаты болды, оны Эрик Брэндон жеңіп алды. 1954 жылға қарай ол ұлттық деңгейдегі серияға айналып, Британдық жарыс және спорттық автомобиль клубы (BRSCC) ұйымдастырды. Бұл 500 куб.см. Формула Үштің кезеңі болды, ол 1959 жылға дейін Ұлыбританияда және басқа елдерде белсенді болды, содан кейін Формула Үш Formula Junior-ға бейімделді. Осы кезеңде бір уақытта екі немесе үш серия өткізіліп, бірыңғай ұлттық серия әлі толыққанды орнатылмаған еді. FIA 1964 жылы бір литрлік қозғалтқыш формуласын қолдана отырып, Формула Үшті қайта енгізді, және сол жылы Ұлыбританияда екі F3 чемпионаты өтті. Бұл 1964 жылдан кейінгі кезеңде бірнеше F3 чемпионатының бір уақытта өткізілуінің соңғы реті емес еді: 1970 жылдан 1973 жылға дейін үш аймақтық серия (Lombard North, John Player және Forward Trust чемпионаттары) болды, ал кейін 1978 жылға дейін әдетте екі серия өткізілді, көптеген жүргізушілер екеуінде де қатысты. Алайда, 2000 жылдардың соңында Mercedes Benz және Volkswagen сияқты үлкен қаржы жұмсайтын қозғалтқыш өндірушілерінің келуіне байланысты шығындардың өсуі және 2012 жылы FIA қолдауымен Еуропа Формула 3 чемпионатының қайта жандануы британдық серияның қатысушылар санын азайтты, ол 2012 жылға қарай орташа деңгейге жетті. 2013 жылы қатысушылар санының жетіспеуіне байланысты, серияны сақтап қалу үшін күнтізбе 10 жарыстан 4 жарысқа дейін қысқартылды. Келесі жылы күнтізбеде 7 жарыс болды, бірақ командалардың саны аз болды, кейбір жарыстарға бес машинадан да аз қатысты. 2014 жылдың қазан айында 2014 жылғы маусым Британдық Формула Үш Чемпионатының соңғы маусымы болатыны жарияланды, өйткені неміс Формула Үш Чемпионатымен бірігу жоспары сәтсіз аяқталды.
The first Formula Three championship to take place in the UK was the Autosport F3 championship held in 1951, which was won by Eric Brandon. By 1954, it had evolved into a national level series and was organised by the British Racing and Sports Car Club (BRSCC). This was the 500cc period of Formula Three, which was active in the UK and other countries until 1959, at which point Formula Three was adapted into Formula Junior. In this period, there were often two or three series running concurrently and a single national series had yet to be firmly established. The FIA reintroduced Formula Three in 1964 using a one litre engine formula, and there were two F3 championships held in the UK that year. This was not the last occasion of two or more F3 championships running concurrently in the post 1964 era: from 1970 to 1973, there were three regional series (the Lombard North, John Player, and Forward Trust championships) and there were normally two series between then and 1978, with many drivers running in both. However, rising costs in the late 2000s as a result of the arrival of big spending engine manufacturers such as Mercedes Benz and Volkswagen and hosting rounds abroad, combined with the revival of an FIA backed European Formula 3 Championship in 2012, starved the British series of grid numbers, which were down to the mid teens by 2012. Facing a shortfall of entries in 2013, the calendar was cut from 10 to just four meetings in a bid to save the series. The following year saw the calendar back up to seven meetings, but grids remained small, with some races attracting as few as five cars. In October 2014, it was announced that the 2014 season would be the final season of the British Formula Three Championship after a planned merger with the German Formula Three Championship fell through.
Жабдық
Формула 3 чемпионатының көпшілігі сияқты, британдық F3 бәсекелестеріне кез келген атқаруға жарамды шассиді пайдалануға рұқсат берілді, бірақ шындығында 1993 жылы итальяндық бренд келгеннен кейін көптеген бәсекелестер Даларадан бас тартқан жоқ. Содан бері TOM'S, Mygale және Lola сияқты командалар итальяндық брендке қарсы күш көрсетті, бірақ көбінесе сәттілікке жете алмады. Далараның үстемдігіне дейін Ralt және Reynard шассилері көшбасшы болып келді, ал 1970-жылдардың көп бөлігінде March шассилері таңдау жасалды. Серия тоқтатылған кезде AMG Mercedes (H. W. A. түйіндірген) және Volkswagen екі қозғалтқыш өндірушісі толыққанды түрде қатысты. Mugen Honda қозғалтқышы (Neil Brown Engineering түйіндірген) 1990-жылдар мен 2000-жылдардың басындағы және ортасындағы басты қозғалтқыш болды, 2006 жылы Mercedes келгенге дейін, бірақ Toyota, Vauxhall/Opel, Renault және Mitsubishi сияқты басқа өндірушілер де бұрын жетістіктерге жеткен. Серияға қатысушылардың барлығы бір ғана жеткізушіден келетін стандарттық шиналарды пайдалануға міндетті болды. 1982 жылдан бері оларды Avon Tyres өндірді, ал 2009 маусымынан бастап Cooper Tires деп қайта брендтелді, себебі Cooper чемпионаттың ресми титулды демеушісі атанды.
Like most Formula Three championships, competitors in British F3 were permitted to use any eligible chassis, but in practice few competitors deviated from the Dallara after the Italian marque's arrival in 1993. Since then, TOM'S, Mygale and Lola have been among those to take on the might of the Italian marque, largely without success. Prior to Dallara's domination, Ralt and Reynard were the pacesetting chassis, with March being the chassis of choice for much of the 1970s. Two engine manufacturers – AMG Mercedes (tuned by H. W. A) and Volkswagen – were represented on a full time basis at the time of the series' demise. The Mugen Honda engine (tuned by Neil Brown Engineering) was the dominant powerplant of the 1990s and the early to mid 2000s, prior to the arrival of Mercedes in 2006, although other manufacturers, including Toyota, Vauxhall/Opel, Renault and Mitsubishi also enjoyed success in the past. All entrants in the series had to use control tyres from a single supplier. Since 1982, these were manufactured by Avon Tyres, which from the 2009 season onwards were re branded as Cooper Tires, as Cooper became the championship's official title sponsor.