Жун Роуз Кэллвуд: Канад журналисі, жазушы және қоғам қайырмашысы
June Callwood
Жун Роуз Колвуд (1924-2007) – канад журналисі, жазушы, әлеуметтік белсенді. Қазақстандағы әйелдерге көмек қорының негізін қалаушы, қайырымдылық шараларымен танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық журналист, автор және әлеуметтік белсенді (1924 – 2007)
Canadian journalist, author and social activist (1924 – 2007)
Джун Роуз Каллвуд (2 маусым 1924 – 14 сәуір 2007) – канадалық журналист, автор және әлеуметтік белсенді. Ол ұлттық газеттер мен журналдарда, соның ішінде Maclean's және Chatelaine басылымдарында жарияланған мақалалары мен колонкалары арқылы танымал болды. Ол Канададағы белгілі бір топтарға көмек көрсетуге бағытталған қайырымдылық қорықтарын құру арқылы есімін мәңгі есте қалдырды, олардың ішінде дағдарыстағы әйелдерге арналған Канаданың алғашқы паналарының бірі – "Нелли", бүгінде Джун Каллвуд әйелдер мен отбасылар орталығы аталған Джессидің жасөспірімдер орталығы және Канаданың алғашқы ЖИТС/АИДС хосписі – "Кейси Хаус" бар.
June Rose Callwood, (June 2, 1924 – April 14, 2007) was a Canadian journalist, author and social activist. She garnered fame for her articles and columns written for national newspapers and magazines, including Maclean's and Chatelaine. She solidified her name by founding charities focused on certain communities in Canada, including Nellie's, one of Canada's first shelters for women in crisis, Jessie's Centre for Teenagers, now the June Callwood Centre for Women and Families, and Casey House, Canada's first HIV/AIDS hospice.
Балалық шақ
Каллвуд Онтарионың Чатем қаласында дүниеге келді және кіші қарындасы Джейнмен бірге жақын маңдағы Белл-Риверде өсті. Оның анасы – метис контрабандашысының қызы, ал әкесі – судьяның ұлы. Әке-шешесінің некесі ауыр болды, және ата-анасы оған қамқорлық көрсеткенімен, Каллвудтың балалық шағы қиындықтармен толы болды. Олар тығырықтан шығу үшін түнімен бір үйден екінші үйге көшіп, өте кедейлікте өмір сүрді. Соңында, әкесі отбасын тастап кеткен кезде оның балалық шағы күрт аяқталды және ол табыс табу үшін жоғары мектепті тастауға мәжбүр болды.
Callwood was born in Chatham, Ontario, and grew up in nearby Belle River, with her younger sister Jane. Her mother was the daughter of a Métis bootlegger and her father was the son of a magistrate. Her parents' marriage was deeply troubled, and despite the affection shown to her by her grandparents, Callwood's childhood was marked by adversity. They were desperately poor, moving at night from one house to another. Finally her childhood came to an abrupt end when her father left the family and she was forced to drop out of high school to earn an income.
Мансап
Колвуд өзінің журналистикалық мансабын орта мектебінде, Брантфорд Колледжі институтында бастады, онда ол мектеп газетінің редакторы болды және түрлі жазу және түзеу жұмыстары үшін аптасына 50 цент алатын. 1942 жылы оған "The Globe and Mail" газетінде жұмыс ұсынылып, Торонтоға көшіп барды. Екі жылдан кейін журналист Трент Фрейнеге тұрмысқа шықты, бірақ өзінің тегін сақтап қалды, себебі сол кезде "The Globe and Mail" газеті үйленген әйелдерді жұмысқа қабылдамады. Фрейне мен Колвуд 1954-1955 жылдардағы CBC телеарнасының "The Fraynes" ток-шоуын бірге жүргізді. Кейін Колвуд тележурналистика саласына қадам басып, 1975 жылдан 1978 жылға дейін CBC телеарнасында "In Touch" бағдарламасын жүргізді. ), PEN Канада, Канадалық азаматтық бостандықтар қауымдастығы және Цензураға қарсы феминистер. 2004 жылы Колвуд қатерлі ісігімен күресіп жатқанын жария етті. Ол емделуден бас тартты және 2007 жылдың 14 сәуірінде қайтыс болғанға дейін белсенді өмір сүрді. Колвуд соңғы рет 2007 жылдың 2 сәуірінде CBC арнасының "The Hour" бағдарламасында, Джордж Стромбоулопулоспен сұхбаттасып, теледидарда пайда болды.
Callwood began her journalism career at her high school, Brantford Collegiate Institute, where she was editor of the school paper. and received 50¢ per week for assorted writing and proofreading assignments. In 1942, she was offered a job with The Globe and Mail and moved to Toronto. She married journalist Trent Frayne two years later, but continued to use her own surname because The Globe and Mail at that time did not employ married women. Frayne and Callwood also hosted the CBC Television talk show The Fraynes in the 1954 55 television season. Callwood later entered television journalism, hosting the series In Touch on CBC Television from 1975 to 1978. ), PEN Canada, the Canadian Civil Liberties Association, and Feminists Against Censorship. In 2004, Callwood went public about her battle with cancer. She refused treatment and continued to be active until she succumbed to the disease in the morning of April 14, 2007. Callwood was last seen on TV on April 2, 2007, in the CBC show The Hour, interviewed by George Stroumboulopoulos.
Құрметтер
1978 жылы Калвуд Канада орденінің мүшесі аталды. 1985 жылы офицер, ал 2000 жылы серік дәрежесіне көтерілді. 1988 жылы ол Онтарио орденімен марапатталды. 1992 жылы Этобикок Даңқ залына енгізілді. 2004 жылы Торонто қаласы Калвудтың құрметіне көше атау туралы ниет білдірді. Калвуд бұрыннан бар көшенің атын өзгертуге қарсы болды және мектеп немесе ойын алаңы жанындағы жаңа немесе әлі аты жоқ көше болуын қалады. June Callwood Way көшесі Queen Street East және Broadview даңғылы маңында орналасқан. 2004 жылы Торонто гуманистік қауымдастығы Джун Калвудты «Жылдың Торонто гуманисті» деп таныды. Бұл жылдық марапат гуманизм принциптерін – ақыл-ойы, мейірімділігі, этикасы және адамдық қадір-қасиетіне деген адалдығымен іс-әрекеттері мен шығармашылық еңбектерінде көрсететін ерлер мен әйелдерге табыс етіледі. 2005 жылдың шілдесінде Торонтодағы бір саябаққа Калвудтың есімі берілді. Оның құрметіне Торонто университетінің Виктория колледжінде әлеуметтік әділеттілік саласындағы профессорлық қызмет құрылды. 2008 жылы премьер-министр Далтон МакГинти жыл сайынғы 2 маусымды «Джун Калвуд күні» деп жариялады. 2011 жылы Онтарио штатының Сент-Томас қаласындағы 84 Эдвард көшесінде орналасқан Джун Роуз Калвуд атындағы мемлекеттік мектепке оның есімі берілді.
In 1978, Callwood was made a member of the Order of Canada. She was promoted to Officer in 1985, and promoted again to Companion in 2000. In 1988, she was awarded the Order of Ontario. She was inducted into the Etobicoke Hall of Fame in 1992. In 2004, the City of Toronto noted its intention to name a street in Callwood's honour. Callwood requested that an existing street not be renamed for her, and specified that it be a new or currently unnamed street near a school or a playground. June Callwood Way is in the neighbourhood of Queen Street East and Broadview Avenue. June Callwood was named Toronto Humanist of the Year 2004 by The Humanist Association of Toronto. This yearly honour is presented by H. A. T. to men and women who, in their actions, and creative endeavours, exemplify the principles of Humanism: a commitment to reason, compassion, ethics and human dignity. In July 2005, a Toronto park was named after Callwood. A professorship in social justice was also established at Victoria College, University of Toronto in her honour. In 2008, Premier Dalton McGuinty declared June 2 of every year to be June Callwood Day. In 2011, June Rose Callwood Public School, located at 84 Edward Street in St. Thomas, Ontario, was named in her honour.
Жеке өмір
Калвуд пен Фрэйннің төрт баласы болды: екі қызы мен екі ұлы. Қыздары белгілі жазушылар Джесси және Джилл Фрэйн, ал үлкен ұлы – Брант Фрэйн. Ол 401-ші тас жолда, Куинс университетінен үйіне қайтып келе жатқанда қайғылы оқиғаға ұшырады. Бұл трагедия оның көршісі Джон Бейтсті мас күйде көлік жүргізуге қарсы науқан бастауға итермеледі, нәтижесінде "Қозғалыс қабілеті бұзылғандарға қарсы азаматтар" (CAID) ұйымы құрылды, ол қазір MADD Canada, "Мас көлік жүргізуге қарсы аналар" ұйымының канадалық бөлімшесі болып табылады. Калвудтың өлімі оның ұлының қайтысының 25 жылдығына бірнеше күн бұрын орын алды. Калвудтың белсенділік мансабына қарамастан, ол өзінің қоғамдық беделіне нұқсан келтіретін кедергілерге тап болды. 1968 жылы ол тұтқындалып, полициямен болған қақтығыста Йорквиллдегі үйсіз балалардың жағын алғандықтан қысқа мерзімге Дон түрмесіне қамалды. Бірақ ең ауыр сәт 1991 жылы болды, ол Нелли басқармасында болғанда, достары деп санаған бірнеше әйелдер оны расизм айыптауларына қарсы қорғаудан бас тартты. "Ешкім не болғанын сұрамады", – дейді Калвуд, "сол кезде ештеңе жасаудың қажеті болмады. Сіз жай ғана заңды ашу-ызаның алдына келуіңіз керек еді. Бұл адамдарды оятты, бірақ біразымыздың басымызды жарды". Калвуд ақырында өзінің беделіне келтірілген зиянға қарамастан жұмысқа оралды, ең бастысы Балалардың кедейлігіне қарсы науқанның өкілі болуға ден қойды. Бұл қиын кезеңде, мәжбүрлі түрде қоғамдық өмірден шеттеу кезінде, 70 жасында Калвуд ұшқыш куәлігін алды. Калвуд оған тағайындалған барлық марапаттардың ирониясына күліп, "қылмыстық ісі бар" мектепті тастап кеткен қыз екенін қосты. Калвуд көбінесе ұйымдасқан діннен қашып жүрді. "Мен ресми дінсізмін, бірақ теологиясыз емеспін, менің теологиям – мейірімділік, ол қозғалыстағы құдайлық", – деді ол 2005 жылы Торонто университетінің Виктория колледжінде әлеуметтік әділет жөніндегі маусымдық Калвуд профессорының алғашқы лекциясында сөйлеген сөзінде.
Callwood and Frayne had four children together: two daughters and two sons. The daughters are noted authors Jesse and Jill Frayne, and the elder son is Brant Frayne. on Highway 401 as he returned home from Queen's University. This tragedy incited her neighbour John Bates to start a campaign against drunk driving, which resulted in the founding of Citizens Against Impaired Driving (CAID) which is now MADD Canada, the Canadian branch of Mothers Against Drunk Driving. Callwood's own death came only days before the 25th anniversary of her son's death. Despite Callwood's accomplished activism career, she faced obstacles that attacked her public image. In 1968 she was arrested and briefly spent time in the Don Jail after siding with homeless Yorkville children in a battle with police. But her most painful passage was in 1991, while on the board at Nellie's, when a number of women she considered friends failed to stand up for her in the face of allegations of racism. "Nobody asked what happened," says Callwood, "you didn't have to do anything in those days. You just had to be in the way of legitimate rage. It woke people up but a few of us got our heads kicked in." Callwood eventually returned to work despite the damage done to her reputation, focusing most particularly on being spokesperson for the Campaign Against Child Poverty. During this low period of forced withdrawal from the public, at age 70 Callwood obtained her pilot's licence Callwood was known to laugh at the irony of all the accolades awarded her, a high school dropout "with a criminal record", as she would quickly add. Callwood generally shied away from organized religion. "I am missing a formal religion, but I am not without a theology, and my theology is that kindness is a divinity in motion," she said in a 2005 speech delivered as the first lecture in the June Callwood Professorship in Social Justice at Victoria College at the University of Toronto.