Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кавейра – Азор аралдарындағы (Португалия) Санта-Крус-дас-Флорес муниципалитетінің (консельхо) құрамындағы Флорес аралындағы аумағы бойынша ең кішкентай фрегезия ("азаматтық приход"). 2021 жылғы мәлімет бойынша, халқы 76 адамды құрайды, ал ауданы 3,28 км²-ге тең. Бұл елді мекен муниципалитет орталығы – Санта-Крус-дас-Флорестен оңтүстікке қарай 5 шақырым қашықтықта орналасқан және негізінен ауыл шаруашылығымен айналысатын аймақта жатыр.
Caveira is the smallest freguesia ("civil parish") by area on the island of Flores, located within the municipality (concelho) of Santa Cruz das Flores, in the Azorean archipelago (Portugal). The population in 2021 was 76, in an area of 3.28 km2. It is located 5 kilometers south of Santa Cruz das Flores, the municipal seat, in an area primarily concentrating on agriculture.
Тарих
Алғашқы отаршылар Виллем ван дер Хаген басқарған фламанд қоныс салушылар тобы болды, олар өздерінің қонысы үшін Рибейра да Круз аңғарын таңдады. Олар 15-шы ғасырдың соңында бағалы металдарды (әсіресе қалайы мен күміс) табу үмітімен келді, Флорес аралдарының мифтік Ихас Касситеридтерге жатады деп сенді. Олар өзен аңғарындағы кішкентай үңгірлерде тұрақтап, бірақ кен орындарының жоқтығын түсінген соң, қонысын тастап, Сан-Жорже аралындағы Топо ауданына көшті. Әке Гаспар Фрутуозоның тарихи еңбегі «Саудадас да Терра» еңбегінде айтылғандай, бұл аймақ 16-шы ғасырға дейін ондаған жылдар бойы елсіз қалды. Кавейрадағы тұрғын орынға алғашқы сілтеме 1717 жылы жарық көрген Антониу Кордейрудың еңбектерінде келтірілді, онда жағалаудағы шағын елді мекеннің бар екендігі айтылды. Осыдан бастап Кавейра дамып, Санта-Круздың (оның құрамында Кавейра бар) ірі әкімшілік және діни орталығына тәуелді қарапайым қауымға айналды. 1757 жылы Рибейра да Круз аңғарынан саяхаттаудың қашықтығы мен қиындығына байланысты, приход викарийі (әке Агостинью Перейра де Ласерда) Ангра епископынан (сол кезде Бауырлас Валерию ду Сакраменту) Кавейраны көршілес Сан-Каэтану да Ломба приходына қосуды сұрады (ол көршілес муниципалитеттің құрамында болса да). Бұл жағдай Ломбаға байланысты байланысты жақсартпады, сонымен қатар сенімді қауымның жағдайын да түзген жоқ. Жергілікті жер иесінің (Грасиозадан шыққан Жозе Антониу де Соуза Беттенкурт) көмегімен, жергілікті зираттың орнында шағын капелла салынды. Benditas Almas (Бақытты Жандар) құрметіне салынған капелланың ұзындығы 12 метр, ені 4,2 метр болды. Салынғаннан кейін, приход священнигі Жозе Жуаким де Алмейда Кавейраның приход мәртебесіне көтерілуі үшін дереу өтініш жасады, тіпті Португалия королі Жуан VI-ға тікелей өтініш жолдады (19 желтоқсан, 1823 жыл). Шіркеу Жоау Антониу Беттенкурттың (туысы) меншігінде қалды, ол ғимаратты жақсы күйде ұстады, бірақ оның жағдайы нашарлады. Хорта округінің азаматтық губернаторының 1867 жылғы баяндамасында Антониу Жозе Виейра Санта Рита ғибадатхананың өкінішті жағдайы туралы хабарлады. Жаңа шіркеудің іргетасы 1870 жылдың 13 маусымында салынды, бірақ құрылысы баяу және қиын болды. АҚШ-қа эмиграциялаған және Висконт да Силва Фигейра сияқты жергілікті тұрғындардың қолдауына қарамастан, басты капелла 1880 жылдың 11 қыркүйегіне дейін аяқталмады. Осы уақыттан бастап жаңа шіркеу Носа Сеньора ду Ливраменту атымен аталады, бірақ Ангра шіркеуі бұл өзгеріске келіспеді. 20-шы ғасырдың басында сүт ресурстарына бай, жергілікті тұрғын (Жозе Луис) жергілікті Кавейренсе нарығына бағытталған жергілікті май өндіру бизнесін бастады. Жергілікті халықтың саны азайғандықтан, кәсіпорын ақырында «Союз кооперативтер» бірлестігіне енді.
The first colonists were a group of Flemish settlers captained by Willem van der Haegen, who selected the valley of Ribeira da Cruz for his settlement. They arrived at the end 15th century with the hope of finding precious metals (tin and silver, specifically), in the belief that Flores was part of the mythical Ihas Cassitérides They made their homes in the small grottoes along the river valley, but when they realized that there were no deposits, they abandoned their settlement and moved to the area of Topo, on the island of São Jorge. The area remained uninhabited for many decades until the 16th century, as Father Gaspar Frutuoso noted is his historical tome Saudades da Terra and where he mentioned the community but omitted whether it was populated. The first reference to a populated settlement in Caveira appeared in the works of António Cordeiro, published in 1717, citing the existence of a small place along the coast. From here Caveira evolved, becoming a primitive community dependent on the much larger administrative and religious village of Santa Cruz (whose parish included Caveira). Owing to the distance and difficulty in traveling from the valley of Ribeira da Cruz, in 1757, the parish vicar (Father Agostinho Pereira de Lacerda) requested that the bishop of Angra (at that time Brother Valério do Sacramento) annex Caveira to the neighboring parish of São Caetano da Lomba (even though it was part of the neighboring municipality). The situation did not improve communication or the betterment of the faith community connected to Lomba, and with the assistance of a local property holder (José António de Sousa Bettencourt of Graciosa), a small chapel was constructed on the current site of the local cemetery. The chapel to the invocation of Benditas Almas (Blessed Souls), was 12 metres in length and 4.2 meters in width. Once completed, the parish priest José Joaquim de Almeida quickly petitioned that Caveira should be elevated to parish, going as far as a petition directly to King John VI of Portugal (dated December 19, 1823). The church remained the property of João António Bettencourt (a descendant) who maintained the building in a reasonable condition, but its condition degraded considerably. In a report by the Civil Governor of the District of Horta (in 1867), António José Vieira Santa Rita reported the lamentable condition of the sanctuary. The cornerstone of the new church was laid on June 13, 1870, but its completion was slow and difficult. Although supported by emigres to the United States and notable local residents, such as the Visconde da Silva Figueira, the main chapel wasn't completed until September 11, 1880. From this time the new church was named for Nossa Senhora do Livramento, although the Church in Angra refused to accept the change. In the beginning of the 20th century, rich in dairy resources, a local man (José Luís) began a local butter producing business focused on the local Caveirense market. As the local population slowly shrank, the business was eventually integrated into the União das Cooperatives.
Кавейра туралы аңыз
XVI ғасырда, зерттеулер дәуірінде, каравельдер Еуропа мен Америка арасындағы сапарларында Флорес арқылы жиі өтеді. Бұл кемелерді Атлантикадағы дауылдар жиі соқтығыстырып, жағалауда кеме апатына ұшыраған. Бұл дауылдардың бірінен аман қалған адам, аштық, ылғал және суық, солтүстік-шығыс жағалауының желлі және бұршақ бөлігінде пайда болды, онда оған тамақ, құрғақ киім берілді және жергілікті тұрғындар қамқорлық жасады. Деметрио кішкентай ауылда өмір сүруден рақат таба бастады, үйленіп, сол жерде қалды, ол тұрғындар арасында танымал болды. Ол жақсы христиан болса да, еретик деп саналатын көптеген идеялар болды: мысалы, ол өлгендер үшін дұға етудің ешқандай мәні жоқ деп жариялады және ол Тазалау орнының немесе тозақтың бар екенін жоққа шығарды. Ол жанның бар екеніне сенсе де, оның қанда тұрғанына, адам өлгеннен кейін денесінен бөлініп, құсқа айналып, дене өртеліп немесе топыраққа айналып кететіндігіне сенді. Ол сондай-ақ құс - өлім құдайы Морананың инкарнациясы деп сенген. Көршілері оның идеясын қабылдамаса да, ол өмір сүруді жалғастырып, ұлдарын оқытып, ауыл тұрғындарымен тату өмір сүрді. Бірнеше жылдан кейін, жасы ұлғайған Деметрио көп жыл бойы аурумен ауырып, қайтыс болды. Сол сәтте бір құс жақында тұрған ағашқа ұшып келді, бірақ күткендей ән айта бастамады. Деметрий тау басына жерленген еді, ал оның әйелі күйеуінің сеніміне қатты әсер еткендіктен, құстың жырламай жатқанына қатты уайымдады. Біраз уақыттан кейін ішкі жарығы бар бас сүйегі (португалша: caveira) пайда бола бастады, ал жергілікті тұрғындар бұл Деметрионың жаны тазару орнын босату үшін дұғалар алуға тырысады деп сенді. Кейін біреулер ғибадатхананы бастауды және жақсы, бірақ еретик Деметрионың атынан Алланың арашалығы үшін розалық дұға етуді шешті. Бірнеше минуттан кейін құс ән айта бастады да, бас сүйекті көруді тоқтатты. Қатты жартастың басында отбасы бас сүйегін бейнелейтін панельмен ниша құрды, бірақ ауылдың аты Кавейра деп атала бастады.
During the 16th century, during the Age of Exploration, caravels frequently passed along Flores, on their voyages between Europe and the Americas. These ships were regularly buffeted by Atlantic storms and shipwrecked along the coast. It is said that a survivor of one of these storms, hungry, wet and cold, appeared along a windy and rugged part of the north east coast, where he was given food, dry clothes and cared for by the local residents. The man, Demétrio, began to enjoy his life in the small village, married and remained there, where he became a popular with its residents. Although a good Christian man, he had many ideas that were considered heretical: for example, he exclaimed that prayers for the dead had no meaning and he negated the existence of Purgatory or Hell. Finally, although he believed in a soul, he believed that it resided in the blood, and that upon a human's death it separated from the body and transformed into a bird, until the body was cremated or degenerated into the soil. He also believed that the bird was the incarnation of Morana, the god of death, and that it sang while the body died, facilitating the soul's entrance into heaven. While his neighbours did not accept his ideas, he continued to live, educating his sons, and living in harmony with the residents of the village. After a few years, Demétrio, now an old man, after many years in bed with illness, died. At that moment a wagtail flew onto a faia tree close by, but did not begin to sing as was expected. Demétrio was buried on top of a mountain, and his wife, influenced by her husband's faith, was a little preoccupied with the fact that the bird did not sing. After some time afterword there started to appear a skull (Portuguese: caveira) with an inner light, and the local residents believed that it was Demétrio's soul trying to obtain prayers in order to be delivered from Purgatory. Someone then decided to begin services and pray the rosary for God's intercession on behalf of the good, but heretical, Demétrio. After a short time, the bird began to sing and the skull stopped appearing. At the top of the rugged rock the family constructed a niche, with a panel representing the skull, but the name of the village began to referred to as Caveira.
Физикалық география
Кішкентай приход екі өзен аңғарымен бөлінген жартастың бойында орналасқан: солтүстіктегі Рибейра да Круз, ол елді мекенді екіге бөледі, ал оңтүстіктегі Рибейра да Силва, ол азаматтық приходты Ломбадан бөліп, Лажес-дас-Флорес муниципалитетіне қарасты. Сонымен қатар, Рибейра-ду-Моирато приходтың оңтүстік бөлігін екіге бөліп, Рибейра-да-Силваға қосылып, Фажа Педро-Виейра арқылы мұхитқа құяды. Кавейра үстірті базальттық жарылымдармен қоршалған және Понта-да-Кавейрамен биледі – қауым орналасқан үлкен түрлі-түсті базальт құрылымдарынан тұратын аймақ. Солтүстік Рибейра да Круз – аралдың ортасына қарай созылатын ашық тік жар және аңғар. Рибейра да Круздың сағасының жанында Роша Фернао Хоржедің алып жарлары орналасқан, бұл базальттық призмалардан құралған, лава ағындарынан пайда болған жартылай үшбұрышты ерекше географиялық нысан. Бұл сирек кездесетін құбылыс, сондай-ақ Мадагаскардың солтүстігіндегі Анциранана шығанағында да табылады. Жағалау бойында Понта-да-Кавейраның түбіндегі Грута дос Энхареус үлкен үңгір/жарылым (50 метр ені, 25 метр ұзындығы және 15 метр тереңдігі) орналасқан, онда қайықтар кіріп, тоқтауы мүмкін. Бұрын бұл орын пираттар, қарақшылар және контрабандистердің тығырыны болған, бірақ қазір ол туристік объектіге айналған.
The small parish is located along a promontory divided by a couple of river valleys: Ribeira da Cruz, in the north, which bisects the hamlet, and Ribeira da Silva, in the south, which separates the civil parish from Lomba, in the municipality of Lajes das Flores. In addition, the Ribeira do Moirato bisects the southern portion of the parish and joins the Ribeira da Silva to empty into the ocean along Fajã Pedro Vieira. The Caveira promontory is encircled by basaltic fractures and dominated by Ponta da Caveira, an area formed from large polychromatic basalts formations where the community is situated. The northern Ribeira da Cruz is an open escarpment and valley that extends towards the center of the island. Near the mouth of the Ribeira da Cruz is the large cliffs of Rocha Fernão Jorge, a semi triangular physical feature formed from basaltic prisms originating from lava flows. It is a unique feature, similarly found in Antsiranana Bay, northern Madagascar. Along the coast is the Gruta dos Encharéus, a large cavern/fracture at the base of Ponta da Caveira (50 meters width, 25 meters long and 15 meters in depth) where boats may penetrate and dock. It was once used as a hideout for pirates, privateers and smugglers in the past, but is currently a tourist site.
Климат
Жоғары биіктіктердің арқасында бұл аудан күшті мұхит желдеріне ұшырайды. Осы аймақтағы мол жауын-шашын ауыл шаруашылығының, әсіресе сүт өнімділігіне арналған мал шаруашылығының дамуына жағдай жасайды.
The higher altitudes makes the parish susceptible to strong ocean winds. Heavy precipitation in this zone allows agriculture to thrive, and in particular the raising of dairy cattle.
Адам географиясы
Католиктік дін қауымдастығы Nossa Senhora do Livramento басшылығымен жүреді, бірақ ресми түрде бастапқы Benditas Almas каноникалық атауларын сақтап келеді. Санта-Крусқа шамалы жақындығы, муниципалитет орталығындағы шаруақаттармен байланысты қосымша өнеркәсіптердің дамуына жағдай жасады. Бұл приходта Эспигао елді мекені де бар.
The catholic faith community is guided by Nossa Senhora do Livramento, although officially still holding onto the primitive Benditas Almas canonical titles. Its relative proximity to Santa Cruz has allowed the growth of secondary industries associated with activities in the municipal center. The parish also contains the locality Espigão.
Экономика
Қоғам ауыл шаруашылығы өндірісіне, әсіресе сүт шаруашылығына бағытталған. Айтылғандай, Жоао Луис Кавейрадағы жергілікті сары май өнеркәсібінің негізгі инвесторы болды. Флорес аралының басқа елді мекендерінде басқа кәсіпкерлер бір нарықтық сары май бизнесіне шоғырланды; мысалы, Понта-Руива мен Понта-Делгада өз нарықтарын қамтитын сары май фабрикаларына ие болды. Бұл кішігірім елді мекендер сол кезде Хосе Фуртадо Мота бастаған Флоренс ауыл шаруашылығы одағына қосылмады. Бұл тұтынушылар мен өндірушілер арасында керістік тудырды, олар 1918 жылғы «Açoreano Oriental» газетінде Санта-Круз тұрғындарына сары май жеткізілмейтінін, тіпті 10 000 килограмм сары май экспортталатынын атап өтті. Осы елді мекеннің жергілікті тұрғындары сары май сатып алу үшін, оның ішінде Кавейраға, басқа елді мекендерге баруға мәжбүр болды. Бұл елді мекеннің халық санының азайуы жеке сары май өнеркәсібінің құлдырауына себеп болды, себебі «União das Cooperativas» кіші кәсіпорындарды өз ішіне сіңіріп алды.
The community is focused on agricultural production, and in particular dairy activities. As mentioned, João Luís, was the principal investor in the local butter industry in Caveira. In other communities on Flores, other businessmen concentrated on the single market butter business; for example, Ponta Ruiva and Ponta Delgada had their own butter factories serving their own markets. These smaller communities did not participate in the Florense agricultural syndicate pioneered by José Furtado Mota at the time. This created tensions between consumers and producers, who remarked in a 1918 Açoreano Oriental article that residents of Santa Cruz were never supplied butter, even as 10,000 kilograms of butter were being exported. Local residents of this community were required to travel to any of the outlying communities in order to purchase butter, including Caveira. The gradual de population of this community spelled the extinction of the private butter industry, as the União das Cooperatives swallowed up smaller businesses.