Кіріспе
Канадалық жазушы Алексис ең көп танымал туындысы – Оңтүстік Онтарио және оның төңірегінде өтетін бес романнан тұратын «Квинкункс циклы». Осы циклдағы екінші кітабы – «Он бес ит» 2015 жылғы Гиллер сыйлығына ие болды және Алексистің өзімен қатар оның шығармаларын да кеңінен таныстырды. Ол заманауи американдық жазушы Персиваль Эвереттпен салыстырылады, ал бір ғалым Алексисті әзірге «Канадалық Персиваль Эверетт» деп атады.
Alexis is best known for his Quincunx Cycle, a series of five novels set in and around Southern Ontario. His second book in that cycle, Fifteen Dogs, won the 2015 Giller Prize and brought both Alexis and his work to greater prominence. He has been compared to contemporary American novelist Percival Everett, with one scholar describing Alexis provisionally as "the Canadian Percival Everett."
Мансап
Алексис өзінің өнерлік жолын театрдан бастады және Канадалық сахна компаниясында драматург ретінде жұмыс істеді. Оның «Лэмбтон, Кент және басқа да көріністер» атты тұңғыш пьесасы 1995 жылы қойылды, ал 1999 жылы «Лэмбтон, Кент» деген атпен жарияланды. 2005 жылы Алексис өзінің алғашқы жасөспірімдерге арналған туындысы – «Ингрид және қасқыр» кітабын шығарды. Бұл кітап 2006 жылғы Governor General's Awards жүлдесінде ағылшын тіліндегі балалар әдебиеті номинациясы бойынша генерал-губернатор сыйлығына ие болды. Оның «Asylum» романы 2008 жылы жарық көрді, оқиғасы Брайан Малрони үкімет кезінде Оттава қаласында өрбітеді. 2010 жылы Алексис «Сұлулық және қайғы» атты прозалық туындысын жариялады. Бір сыншы оны «фикция емес жинақ» деп сипаттап, «Алексис қадір тұтатын жазушылар туралы ойдан шығарылған зерттеулер» шағын Онтарио қаласына көшірілгенін айтты және кітаптың тұтастай алғанда «жіктеуге келмейтінін» қорытындылады. Кіріспесінде Алексис «Сұлулық және қайғы» туындысының «Коктео, Кавабата, Мопассан және т.б. аталатын елдердің бар екенін қабылдасаңыз, ол географиялық еңбек сияқты «сыни зерттеу» екенін» айтады. (Сұлулық және қайғы xvii) Ол сондай-ақ осы кітаптағы «Андре Алексис» – «менің өзім емес екенін» ескертеді. (Сол жерде, xviii). Келесі жылы Алексис Торонтодағы Таррагон театрына «Атты атама» (Деккалог екі) атты жаңа пьесасымен оралды, оны Ричард Роуз қойды (сол кезде Таррагонның көркемдік директоры). Пьесаның премьерасы 2011 жылдың 4 қазанында өтті және Алексистің жоспарланған он туындысының біріншісі ретінде сипатталды, олардың әрқайсысы Еврейлер кітабының 20-тарауындағы Он қағиданың біреуін әртүрлі театрлық немесе тұжырымдамалық тәсілмен қарастырады. (Сал. Декалог). Аталған пьесаның атауы Сент-Августин және католиктерде берілген Екінші қағидаға сілтеме жасайды (бірақ Талмудта, Септуагинтада және Филонның айтуынша үшінші): «Құдайың Иенің есімін бекерге айтпа». (KJV). Алексистің «демеуішсіз» пьесасы монастырдағы тыныштық ережелері бар монастырда өтеді; бір монах ашуға берілген сәтте ғана емес, сонымен қатар сол қағиданы да бұзып, бауырластар қауымын дүрліктіреді. 2013 жылы Алексис «А» атты повестін жариялады, ол Торонтодағы көркем әдеби сыншы Александр Баддлей туралы, ол Айвери Эндрюс есімді ақынның туындыларына құмар болады. Алексис сондай-ақ канадалық композитор Джеймс Рольф үшін бірнеше мәтін жазды. Олардың алғашқы ынтымақтастығы – Рольфтің «От» (1999) шығармасы, төрт дауысқа (екі сопрано және екі альт) арналған театрлық туынды, «Queen of Puddings Music Theatre Company» компаниясының тапсырысымен жазылған. Алексис Рольфтің «Орфей мен Эвридика» (2004) және оның «Эней мен Дидо» камералық операсының либреттоларын жазды, ол 2007 жылы Торонтодағы Маска театрында көрсетілді. 2014 жылы Рольф пен Алексис қайтадан Канаданың ән жобасы аясында жұмыстанды. Алексис «ұйқыдағы адамның қараңғыдан жарыққа қарайғы жолын бейнелейтін алты өлеңнен тұратын жаңа цикл» жазды, одан Рольф «Көбелектер» ән циклын жазды, оны канадалық баритон Бретт Полегато мен пианист Стивен Филкокс орындады.
The following year, Alexis returned to the theatre, with a new play for Toronto's Tarragon Theatre: Name in Vain (Decalogue Two), to be directed by Richard Rose (then Artistic Director of Tarragon). The play had its premiere on 4 October 2011, and was described as the first in a planned series of ten works by Alexis, each treating one of the Ten Commandments from Exodus Chapter 20 with a different theatrical or conceptual approach. (Cf. Dekalog.) The title refers to what is given as the Second Commandment by St. Augustine and generally in Catholicism (but third in the Talmud, in the Septuagint, and according to Philo): "Thou shalt not take the name of the Lord thy God in vain." (KJV) Alexis' "nearly wordless" play is set in a monastery with a rule of monastic silence; one monk, in a moment of rage, breaks not only his vow of silence but that commandment as well, throwing the community of brethren into upheaval. In 2013, Alexis published a novella titled A, about a fictional Toronto literary critic named Alexander Baddeley who is obsessed with the work of an elusive poet named Avery Andrews. Alexis has also written several texts for Canadian composer James Rolfe. Their first collaboration was Rolfe's Fire (1999), a theatrical piece for four voices (two sopranos and two altos) commissioned by the Queen of Puddings Music Theatre Company. Alexis went on to write the libretti for Rolfe's Orpheus and Eurydice (2004) and his chamber opera Aeneas and Dido, which premiered at Toronto Masque Theatre in 2007. In 2014 Rolfe and Alexis collaborated again, in a commission for the Canadian Art Song Project. Alexis wrote "a new cycle of six poems that trace the journey of the sleeper from darkness to light" from which Rolfe composed a song cycle, Moths, premiered by Canadian baritone Brett Polegato and pianist Steven Philcox.