Кіріспе

Канадалық суретші

Шани Муту, жазушы, бейнелеу өнері шебері және бейнефильмдер жасаушы, 1957 жылы Ирландияның Дублин қаласында Тринидадтық ата-аналарының отбасында дүниеге келген. Ол Тринидадта өсіп, 19 жасында Канаданың Британдық Колумбия провинциясының Ванкувер қаласына көшіп келді. Қазіргі уақытта ол Канаданың Онтарио провинциясының Торонто қаласында тұрады.

Ерте өмір және білім

Мооту өте ерте жасында сурет салу, бояу және жазу қабілеттерін көрсетті, ал 10 жасында суретші болуға ниеттенді. Оның алғашқы тыраныстарын анасы Индра (туған тегі Самару) қолдады. Оның әкесі Рамеш Муту – отбасылық дәрігер және Тринидад саясаткері болған. Шани Мутудың жеке және әдеби өмірінің көп бөлігі саяси белсенділікке арналған. Мутудың сөзіне сүйенсек, оның ең алғашқы өлеңдері ата-анасын қынжырды, себебі оларда екі ер адамның немесе екі әйелдің арасындағы махаббат суреттелген. Ол ата-анасы осы тақырыптар оның болашағы үшін нені білдіретінінен уайымдағанын айтты, сондықтан ол өзінің сөздерін жасырып, оның орнына сурет салуды таңдады. Ол жазуға кездейсоқ оралғанын және өзінің жазушы емес, суретші екеніне алаңдағанын жеткізді. Муту әкесінің досынан сексуалдық шабуылға ұшырағанын айтты. Муту 1980 жылы Батыс Онтарио университетінде Бейнелеу өнері саласы бойынша BFA дәрежесін, ал 2010 жылы Гвельф университетінде Ағылшын тілі мен Театр мамандығы бойынша MA дәрежесін алды. 1994-1999 жылдары Ванкувер мен Нью-Йорк қалаларында тұрып, мультимедиалық бейнелеу өнерінің шебері ретінде ол суреттерінде, фотосуреттерінде және бейнелерінде гендер, сексуалдық және нәсілдік тақырыптарды зерттеді. Оның туындыларындағы тақырыптар Тринидадтағы жасөспірім кезіндегі және Канададағы иммигрант ретіндегі өмірлік тәжірибесімен байланысты. Оның бейнелеу өнері мен бейнелері халықаралық деңгейде танылып, жоғары бағаланды. Қазір Торонто университетінде Шығармашылық жазу бағдарламасын оқытады.

Бейне және бейне өнері

Мутудың бейнелеу өнері мен видео жұмыстары халықаралық деңгейде, соның ішінде Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында көрсетілді. Оның бейнелеу өнері туралы айтқанда, балалық шақта зорлық-зомбылыққа ұшыраған ол суреттерді сөздерден гөрі қолдануды қауіпсіз деп санағанын жеткізді. Муту өнерін балалық шақтағы қасіреттің ауыртпалығымен күресудің бір жолы ретінде пайдаланады және ғаламның балаларға зорлық-зомбылыққа ұшырауға неге мүмкіндік беретінін түсінбеушілік сезімін талқылады. Сонымен қатар, ол өмірден өткен адам ретінде, қорлаушылардың қолынан зардап шеккендердің бәрі қасіретпен бетпе-бет келіп, одан не істеу керектігін түсінуі керек екенін айтты. Оның фильмдері мен видео жұмыстарын Рунг "Ұмтылыс және жақындық: 1990 жылдардағы Оңтүстік Азия киносы мен видеосы" бағдарламасында қайта қарады, бұл 2019 жылғы DOXA деректі фильмдер фестивалінің маңызды бағдарламасы болды. Муту 1990 жылдардағы фильмдері мен видео жұмыстары туралы "Ағындар бірігеді: Ванкувердегі және одан тыс 1990 жылдардағы видео" атты мақаласында ой бөлісті.

Әдеби мансап

Мұтудың алғашқы әдеби жарияланымы, «Майн-стритте» атты әңгімелер жинағы, 1993 жылы Ванкувердегі феминистік «Пресс-Ганг» баспа үйінің тапсырысы бойынша жарық көрді және оның әдеби жолының бастауы болды. Оның тұңғыш толыққанды романы «Cereus Blooms at Night» 1996 жылы «Пресс-Ганг» баспасында жарық көрді, ал 1997 жылы «Scotia Bank Giller Prize», «Ethel Wilson Fiction Prize» және «Chapters Books in Canada First Novel Award» сыйлықтарына үміткер болды. Ол 15 елде жарық көрді және 1998 жылы «Жаңа Англия кітап сатушылар сыйлығын» жеңіп алды. 2002 жылы Мұту өзінің алғашқы романына «The Predicament of Or» атты өлеңдер жинағын қосты. Оның екінші толыққанды романы «He Drown She in the Sea» 2005 жылы жарық көрді және 2007 жылы «Халықаралық Дублин әдеби сыйлығының» ұзақ тізіміне енді. Оның 2008 жылғы «Вальмикидің қызы» романы Тринидадтағы Сан-Фернандо қаласында өтеді және құпияларымен күрескен әке мен қыздың тағдырын көрсетеді. Мұту бұл оқиғаның әкесінің өзінің өткені сияқты жасырын өмір сүрген қызына көмектесу әрекеті туралы екенін айтады. Вивека мен оның әкесінің өмірі сыныптық және нәсілдік шектеулермен, ең бастысы, олардың қоғамының жыныстық нормаларымен шектелген. Роман оқиғаның жарқын суреттелген аясында Вивеканың махаббаттың қоғамдық кедергілерге тап болатынын түсінуімен және өзінің аман қалуына сенуімен аяқталады. «Валмикидің қызы» 2009 жылғы «Scotiabank Giller Prize» сыйлығының ұзақ тізіміне енді. Сұхбатының бірінде Мұту «Валмикидің қызы» романының әрбір бетінде тамақ туралы жазғанын, оны байқай да білмегенін айтты. Ол Тринидад мәдениетіндегі, сондай-ақ өзінің өміріндегі және басқа да туындыларындағы тамақ пен той жасаудың маңыздылығын талқылайды. Мұтудың романдары Кариб аймағындағы, Канададағы, АҚШ-тағы, Англиядағы, Еуропадағы, Үндістандағы және Австралиядағы университеттердің ағылшын тілі, гуманитарлық ғылымдар, әйелдер зерттеулері және мәдениеттану факультеттерінде оқу бағдарламаларына енгізілген. Мұтудың әдеби мұрағаты Саймон Фрейзер университетінің арнайы коллекцияларында және сирек кітаптар қорында сақталады. Коллекцияда «жарияланған туындыларының баспаға дайындалған түпнұсқалары, оларға қатысты жұмыс материалдары, жарияланған рецензиялар, жарияланбаған туындыларының жобалары, лекция жазбалары, кәсіби хат алмасу, күнделіктер мен эскиздер, VHS форматындағы бейнежазбалар, аудио материалдар және көркем туындылар» бар. 2022 жылы Канаданың жазушылар қоры Мұтуға оның барлық туындылары үшін «Writers' Trust Engel/Findley Award» сыйлығын табыс етті.

Басқа жобалар

Муту Альберта университетінде, Гвельф университетінде және Вест-Индия университетінде резидент-жазушы, сондай-ақ АҚШ-тың Калифорния штатындағы Миллс колледжінде қонақ ғалым болып жұмыс істеді. Ол халықаралық деңгейде жиі сөз сөйлейді және кітаптарынан үзінділер оқиды. 2008 жылы Батыс Үндістан университетінің Барбадос, Кейв Хилл қаласындағы филиалы Кариб теңізі аймағындағы әйелдер әдебиеті аясында Шани Мутудың туындыларына арналған симпозиум өткізді. 2009 жылы ол Канададағы жас ЛГБТ жазушыларына арналған Дейн Огилви сыйлығының қазылар алқасының құрамына кірді және сол жылғы сыйлықтың иегері ретінде Дебра Андерсонды таңдады. Муту балаларға жасалатын зорлық-зомбылыққа қарсы күресті қолдайды. 1989 жылы ол Стив-Лейк түзеу орталығындағы жыныстық қылмыстар жасағандарға балалық шақта зорлық-зомбылықтан зардап шеккен адам ретіндегі тәжірибесі туралы айтты.