Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер, жазушы және әлеуметтік белсенді (1871–1946)
British politician, writer, and social activist (1871–1946)
Артур Август Уильям Гарри Понсонби, 1-ші Шулбреде бароны (16 ақпан 1871 – 23 наурыз 1946), британдық саясаткер, жазушы және әлеуметтік белсенді. Ол Виктория патшайымының жеке хатшысы сэр Генри Понсонби мен Джон Крокер Бултиелдің қызы Мэри Элизабет Бултиелдің ұлы болды. Ол сондай-ақ Бессбороның 3-ші графы, Батерсттің 3-ші графы және 2-ші Грей графының шөбересі болды. 1-ші Сайсонби бароны – оның ағасы. Понсонби жиі "Соғыс жарияланғанда, шындық бірінші құрбан болады" деген сөздің авторы ретінде айтылады, бұл сөз оның 1928 жылы жарық көрген "Ұлы соғыс кезіндегі жалғандық: Ұлттар арасында таратылған өтіріктер жинағы" атты кітабында жарияланған. Алайда, ол осы фразаны кітаптың басында цитата белгілерімен эпиграмма ретінде келтіреді және оны өзінің сөзі ретінде көрсетпейді. Бұл сөздің бастапқы көзі 1917 жылы АҚШ сенаторы Хайрам Джонсон айтқан шамамен бірдей сөздер болуы мүмкін: "Соғыс келгенде, бірінші құрбан – шындық".
Arthur Augustus William Harry Ponsonby, 1st Baron Ponsonby of Shulbrede (16 February 1871 – 23 March 1946), was a British politician, writer, and social activist. He was the son of Sir Henry Ponsonby, Private Secretary to Queen Victoria, and Mary Elizabeth Bulteel, daughter of John Crocker Bulteel. He was also the great grandson of The 3rd Earl of Bessborough, The 3rd Earl of Bathurst and The 2nd Earl Grey. The 1st Baron Sysonby was his elder brother. Ponsonby is often quoted as the author of the dictum "When war is declared, truth is the first casualty", published in his book Falsehood in War time, Containing an Assortment of Lies Circulated Throughout the Nations During the Great War (1928). However, he uses this phrase in quotation marks as an epigram at the start of the book and does not present it as his own words. Its likely origin is the almost identical line spoken in 1917 by the United States Senator Hiram Johnson: "The first casualty when war comes is truth".
Білім және ерте мансап
Понсонби 1882 жылдан 1887 жылға дейін Виктория патшайымының жеке парақшасы болды. Ағылшын-ирландтық отбасынан тегін алған ол Итон колледжінде білім алды. Итон колледжінде оқып жүргенде Понсонби жатақханасында тік жолмен жүгіріс жарысын ұйымдастырғаны үшін жазаланды. Понсонби Оксфорд университетінің Баллиол колледжінде оқығаннан кейін дипломатиялық қызметке қабылданып, Константинополь және Копенгаген қалаларында қызмет атқарды.
Ponsonby was a Page of Honour to Queen Victoria from 1882 to 1887. From an Anglo Irish family, he was educated at Eton College. While at Eton, Ponsonby was whipped for organising a steeplechase in his dormitory. Ponsonby studied at Balliol College, Oxford, before joining the Diplomatic Service and taking assignments in Constantinople and Copenhagen.
Саясат
1906 жылғы жалпы сайлауда Понсонби Таунтон округінен либералдық кандидат ретінде сәтті сайлана алмады. Ол 1908 жылғы қосымша сайлауда Стирлинг Бёргс округінен парламент мүшесі болып сайланды, бірнеше апта бұрын қайтыс болған бұрынғы премьер-министр Генри Кэмпбелл Баннерманның орнын иеленді. Парламентте Понсонби Ұлыбританияның Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына қарсы болды және Джордж Кэдбери, Рамсей Макдональд, Э.Д. Морел, Арнольд Роунтри және Чарльз Тревелянмен бірге Ұлыбританиядағы көрнекті соғысқа қарсы ұйымға айналған Демократиялық бақылау одағының мүшесі болды. Понсонби 1918 жылғы жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады, онда ол жаңа Данфермлин Бёргс сайлау округінде «Тәуелсіз демократ» ретінде бақ сынады. Кейін ол Лейборист партиясына қосылды және 1922 жылғы жалпы сайлауда Шеффилдтің Брайтсайд бөлігінен парламентке оралды. 1935 жылдан 1937 жылға дейін ол Соғысқа қарсылық көрсететіндердің халықаралық кеңесінің төрағасы болды. Лейборист партиясының соғысқа қарсы қанатының жетекшісі болған Понсонби барлық соғыстарды қағидат бойынша зұлымдық деп есептеді, бұл оны 1930 жылдары Ұлыбританияның қайта қарулануына қарсы шығуға итерді. Данциг дағдарысы кезінде ол Польшаға Ұлыбританияның берген «кепілдігіне» қарсы сөйлеп, оның тағы бір дүниежүзілік соғыстың себебі болуы мүмкін екенін айтты.
At the 1906 general election, Ponsonby stood unsuccessfully as Liberal candidate for Taunton. He was elected as Member of Parliament for Stirling Burghs at a by election of 1908, succeeding former Prime Minister Henry Campbell Bannerman, who had died a few weeks earlier. In Parliament, Ponsonby opposed the British involvement in the First World War and, with George Cadbury, Ramsay MacDonald, E. D. Morel, Arnold Rowntree, and Charles Trevelyan, he was a member of the Union of Democratic Control, which became a prominent antiwar organisation in Britain. Ponsonby was defeated at the 1918 general election in which he stood as an "Independent Democrat" in the new Dunfermline Burghs constituency. He then joined the Labour Party and returned to the House of Commons at the 1922 general election as member for the Brightside division of Sheffield. From 1935 to 1937, he was Chair of the International Council of the War Resisters' International. Ponsonby as the leader of the antiwar wing of the Labour Party was opposed to all wars in principle as evil, which led him to oppose British rearmament in the 1930s. During the Danzig crisis, he spoke out against the British "guarantee" of Poland as likely to cause another world war.
Отставка
1940 жылы мамыр айында Понсонби Лейбористік партиясынан кетіп, Уинстон Черчилльдің жаңа коалициялық үкіметіне қосылу шешіміне қарсы шықты. Ол 1942 жылы Джеймс Тейт Блэк естелік сыйлығын жеңіп алған әкесі туралы өмірбаян жазды: «Генри Понсонби, королева Викторияның жеке хатшысы: өмірі мен хаттары».
In May 1940, Ponsonby resigned from the Labour Party, opposing its decision to join the new coalition government of Winston Churchill. He wrote a biography of his father which won the James Tait Black Memorial Prize in 1942: Henry Ponsonby, Queen Victoria's Private Secretary: His Life and Letters.
Өлім
1946 жылы 23 наурызда Понсонби қайтыс болды, ал оның орнын ұлы Мэтью Генри Хьюберт Понсонби басты.
Ponsonby died on 23 March 1946 and was succeeded by his son Matthew Henry Hubert Ponsonby.
Жеке өмір және отбасы
1898 жылғы 12 сәуірде ол Хьюберт Пэрри мен Элизабет Мод Герберттің (1851–1933) қызы Доротея Пэрриге үйленді, ол Лияның 1-ші бароны Сидни Герберттің қызы еді. Олардың қызы Елизавета (1900–1940) 1920 жылдары "Жарқын жастар" тобының белгілі бір өкілі ретінде танылды, ал ұлы Мэтью (1904–1976) 2-ші барон атанды.
On 12 April 1898, he married Dorothea Parry, daughter of Hubert Parry and Elizabeth Maude Herbert (1851–1933), a daughter of Sidney Herbert, 1st Baron Herbert of Lea. They had a daughter, Elizabeth (1900–1940), who during the 1920s became well known as a leading figure of the Bright Young People, and a son, Matthew (1904–1976), who became the 2nd Baron.