Кіріспе
Канадалық суретші (1970 жылы туған)
Brian Jungen (born April 29, 1970 in Fort St. John, British Columbia) is an artist of Dane zaa and Swiss ancestry living and working in the North Okanagan of British Columbia. Working in a diverse range of two and three dimensional materials Jungen is widely regarded as a leading member of a new generation of Vancouver artists. While Indigeneity and identity politics have been central to much of his work, Jungen has "a lot of other interests" and themes that run through his oeuvre. His work addresses many audiences' misconception that "native artists are not allowed to do work that is not about First Nations identity", by making poetic artworks that defy categorization. Born in 1970 Jungen was raised in the remote logging town of Fort St. John and attended public school where he developed an inclination towards visual art. Following his post secondary education Jungen spent time studying art history at Concordia University in Montreal, before moving to New York in 1993. He befriended artist Nicole Eisenmann in New York before returning to Vancouver
In 1997 Jungen participated in the group show Buddy Place at the OR Gallery in Vancouver. Jungen's contribution was several wall drawings that explored the stereotyped representations of Indigenous peoples and cultures in BC. The wall drawings tried to understand what "people thought native art [was]" The Prototypes for New Understanding saw Jungen dismantling Nike Air Jordan sneakers, and reassembling them into forms with a striking resemblance to Northwest coast Indigenous masks. The sculptures poignantly drew a comparison between western material fantasies and the fetishism of the 'other' in settler society. In 2000 Jungen had a solo show at the OR Gallery where he mounted Shapeshifter, the first of an eventual three whale skeletons built out of white plastic lawn chairs and suspended in the gallery as if at a natural history museum. The 30' long sculpture The idea of the captive whale was also important to Jungen's thinking as he saw "a parallel to the situation of the First Nations individual who is both marginalized and fetishized by mainstream culture". His 2010/11 exhibition at Catriona Jefferies incorporated "raw animal hides, which were produced during Jungen's visits up north, where he started hunting again with his relatives". Jungen has worked with the animal hides in numerous ways including making prints from them and stretching them over car parts and modern furniture "to make some of [his] own drums". Trying to describe the sculpture Tomorrow Repeated, (2011) one journalist said: it is "a moose hide, stretched taut across a pair of metallic green car fenders and trussed in the back with strips of skin, like a corset, the whole thing sits on top of a white freezer – convenient storage for the meat the skin once wrapped". In his own words Jungen said: "people up there, on the reserve, have freezers everywhere, they have car parts everywhere, and they have animal parts everywhere". The film was shown in Banff in partnership with Documenta 13. Jungen also exhibited in Kassel, Germany as part of Documenta 13's central programming. Jungen's contribution to Documenta was a dog park, made up of "sculptures that [functioned] both as tunnels and platforms for pets, as well as benches for their owners". The park was used by a local dog school offering training "sessions for dogs and [giving] short workshops for visitors on how the equipment in the dog park [could] be used". In 2016 Jungen had shows at both Catriona Jefferies and Casey Kaplan, which saw the artist returning to one of his original materials: Nike sneakers. "The new sculptures [were] entirely different – more open and abstract". The abstract sculptures have a strong modernist sensibility and an understanding of materials that "characterizes so much of Jungen's work". These new shoe "works are less a direct representation and contain more a suggestion of animal and human faces" they confront our desire to "search for and recognize patterns" by disappointing audiences who may be searching for Jungen's iconic masks. In 2022, the Art Gallery of Ontario unveiled its first public art commission by Jungen titled, Couch Monster: Sadzěʔ yaaghęhch’ill. The Dane zaa within the title translates to "my heart is ripping". Jungen inspired by the famous large elephant, Jumbo, wanted to convey how there is cruelly in entertainment and art. This public art piece is located in downtown Toronto at the corner of Dundas and McCaul where Henry Moore's Large Two Forms (1966 1969) once resided from 1974 2017. Several themes have been consistently pursued throughout his career including museology, consumerism/ globalization, identity politics and animals.
Брайан Юнген (1970 жылдың 29 сәуірінде Форт-Сент-Джон қаласында туған) – Британдық Колумбияның Солтүстік Оканаган аймағында тұратын және жұмыс істейтін дане-заа және швейцариялық тегі бар суретші. Екі және үш өлшемді материалдардың алуан түрлі диапазонында жұмыс істейтін Юнген Ванкувер суретшілерінің жаңа буынының жетекші өкілі ретінде кеңінен танылған. Оның көптеген туындыларында туған жер және жеке саясат орталық орын алғанымен, Юнгеннің «басқа көптеген қызығушылықтары» мен шығармашылығындағы тақырыптары да бар. Оның жұмысы көптеген көрермендердің «туған жер суретшілеріне алғашқы халықтардың мәдениетін бейнелейтін туындылар жасауға рұқсат етілмейді» деген қате түсінігін жоққа шығарады, поэтикалық өнер туындыларын жасау арқылы, олар санаттауға келмейді. 1970 жылы туған Юнген Форт-Сент-Джонның шалғайдағы орман шаруашылығы қалашығында өскен және бейнелеу өнеріне бейімділігін дамытқан мемлекеттік мектепке барған. Жоғары білімінен кейін Юнген Монреальдегі Конкордия университетінде өнер тарихын оқыды, содан кейін 1993 жылы Нью-Йоркке көшіп барды. Ол Ванкуверге оралғанға дейін Нью-Йоркте суретші Николь Айзенманмен достық қарым-қатынас орнатты. 1997 жылы Юнген Ванкувердегі OR галереясында өткен Buddy Place топтық көрмесіне қатысты. Юнгеннің үлесі – б.з.д. жергілікті халықтар мен мәдениеттердің стереотиптік бейнелерін зерттеген бірнеше қабырғалық суреттер. Қабырға суреттері «адамдар жергілікті өнерді қалай көріп тұрғанын» түсінуге бағытталған. «Жаңа түсінік үшін прототиптер» Юнгеннің Nike Air Jordan кроссовкаларын бөлшектеп, Солтүстік-Батыс жағалауындағы жергілікті халықтардың маскаларына ұқсайтын нысандарға қайта құрастырғанын көрсетті. Бұл мүсіндер батыстың материалдық құштарлығы мен отарлаушы қоғамдағы «басқа» фетишизмін салыстырып көрсетті. 2000 жылы Юнгеннің OR галереясында жеке көрмесі болды, онда ол Shapeshifter-ді орнатты – ақ пластикалық көгалдан жасалған үш кит қаңқасының біріншісі. 30 метрлік мүсін, сондай-ақ, кит тұтқындағы идеясы Юнген үшін маңызды болды, өйткені ол «түпкі мәдениетпен шеттетілген және фетишизацияланған алғашқы халықтардың жағдайымен салыстырды». Оның 2010/11 жылғы Catriona Jefferies көрмесінде «Юнгеннің солтүстікке сапарлары кезінде алынған шикі жануарлардың терілері» қойылды, онда ол туыстарымен бірге қайтадан аң аулай бастады. Ол жануарлардың терісін түрлі тәсілдермен қолданды, мысалы, олардан суреттер жасап, машина бөліктері мен заманауи жиһаздың үстіне жайып, «өз барабандарын» жасады. Tomorrow Repeated (2011) мүсінін сипаттауға тырысқан бір журналист: «Бұл – көгершіннің терісі, металл жасыл түсті автомобиль фендерлері арқылы созылған және артқы жағында тері жолақтарымен тігілген, бүкіл нәрсе ақ тоңазытқыш үстінде орналасқан, тері бір кезде оралған етті сақтауға ыңғайлы». Юнгеннің сөзінде: «Ол жердегі адамдардың мұздатқыштары, көлік бөліктері және жануарлардың бөліктері бар». Фильм Банфта Documenta 13 серіктестігімен көрсетілді. Юнген Documenta 13 орталық бағдарламасының бөлігі ретінде Германияның Кассель қаласында да көрме өткізді. Юнгеннің «Документа» көрмесіне қосқан үлесі – «көктерге арналған саябақ», ол «көктерге арналған туннельдер мен платформалар, сондай-ақ иелеріне арналған орындықтар ретінде қызмет ететін мүсіндерден» жасалды. Бұл саябақты жергілікті иттер мектебінің қызметкерлері пайдаланды. 2016 жылы Юнген Catriona Jefferies және Casey Kaplan галереяларында көрсетілімдер өткізді, онда суретші өзінің бастапқы материалдарының біріне оралды: Nike кроссовкалары. «Жаңа мүсіндер мүлдем басқаша, ашық және абстрактілірек болды». Абстрактілі мүсіндер модеративті сезімталдыққа ие және материалдарды «Юнгеннің көптеген жұмыстарына тән» деп түсінеді. Бұл жаңа аяқ киім «жұмыстары тікелей бейнеленбейді және жануарлар мен адам беттерінің ұсыныстарын көбірек қамтиды», олар біздің «үлгілерді іздеу және тану» деген қалауымызға қарсы келеді, бұл Юнгеннің әйгілі маскаларын іздейтін көрермендерді ұятқа қалдырады. 2022 жылы Онтарионың өнер галереясы Юнгеннің «Кончолық жұлдыз: Садзэʔ yaaghęhchill» атты алғашқы қоғамдық өнер тапсырысын жариялады. Атауындағы дане-заа сөзі «жүрегім жыртылып жатыр» дегенді білдіреді. Юнген атақты ірі фил – Джамбодан шабыт алып, ойын-сауық пен өнерде қандай қатыгездік бар екенін жеткізуді қалады. Бұл қоғамдық өнер туындысы Торонтоның орталық бөлігінде, Дундас және Маккоул көшелерінің бұрышында орналасқан, 1974-2017 жылдар аралығында осы жерде тұрған Генри Мурдің Large Two Forms (1966-1969) мүсінінің орнында. Оның мансабында музейтану, тұтынушылық / жаһандану, жеке саясат және жануарлар сияқты бірнеше тақырыптар үнемі жалғасып келеді.
Brian Jungen (born April 29, 1970 in Fort St. John, British Columbia) is an artist of Dane zaa and Swiss ancestry living and working in the North Okanagan of British Columbia. Working in a diverse range of two and three dimensional materials Jungen is widely regarded as a leading member of a new generation of Vancouver artists. While Indigeneity and identity politics have been central to much of his work, Jungen has "a lot of other interests" and themes that run through his oeuvre. His work addresses many audiences' misconception that "native artists are not allowed to do work that is not about First Nations identity", by making poetic artworks that defy categorization. Born in 1970 Jungen was raised in the remote logging town of Fort St. John and attended public school where he developed an inclination towards visual art. Following his post secondary education Jungen spent time studying art history at Concordia University in Montreal, before moving to New York in 1993. He befriended artist Nicole Eisenmann in New York before returning to Vancouver
In 1997 Jungen participated in the group show Buddy Place at the OR Gallery in Vancouver. Jungen's contribution was several wall drawings that explored the stereotyped representations of Indigenous peoples and cultures in BC. The wall drawings tried to understand what "people thought native art [was]" The Prototypes for New Understanding saw Jungen dismantling Nike Air Jordan sneakers, and reassembling them into forms with a striking resemblance to Northwest coast Indigenous masks. The sculptures poignantly drew a comparison between western material fantasies and the fetishism of the 'other' in settler society. In 2000 Jungen had a solo show at the OR Gallery where he mounted Shapeshifter, the first of an eventual three whale skeletons built out of white plastic lawn chairs and suspended in the gallery as if at a natural history museum. The 30' long sculpture The idea of the captive whale was also important to Jungen's thinking as he saw "a parallel to the situation of the First Nations individual who is both marginalized and fetishized by mainstream culture". His 2010/11 exhibition at Catriona Jefferies incorporated "raw animal hides, which were produced during Jungen's visits up north, where he started hunting again with his relatives". Jungen has worked with the animal hides in numerous ways including making prints from them and stretching them over car parts and modern furniture "to make some of [his] own drums". Trying to describe the sculpture Tomorrow Repeated, (2011) one journalist said: it is "a moose hide, stretched taut across a pair of metallic green car fenders and trussed in the back with strips of skin, like a corset, the whole thing sits on top of a white freezer – convenient storage for the meat the skin once wrapped". In his own words Jungen said: "people up there, on the reserve, have freezers everywhere, they have car parts everywhere, and they have animal parts everywhere". The film was shown in Banff in partnership with Documenta 13. Jungen also exhibited in Kassel, Germany as part of Documenta 13's central programming. Jungen's contribution to Documenta was a dog park, made up of "sculptures that [functioned] both as tunnels and platforms for pets, as well as benches for their owners". The park was used by a local dog school offering training "sessions for dogs and [giving] short workshops for visitors on how the equipment in the dog park [could] be used". In 2016 Jungen had shows at both Catriona Jefferies and Casey Kaplan, which saw the artist returning to one of his original materials: Nike sneakers. "The new sculptures [were] entirely different – more open and abstract". The abstract sculptures have a strong modernist sensibility and an understanding of materials that "characterizes so much of Jungen's work". These new shoe "works are less a direct representation and contain more a suggestion of animal and human faces" they confront our desire to "search for and recognize patterns" by disappointing audiences who may be searching for Jungen's iconic masks. In 2022, the Art Gallery of Ontario unveiled its first public art commission by Jungen titled, Couch Monster: Sadzěʔ yaaghęhch’ill. The Dane zaa within the title translates to "my heart is ripping". Jungen inspired by the famous large elephant, Jumbo, wanted to convey how there is cruelly in entertainment and art. This public art piece is located in downtown Toronto at the corner of Dundas and McCaul where Henry Moore's Large Two Forms (1966 1969) once resided from 1974 2017. Several themes have been consistently pursued throughout his career including museology, consumerism/ globalization, identity politics and animals.
Музеология
Жаңа түсініктің алғашқы прототиптерінен (плексиглас витриналарда көрсетілген) бастап, соңғы мүсіндерге дейін (тоңазытқыштарды тұғыр ретінде пайдаланып), көрсету әдістері Юнгеннің жұмысының эстетикалық және концептуалдық сәттілігінің кілті болды. Канаданың 1876 жылғы Үнді заңына Potlatch-ты тыйым салу кірді; үкімет бұл тыйымды Potlatch-тердің орталық бөлігі болған материалдық мәдениеттің көп бөлігін (маскалар, көрпелер, себеттер және т.б.) тартып алып іске асырды. Тартып алынған "мәдениет" кейіннен антропология музейлерінде көрсетілді; Юнгеннің айтуынша: "Менің түбіме танысуымның көп бөлігі музейлер арқылы болды". Юнген отаршылдық идеологияда 'көрсетудің' маңыздылығын, сондай-ақ антропология музейлерінің отаршылдық үстемдікті сақтау үшін жергілікті мәдениетті тарихтастыру және "мифологиялық бейнелеу" жолын түсінді. Антропологиялық көрсетудің отаршылдық мақсаттарын жақсы білген Юнген, "Найк Таунға [барғанда] олардың кроссовкаларын шыны витриналарда көрсеткенін" кездейсоқ байқады. Юнген бұл екі музейлік тәжірибені "Жаңа түсініктің прототиптері" жұмысында біріктіріп, Солтүстік-Батыс жағалауының маскаларын Nike Air Jordan кроссовкаларынан жасап, "оларды антропологиялық артефакттар сияқты" металл арматуралар ішіндегі плексиглас витриналарда көрсетті; осылайша витринаның кроссовкалар мен жергілікті материалдық мәдениетке әсер ететін "мифологиялық бейнелеу" әсерін пайдаланды. Юнген өзінің "Тұлға өзгертетін" (2000) мүсінінде де музейлік тәжірибені пайдаланды. Ол пластикалық шегіршін орындықтарды кит қаңқасының пішініне келтіріп, оны "табиғи тарих музейлерінде немесе қоғамдық аквариумдарда кездесетіндей" іліп қойды.
Тұтынушылдық және жаһандану
Тұтыну өнімдерін манипуляциялау Юнгеннің шығармашылығының орталық бөлігі болды, сонымен қатар, оның "экономикалық өндірістің шикізаттарын" пайдалануы Юнген үшін тұтынушылық пен жаһандану мәселелерін шешудің маңызды құралы болды. 2001 жылы Юнген "Аталы жоқ" туындысын жасады, ол ағаш тіреуіштерден құралған, "жүк тиеу алаңының шетінде тіреуіштердің кездейсоқ үйіліп жатқандай көрінетін қалың үйімі". Жақыннан қарағанда, тіреуіштердің "суретшінің қызыл кедрден (Солтүстік-Батыс жағалауының аборигендері ең көп қолданатын ағаш) мұқият қолмен жасалғаны" байқалады. 2004 жылы Юнген "Сот" монументалды мүсінін жасады, ол "Нью-Джерсидегі қолдан келген делдалдан алынған 231 ағаш қаптамасы бар, жұмыс істемейтін [тігін] үстелдерден" құралған және баскетбол алаңын дәлме-дәл көшіргендей етіп орналастырылған. Оның ең танымал туындылар сериясы – "Жаңа түсініктің прототиптері", экономикалық және мәдени құндылықтар арасындағы қарым-қатынасты күрделендіреді. Nike өкініші экономикалық құндылыққа ие, ал Солтүстік-Батыс жағалауының маскалары Юнгеннің мүсіндерінде бейнеленген мәдени құндылыққа ие; Юнгеннің мүсіндік трансформациясы "осы өкініштің тауарлануы мен жергілікті өнерге осыған ұқсас жағдайдың орын алуы арасындағы" байланысты көрсетеді. Капиталистік отарлаушылардың жергілікті мәдениетті түсіну және оны тану ниетімен, жергілікті "мұраны" капиталға айналдырды. Юнген тауарлардың фетишистік сипатын және олардың түпкілікті халықтармен байланысын зерттеуді жалғастырды. 2011 жылы "Ертең қайталанады" мүсіні "тұтынушы фетишизмінің ең басты нысаны – көлікті" алып, оның үстіне моос терісін жабады. Юнгеннің өнері жиі "аборигендер мәдениетінің стереотиптік бейнелерін" және отарлаушылардың "туған жер өнерін бойын білдіруге құштарлығын" сұраққа салады, және ол көбінесе "өзіне жат ұлттардың бейнелерін иемдену" арқылы осы стереотипті күшейтеді (Милрой, 2006). Мысалы, оның "Жаңа түсініктің прототиптері" Хайда, Кваквакавака және Белла Кула халықтарының бет-әлпеттерінен үлгі алған BC жағалауындағы халықтардың маскаларын еске түсіреді. Юнген "Жаңа мүсін" (2006) – диваннан сызылған былғарыдан жасалған типи арқылы ұлттар арасындағы айырмашылықтарды ескермейтін жалпылама "түпкіліктік" сәйкестіктің қалыптасуына тағы да назар аударады. Типилер "үндістік" деген жалпылама символға айналды, бірақ олар жазық далалық халықтарға тән. Осылайша, Юнгеннің типиі бір журналисті: "Егер ол өзінің этникалық тегі туралы осындай маңызды болжамдарды тудырмаса, онда ол типи орнатумен не істеп жатыр?" деп сұрақ қоюға итермеледі, және провинцияның өзін "табиғаттан тыс Британдық Колумбия" деп мифологиялық бейнелеуге себепкер болды. Қоныс аударушылардың жергілікті мәдениетті түсіну және соған сәйкес ассимиляциялауға құштарлығын ескере отырып, бұл жаңа мүсіндер жергілікті бейнелердің стереотиптерін саналы түрде жоққа шығарады (оның бұрынғы "Жаңа түсініктің прототипі" сынға алған стереотиптер) және қоныс аударушыларға 'түсіну құштарлығын' қайтарады.
Жануарлар
Жануарлар Юнгеннің туындыларында үнемі кездеседі. Кейде ол сюжет ретінде, мысалы, «Shapeshifter» (2000) жұмысында кит қаңқасын жасағанда; Ол тек пластикалық орындықтардан құралған, бірақ нағыз мүсіндей көрінеді! Ал кейде тірі де, өлген де материал ретінде: түрлі жануарлардың терілерін пайдалану, тіпті тірі жануарларды қолдану, 2004 жылғы «Habitat 04: Cite radieuse des chats / Cats radiant city» жұмысында мысықтармен жасағандай. «Habitat 04: Cite radieuse des chats / Cats radiant city» – бұл Юнгеннің Монреалдағы «Экспо-67» көрмесі үшін Моше Сафдидің «Habitat» ғимаратын үлгі етіп салған, баспанасыз мысықтарға арналған уақытша жай. Юнгеннің «жануарларға деген құштарлығы» көбінесе үй жануарларын қолдану және аквариумдар немесе зообақтар сияқты «жануарлар үшін құрылған орта» туралы сұрақтармен байланысты. 2005 жылғы «Inside Today's Home» жобасында Юнген IKEA-дан сатып алынған материалдарды өңдеп, «алты үйретілген зебра финхы үшін жабық құс үйін» жасады. Құстарды мазаламау үшін, көрермендер оларды және құрылымды галерея қабырғаларындағы қарауы тесіктері арқылы ғана көре алатын, осылайша жануарларға қатысты көшпелілікке бейімділікті күшейтті. Сол жылы 20 мамырдан 9 шілдеге дейін Tate Modern-де көрме өткізді. 2008 жылы ол Сидней биенналесіне қатысып, «Crux» атты инсталляциясын көрсетті. Юнген – Вашингтондағы Смитсоновтың Американың ұлттық мұражайында (NMAI) «Strange Comfort» атты жеке көрмесімен өнер көрсететін алғашқы тірі американдық суретші. Юнген 2010 жылы бейне өнер саласындағы Исковиц жүлдесін жеңіп алды. 2011 жылы Юнген Банф орталығында үш қоғамдық мүсінді ашты: ақ бояумен жабылған болаттан жасалған, бұғы, қабан және карибудың мүйізінің пішініндегі орындықтар. «Carapace» атты мүсіні Жюль Верннің мифтік алып жануарларынан шабыттанды және Жюль Верннің туған жері Луара аймағында қойылды. Ол сондай-ақ 2011 жылы Эдмонтон қаласындағы Альберта өнер галереясында көрсетілді. Ол Peace River аймағындағы шалғайлы елді мекенде өскен, бұл оның шығармашылығын дамытуға көмектескенін айтады. «Star/Pointro» (2011) 2011 жылы, «Court» (2004) 2012 жылы, ал «People's Flag» (2006) 2014 жылы сатып алынды.