Аллен Клейтон Хоскинс: «Our Gang» жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Ален Клейтон Хоскинс (9 тамыз 1920 – 26 шілде 1980) – американдық бала актер, 1922 жылдан 1931 жылға дейін түсірілген 105 «Біздің топ» қысқаметражды фильмінде Фарина рөлін сомдады.

After Our Gang: вадевиль және басқа да жұмыстар

Хоскинс өзінің рөліне тым қартайғаннан кейін, 1931 жылы ол бірнеше рет камео-көріністер үшін Roach Studios-қа оралды, бірақ ұзақ мерзімді рөлге таңдалмады. Ол "Ұрланған әшекейлер" атты қысқаметражды фильмде камео-рольге ие болды. "Біздің топ" және "Лорел мен Харди" екеуі де "Ұрланған әшекейлер" атты тамаша фильмге өз қызметтерін қосты. Бұл фильмде Джоан Кроуфорд, Гэри Купер, Бастер Китон, Морис Шевалье және тағы елу шақты адам қатысқан. Бұл Ұлттық эстрада артисінің туберкулезге қарсы санаторийіне арналған екі рульді жинақтау қоры. "Біздің топтың" үлесі, басқалардың үлесі сияқты, кездейсоқ болды. Балалар Норма Ширердің алдындағы сатыларында балмұздақ жеп жатқан көрінеді. 1932 жылдың ақпан айында олар Канаданың Онтарио штатының Торонто қаласында өнер көрсетті. 2010 жылы Торонто колоннисі және тарихшысы Джейми Брэдберн 1932 жылдың ақпанында Торонтодағы Фаринаның эстрадалық өнеріне байланысты оқиғалар туралы ретроспективті мақала жариялады: "Континенттегі басқа жерлердегі балалар сияқты, 1920 және 1930 жылдардағы Торонтодағы жас кино көрермендері "Біздің топ" қысқа фильмдер сериясының келесі бөлімін асыға күтті. Фарина 1931 жылғы "Жанымды биікке көтеріп ал" фильмінен өскеннен кейін, Хоскинс және оның кіші қарындасы (яғни Манго) Торонтоға әкелген эстрадалық қойылымды жасады. Матенелік көрсетім күні STAR газеті балалар мен олардың анасымен жасалған сұхбатты бас бетке шығарды. Журналист Арчибальд Лэмпман (он тоғызыншы ғасырдың ақыны емес) Джейннің "бізді соншалықты жақсы деп ойламайтынын" атап өтті. Брэдберн қыздың сезімі дұрыс болғанын атап өтті, өйткені "кинодағы итті пиканиндермен" жасалған сұхбат кейде ұятты, кейде қарапайым болды. Бұл ерекше оқиға болды және газет "барлық жерде орындықтар" орнатты. Брэдберн былай деп жалғастырады: "Лэмпман Хоскинс тісті күлкісін көрсеткен сайын кесулерге жол берместен бұрын, қадірлі репортердің бейнесін сақтауға тырысып жатқандай әрекет етуге тырысты". Аға-інілер "Just Kids Safety Club" картасына қол қойды (оның қолтаңбасы мен Лос-Анджелес мекенжайы бар картаның көшірмесі бағанада көрсетілген). Сондай-ақ, Фаринаның анасымен сұхбатқа қатысқаны да айтылған. "Хоскинс ханым отбасының бетпе-бет келген кемсітушілікке назар аударды, ол батыс жағалауда шығысқа қарағанда әлдеқайда көп қабылданады. Лампан "ескі қараңғы әуендей ағып" деп сипаттаған дауысымен ол Скопстің сот адвокаты Кларенс Дарроудың Америкадағы қара нәсілділердің жағдайын жақсартуға күш салғандығын мақтады (бәлкім, Оссиан Свит ісіне сілтеме жасады) және оның балаларының ұрпағы бейбітшілікке жетеді деп сенді". Сондай-ақ, Фаринаның әншілік қабілетін насихаттайтын жарнама да қызықты: "Бұл аптада Император театрында пайда болып, [оған] сенсациялық хиттерді әндейді. Осы әндердің көшірмелері Кресге дүкендерінде 25 центке сатылады". Хоскинс Фаринадан кейін жұмыс тапса да, ол қысқа мерзімді болды. "Біздің топтан" кеткеннен кейін оның алғашқы рөлдерінің бірі "Голос Голливуда" 13-ші сериясының "Құрастырушысы" болды. Қонақтардың арасында Джон Уэйн, Гэри Купер және Джеки Куган болды, бірақ бұл бір рет болған оқиға. 1933 жылы Хоскинс, Микки Дэниелс, Джо Кобб және Мэри Корнманмен бірге "Біздің топқа" Fish Hooky-де тағы бір рет пайда болды, бірақ одан басқа ештеңе болмады. Хоскинс студиямен қарым-қатынасын сақтады, бірақ 1936 жылы ол "Біздің топ" турнесіне қатысып, кейіннен 1950-ші жылдары "You Asked for It" шоуында топпен бірге пайда болды. Эстрадалық өнерінен кейін Хоскинс Лос-Анджелеске оралып, кинодағы рөлдерге байқаудан өтті. Ол өзінің алғашқы толық метражды фильмінде, Джо Э. Браунның қатысуымен, "Сен ауызша сөйледің" деген фильмде пайда болған кезде, әртүрлі газеттер Фаринаның фильм үшін оның тоқылғандарын кесіп, оларды отбасылық Киелі кітапқа орналастырғаны туралы "жаңалықтарды" жариялады. Бұл фильм аяқталғаннан кейін Хоскинс басқа фильмдердегі рөлдерге байқаудан өтуді жалғастырды. 1932 жылдан 1936 жылға дейін ол жеті толық метражды фильмге қатысқан, бірақ олардың көпшілігі кредитке жатқызылмаған және оның кинодағы мансабы өркендеген жоқ. 1945 жылы өзінің бір колонкасында (Лоуэлл Санды қоса алғанда, әртүрлі газеттерде жарияланған) Луэлла Парсонс Хоскинс және Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен басқа актерлер туралы жазды. "Форт-Роучтағы ешкім сержанттың артында тұрған драма туралы білген жоқ. Аллен Хоскинс өзінің соңғы күні әуе әскерінде болған. 20 жыл бұрын Сержант Хоскинс бала кезімде Хэл Роуч комедиясындағы Фарина болды. Хоскинс Тынық мұхитындағы бес ірі шайқаста соғысты және президенттік марапатты алды. Ол сахнаға арналған шығармалар жазады және шығарады деп күтеді, сондай-ақ Австралияда жазған мюзиклі бар". Парсонс былай деп жалғастырды: "Біздің жігіттер студиядағы жұмыстан кетіп, әскери қызметке орналасқандарын қайта-қайта айтқым келеді және Голливуд пен елдері үшін көп іс жасағандарға жұмыстарын қайтару керек. Голливудтың осыны санасында ұстамауы керек. Мен осы балалардың ашу-ызасын және қайғысын айтамын. "Фаринаны" бала кезінде "Біздің топ" комедияларында режиссерлік еткен Боб Макгоуэн маған жазды: 'Фаринаға' деген мақтау үшін рахмет, қазір сержант Аллен Хоскинс. Оның ескі жұмысын қайтаруға мүмкін болмағанда, ол өте көңілсіз болды. Біздің еліміздегі ешбір үлкен индустрия мұндайға жол беруге болмайды'". Тынық мұхитында қызметтен кейін ол Хэл Роуч студиясына оралып, Роучтың "Амос және Энди" телесериясындағы басты рөлге үміткер болды. Ол рөлді алмады.

After Hoskins grew too old for his part, in 1931, he returned to Roach Studios for several cameo appearances but was not chosen for a long term role. He was given a cameo role in an unusual short film called The Stolen Jools. text= both "Our Gang" and Laurel & Hardy contributed their services to an amazing film called The Stolen Jools a star studded short featuring names like Joan Crawford, Gary Cooper, Buster Keaton, Maurice Chevalier and some fifty others. It was a fund raising two reeler for the National Variety Artist's tuberculosis sanatorium. Our Gang's contribution, like everyone else's, was incidental. The kids are shown slurping ice cream cones on Norma Shearer's front steps

In February 1932, they performed in Toronto, Ontario, Canada. In 2010, Toronto columnist and historicist Jamie Bradburn published a retrospective piece about the events surrounding Farina's vaudeville appearance in Toronto in February 1932: "Like children elsewhere across the continent, young Toronto moviegoers in the 1920s and 1930s eagerly awaited the next instalment of the Our Gang series of shorts Having grown out of Our Gang after 1931's Fly My Kite, Hoskins and his younger sister, (aka Mango) developed the vaudeville act that brought them to Toronto On matinee day the STAR featured a front page interview with both children and their mother. Reporter Archibald Lampman (not the nineteenth century poet) noted that Janey "didn't think we were so hot". Bradburn notes that the girl's instincts were on target as the printed interview with "the doggy pickanins of the movies" was a shambling sometimes condescending affair. The occasion was special and the newspaper set up "chairs all around" Bradburn goes on to say that " Lampman made lame attempts to act as if he was trying to keep up the façade of dignified reporter before giving in to a case of the cutes whenever Hoskins flashed a toothy grin " The engagement began on February 12, 1932, with a Friday night spot as a special attraction at the Imperial Theatre The next morning they performed at a matinee at the Imperial, then made brief appearances for adoring fans at two Kresge stores "

Many of the original advertisements and photographs are included in this article. The siblings are pictured together signing a copy of the "Just Kids Safety Club" card sponsored by The Globe (a copy of the card with his signature and his Los Angeles address are displayed in the column). There is also mention of an interview with Farina's mother. "Mrs. Hoskins hinted at the discrimination the family faced, noting that she seemed far more accepted on the west coast than the east. With a voice that Lampan described as "flowing like an old darky melody" she praised the efforts of Scopes Trial Lawyer Clarence Darrow to improve conditions for blacks in America (presumably a reference to the Ossian Sweet case) and believes that her children's generation would overcome prejudice " Also of interest is an advertisement promoting Farina's singing ability: " Appearing this week at the Imperial Theatre, [he] will entertain you singing the sensational hits Home (Where Shadows Fall), Fox Trot and Save the Last Dance for Me,, waltz. Copies of these songs, 25 cents at Kresge's stores "

While Hoskins did find some work after Farina, it was short term. Soon after leaving Our Gang one of his first roles was as the "Host" of the 13th episode of the Voice of Hollywood (second series). Among the guests were John Wayne, Gary Cooper and Jackie Coogan, but this was just a one time event. In 1933 Hoskins, along with fellow graduates Mickey Daniels, Joe Cobb and Mary Kornman returned to "Our Gang" for an encore appearance in Fish Hooky, but nothing more came of it. Hoskins kept his relationship with the studio, though, and in 1936 he was part of an "Our Gang" tour and later appeared with the Gang on the You Asked for It show in the 1950s. After his vaudeville appearances, Hoskins returned to Los Angeles, where he auditioned for movie roles. When he appeared in his first full length movie, You Said a Mouthful starring Joe E. Brown, various papers carried the "news" that Farina cut off his braids for the movie and placed them in the family Bible. After this movie ended, Hoskins continued to audition for other movie roles. From 1932 to 1936 he made appearances in seven full length films, but most were not credited and his career in movies did not flourish. In one of her 1945 columns (published in various newspapers including the Lowell Sun) Louella Parsons wrote about Hoskins and other actors who served in World War II. "No one at Fort Roach knew the drama back of Sgt. Allen Hoskins appearance there on his last day in the Air Corps. As a boy, twenty years ago Sergeant Hoskins was Farina, in the Hal Roach Comedies. Hoskins saw action in five major Pacific battles and received a presidential citation. He expects to write and produce for the stage and has a musical he wrote in Australia." Parsons went on to write: blockquote|text=Want to say it again and again and keep on saying it, our boys who gave up studio jobs to go into the service and who have done so much for Hollywood and for their country must get their jobs back. That's one thing Hollywood must not have on its conscience. I mean the bitterness and heartache of these kids. Bob McGowan, who directed "Farina" as a child in Our Gang Comedies, wrote me: 'Thank you for the plug for "Farina", now Sgt. Allen Hoskins. He was a pretty blue little black boy when he failed to get his old job back we can't have that and neither can any great industry in our country '
After serving in the South Pacific, it was back to Hal Roach Studios, auditioning for a featured part in Roach's Amos and Andy television series. He didn't get it."

Кәсіби оңалту қызметі, 1955-1980

Достарымен Ал деп танылған ол әйелі Франзимен бірге 1950 жылдары Санта-Розаға көшіп келді, онда олар балаларын өсіріп, оңалту саласында мансабын бастады. Ол Калифорния штатының Элдридж қаласында орналасқан Сонома мемлекеттік ауруханасында жұмыс істей бастаған нақты күн белгісіз, бірақ 1963 жылы ол Sheltered Workshop директоры болды. Толық уақытты жұмыс істеумен қатар, ол Санта-Розаның Саут-Парк ауданындағы жастардың проблемалары туралы уайымдады. Бос уақытында ол жастарға арналған "Кешкі және демалыс күндері оқу және кеңес беру орталығы" деген ұсыныс жасады. Кіріспеде ол былай деп жазды: "Егер қазір шешілмесе, болашақтағы проблемалардың басталуы, өз бақылаусыз дамуына жол берілген жағдайда, басқа қоғамдастықтардың бұрыннан бастан кешкен аумақтық және әлеуметтік құлдырауға әкелетін, ауыр қоғамдық проблемаларға айналуы мүмкін және болады". Ол мәселенің бір бөлігі "аудан аумағында саябақтар мен демалыс орындары жоқ" деп мәлімдеді. Оның көшірмесі сақталған, бірақ оны жергілікті билікке тапсырғаны белгісіз. 1965 жылы ол жақсы жұмыс табу үшін Сонома мемлекеттік ауруханасын тастап, отбасымен Калифорния штатының Хейвард қаласына көшіп барды. Ол қазір Уолперт орталығының баспаналы шеберхана директоры болды, ол Оңтүстік Аламеда округінің артта қалған балалар қауымдастығының бөлігі болды. Оның мансабы жергілікті газеттерде "Фарина" деп аталатын бала жұлдызы болғандықтан емес, мүгедектердің қорғаушысы болғандықтан бақыланды. 1966 жылы ол жергілікті газетте пайда болды, Аргус, кеңейтуді аяқтау үшін қаржыландыруды іздеу үшін шеберхананың күш-жігерін баяндады: "Біз барлық қол жетімді кеңістікті пайдаланамыз. Бізде пайдалы бағдарлама бар деп ойлаймыз және біз одан да жақсы жұмыс істеу және көбірек адамдарға қызмет ету мүмкіндігін қалаймыз". 1968 жылы Оукленд Трибунасында оның аймағындағы баспаналы шеберханаларды нығайту жөніндегі күш-жігеріне қатысты мақала пайда болды: "Жаңа ғана үш жылдық ұйым, Шеберханалар қауымдастығы Аламеда және Контра Коста округтеріндегі мүгедектерді жұмысқа орналастыруға елеулі үлес қосуда. Олардың жұмыс істейтін клиенттері - 500 адам, олардың жасы 18-ден 70-ке дейін. Дүкендерде соқыр, ақыл-ой жағынан нашар, екі аяғы, төрт аяғы шал және басқа да кемтарлар жұмыс істейді. Аллен С. Хоскинс Хейвард қауымдастығының президенті. "Бізге жұмыс керек", - деді Хоскинс. "Ең қиын нәрсе - өндірушілерді нақты жұмыс істей алатынымызға сендіру". Хоскинс мәлімдеді: "Біз келісімшарт бойынша табысты тендер өткізгеннен кейін зауыт менеджері біздің жұмыстың сапасына және жұмысшылардың қабілетіне таңғалады. Біз жұмыс адамдарды біріктіретін желім деп санаймыз". Хоскинс мәлімдеді. 1969 жылдың ақпан айында Хоскинс оңалту семинарлары жөніндегі 10-жылдық конференцияның директоры болып сайланды. "Ақсақалдарды оңалту мастер-кластарын басқару және басқару проблемалары Калифорнияның оңалту мастер-кластары қауымдастығының 10-жылдық конференциясының тақырыбы болып табылады. Хоскинс басшылығымен "Оукленд трибьюн" газетінде бұл шеберханада қазір 1000 клиент жұмыс істейді, бұл өткен жылғыдан екі есе көп. "Ақсақалдар жұмысшылар - бұл едәуір пайдаланылмаған экономикалық ресурс", - деді Хоскинс, ол сол кезде Бей аймағындағы 40 шеберхананы білдіретін Бей аймағындағы оңалту шеберханалары қауымдастығының президенті болды. Хоскинс Оукленд қаласының мэрі Джон Х. Рединг және штаттың басқа да әкімдері жариялаған "Жұмыс апталығы" мерекесін атап өту үшін өткен баспасөз конференциясында сөйледі. "Мен әлі күнге дейін біздің дүкендердің бірімен ең жақсы жұмыс істемейтін жұмыс жоқ бизнес операцияларын таба алмаймын", - деді Хоскинс. "Олар ұйықтап жатқан алыптар. Бізге хабарласыңыз, біз сіздің компанияңызды тексеріп, сіз үшін не істей алатынымызды айтамыз және сізге ұсыныс жасаймыз. Бізге қолғабыс емес, жұмыс керек". Толық жұмыс уақытында жұмыс істеп жүріп, Хоскинс шығармашылық жобаларды әзірлеуді жалғастырды және өзінің студиясын ашты. 1976 жылы "Оукленд трибьюн" газетінде оның жас актерлерге жергілікті коммерциялық емес топта, эксперименталды топтағы жас театрлар компаниясында өз кәсіптерін үйренуге көмектесуге ерікті қызмет еткендігі туралы жазылған.

Known to his friends as Al, he and his wife, Franzy, moved in the 1950s to Santa Rosa, where they raised their children and where he began his career in the field of rehabilitation. The exact date he began working at Sonoma State Hospital, located in Eldridge, California, is not known, but by 1963 he was the Sheltered Workshop Director. In addition to working full time, he became concerned about the problems of youth in the South Park area of Santa Rosa, where they lived. In his spare time he developed a proposal for "Weekend House an Evening and Weekend Training and Counseling Center" for youth. In the Introduction he wrote, "The beginnings of future problems if not met now, can and will develop into serious community problems that left to its own uncontrolled development, will lead to the type of area and social breakdown that have been experienced by other communities in the past " Part of the problem, he stated, was that " there are no parks or recreational facilities in the district " In his proposal, Hoskins identified these issues and offered solutions. A copy of this survives, but it is not known if he submitted it to the local government. In 1965 he left Sonoma State Hospital for a better position, and the family moved to Hayward, California. He was now the Sheltered Workshop Director at the Walpert Center, part of the Association for Retarded Children of Southern Alameda County. His career was followed in the local papers, not because he had been a child star called "Farina", but because of his work as an advocate for disabled people. In 1966 he appeared in the local paper, The Argus, reporting on the Workshop's effort to seek funding to complete an expansion: "We're using every inch of available space We think we have a worthwhile program and we'd like the chance to do an even better job and serve more people "

In 1968 an article appeared in the Oakland Tribune regarding his efforts to strengthen Sheltered Workshops in his area: A stripling of an organization, barely 3 years old, the Association of Workshops is making significant contributions to the employment of handicapped people in Alameda and Contra Costa Counties There are 14 Workshops in the Association. They employ 500 working clients from ages 18 to 70. All types of handicaps blind, mentally retarded, paraplegic, quadriplegic and others are employed in the shops. Allen C. Hoskins of Hayward, is President of the Association. "What we need is work." Hoskins said. "The hardest thing is to convince manufacturers that we can do a specific job" Hoskins declared. "Once we have successfully bid on a contract, a plant manager usually is impressed with the quality of our work and the ability of our workers We believe a job is the glue that holds people together." Hoskins declared. In February 1969, Hoskins was chosen to be Director of the 10th Annual Conference on Rehabilitation Workshops. "The problems of administrating and operating Rehabilitation Workshops for the Handicapped is the subject of the California Association of Rehabilitation Workshops' 10th annual conference Allen Hoskins, director of the Hayward Retarded Children's Center, 1101 Walpert St. is the program director for this year's convention." Under his guidance, the Oakland Tribune reported that the workshop was now employing 1,000 clients, double what it had the previous year. "Handicapped workers represent a vast economic resource which has been barely tapped," according to Hoskins, who was also at that time President of the Bay Area Association of Rehabilitation Workshops, which represented 40 Workshops in the Bay Area. Hoskins spoke at a press conference marking the observance of Workshop Week, which was proclaimed by Mayor John H. Reading of Oakland and other mayors throughout the state. "I have yet to find a business operation in which there is not some item of work which could not be best handled by one of our shops", Hoskins said "they're a sleeping giant You call us and we'll survey your company, tell you what we can do for you and make you an offer What we're looking for is work not a handout." While working full time, Hoskins also continued to develop creative projects and opened his own studio. In 1976 the Oakland Tribune reported that he was volunteering to help young actors learn their craft at a local nonprofit group, the Experimental Group Young People's Theatre Co., where he was an advisor to the group, " volunteering his expertise "

Қара кино түсірушілердің атақ-даңқ залы, 1975

Хоскинс 1975 жылы кәсіби оңалту мансабында әлі де белсенді болды, ол актерлік еңбегі үшін Оклендтегі Парамаунт театрында өткен екінші жылдық Оскар Мишо сыйлығының салтанатында Қара кино жасаушылардың Даңқ залына енгізілуге таңдалды. Сол жылы Сидни Пуатье, Лена Хорн, Руби Ди және Куинси Джонс та құрметке бөленді. Ол мансабының сол кездегі және қазіргі жағдайы туралы сұхбат берді: text="Мен Фарина есімін пайдаланып ешқашан сауда жасаған емеспін деп мәлімдегім келеді. Мен оңалту саласында өзіме жақсы есім жасадым және мақтаншақтыққа ұқсағанды ұнатпаймын. Мен үшін өте маңызды нәрсе – өткенге тікелмеймін деп ойлаймын." Алты баласы бар Хоскинс бірнеше жобамен айналысады, оның ішінде өзінің өмірбаянын жазу, "Walkabout" атты радиосериал және шығармашылық жобалармен айналысатын "ALFRAN" жеке компаниясының басшысы болып табылады. Қабылдау сөзінде Хоскинс: "Сәттілік дегеніміз не?" – деп сұрақ қойды, және оның жауабының бір бөлігі: "Мен қалағанымды істей алмадым, сондықтан өмір сүре алатын нәрсені жасадым. Мен үшін өте маңызды нәрсе – өткенге тікелмеймін деп ойлаймын." Ол сондай-ақ көрермендерге: "Сіздердің әрқайсыңызға алғыс айтқым келеді. Мені ұмытпағаныңызға шын қуаныштымын."

1979 жыл

Ол қайтыс болғанға бір жыл қалғанда, өміріне арналған ретроспективті мақала жарияланды және түрлі газеттерде басылды. "Аллен Хоскинс 50 жыл бұрын "Біздің топта" Фарина рөлін ойнағанын еске алады, бірақ ол ешқандай гонорар алған жоқ. "Мен адамдардың әлі де танымал сериалдың қайта көрсетілімдері үшін мен ақша аламын деп ойлауынан жалықтым", - деді Хоскинс жақындағы сұхбатында. "Менде ақша жоқ, мен Фарина есімін пайдаланып сауда жасауға тырысқан емеспін, мен мұндай іс жасамаймын". Оның орнына 58 жастағы Хоскинс, қазіргі жұмысына қол жеткізер алдында көп жыл бойы үй бояу және ыдыс жуумен күрескенін айтты. Ол қазір Аламеда округінің Дамылсыз балалар қауымдастығының бөлімшесінде Қоғамдық ақпарат қызметкері болып жұмыс істейді."

Өлім

Хоскинс 1980 жылғы 26 шілдеде Калифорния штатының Окленд қаласында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Оның өлімі туралы көптеген газеттер, соның ішінде "Фармингтон Daily Times" газеті хабарлады. "Ол комаға түскеннен кейін сенбі күні көз жұмды". Әйелі Франзи, қызы Кэнди және ұлы Крис оның қасында болды. Ол қайтыс болған кезде радиосериалды бастаумен айналысып, ALFRAN деп аталатын жеке компаниясын басқарғанын айтты.

Оның әйелі Франзи 2010 жылы қайтыс болғанға дейін Сан-Франциско аймағында тұрды, ал оның қарындасы Жанни ("Манго") 1996 жылы қайтыс болғанға дейін Солтүстік Калифорнияда тұрды. Хоскинс Оклендтегі Эвергрин зиратында белгісіз қабірге жерленді. Оның өлімінен жиырма жыл өткен соң ғана, 2000 жылы Ян Тернер мен Find A Grave веб-сайтының күш-жігері арқасында Хоскинске лайықты қабір тасы қойылды (Find A Grave Memorial #8483 тізімінде).