Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оратория Англияның Мерсисайд аймағындағы Ливерпуль англикан соборының солтүстігінде орналасқан. Бұл бастапқыда Сент-Джеймс бейіштемесінің қабірлік шіркеуі болған, қазір Уокер өнер галереясының бөлігі ретінде 19 ғасырға тән мүсіндер мен маңызды жерлеу монументтерінің коллекциясын қамтиды. Ғимарат Англияның Ұлттық мұра тізімінде І санатқа енгізілген.
The Oratory stands to the north of Liverpool Anglican Cathedral in Merseyside, England. It was originally the mortuary chapel to St James Cemetery, and houses a collection of 19th century sculpture and important funeral monuments as part of the Walker Art Gallery. It is a Grade I listed building in the National Heritage List for England.
Тарих
Оратория 1829 жылы салынды және жақын орналасқан зиратта жерлеуге дейін жаназа рәсімдері үшін қолданылды. Оны Джон Фостер жобалаған. Зират жабылып, ғимарат қолданудан шықты. 1986 жылы ол Ливерпуль ұлттық мұражайларының қамқорлығына берілді және мүсіндер мен статуялар жинағын сақтау үшін пайдаланылады.
The Oratory was built in 1829, and used for funeral services before burials in the adjacent cemetery. It was designed by John Foster. When the cemetery closed, the building fell into disuse. In 1986 it came under the care of National Museums Liverpool, and is used to contain a collection of sculptures and statues.
Сәулет
Ғимарат грек дориялық ғибадатханасының нысанында. Әр екі шетінде алты бағаннан тұратын портик бар. Терезелер жоқ, ғимарат жоғарыдан жарық алады. Ішінде, ионикалық бағаналармен тірелген күмбезді төбе орналасқан. Полард пен Певснер бұл ғимаратты Фостердің сақталған ең үздік ғимараты деп есептейді. 1952 жылғы 28 маусымда ол I санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді. Англияның ұлттық мұра тізімінде ол "Англиядағы грек қайта жандануының ең таза монументтерінің бірі" деп сипатталған.
The building is in the form of a Greek Doric temple. At each end is a portico with six columns. There are no windows and the building is lit from above. Inside, a coffered ceiling is supported by Ionic columns. Pollard and Pevsner consider this to be Foster's best surviving building. On 28 June 1952 it was designated as a Grade I listed building. In the National Heritage List for England it is described as "one of the purest monuments of the Greek Revival in England".
Жинақ
Ғимараттың ішінде ескерткіштер жинағы бар, негізінен неоклассикалық рельефтер, олардың көпшілігі 1980 жылдары бұзылған ғимараттардан осында әкелінген. Олардың арасында 1834 жылы Фрэнсис Чантрейдің Николсон отбасына сыйлаған ескерткіші, 1839 жылы қайтыс болған Уильям Эрлге арналған Джон Гибсонның туындысы, 1853 жылы қайтыс болған доктор Уильям Стивенсонға арналған Дж. А. П. Макбрайдтың жұмысы, 1832 жылы қайтыс болған Уильям Хаммертонға арналған Гибсонның туындысы, 1823 жылы қайтыс болған Уильям Эвартқа арналған Джозеф Готттың жұмысы, 1829 жылы қайтыс болған Эмили Робинсонға арналған Гибсонның туындысы және 1868 жылы қайтыс болған Агнес Джонсқа арналған Пьетро Тенеранидің жұмысы бар. Бұрын Кеден үйінде орналасқан Гибсонның Уильям Хаскиссонның мүсіні де бар.
Inside the building is a collection of monuments, mainly Neoclassical reliefs, many of which were brought here from demolished buildings in the 1980s. These include a monument dated 1834 given to the Nicholson family by Francis Chantrey, one to William Earle, who died in 1839, by John Gibson, to Dr William Stevenson, who died in 1853, by J. A. P. Macbride, to William Hammerton, who died in 1832, by Gibson, to William Ewart, who died in 1823, by Joseph Gott, to Emily Robinson, who died in 1829, by Gibson, and to Agnes Jones, who died in 1868, by Pietro Tenerani. There is also a statue of William Huskisson by Gibson that was formerly in the Custom House.