90 мм M1/M2/M3 қаруы – Екінші дүниежүзілік соғыста қолданылған американдық зениттік және танкке қарсы пушка. Танктерде де пайдаланылды. Тарихы, сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Авиацияға қарсы және танкке қарсы пушканың түрі (М1, М2) және танк пушкасы (М3). Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданылған француздық 90 мм далалық пушкасы.
Type of anti aircraft gun and anti tank gun (M1, M2) and tank gun (M3)
the French 90mm field gun of 1877 used in World War I
90 мм пушка M1/M2/M3 – американдық ауыр авиацияға қарсы және танкке қарсы пушка, ол неміс 8.8 см Flak 18 сияқты рөл атқарды. Оның диаметрі 90 мм, 50 калибрлі оқпанмен, ұзындығы 4,57 м. Ол 19042,08 м қашықтыққа көлденең немесе 13258,80 м ең жоғары биіктікке оқ атуға қабілетті болды.
The 90 mm gun M1/M2/M3 was an American heavy anti aircraft and anti tank gun, playing a role similar to the German 8.8cm Flak 18. It had a diameter bore, and a 50 caliber barrel, giving it a length of 4.57 m. It was capable of firing a shell 19042.08 m horizontally, or a maximum altitude of 13258.80 m.
90 мм пушка Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және 1946 жылға дейін АҚШ армиясының негізгі ауыр авиацияға қарсы пушкасы болды, және оны 120 мм M1 пушкасы толықтырды. Екеуі де соғыстан кейін АҚШ-та кеңінен орналастырылды, себебі Суық соғыс кезінде кеңес бомбалаушыларынан қауіп төнді. 1950-ші жылдардың ортасында авиацияға қарсы пушкалар қолданыстан шығарылды, олардың орнын MIM 3 Nike Ajax сияқты жер-әуе ракеталары басты. Танк пушкасы ретінде ол M36 танк жойғышының және M26 Pershing танкісінің, сондай-ақ M56 Scorpion сияқты соғыстан кейінгі танктердің негізгі қаруы болды. Ол 1943–1946 жылдары АҚШ Армиясының жағалау артиллерия корпусының жағалау қорғанысы құралы ретінде қысқа уақытқа қолданылды. 1940 жылы әрбір пушканы жасауға шамамен 50 000 доллар жұмсалды және оны өндіру үшін 30 жеке мердігер жұмыс істеді.
The 90 mm gun was the US Army's primary heavy anti aircraft gun from just prior to the opening of World War II into 1946, complemented by small numbers of the much larger 120 mm M1 gun. Both were widely deployed in the United States postwar as the Cold War presented a perceived threat from Soviet bombers. The anti aircraft guns were phased out in the middle 1950s as their role was taken over by surface to air missiles such as the MIM 3 Nike Ajax. As a tank gun it was the main weapon of the M36 tank destroyer and M26 Pershing tank, as well as a number of post war tanks like the M56 Scorpion. It was also briefly deployed from 1943–1946 as a coast defense weapon with the United States Army Coast Artillery Corps. Each gun cost roughly $50,000 to make in 1940 and utilized up to 30 separate contractors to manufacture.
Әуе шабуылына қарсы операция
Әуе шабуылына қарсы қолданыста, қарулар әдетте төрттік топтарда жұмыс істеді, оларды M7 немесе M9 қару бағыттағышы немесе Керрисон болжау құрылғылары басқарды. 1941 жылы SCR 268 радарынан бастап радарлық бағыттау кеңінен қолданылды, ол қаруларды тікелей бағыттауға жеткіліксіз болғанымен, ұрыс бойында дәл қашықтық өлшеуді қамтамасыз етті. Түнде қолдану үшін іздеу шамдары радармен байланыстырылды, шам сәулесінің ені нысана шамды қосқанда сәуле ішінде болатындай етіп реттелді, содан кейін шабуыл күндізгідей жалғасты. 1944 жылы жүйе SCR 584 микротолқынды радарымен жаңартылды, ол шамамен 0,06 градусқа (1 мил) дейін дәлдікке ие болды және автоматты түрде нысананы іздеуді қамтамасыз етті. SCR 584 арқылы бағыт және қашықтық туралы мәліметтер тікелей Bell Labs M3 қару деректері компьютеріне және M9 бағыттағышына жіберілді, ол қаруларды автоматты түрде бағыттап, орналастыра алатын, ал экипаждардың міндеті тек қаруды зарядтау болды.
In anti aircraft use, the guns were normally operated in groups of four, controlled by the M7 or M9 gun director or Kerrison predictors. Radar direction was common, starting with the SCR 268 in 1941, which was not accurate enough to directly lay the guns, but provided accurate ranging throughout the engagement. For night time use, a searchlight was slaved to the radar with a beam width set so that the target would be somewhere in the beam when it was turned on, at which point the engagement continued as in the day. In 1944, the system was upgraded with the addition of the SCR 584 microwave radar, which was accurate to about 0.06 degrees (1 mil) and also provided automatic tracking. With the SCR 584, direction and range information was sent directly to the Bell Labs M3 gun data computer, and M9 director, which could direct and lay the guns automatically, all the crews had to do was load the guns.
Танкіге қарсы негізгі әзірлемелер
M3 сонымен қатар әр түрлі бронетранспорттық құралдардың негізгі қаруы ретінде бейімделді, бастапқыда тәжірибелік T7 моделі, кейін 90 мм M3 ретінде қабылданды. M3 қаруының сынақ атысы 1943 жылдың басында M10 танк жойғышында өтті. M3 қаруы M36 танк жойғышында және T26 (кейін M26) Pershing танктерінде қолданылды. M3, M82 APC снарядымен, бастапқы жылдамдығымен атыс жасады. HVAP снаряды стандартты APCBC снарядымен атылғанда KwK 43 қаруының бронебойғыштығымен бәсекелесе білді, бірақ вольфрамнан жасалған оқ-дәрі әрқашан жетіспеді.
The M3 was also adapted as the main gun for various armored vehicles, starting with the experimental T7 which was accepted as the 90 mm M3. The test firing of the M3 took place on an M10 tank destroyer in early 1943. The M3 gun was used on the M36 tank destroyer, and the T26 (later, M26) Pershing tank. The M3 fired an M82 APC shot with a muzzle velocity of The HVAP could compete with the KwK 43's penetration performance when firing standard APCBC, but tungsten ammunition was always in short supply.
M1A1
Сүйретілетін зениттік пушка. Өндіріс 1940 жылы басталды. Ол M8A1 серіппелі оқ салу механизмімен жабдықталған. Оның атыс жылдамдығы минутына 20 оқ болды.
Towed anti aircraft gun. Production began in 1940. It featured the M8A1 spring rammer. Its rate of fire was 20 rounds per minute.
M2
Толыққанды қайта жобалау қаруды екі мақсатта қолдануға мүмкіндік берді, ол танкіге қарсы да, ұшаққа қарсы да қолданылатын қару ретінде жұмыс істеді. Оқ-дәрілерді беру жүйесі жаңартылып, автоматты фитиль орнату құрылғысы, M20 қосылды. Бұл ату жылдамдығын минутына 24 оққа дейін жеткізді. Қарудың көтерілу бұрышы жақсартылып, -10 градусқа дейін төмендеуге мүмкіндік берді. Экипажды қорғау үшін үлкен металл қалқан орнатылды. M2 қаруы 1943 жылдың 13 мамырына қарай стандартты қару болып бекітілді. Ол дөңгелектерінен үш минутта, ал толық орнатылған позициядан жеті минутта атуға дайын болды. 1944 жылы қару жақыннан жарғыш снарядтармен күшейтілді.
A complete redesign to make the gun dual role, functioning as an anti tank gun as well as an anti aircraft gun. The ammunition feed was upgraded and an automatic fuze setter rammer, the M20, was added. This enabled the rate of fire to reach up to 24 rounds per minute. Elevation was improved with the gun able to depress to −10 degrees. To protect the crew, a large metal shield was added. The M2 was the standard weapon by May 13, 1943. From the march it could fire from its wheels in three minutes, and from a fully emplaced position in seven minutes. In 1944 the weapon was enhanced with the addition of proximity fused shells.
М3
Танкқа қарсы нұсқадағы зеңбірек. Ол M36 танк жойғышы және M26 Першинг танктарын жабдықтау үшін қолданылды. Ол сондай-ақ 90 мм L/53 деп белгілі.
A tank anti tank version of the gun. It was used to equip the M36 tank destroyer and the M26 Pershing tank. It is also known as the 90 mm L/53.
M3A1
M3 зеңбірегі, бір бөліктен тұратын ұңғыма тежегіші және зеңбірек ішін тазартатын құрылғысы бар, Корея соғысы кезінде M46 Паттон және M48 Паттон танктерінің алғашқы нұсқаларында, сондай-ақ қайта жаңартылған M36 танк жойғыштарында қолданылған.
M3 gun with single baffle muzzle brake and bore evacuator, used on M46 Patton and early versions of the M48 Patton tanks and refurbished M36 tank destroyers during the Korean War.