Салемдегі (Массачусетс) 1668 ж. салынған тарихи "Жеті Габель үйі" – Хоторнның романымен әйгітлі, қазір мұражай және иммигранттарға көмектесетін орталық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Массачусетс штатындағы тарихи үй, американдық отарлық үй.
Historic house in Massachusetts, United States
the American colonial house
"Жеті қабырғалы үй" (сонымен қатар Тернер үйі немесе Тернер Ингерсолл сарайы деп те аталады) – 1668 жылы Массачусетс штатының Салем қаласында салынған отарлық сарай. Ол Натаниел Хоторнның 1851 жылғы "Жеті қабырғалы үй" романы арқылы әйгілі болды. Бүгінде бұл үй коммерциялық емес мұражай болып табылады, кіру үшін билет ақысы алынады, сонымен қатар жергілікті иммигранттар қауымы үшін, ағылшын тілін үйрену және азаматтыққа дайындық сияқты бағдарламалары бар белсенді орталық. Бұл үй капитан Джон Тернер үшін салынған және үш буын бойы оның отбасының меншігінде болды.
The House of the Seven Gables (also known as the Turner House or Turner Ingersoll Mansion) is a 1668 colonial mansion in Salem, Massachusetts, named for its gables. It was made famous by Nathaniel Hawthorne's 1851 novel The House of the Seven Gables. The house is now a non profit museum, with an admission fee charged for tours, as well as an active settlement house with programs for the local immigrant community including ESL and citizenship classes. It was built for Captain John Turner and stayed with the family for three generations.
Үй
Жеті қабырғалы үйдің ең алғашқы бөлімі 1668 жылы Салемде, Массачусетс штатында 1644 жылы туған бай теңіз капитаны және саудагер капитан Джон Тернер үшін салынған. Тернер батыстық Үндістандағы құл плантацияларына балық сату арқылы үйдің құрылысын ішінара қаржыландырды. Мүлік Джон Тернер II-ден Джон Тернер III-ге дейін үш ұрпақ бойы оның отбасында болды. Салем портына қарай оңтүстікке қарай орналасқан, ол бастапқыда екі бөлмелі, екі жарым қабатты үй, алдыңғы жағында шатыры және үлкен орталық мұржасы болған. Бұл бөлік қазір үйдің ортасын құрайды. Үйдің қабырғасында бастапқы жер қабатындағы бөлмесінің (кейін асханаға айналған) төрт терезесі сақталған. Бірнеше жылдан кейін үйдің артқы жағына ас үй және жаңа солтүстік жақтағы ас үй қосылды. 1676 жылы Тернер өзінің мұржасы бар кең оңтүстік (алдыңғы) жағын кеңейтті, бірінші қабатта қонақ бөлмесі, ал үстінде үлкен жатын бөлмесі болды. Бұл жаңа қанаттағы төбелер үйдің ескі бөлігіндегі төмен төбелерден биік болды. Жаңа қанатта екі жақтағы терезелер және ою-өрнектелген безендірілген шатыр болды, ол үш қабатты шатырмен жабылған. 18 ғасырдың бірінші жартысында Джон Тернер II үйді жаңа грузин стилінде қайта жаңғыртты, ағаш панельдер және терезелер қосты. Бұл өзгерістер сақталған, грузин стиліндегі декорацияның өте ерте мысалдары. Жеті қабырғалы үй Солтүстік Америкадағы ең көне ағаштан салынған сарайлардың бірі, онда 17 бөлме және үлкен жертөлелері бар. Джон Тернер III отбасылық байлығын жоғалтқаннан кейін үйді Ингерсоллдар сатып алды, олар оны қайта жаңғыртты. Қабырғаларды алып тастап, верандаларды ауыстырып, грузин стиліндегі безендірулер қосты.
The earliest section of the House of the Seven Gables was built in 1668 for Captain John Turner, a wealthy sea captain and merchant who was born in Salem, Massachusetts in 1644. Turner partially funded the house's construction through his business of selling fish to slave plantations in the West Indies. The property remained in his family's possession for three generations, descending from John Turner II to John Turner III. Facing south towards Salem Harbor, it was originally a two room, 2 1/2 story house with a projecting front porch and a massive central chimney. This portion now forms the middle of the house. Four windows of the original ground floor room (which became a dining room) remain in the house's side wall. A few years later, a kitchen lean to and a new north kitchen ell to the rear of the house were added. By 1676, Turner had added a spacious south (front) extension with its own chimney, containing a parlor on the ground floor, with a large bed chamber above it. Ceilings in this new wing are higher than the very low ceilings in older parts of the house. The new wing featured double casement windows and an overhang with carved pendants; it was capped with a three gabled garret. In the first half of the 18th century, John Turner II remodeled the house in the new Georgian style, adding wood paneling and sash windows. These alterations are preserved, very early examples of Georgian decor. The House of the Seven Gables is one of the oldest surviving timber framed mansion houses in continental North America, with 17 rooms and over including its large cellars. After John Turner III lost the family fortune, the house was acquired by the Ingersolls, who remodeled it again. Gables were removed, porches replaced, and Georgian trim added.
Хоторнның рухы
Натаниел Хоторн, Ингерсоллдардың туысы, Салемде өмір сүрген кезінде жалғыздығымен әйгілі болды, өйткені Хоторн өзінің беделін әдейі үлкейтіп көрсеткен. Мысалы, ол кейде қарындасы Луиза, екінші туысы Сюзанна Ингерсолл және Ингерсоллдың асырап алған ұлы Хорас Конноллимен вист ойнайтын. Хоторнға Сюзанна үйде қонақ болып, көңіл көтеріп тұратын, бірақ Хоторнның заманында үйдің архитектуралық тенденцияларға сәйкес қайта жөнделуінен кейін тек үш қабырғасы қалған. Оның туысы үйдің тарихын айтып берді және бұрынғы қабырғалардың орналасқан жерін көрсететін шатырдағы қабырғалар мен ойықтарды көрсетті. Хоторн үйдің сыртқы түріне қарағанда "жеті қабырға" сөзінің дыбысына көбірек мән берді. Ол бір хатында: "Бұл сөз жаңа болды және маған күшті әсер етті. Мен одан бірдеңе жасай аламын деп ойлаймын" деп жазған. Осы идея Хоторнның "Жеті қабырғалы үй" романына түрткі болды. Хоторн үйді тірі жандайы сипаттаған. Романда ол былай дескрипцияланады: "Ескі сарайдың келбеті әрқашан маған адам беті сияқты әсер ететін. Ол өзінің өмірімен, бай және қараңғы естеліктерге толы үлкен адам жүрегі сияқты еді. Қабаттардың тереңге енуі үйге ойлы көрініс берді, оны өткенде оның сақтаған құпиялары бар деген ойдан құтыла алмас едіңіз". Кітапты жазу кезінде Хоторн бұл процесті нағыз үй салумен салыстырды. 1851 жылдың қаңтар айында ол баспагері Джеймс Филдске кітаптың аяқталуға жақын екенін, "тек төбесін біраз балғамен түзеп, аяқталмаған жұмыстарды бітіріп жатқанын" жазды. Ол айдың соңына дейін аяқталған қолжазбаны Филдске жіберді. "Жеті қабырғалы үй" 1851 жылдың сәуір айында жарық көрді. Сюзаннаның асырап алған ұлы Хорас Ингерсолл Хоторнға кейіннен Генри Уодсворт Лонгфеллоудың 1847 жылғы "Евангелина" поэмасына шабыттандырған акадиялық махаббат туралы әңгіме айтты.
Nathaniel Hawthorne, a relative of the Ingersolls, was infamous for being reclusive during his time living in Salem, in part because Hawthorne himself exaggerated his reputation. He occasionally played whist, for example, with his sister Louisa, his second cousin Susannah Ingersoll, and Ingersoll's adopted son Horace Connolly. Hawthorne was occasionally entertained in the house by Susannah but, by Hawthorne's time, the house had only three gables after a renovation to match more current architectural trends. His cousin told him the house's history, and showed him beams and mortises in the attic indicating locations of former gables. Hawthorne was more inspired by the way "seven gables" sounded than what the house looked like. As he wrote in a letter, "The expression was new and struck me forcibly I think I shall make something of it." The idea inspired Hawthorne's novel The House of the Seven Gables. Hawthorne wrote of the house as if it were a living thing. It is described as such in the novel: "The aspect of the venerable mansion has always affected me like a human countenance It was itself like a great human heart, with a life of its own, and full of rich and sombre reminisces. The deep projection of the section story gave the house a meditative look, that you could not pass it without the idea that it had secret to keep." In writing the book, Hawthorne compared the process to constructing an actual house. In January 1851, he wrote to his publisher James T. Fields that the book was nearly finished, "only I am hammering away a little on the roof, and doing a few odd jobs that were left incomplete." He sent the finished manuscript to Fields by the end of the month. The House of the Seven Gables was published in April 1851. Horace Ingersoll, Susanna's adopted son, told Hawthorne a story of Acadian lovers that later inspired Henry Wadsworth Longfellow's 1847 poem Evangeline.
Мұражай
1908 жылы үйді Жеті қабырғалы үй қоныстану қауымдастығының негізін қалаушы Каролина О. Эмертон сатып алды және ол 1908 жылдан 1910 жылға дейін оны мұражай ретінде қайта жаңартып, кіру ақысы қауымдастықтың жұмысын қолдады. Бостондық сәулетші Джозеф Эверетт Чандлер қайта жаңарту жұмыстарын басқарды, оның аясында жоғалған қабырғалар да қайта орнатылды. Кейбір жағдайларда, қонақтарға ұнайтындық үшін тарихи дәлдіктен бас тартылды, олар Хоторнның романтикалық романындағы сипаттамаға сай үйді күткен. Мысалы, Эмертон автордың ойдан шығарылған кейіпкері Хепзиба Пинчонға тиесілгендей "арзан бұйымдар дүкенін" қосты. Бақшаға "Мауль құдығының" суреті орнатылды. Одан бөлек, ол сырттан ағаш шкафқа ұқсайтын, бірақ ішкі жағында жалған қабырғасы бар шкаф қосты. Оны ашқанда, құпия баспалдаққа жол ашылады, ол шатырға дейін жетеді. Бастапқы үйдің көптеген ерекшеліктері сақталған, соның ішінде қабырғаларды оқшаулаудың ерекше әдістері, түпнұсқа арқалықтар мен қабырғалар, кең грузин панельдері. Натаниел Хоторнның туған үйі қазір Жеті қабырғалы үйге тікелей іргелес орналасқан, және оған кіру үшін қалыпты кіру ақысын төлеу немесе аумаққа өту билеті қажет. Бұл үй Хоторнның туған және төрт жасқа дейін өмір сүрген жері болғанымен, ол онда тұрған кезде ол Юнион көшесінде бірнеше блок қашықтықта орналасқан. 1994 жылы тарихи орында "Сейманс" келушілер орталығы ашылды. Орталық Сейманс отбасының құрметіне аталған; Дональд С. Сейманс "Жеті қабырғалы үй" қоныстану қауымдастығының президенті болған кезде құрылыс жобасын басқарды. 2007 жылдың 29 наурызында Жеті қабырғалы үй тарихи ауданы Ұлттық тарихи ескерткіштер тізіміне енгізілді. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, Жеті қабырғалы үй 1910 жылдың сәуір айында көпшілікке ашылды және содан бері миллиондаған келушіні қабылдады.
In 1908, the house was purchased by Caroline O. Emmerton, founder of the House of Seven Gables Settlement Association, and she restored it from 1908 to 1910 as a museum whose admission fees would support the association. Boston architect Joseph Everett Chandler supervised the restoration, which among other alterations reconstructed missing gables. In some cases historical authenticity was sacrificed in the interest of appealing to visitors, who expected the house to match the one Hawthorne described in his romantic novel. Thus, for example, Emmerton added a "cent shop" resembling that operated by the author's fictional character Hepzibah Pyncheon. A representation of "Maule's Well" was added to the garden. She also added what looks like a wood closet but has a false back. When opened, the back leads to a secret staircase which leads up to the attic. Many interesting features of the original mansion remain, including unusual forms of wall insulation, original beams and rafters, and extensive Georgian paneling. The Nathaniel Hawthorne Birthplace is now immediately adjacent to the House of the Seven Gables, and access to it is granted with either a regular admission fee or a grounds pass. Although it is indeed the house in which Hawthorne was born and lived to the age of four, the house was sited a few blocks away on Union Street when he inhabited it. In 1994, the Seamans Visitor Center was opened at the historic site. The visitor center was named in honor of the Seamans family; Donald C. Seamans was responsible for the building project when he was president of the House of the Seven Gables Settlement Association. On March 29, 2007, the House of the Seven Gables Historic District was designated a National Historic Landmark District. As of 2022, The House of the Seven Gables opened to the public in April 1910 and has seen millions of visitors since.