Кіріспе
Мейн штатындағы тарихи шіркеу Харрингтон кездесу үйі – Мейн штатының Бристоль қаласындағы Харрингтон жолының 278 нөмірінде орналасқан тарихи отарлық кездесу үйі. 1772 жылы салынған және 1775 жылы қазіргі орнына көшірілген бұл үй, қаладағы алғашқы үш кездесу үйінің бірі. Ішінде ескі фотосуреттер, киім-кешек және кітаптардан тұратын шағын мұражай бар. Үйге іргелес жатқан зиратта тарихи маңызы бар қабір тастар кездеседі. Ғимарат 1970 жылы «Харрингтон кездесу үйі» деген атаумен Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1775 жылы Бристоль тұрғындары үш кездесу үйін де қабылдады. Шамамен 1850 жылы ғимарат бірнеше жүз метрге қазіргі орнына көшіріліп, ішкі құрылымы өзгертілді. Ішкі кеңістік «кері» немесе «қарсы жоспар» ретінде жасалды, яғни кіреберіс есіктері мінбердің артында орналасқан. Терезелер мен есіктер ауыстырылып, төбеге гипстен жасалған әшекей орнатылды. Джон Джонстонның «Бристоль және Бремен тарихы» еңбегінде алғашқы кездесу үйі қиратылған деп көрсетілген, бірақ 1960 жылы Илонка Фертиг аталған үйді жөндеу жұмыстарын бастағанда, ғимараттың 1772 жылғы түпкілікті кездесу үйі екенін көрсететін дәлелдер тапты. 1970 жылға қарай ғимарат көбінесе бастапқы түріне келтірілді, бірақ галереядағы орындықтар алынып тасталды, оның орнына мұражай экспонаттары қойылды, ал төбедегі ерекше конструкцияны көру үшін гипстен жасалған төбе жабылмады.
The Harrington Meeting House is a historic colonial meeting house at 278 Harrington Road in Bristol, Maine. Built in 1772 and moved to its present site in 1775, it is one of the town's original three meeting houses. It contains a small museum of old photographs, clothing, and books. The adjoining cemetery has gravestones of historical interest. The building was added to the National Register of Historic Places as Harrington Meetinghouse in 1970. Bristol voters accepted all three meeting houses in 1775. In about 1850 the building was moved several hundred yards to its current location and the interior altered. The interior was made into a "back to" or "reverse plan" arrangement which means the entry doors are behind the pulpit. The windows and doors were changed and a cove, plaster ceiling installed. John Johnston's A History of Bristol and Bremen indicated that the original meeting house had been destroyed, but in 1960 Ilonka Fertig spearheaded a repair of the existing meeting house only to find evidence the building was the original meeting house from 1772. By 1970 they mostly restored the building to its original configuration, but the pews were left out of the gallery which now houses museum displays and the plaster ceiling was left out to allow a view of the unusual roof framing.
Сипаттама
Шатырдың конструкциясы қос жоғарғы белдемі (немесе жоғарғы белдем және қабырғалық брустер) бар патша тіректі фермалардан тұрады. Осы типтегі патша тіректі фермалар сирек кездеседі, бірақ басқа мысалдар да бар, мысалы 1714 жылғы Массачусетс штатының Линнфилд қаласындағы жиналыс үйі, 1800 жылғы Вермонт штатының Виндхем қаласындағы Конгрегациялық шіркеуі және 1799 жылғы Вермонт штатының Страффорд қаласындағы жиналыс үйі.