Сидней қаласының Марриквилл ауданы

Кіріспе

Сидней қаласының шеткі аймағы, Жаңа Оңтүстік Уэльс штаты, Австралия.

Марриквилл – Сиднейдің Ішкі Батыс аймағындағы шеткі аудан, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында, Австралия орналасқан. Марриквилл Сиднейдің орталық бизнес-ауданынан оңтүстік-батысқа қарай орналасқан және Ішкі Батыс Кеңесінің жергілікті басқару аймағындағы ең ірі шеткі аудан болып табылады. Марриквилл Кукс өзенінің солтүстік жағасында, Эрлвудтың қарсы жағында орналасқан және Стэнмор, Энмор, Ньютаун, Сент-Петерс, Сиденхэм, Темпе, Дулуич-Хилл, Хёрлстон Парк және Питершаммен шектеседі. Шеткі ауданның өзенге жақын оңтүстік бөлігі Марриквилл Оңтүстік деп аталады және тарихи Уоррен деген жергілікті жерін қамтиды. Марриквилл – мәдени тұрғыдан алуан түрлі шеткі аудан, онда төмен және жоғары тығыздықтағы тұрғын үйлер, коммерциялық және жеңіл өнеркәсіптік аймақтар бар.

Гадигал тарихы

Ера ұлтының Гадигал немесе Кадигал халқы Марриквилл аймағында ондаған мың жылдар бойы тұрған. Олардың байланысы бүгінге дейін сақталып келеді. Кукс өзенінің жағалауы балық аулау үшін маңызды жер болған. Аборигендердің қарсылық көшбасшысы Пемулвуй осы өзен маңында орналасып, 1790 жылдарға дейін отарлаушыларға қарсы көптеген шабуылдар ұйымдастырды, бірақ 1802 жылы отарлаушылар оны өлтірді. 1830 жылдары, қазіргі Марриквилл гольф алаңы орналасқан жерде аборигендердің өзенде балық аулап жүргендері көрінді. 1883 жылы Аборигендерді қорғау кеңесі құрылғаннан бастап Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Гадигал халқы туралы ақпараттар аз болды, бірақ соғыстан кейін көптеген аборигендер Марриквиллге қайта қоныстанды.

Еуропалық қоныстанғаннан кейінгі тарих

Марриквилл атауы 1855 жылғы 24 ақпанда бөлінген Томас Чалдердің 24,3 га (60 акр) "Маррик" иелігінен шыққан. Ол оны өзінің туған ауылы – Англияның Солтүстік Йоркширдегі Маррик ауылының атымен атады. Иелік Виктория жолы мен Чапел көшесінің қиылысында орналасқан. Илаварра жолындағы (қазіргі Хенсон Парк қонақ үйі) Маррик қонақ үйінің иесі Уильям Дин 1861 жылы ресми тізімге енгізілген кезде Маррикке "қала" ("ville") қосымымен марапатталды. Бұл аймақтағы алғашқы жер гранты 1794 жылы Уильям Беквитке берілді. Томас Мур 1799 жылы, ал тағы біреуін 1803 жылы алды. Роберт Уорделл осы жердің көп бөлігін Питершемнен Кукс өзеніне дейінгі жері үшін сатып алды. 1834 жылғы қыркүйекте қашып кеткен сотталғандар оны өлтіргеннен кейін оның мүлкі бөлінді. Томас Холт (1811–1888) – Сиднейдің ірі бизнес магнаты, 1857 жылы Марриквилл-Саут қаласында "Уоррен" деп аталатын викториандық готика стиліндегі сарай салды. Оны сәулетші Джордж Мэнсфилд жобалаған, онда Еуропадан келген суреттер мен мүсіндер салынған әсерлі көркемсурет галереясы бар. Сарайда әсем тас қабырғалары бар, үлкен гүлзарлары мен Кукс өзеніне қарап тұрған көжелер орналасқан. Ол жерде ол қоян өсіріп, аң аулауға, алпақалар мен басқа да экзотикалық жануарлар өсіруге арналған. "Уоррен" бірнеше онжылдықтар бойы ауданның көрнекті жері болды, Энмордағы әлі де жұмыс істеп тұрған "Уоррен Вью" қонақ үйі бұған дәлел. 1866 жылы қайта жөндеу жұмыстары жүргізілді. Сондай-ақ, өзенде суға шомылатын сарайлар мен түрік моншасы салынды. Мүлік Уорделлдің оңтүстігінде орналасқан және бүгінгі Унвинс Бридж Роудтан Иллаварра Роуд пен Уоррен Роудқа дейінгі аумақты қамтыды. Томас Холт Сиднейдегі ірі жер иегері болды, оның тағы бір сарайы Гваули шығанағының шетінде, Сильвания Уотерс, Жаңа Оңтүстік Уэльс (1881), ((оның соңғы және ең үлкен резиденциясы, 1918 жылы өрттен жойылған қырық бөлмелі Сазерленд үйі сарайы) және Сазерлендтен Кронуллаға дейінгі үлкен мүлік иеліктері болды. Холттың денсаулығы нашарлағандықтан, "Уоррен" 1884 жылы сатылып, үйдің айналасындағы жерлер сатылып, отбасы қалған өмірін өткізу үшін Британияға оралды. Ол 1888 жылы қайтыс болды. Сарайдың қоралары 1884 және 1886 жылдар аралығында бұзылды, жақын маңдағы Фернкорт мемлекеттік мектебі бастапқыда поляк туылған суретші Грациус Джозеф Броиновскийдің "Просна" үйі ретінде сарайдан құмтасты блоктарынан салынды, сондай-ақ Холттың иелігінен сатып алынған кедр баспалдағы мен мәрмәр шатыры орнатылды. Бүгін үйдің тұрған жерінде қалған соңғы блок, 1920-1930 жылдардағы жаңа үйлер, сондай-ақ, әрине, блоктың батыс жағындағы "Мансион-стрит" және "Холт-стрит" (квадрат периметрінің төменгі жағын құрайтын) көше атаулары осыны көрсетеді. "Уоррен" француз кармелиттер монастырына сатылған кезде монастырь болды. Кармелиттер 1903 жылы берешегін төлемегендіктен "Уорреннен" шығарылды. Осы кезеңде ғимараттың батыс жағына биік ағаш қоршау орнатылды. Содан кейін ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде артиллерия оқу полигоны ретінде қолданылды және бұл қоршалған аймақ жақын маңдағы шағын ғимараттармен бірге фотосуреттерде де көрінеді. 1919 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі оны қайтадан қалпына келтірді, ақыры 1922 жылы жерді қайтадан жасақшыларға тұрғын үй салу үшін бөлді. Сэр Джон Салман осыны салуға қатысты. Бір кездегі қамал сияқты ғимараттан көп нәрсе қалмады, бірақ ғимараттың екі тас мұнарасы бір кезде жалпы жерде болған нәрсені көрсетеді (бұл жақында бұзылған және естелік тақта ұрланған; 2010 жылы ескертілген). Бастапқыда ғимараттың артқы кіреберісіндегі іргетастар көп жылдар бойы кеңес сақтап келген, олар 1967 жылы Холт көшесіндегі Ричардсонның қарауылда мемориалдық фонтаны бар басқы жерге орналастырылды. Басқа қалдықтар – туы мен қаптамасы бар бақ жолдары, қабырғалардан шыққан бір-екі түпнұсқа тас блогы және ыдыс немесе фонтан сияқты бақ ерекшелігі болғанның негізі. Бұл жерде шөпте бірнеше тас тас бар, кейбір жергілікті інжір ағаштары сақталған, және, мүмкін, қоралардың артқы жағына апаратын диск болған. Сонымен қатар, өзен жағалауында Томас Холттың отбасына арналған құмтастан салынған крипттері орналасқан. Кейіннен ешқандай денелер жерленген жоқ, тек Кармелиттер орденінің анасы ғана қысқа уақытқа жерленді. "Ферндал" Кент-Лейндегі Ньютаун, оның төрт үйінің ең ертесі және Томас Холтпен байланысты соңғы тірі қалған тұрғын үй. Бұл мұражай. Марриквилл 1861 жылғы 6 қарашада муниципалитетке айналды. 1948 жылы ол көршілес Сент-Питерс және Питершам муниципалитеттерімен бірігіп, Марриквилл муниципалитеттік кеңесін құрды. Алғашқы мектеп 1864 жылдың тамызында, ал пошта бөлімі 1865 жылы ашылды. Банкстаунға соққан теміржол 1895 жылы ашылды. Құрылыс кезінде станция Илаварра жолы деп аталды. Кейіннен Марриквилл атауы қолайлырақ екені шешілгенде, бастапқы Марриквилл станциясы Сиденхэм деп қайта аталды. XX ғасырдың бірінші жартысында Марриквилл католиктер басымдығындағы Еңбек саясатының орталығы және Жаңа Оңтүстік Уэльс премьер-министрі болып тағайындалған Джозеф Кахилдің саяси базасы болды.

The name Marrickville comes from the 24.3 ha (60 acres) 'Marrick' estate of Thomas Chalder, which was subdivided on 24 February 1855. He named it after his native village Marrick, North Yorkshire, England. The estate centred on the intersection of Victoria Road and Chapel Street. William Dean, the publican of the Marrick Hotel, in Illawarra Road (now the site of the Henson Park Hotel) is credited with adding the "ville" to Marrick when it was gazetted in 1861. The first land grant in the area was to William Beckwith in 1794. Thomas Moore received in 1799 and another in 1803. Robert Wardell purchased most of this land for his estate that stretched from Petersham to the Cooks River. His estate was broken up after he was murdered by escaped convicts in September 1834. Thomas Holt (1811–1888) was a Sydney business tycoon who built a castellated Victorian Gothic mansion named 'The Warren' in 1857 in Marrickville South. It was designed by architect George Mansfield, and contained an impressive art gallery filled with paintings and sculptures from Europe. It had elaborate stables built into imposing stone walls, and large landscaped gardens filled with urns overlooking the Cooks River. Holt gave it that name because he bred rabbits on the estate for hunting, as well as the grounds being stocked with alpacas and other exotics. The Warren was a landmark in the district for some decades; the still operating Warren View Hotel in Enmore as evidence of this. Renovations were undertaken in 1866. There were also bathing sheds and a Turkish Bath built on the river. The property was south of Wardell's and covered the area from today's Unwins Bridge Road to Illawarra Road and Warren Road. Thomas Holt was a large land holder in Sydney with another mansion at the edge of Gwawley Bay, Sylvania Waters, New South Wales in 1881,(his last and greatest residence, the monumental forty room Sutherland House mansion which was destroyed by fire in 1918) and vast property holdings from Sutherland to Cronulla. As Holt's health began to be an issue, the Warren was subdivided in 1884 with the land around the immediate building's grounds being sold off and the family returning to Britain for the remaining years of his life. He died in 1888. The estate stables were demolished some time between 1884 and 1886, with the nearby Ferncourt Public School being originally built as a house "Prosna" by Polish born artist, Gracius Joseph Broinowski, from sandstone blocks of the stable, and a cedar staircase and marble mantelpiece purchased from Holt's estate installed in it. It is obvious today the last block remaining where the mansion stood as it is indicated by the newer houses of the 1920s 1930s as well as, obviously the name of the road, driven down the western side of the block "Mansion Street" and "Holt St" adjacent to it forming the lower side of the square perimeter). The Warren became a nunnery when the mansion and of land were purchased by a French order of Carmelite nuns. The Carmelites were evicted from The Warren in 1903 for outstanding debts. By this stage the grounds appear to be bare with a high wood fence installed on the western side of the building about this time. It then was used during WWI for an artillery training range and this fenced area also appears in photos along with smaller buildings on the grounds nearby. It was resumed in 1919 by the New South Wales government was finally demolished in around 1922 the land subdivided to build a housing estate for returned soldiers. Sir John Sulman was engaged to build this. Not much remains of the once imposing castle like building except for two stone turrets from the building indicating what was once on the general spot (this was recently vandalised and the commemorative plaque stolen; noted 2010. Originally piers from the back entrance of the building, which had been stored by the council for many years they were placed on the headland with a memorial fountain in 1967 at Richardson's Lookout in Holt Street. Other remains are garden paths with flags and liners, one or two of the original stone blocks from the walls, and the base of what was probably a garden feature such as an urn or fountain. An area with a few cobblestones in the grass, remains under some native fig trees, and was probably a drive that led to the back of the stables. Also on the bank of the river below are the crypts that Thomas Holt built into a sandstone overhang for his family. No bodies were subsequently laid to rest except for the Mother Superior of the Carmelite order who was interred for a short time. "Ferndale" in Kent Lane, Newtown, is the earliest of his four houses and the last surviving residence connected with Thomas Holt. It is heritage listed. Marrickville became a municipality on 6 November 1861. In 1948, it merged with neighbouring municipalities of St Peters and Petersham to form Marrickville Municipal Council. The first school opened in August 1864 and the post office opened in 1865. The railway line to Bankstown opened in 1895. The station was known as Illawarra Road during construction. Later, when it was decided that Marrickville was a more appropriate name, the original Marrickville station was renamed Sydenham. In the first half of the twentieth century, Marrickville was a centre of Catholic dominated Labor politics and the political base of Joseph Cahill, who continued to live there throughout his term as Premier of New South Wales.

2000 жылдардың ортасы: gentrification

Марриквиллде біртіндеп өзгерістер болып жатыр, кейбір БАҚ оны "жаңа Паддингтон" деп атап жатыр. Жас мамандармен қатар, суретшілер мен музыканттар да көшіп келіп жатыр. Богемиялық атмосфера қалыптастырылды және кейбіреулер Марриквиллді Паддингтон емес, "жаңа Ньютаун" дейді. Жастардың көп болуына байланысты Марриквилл 2017 жылы "Сиднейдегі ең жаңа хипстерлік аудандардың" біріншісі деп танылды. 2020 жылы Timeout журналы оны әлемдегі ең крутой аудандардың он біріншісі деп бағалады, алкоголь лицензияларының, сыра қайнатушылардың және көптеген "тамақтандырушылардың" саны артып келеді. 2022 жылы ол тағы да Time Out тізіміне енді, Австралиядағы екінші крутой аудан және әлем бойынша отызыншы крутой аудан ретінде танылды.

Оңтүстік Марриквилл

Марриквилл-Саут – қаланың оңтүстік бөлігіндегі аудан.

Өнер

Марриквилл жаңа және тәуелсіз өнердің орталығына айналып, өте белсенді көркем қауымдастық құрады. 2011 жылдың наурызында Марриквилл кеңесі алғашқы жергілікті өнер турын ұйымдастырды – MOST (Marrickville ашық студиялары жолы), ол Сидней өнер айының бір бөлігі болды. "Ашық студиялар жолы" Ішкі Батыс ашық студиялар жолдарымен біріктіріліп, кеңестің EDGE бағдарламасы аясында "Creative Trails" деп аталады. Марриквилл – Сидней Фриндж фестивалінің басты орны.

Марриквилл фестивалі

Марриквилл фестивалі – Иннер Вест кеңесі ұйымдастыратын жыл сайынғы фестиваль. Бұл фестиваль Ішкі Батыстың көпмәдениеттілігін халықаралық тағамдар, тікелей музыка және ойын-сауық арқылы көрсетеді. Бұрынғы қатысушылардың арасында Скотт Кейн де болды.

Тірі музыка

Марриквиллде көптеген тікелей музыка орындары бар. "Фабрика" театры халықаралық рок-концерттерден бастап кабаре шоуларына, сондай-ақ кино мен би өнерлеріне дейін алуан түрлі тікелей музыка мен қойылымдарды ұсынады. "The Newsagency", "Lazybones Lounge", "Gasoline Pony", "Red Rattler" және "Camelot Lounge" сияқты кішкентай, көбірек жеке ойын-сауық орындары да бар.

Ресторандар мен кафелер

Марриквиллде кең ауқымды кафелер мен мейрамханалар бар, олардың асханалары вьетнамдық, тай, қытай, непалдық, португалдық, ливандық, түрік, заманауи австралиялық, грек және жапон тағамдарын ұсынады. Аймақта сондай-ақ бірнеше танымал нан қайнату орындары мен кофе шеберлері бар. 2014 жылдан бері Марриквилл ауданындағы қала маңындағы жеңіл өнеркәсіптік ғимараттарда көптеген сыра қайнатушылықтар ашылды.

Демография

Мариквиллде көптеген иммигранттар тұратын әртүрлі қоғамдастық бар. 20 ғасырдың ортасында Мариквилл Сиднейдегі үлкен грек қауымының маңызды орталығы болды және белгілі бір дәрежеде солай болып қала береді. Бүгінде вьетнамдықтар ең көп көшіп келген халыққа айналды. 2016 жылғы халық санағы бойынша Мариквилл маңындағы елді мекеннің халқы 26 592 адамды құрады. Олардың ішінде:
Жас құрамы: Тұрғындардың жас диапазоны еліміздің жалпы көрсеткіштерімен салыстырғанда ұқсас. Медианалық жас 36 жас (ұлттық медиана 38). 15 жасқа дейінгі балалар халықтың 14,2% құрайды (ұлттық орташа көрсеткіш 18,7%), ал 65 жастан асқандар халықтың 13,1% құрайды (ұлттық орташа көрсеткіш 15,8%).
Этникалық әралуандық: Ең көп кездесетін тегі – ағылшындар 18,1%, австралиялықтар 15,3%, ирландтар 8,8%, гректер 6,6% және шотландтар 5,6%. Халықтың 55,5% Австралияда туған, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (66,7%) төмен; ал ең көп кездесетін туған елдер – Вьетнам 6,0%, Грекия 4,2%, Англия 3,0%, Жаңа Зеландия 2,1% және Қытай 1,7%. Халықтың 55,8% үйде тек қана ағылшын тілінде сөйлейді. Үйде сөйлейтін басқа тілдер: грек тілі 7,6%, вьетнам тілі 7,4%, араб тілі 3,1%, португал тілі 1,9% және кантон тілі 1,7%.
Қаржы: Үй шаруашылығының орташа апталық табысы 1814 доллар, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (1438 доллар) жоғары. Бұл айырмашылық жылжымайтын мүлік нарығында да көрінеді, орташа ипотекалық төлем айына 2383 доллар, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (1755 доллар) жоғары.
Көлік: Халық санағы күні жұмыс істейтін адамдардың 40,0% жұмысқа бару үшін қоғамдық көлікті (пойыз, автобус, паром, трамвай/жеңіл рельстік көлік) пайдаланды, ал 40,1% жеке көлікті (көлік жүргізушісі немесе жолаушы ретінде) пайдаланды.
Тұрғын үй: 45,2% – пәтерлер, 32,4% – жеке үйлер, 20,2% – қатарласа орналасқан үйлер (қатарлы немесе террасалы үйлер, таунхаустар және т.б.), ал 1,6% – басқа тұрғын үйлер. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,5 адамды құрайды.
Дін: Дінге қатысты ең көп таралған жауап – дін жоқ (39,4%); екінші ең көп таралған жауап – католиктер (19,9%); үшінші ең көп таралған жауап – пастафариандықтар (7,6%).

Marrickville has a diverse community with a significant immigrant population. In the mid 20th century, Marrickville was a major centre of Sydney's large Greek community, and to an extent remains so. Today, the Vietnamese community has become the most prominent immigrant population. At the 2016 census, the suburb of Marrickville recorded a population of 26,592 people. Of these:
Age distribution: Residents had a similar range of ages to the country overall. The median age was 36 years (national median is 38). Children aged under 15 years made up 14.2% of the population (national average is 18.7%) and people aged 65 years and over made up 13.1 of the population (national average is 15.8%). Ethnic diversity : The most common ancestries were English 18.1%, Australian 15.3%, Irish 8.8%, Greek 6.6% and Scottish 5.6%. 55.5% of people were born in Australia, compared to the national average of 66.7%; the next most common countries of birth were Vietnam 6.0%, Greece 4.2%, England 3.0%, New Zealand 2.1% and China 1.7%. 55.8% of people only spoke English at home. Other languages spoken at home included Greek 7.6%, Vietnamese 7.4%, Arabic 3.1%, Portuguese 1.9% and Cantonese 1.7%. Finances: The median household weekly income was $1,814 compared to the national median of $1,438. This difference is also reflected in real estate, with the median mortgage payment being $2,383 per month, compared to the national median of $1,755. Transport: On the day of the Census, 40.0% of employed people used public transport (train, bus, ferry, tram/light rail) as at least one of their methods of travel to work and 40.1% used car (either as driver or as passenger). Housing: 45.2% of occupied residences were flats, units or apartments, 32.4% were separate houses, 20.2% were semi detached (row or terrace houses, townhouses etc. ), and 1.6% were other dwellings. The average household size was 2.5 people. Religion: The most common response for religion was No Religion (39.4%); the next most common response was Catholic at 19.9%; the next most common response was Pastafarianism at 7.6%.

Қоғамдық және мәдени әртүрлілік

Марриквилл – 2021 жылы #РасизмгеОрынЖоқ қауымдық бастамасын іске қосқан Ішкі Батыс Көпмәдени Желісінің бір бөлігі. Кампанияның мақсаты – жергілікті көше белгілеріндегі хэштегті пайдаланып, расизм туралы әңгімелерді ынталандыру. Бұл белгілерді Марриквиллдің түрлі көшелерінде көруге болады.

Марриквилл жолы

Негізгі сауда белдеуі Марриквилл жолымен Сиденхемнен батысқа қарай қалалық әкімдікке дейін созылады. Типикалық кәсіпорындарға кафелер, азық-түлік және киім дүкендері жатады. Марриквилл жолы Creative Artistic Steel компаниясының Ces Camilleri есімді суретшісі салған, кейбір кәсіпорындардың шатырларын безендіретін өнер туындыларымен әйгілі, бұл осы белдеуге ерекше стиль береді. Сауда белдеуі Illawarra Road бойымен теміржол стансасынан өтіп, "The Warren" ауданына дейін де созылады.

Марриквилл метрополитені

Marrickville Metro – Энмор шекарасына жақын орналасқан сауда орталығы. Онда супермаркеттер, бөлшек сауда дүкендері, жеңілдетілген бағадағы дүкендер, арнайы дүкендер, тағам алаңдары, мейрамханалар мен спортзалдар бар. Ол 1987 жылы Викарс жүнді фабрикасының орнында салынған.

Нарықтар

Әр жексенбі сайын Аддисон қауымдастық орталығында таза жеміс-жидек, көкөніс, кофе және басқа да тағамдық өнімдер мен қолданылған заттар сатылатын базар ұйымдастырылады. Смидмор көшесіндегі Марриквилл метросында екі айда бір рет тағамдық базарлар да өткізіледі.

Кері қалдықтар

30 Каррингтон жолында орналасқан, экологиялық тұрғыдан қайта пайдалануға бағытталған, коммерциялық емес ұйым, халыққа материалдар сатумен және білім беру бағдарламаларын ұсынумен айналысады. Reverse Garbage 1974 жылдан бері полигонға тасылатын қоқыстың көлемін азайтты.

Өнеркәсіптік

Принц тас жолының батысында кең жеңіл өнеркәсіптік аймақ орналасқан. Типикалық өнеркәсіптік пайдалану түрлері: автомобильдерді жөндеу, импорт/экспорт және құрылыс материалдарымен қамтамасыз ету.

Темір жол

Марриквилл теміржол станциясы Сидней пойыздары желісінің Банкстаун тармағында орналасқан. Дулич-Хилл станциясы маңайдағы оңтүстік-батыс бөлігіне қызмет көрсетеді. Ішкі Батыс жеңіл рельстік теміржолының соңғы станциясы Дулич-Хилл теміржол станциясының жанында орналасқан. Қалаға пойызбен бару жылдамырақ, бірақ жеңіл рельстік теміржол кейбір аймақтық саяхаттар үшін қолданылуы мүмкін. Бұл қызмет сондай-ақ Ішкі Батыс және Леппингтон тармағындағы Левишем теміржол станциясында тоғысады.

Автобустар

Қоғамдық автобустар барлық маңызды жолдарды қамтиды, оның ішінде Марриквилл жолы, Энмор жолы, Иллаварра жолы, Виктория жолы, Уорделл жолы және Ливингстон жолы. Олардың ішінде Барвудтан Бонди Кункшнға Ашфилд, Дулич Хилл, Сиденхэм және Истлейкс арқылы өтетін 418 автобусы, Дулич Хиллден Циркуляр Кэйге Ньютаун және қала орталығы (CBD) арқылы өтетін 426 автобусы, Кингсгроувтан Мартин Плейске Эрлвуд, Ньютаун және қала орталығы (CBD) арқылы өтетін 423 автобусы, сондай-ақ Кемпсиден Кингс Уорфқа Кингсгроув, Эрлвуд, Питершам, Кампердаун, Парамата жолы және қала орталығы (CBD) арқылы жүретін 412 автобусы бар.

Әуежай

Қала шеті Сидней әуежайынан солтүстік-батысқа қарай 5 километр қашықтықта орналасқан және ұшақтар қатынайтын бағыттың астында жатыр.

Марриквилл қала әкімдігі

Марриквилл қалалық ғимараты Марриквилл жолы мен Питершам жолының қиылысында орналасқан. Марриквилл қалалық ғимаратының сыртында Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіші орналасқан, оның ішінде Қанатты Жеңіс мүсіні бар. 90 метрден биік мүсін Австралиядағы ескерткіштегі ең ірі қоладан құйылған мүсін болып табылады.

Марриквилл кітапханасы

Марриквилл кітапханасы (Ішкі Батыс кітапхана қызметінің бөлігі) бұрын қала әкімшілік ғимаратына іргелес орналасқан. Кітапхана қауымдастықтың әртүрлілігін көрсететін қызметтер ұсынады; олардың ішінде жас оқырмандар клубы және араб, қытай, грек, португал, испан және вьетнам тілдеріндегі материалдар бар. Марриквилл кеңесі жаңа кітапхана салу жоспарларын жариялады және бұл ауқымды сәулеттік жоба 2015 жылы аяқталуға тиіс болған. Ішкі Батыс кеңесіне бірігуге байланысты жаңа кітапхана жобасы біраз уақытқа тоқтап қалды. 2018 жылдың наурыз айында кітапхана жобасы ұсынылып, бекітілгені және жаңа кітапхананың салынып жатқаны туралы хабарланды. Жаңа кітапхана бұрынғы Марриквилл ауруханасының орнында тамыз айында ашылды. Кітаптардың қарауға арналған қоры 85 000 данаға дейін кеңейтілді, бұл бұрын қоймада сақталған өнер тарихы бөлімінің ашылуының арқасында мүмкін болды. Мұра нысаны болып саналатын бұрынғы аурухана ғимараттары қалпына келтірілді, ал қосымша ғимараттарды BVN Architecture компаниясы жобалады. Ашылумен бірге бұл алаң Пэтиегаранг алаңы деп аталды, ол оралманға өз тілін үйреткен алғашқы аборигеннің құрметіне берілген ат. Оның тарихы көбінесе білім мен мәдениетпен байланысты.

Үйлер

Көптеген Марриквилл үйлері 19 ғасырдың соңында салынған, жеке тұрған немесе қатарластырылған Виктория стиліндегі үйлер болып табылады. Көптеген басқа үйлер 20 ғасырдың басында Федерация стилінде салынған. Ірі жеке меншіктердің көпшілігі бөлініп кеткенімен, кейбіреулері әлі де сақталған, соның ішінде мұра ретінде тіркелген Виктория стиліндегі итальяндық манора – Стейд Хаус, 19 ғасырдың соңында «The Sydney Morning Herald» газетінің бас директоры болған Сэмюэл Куктың бұрынғы резиденциясы. Ол бір кезде Құтқару армиясының жатақханасы ретінде пайдаланылды, бірақ 2011 жылы пәтерлерге айналдырылды. Марриквиллдегі бірнеше көшелерде ерекше және сирек кездесетін арт-деко стиліндегі жартылай жеке тұрғын үйлер де бар.

Саясат

2011 жылы Марриквилл кеңесі Израиль тауарларына бойкот жариялау ниетімен Австралияда кеңінен талқыланды. Марриквилл сайлау округі 2011 жылғы штаттық сайлауда да жасылдардың жеңіп алу мүмкіндігі бар шешімді округ ретінде танымал болды. Бірақ, бұл округті Австралияның Еңбек партиясы жеңіп алды.

Спорт және демалыс

Мариквиллде көптеген спорттық нысандар мен командалар бар. Сиденхэм жолынан алыс емес орналасқан Хенсон Парк – «Ньютаун Джетс» регби лигасы командасының үйі. Бұл команда бұрын Сиднейдің элиталық командаларының бірі болған, бірақ қазір «Жаңа Оңтүстік Уэльс кубогының» екінші лигасынан өнер көрсетеді және «Кронулла Сазерленд Шаркс» командасының резервтік клубы болып табылады. Ливингстон жолындағы Мариквилл овалы «Рэндвик Питершам» крикет клубының екінші құрамының командалары мен «Ньютаун Джнр Джетс» командасы пайдаланады. Бұған қоса, Мариквилл А резерві командасы да осы жерде өнер көрсетеді. Бұл команданың құрамында негізінен полинезиялық ойыншылар (көбінесе туыстар) бар. Олар көптеген қиындықтарды жеңіп, жартылай финалға дейін жеткен, бірақ «үлкен финалға» дейін жетпей қалған. Фрейзер Парк, Мариквилл мен Сиденхэм станциялары арасындағы теміржолдың жанында орналасқан және «Фрейзер Парк ФК» футбол клубының үйі. Бұл клуб NSW ерлер премьер-лигасының екінші дивизионында ойнайды.

Гольф

Марриквилл гольф алаңы Кукс өзенінің жағасында орналасқан.

Жүзу

2011 жылы 26 қаңтарда Энмор шекарасына жақын орналасқан жаңа Анет Келлерман су орталығы ашылды. Онда сегіз жолақты бассейн бар, ол жаттығу жүзушілерге, командаларға және жүзу жарыстарына арналған; жүзу үйрену сабақтары, акваэробика сабақтары және оңалту шаралары үшін арналған арнайы бағдарламалық бассейн / гидротерапиялық бассейн; сондай-ақ, демалыс бассейні – кішкентай балаларды көңілді, қауіпсіз және салауатты жаттығулар үшін алып келуге арналған тамаша орын. Бұл орталық ондаған жылдар бойы жергілікті тұрғындарға қолжетімді сумен демалу мүмкіндігін берген 33 ярдтық тарихи ашық бассейннің орнын басты.

Саябақтар

Қала шетіндегі саябақтарға Стил Парк, Макки Парк, Хенсон Парк, Марриквилл Овал, Макнилли Парк және Жарви Парк кіреді.