Кіріспе
Микробурин – лит құралдарын жасау кезінде пайда болатын ерекше қалдық өнім. Кейде оны мезолит дәуіріне тән деп жатады, бірақ жоғарғы палеолиттің соңынан бастап халколитке дейін де кездеседі, сондықтан оны нағыз буринмен шатастыру орынды. Осы лит артефактінің түрін алғаш Анри Брейль «кішігірім ойық түріндегі соңғы ретушь бар, бұрышты және тегіс» деп сипаттаған. Брейль бастапқыда микробуриндердің микролиттік буриннің бір түрі ретінде қолданылатынын ойлаған. Бірақ ол кейіннен бурин жасау техникасының ерекше екенін, ал микробуриндер микролиттер жасаудан қалған қалдықтар болуы мүмкін екенін түсінді. Дегенмен, олар кейде пайдалы мақсаттар үшін қайта қолданылған болуы мүмкін, себебі лит ресурстарын тиімді пайдалану қалыпты жағдай. Микробурин – лит жарығының, немесе дәлірек айтқанда, лит пышағының фрагменті. Оның жоғарғы бетіндегі ойық қисайған және төменгі жағынан ғана көрінетін өте тік үшкір үшбұрышты ұшы бар. Бұрын микробуриндердің тек функционалдық микролиттер класына жататыны есілген. Алайда, сынақтар және бөліктерді қайта құрастыру арқылы олардың микробурин техникасы, немесе дұрысырақ айтқанда, микробурин соғу техникасы деп аталатын озық лит азайту процесінің ерекше қалдық өнімдері екені анықталды. Бұл тұжырым Сахараның әртүрлі аймақтарынан алынған мыңдаған микробуриндерді зерттеу нәтижесінде жасалды. Жак Тиксиер зерттелген мысалдардың ешқайсысынан қасақана қолдану іздері табылмағанын атап өтті, бұл еуропалық бұйымдарды талдау кезінде тозудың жоқтығын растайды. Еуропадағы мысалдарды мына сілтемеден қарауға болады: https://web.archive.org/web/20090131231751/http://archeobase.be/page_microburins_meso.html. Олар Бельгияның Валония аймағындағы мезолиттік аңшылармен байланысты (шамамен 9,000 BP). Сонымен қатар, Круковский есімімен аталатын микробуриннің ерекше түрі бар, ол кесу кезінде пайда болған және қалдық өнім емес.
A microburin is a fragment of a lithic flake, or more precisely, of a lithic blade, that shows on its upper face the beginnings of a notch terminating in an oblique flection (whose surface can only be seen from the lower side) that ends in a very acute trihedral apex. It was thought that microburins were exclusively a class of functional microliths, but knapping experiments, along with the refitting of contiguous pieces, have demonstrated that they are a characteristic waste product of an advanced lithic reduction process known as microburin technique or more correctly, microburin blow technique, following a study of thousands of microburins originating from a variety of
Saharan sites. Jacques Tixier noted that none of the examples studied showed unambiguous traces of intentional use, which also validates observation of lack of use wear from analysis of European pieces. Examples found in Europe can be seen on this page : https://web. archive. org/web/20090131231751/http://archeobase. be/page microburins meso. html, which are associated with Mesolithic hunters of the Walloon region of Belgium (approximately 9,000 BP). There is also a particular type of microburin named after Krukowski that is from a carving accident and not a waste byproduct.