Кристиан Левринг: Даниялық режиссердің өмірбаяны мен шығармашылығы

Кіріспе

Даниялық кинорежиссер (1957 жылы туған)

Кристиан Левринг (; 9 мамыр 1957 жылы туған) – даниялық кинорежиссер. Ол "Догма95" қозғалысының төртінші қол қойған адамы. Оның режиссерлік полнометралық фильмдерінің ішінде "Жүректен атылған оқ", "Патша тірі", "Белгіленген", "Мені қорқытпа", және "Құтқарылу" бар.

Ерте өмір

Кристиан Левиринг 1957 жылы Копенгагенде дүниеге келген. Кейін Данияның Ұлттық кино мектебін бітірді.

Мансап

Кристиан Левиринг өзінің мансабын деректі фильмдер жасаушы ретінде бастады, фильмдер жасаушы ретіндегі алғашқы екі онжылдықта бірнеше толықметражды деректі фильмдерді және дания тіліндегі көркем фильмдерді монтаждады. Ол сонымен қатар телеарналық жарнамалардың режиссері болып жұмыс істеді. Оның режиссерлік дебюті 1986 жылы шыққан "Et skud fra hjertet" ("Жүректен атылған оқ") фильмі болды. Кристиан Левиринг Dogme95 қозғалысының төртінші қол қоюшысы болды, бірақ 2000-жылдардың соңына қарай бұл стильден алшақтады. Ол 1995 жылы Ларс фон Триер, Томас Винтерберг және Сорен Краг Якобсенмен бірге түпнұсқа манифестке қол қойды. 2008 жылы Левиринг және басқа Dogme 95 негізін қалаушылары Еуропалық кино марапаттарында "Әлемдік кинодағы жетістіктері үшін" сыйлығымен марапатталды.

Патша тірі !

Левринг 2000 жылы "Патша тірі" атты фильм шығарды. The Guardian газетінде фильм туралы былай делінген: «Намибия шөлінде көлік бұзылып, қиын жағдайда қалған автобус жолаушылары, көмек келгенше уақытты өткізу үшін «Лир патша» пьесасын өздері қоюға шешім қабылдайды». Жолаушылар Сахараның ортасындағы тастап кетілген кен қалашығында қалады. Фильмде Лир еуропалық қоғамның соңғы дағдарысқа ұшырауының символы ретінде пайдаланылған. Лирдің сөздері, олардың қиын жағдайдағы қысымымен топтың хаосқа ұшырауын одан әрі көрсету үшін қолданылады. Мүшелерінің бірі көмек алу үшін бес күндік сапарға жіберілген кезде, Левринг қалғандардың арасындағы гендерлік, отбасылық және жолаушылар мен жүргізуші арасындағы нәсілдік қатынастарды зерттейді. Фильм премьерасынан кейін Канн кинофестивалінде ресми іріктеуге алынды. Фильмде Dogme95 кинематографиялық нанымдарына сәйкес келетін көптеген элементтер бар, соның ішінде фильмді апокалиптикалық өнер формасы ретінде бейнелеу. Ян Симонс былай деп жазды: «Патша тірі» фильмі Dogma 95-ті іс жүзінде көруге мүмкіндік береді. Декорациясыз, костюмсіз, күннің табиғи жарығында, театрдың техникалық құралдарын пайдаланбай, әуесқой актерлер өз рөлдерін оқып үйренеді; Генри әркімнің сөздерін жадынан қолмен жазады». Фильмде Dogma 95 ережелеріне сілтемелер де кездеседі. The New York Times Леврингтің фильмдегі жұмысы туралы былай деп жазды: «Мырза Леврингтің тозақ туралы көрігі жанды да қатал, бірақ бос, шексіз шөлдің арқасында, Dogma эстетикасының шектеулерінде сирек кездесетін көркемдікке ие. Цифрлық бейнеленудің аяусыз, терең натурализмі, адам бетіндегі күйбең мен қайғыны жазып алуға арналғандай, сонымен қатар, толқындарлы құмдар мен аспанның көзді жолтқытатын пейзажын да көрсетеді. Бұл қатар қосылу жалғыздық пен үрей сезімін тудырады, ішектерді ауырлататын қорқыныш, тірі қалу инстинктін әжуалай күлкілі әлсіз етеді».

Levring released the film The King is Alive in 2000. The Guardian describes the film as following, "bus passengers stranded in the Namibian desert, who decide to stage their own private performance of King Lear to pass the time until help arrives." The passengers are stranded in an abandoned mining town in the middle of the Sahara. The film utilized Lear as a foil for European society reaching a terminal crisis. The words of Lear are used to further show the disintegration of the group into chaos under the pressure of their stranding. While one of the members is sent on a five day journey to get help, the social relationships that Levring explores among those that stay behind include gender, marital, and the racial elements of the relationship between the passengers and the bus driver. The film was named an Official Selection at the Cannes Film Festival upon its premiere. The film has many elements in line with the Dogme95 cinematic beliefs, including placing film as a post apocalyptic art form. Jan Simons wrote that, "The King is Alive allows us to see Dogma 95 in actu, as it were. With no decor and no costumes, in the natural light of the sun's glare, and with no recourse to the technical resources of theatre, the amateur actors study their roles; Henry writes everybody's lines out by hand, from memory." Referencing to the rules of Dogma 95 are also found throughout the film. The New York Times wrote of Levring's work on the film that,
"Mr. Levring's vision of hell is vivid and stark but thanks to that empty, endless desert touched with a pictorial sublimity rarely attempted within the constraints of the Dogma aesthetic. The unsparing, invasive naturalism of digital video, which seems specially calibrated to register the play of anxiety and distress on human faces, also records an inhuman landscape of undulating dunes and blinding sky. The juxtaposition creates a sense of loneliness and panic, a stomach turning dread that makes the survival instinct look almost comically weak."

Қалаған

2002 жылы Левиринг «The Intended» фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік етті. Фильм 1900 жылдардың басындағы алыс Азиядағы азу сүйегі саудасымен айналысатын стансада тұратын екі британдық эмигранттың өмірін баяндайды. Шет елдің ықпалы мен күнделікті тіршілік күресінен қауымдық бірлік бұзылады. Фильм «Малайзияның ормандарындағы «Жүректің қараңғылығы» ромасына экспрессионистік және тереңдеген қайта қарау» деп сипатталды. Фильмнің тұсаукесері Торонто халықаралық кинофестивалінде өтті.

Мені қорқытпаңдар !

2008 жылы Левринг «Fear Me Not» фильмін түсірді. Фильм отбасы психологиясына рецепт бойынша тағайындалған дәрі-дәрмектердің әсерін зерттейді, басты кейіпкер жұқпалы еңбекқорлықтан туған шаршаңқыны емдеу үшін антидепрессанттарды қолданып көріп, оның салдарынан паранояға ұшырайды және әйелінен қорқуын бастайды. Сюжет «Доктор Джекилл және Мистер Хайд» әңгімесін еске түсіреді және Торонто халықаралық кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді, онда IFC компаниясына көрсету құқығы сатылды. Фильм сондай-ақ Торонто халықаралық кинофестивалінде ашылды.

Құтқарылу

Леврингтің "Құтқарылу" атты батыс фильмінде Мадс Миккелсен түсті және 2014 жылғы Канн кинофестивалінде көрсетілді, онда ол ресми іріктеуге енді. Левринг фильмді Оңтүстік Африкада түсіріп, оқиғасы Америка шекарасында өтеді. Variety басылымының мәліметінше, фильм "1864 жылы шайқаста немістерге жеңілгеннен кейін АҚШ-қа көшіп келген" даниялық "бұрынғы әскері" Джонның тағдырын баяндайды. Левринг осы дәуірде американдық шекарадағы халықтың шамамен жартысы ағылшын тілін білмейтінін, осының американдық батыс туралы фильм жасауына түрткі болғанын айтты. Reader's Digest журналына берген сұхбатында Левринг фильмнің тақырыбына қатысты: "Батыс шекарасын өркениеттің бастауы деп қарастыруға болады, ал мен өркениеттің мәніне қызығушылық танытамын. Көбінесе мұндай орындар микроскоптай болады: осы кейіпкерлерге қарап, олардың қиын жағдайларда қалай мінез-құлық танытатынын көруге болады. Өркениет – бұл өте жұқа қабат, оны алып тастағанда не болатынын көру қызықты", – деді. Левринг фильмнің сценарийін өзі жазып, режиссерлік жұмысын да атқарды.