Батыс және Атлант темір жолы: Тарих және дамуы

Кіріспе

Темір жол желісі

The Western & Atlantic Railroad of the State of Georgia (W&A) – Грузия штатына тиесілі және қазіргі уақытта CSX компаниясы жалға алған темір жол. CSX АҚШ-тың оңтүстік-шығысында Атланта (Грузия) қаласынан Чаттануга (Теннесси) қаласына дейін жұмыс істейді. Ол 1836 жылдың 21 желтоқсанында құрылған. Атланта қаласы W&A темір жолының соңғы станциясы ретінде салынды, ал станция Атлантаның нөлдік мильдік белгісімен көрсетілген. Желі әлі күнге дейін Атлантадан Чаттанугадағы CT Tower-ге дейін Грузия штатының меншігінде; оны CSX Transportation жалға алған. W&A Subdivision – АҚШ-тың Теннесси және Джорджия штаттарында CSX Transportation компаниясы жалға алған темір жол желісі. Желі Чаттанугадан Мариеттаға дейін, Грузияға дейін жалғасады, жалпы ұзындығы 192 км (119.1 миль). Солтүстік бөлігінде ол Нэшвилл бөлімшесінің Чаттануга тармағынан оңтүстікке қарай жалғасады, ал оңтүстік бөлігінде Атланта терминалдық тармағы ретінде оңтүстікке қарай жалғасады (А схемасы). Бұл желі бастапқыда 5 фут кеңдікте салынған және Ұлы локомотив қуу, сондай-ақ Эндрюстің шабуылы деп аталатын оқиғаға байланысты мәшһүр, ол W&A темір жолында Америка Азамат соғысы кезінде 1862 жылдың 12 сәуірінде болған.

Құру

1836 жылы Джорджия штатының Бас ассамблеясы Саванна порты мен Орта Батыс арасында байланыс құру үшін Джорджия штатының Батыс және Атлантика теміржолын салуға дауыс берді. Аталған мемлекеттік жобаның бастапқы бағыты Чаттанугадан қазіргі Фултон округіндегі Чаттахучи өзенінің шығысына қарай жүргізілуі тиіс еді. Жоспар бойынша, бұл теміржол Грузия теміржолымен (Аугустадан) және Мейкон мен Батыс теміржолымен (Мейконнан Саваннаға дейін) байланысу көзделіпті. Батыс және Атлантика желісінің қай жерде аяқталуын ұсыну үшін инженер тағайындалды. Ол түрлі бағыттарды зерттеген соң, қазіргі Форсайт және Магнолия көшелерінің жанында жерге тірек орнатып, сол жерді белгіледі. Кейіннен сол жерге нөлдік километрлік бағана орнатылды. 1842 жылы нөлдік километрлік белгі Атлантаның жер астындағы қазіргі оңтүстік кіреберісіне жақын жерге көшірілді. Бұл аймақ "Терминус" деп аталатын елді мекенге айналды, бұл сөздің мағынасы – "жолдың соңы". 1843 жылы шағын Терминус елді мекені Мартасвилл қаласы болып құрылды. Екі жылдан кейін, Джорджия штатының Бас ассамблеясының шешімімен қаланың аты "Атланта" деп өзгертілді. Теміржол Солтүстік Джорджияның дамуына маңызды үлес қосты.

Халықтық білім беруді қаржыландыру көзі

1857 жылы Джозеф Браун Джорджия штатының губернаторы болып сайланды. Ол кедей ақ балаларға тегін білім беруді қолдады, себебі бұл штаттың дамуының кілті деп сенді. Ол штаттық заң шығарушы органнан штатқа тиесілі «Вестерн & Атлантик» компаниясының табысының бір бөлігін мектептерді қаржыландыруға жұмсауды сұрады. Көптеген плантаторлар мемлекеттік білім беруді қолдамады және өз балалары үшін жеке репетиторлар мен академияларға ақы төледі. Осы қарсылық пен теміржолдың жеткіліксіз кірісі губернатор Браунның білім беру реформасын бастапқыда іске асыруына кедергі келтірді. Батыс және Атлантик темір жолы сол кезде тиімсіз басқарылды және Браунның мемлекеттік білім беру жобасын қаржыландыруға қажетті кіріс табуға шамасы келмеді. 1858 жылы губернатор Браун Джон В. Льюисті штатқа тиесілі теміржолдың басқарушысы лауазымына тағайындады. Льюис табысты кәсіпкердің біліміне ие болды және дереу құлдырап бара жатқан кәсіпорынды жаңғырту үшін реформалар жүргізді. «Өте қиын қаржылық жағдайда» болған теміржолға Льюис жеке бизнесінде қолданған қатаң экономикалық бақылау қажет болды. Льюис теміржолды басқарған үш жыл ішінде оны табысқа айналдырып, жыл сайын мемлекеттік қазынаға 400 000 доллар төледі. 1861 жылы Браун үшінші мерзімге қайта сайлануға дайындалды. Осы уақытта, сайлау кампаниясы кезінде, губернатордың ескі досы, Батыс және Атлантик теміржолының басқарушысы Джон Вудс Льюис теміржолдан кету туралы шешім қабылдады. Уақыттан бұрынғы жағдай емес. Льюис кеткеніне байланысты жағымсыз пікір туындауынан қорқып, губернатор Льюиске отставкасын құпия ұстауды өтінді. Бірақ отставка туралы хат баспасөзге сіңіп, екі дос арасында жарылыс болды. Браун Льюиске: «Мен мұндайға лайық емеспін, мен мұны терең сезіндім. Мен жаман ниеттерді айтпаймын, бірақ оқиғаның мен үшін бақытсыз оқиға болғанын айтамын» деп жазды.

Лизинг

1870 жылға дейін бұл жол Мемлекеттік жол деп аталды және Грузия губернаторы тағайындаған және оған есеп беретін басқарушы арқылы тікелей мемлекет басқаратын. Сол жылдың 27 желтоқсанында операциялар 23 инвестордан тұратын Western & Atlantic Railroad Company-на берілді, оның ішінде Грузияның соғыс уақытындағы губернаторы Джозеф Э. Браун да бар еді. Олар мемлекеттен айына 25 000 долларға оны жалға алды (рельстер мен вагондардың барлығы). Бұл келісім 20 жылдан кейін аяқталды, сол кезде Нэшвилл, Чаттануга және Сент-Луис (NC&StL) компаниясы оны 29 жылға жалға алды. NC&StL компаниясына берілген темір жолдың жағдайы өте нашар болды. Берілген локомотивтердің барлығы 1870 жылғы жалға алу шартында мемлекетке тиесілі деп тіркелген локомотивтерден ғана құралды, ал Браунның Батыс және Атлантик теміржол компаниясы сатып алған жаңа локомотивтердің барлығы басқа темір жолдарға сатылған. Жолаушылар вагондарының көпшілігі пайдалануға жарамды болса да, локомотивтердің көбі жарамсыз деп танылды, ал барлық жүк вагондары бұзылды. Локомотивтердің құны шамамен 20 жыл бойы даулы болды. 1890 жылғы жаңа жалға алу шартындағы маңызды өзгеріс, жалға алушы жолға жасаған барлық жақсартулар жалға алу мерзімі аяқталғаннан кейін мемлекеттің меншігіне өтетінін айтты. Жақсартуларға құрылыстарға жасалған өзгерістер, жол өту құқығы және осы желіде пайдалану үшін сатып алынған жаңа жабдықтар, соның ішінде жолаушылар вагондары, жүк вагондары және локомотивтер кірді. Нәтижесінде, NC&StL Western & Atlantic Railroad-ты жалға алуын жалғастырды, ол өз кезегінде Луисвилл және Нэшвилл теміржолының, ал ол Atlantic Coast Line компаниясына тиесілі болды – Family Lines System жүйесіндегі маңызды теміржолдардың бірі, кейіннен CSX Transportation компаниясына, ол бүгінгі күнге дейін желіні Western & Atlantic Subdivision ретінде пайдалануда. CSXT 1986 жылдың мамырында W&A бойынша ағымдағы жалға алу шартына қол қойды, ол 2019 жылдың 31 желтоқсанында аяқталады. 2018 жылдың 7 қыркүйегінде иесі мен CSX компаниясы 2020 жылдан бастап айына 1 миллион доллардан басталып, жыл сайын өсетін 50 жылға жалға алу шартын жаңару туралы келісімге келгендерін хабарлады. 1864 жылдың ортасында Одақ әскері бақылауға алғаннан бастап және 1865 жылғы соғыс аяқталғанға дейін, бұл желі қысқа мерзімге АҚШ әскери теміржолымен басқарылды.

Through 1870, it was called the State Road, and was operated directly by the state under a superintendent appointed by and reporting to the governor of Georgia. On December 27 of that year, operations were transferred to the Western & Atlantic Railroad Company, a group of 23 investors including Georgia's wartime governor Joseph E. Brown, who leased it (both tracks and rolling stock) from the state for $25,000 per month. This expired 20 years later, when the Nashville, Chattanooga & St. Louis (NC&StL) leased it for 29 years. The railroad that was handed over to the NC&StL was in very poor condition. The locomotives that were transferred consisted only of those listed on the 1870 lease as property of the State, with all of the more modern engines purchased under Gov. Brown's Western & Atlantic Railroad Company having been sold to other railroads. While most of the passenger equipment was usable, almost all of the locomotives were condemnable and all of the freight cars were scrapped. The value of the locomotives was disputed for some 20 years. A major change in the new lease in 1890 stipulated that all improvements made to the road by the lessee would become property of the state at the termination of the lease. Included in the definition of improvements were modifications to the facilities, right of way and new equipment purchased for use over that line, including passenger cars, freight cars, and locomotives. As it turned out, the NC&StL continued to hold the lease to the Western & Atlantic Railroad until it was absorbed by its parent company, the Louisville and Nashville Railroad, which was itself owned by the Atlantic Coast Line one of the principal railroads in the Family Lines System and later CSX Transportation, which continues to operate the line as the Western & Atlantic Subdivision. CSXT signed the current lease on the W&A from the State of Georgia in May 1986, set to expire on December 31, 2019. On Sept 7th, 2018, the owner and CSX announced they had reached an agreement to renew the lease for 50 more years, starting in 2020 at $1 million a month, and rising annually thereafter. After being captured by the Union in mid 1864 and until the end of the war in 1865, the line was briefly operated by the United States Military Railroad.

Атлантадан қоймалардың қашықтығы (1867 жылғы тізім және 2008 жылғы тізім)

# Атау Milepost (1867) Milepost (2008) Ескертулер 1 Мариетта, Джорджия 20 20 1838 жылы басталды, 1842 жылы аяқталды 2 Үлкен Шэнти, шамамен 1870 жылы Кеннесо деп аталды, Джорджия 28 28 Чейз Лейси қонақүйінің алдынан басталады 3 Акуорт, Джорджия 35 35 4 Аллатуна, Джорджия 40 40 Аллатуна көлінің жанында 5 Эмерсон, Джорджия 45 45 6 Картерсвилл, Джорджия 47 47 7 Касс Стейшн, құрамына кірмейтін Кассвилл, Джорджия 52 52 8 Кингстон, Джорджия 59 59 9 Адейрsville, Джорджия 69 69 10 Калхун, Джорджия 79 79 11 Ресака, Джорджия 84 84 12 Тилтон, құрамына кірмейтін Далтон, Джорджия 90 90 13 Далтон, Джорджия 99 99 14 Туннель Хилл, Джорджия 107 108 Chetoogeta тауының туннелі 1850 жылдың 7 мамырында аяқталды; алғашқы жолаушылар пойызы 1849 жылдың 31 қазанында келді; алғашқы транзиттік жолаушылар пойызы 1850 жылдың 7 мамырында өтті 15 Рингголд, Джорджия 115 114 Чейз 116.4 шақырымда аяқталады 16 Грейсвилл, Джорджия 121 121 17 Чикамога, Джорджия 126 126 18 Чаттануга, Теннесси 138 OWA 137.3/OOJ 149.4 W&A тармағының соңы, Чаттануга SD-ның соңы (Уэландта, 1849 жылдың желтоқсанында аяқталды)

Пойыздар Атлантадан сағат 8:50-де және 19:00-де шығып, сағат 01:35-те және 13:15-те жеткен. 1867 жылдан бері көп өзгеріс болған жоқ, кейбір аймақтарда жолдың қайта құрылуы биіктік пен жол жағдайын жақсартты.

Ұлы локомотивті қуу

1862 жылдың 12 сәуірінде таңертең «Генерал» локомотиві Грузия штатындағы Биг Шэнти қаласында (қазіргі Кеннесо) тоқтатылды, экипаж бен жолаушылар таңғы асын ішу үшін. Осы уақытта Джеймс Дж. Эндрюс және оның Одақ шабуылшылары («Эндрюс шабуылшылары») «Генералды» ұрлады. Шабуылшылар телеграф сымдарын кесіп, рельстерді көтергенмен, жабық көпірді өртеп жіберу әрекеті сәтсіз аяқталды. Пойыздың кондукторы Уильям А. Фуллер «Генералдың» артынан жаяу және қолмен жүретін вагондармен қуып кетті. Эмерсон қаласында Фуллер «Йона» локомотивін тартып алып, солтүстікке қарай Кингстонға беттеді. Кингстонда кондуктор Фуллер «Уильям Р. Смит» локомотивіне отырып, солтүстікке, Адерсвиллге жол тартты. Адерсвилльден оңтүстікке қарай 2 миль (3 шақырым) жерде шабуылшылар рельстерді бұзғандықтан, Фуллер 2 мильді жаяу жүгіруге мәжбүр болды. Адерсвилльде Фуллер «Техас» локомотивін алып, «Генералдың» артынан қуып кетті. Осы оқиғалар болып жатқанда Эндрюс шабуылшылары телеграф сымдарын кесіп, Чаттанугаға ешқандай хабарламаның жетпеуін қамтамасыз етті. «Техас» локомотиві «Генералды» кері бағытта қуғанда, қудалау Дальтон, Джорджия және Туннелл Хилл, Джорджия қалалары арқылы өтті. 116.3 мильдік белгіде (Ринггольдтан солтүстікке қарай, Джорджия штаты) Эндрюс шабуылшылары «Генералды» тастап, Чаттанугаға жақын локомотивтен тарап кетті. Қудалаудан кейін Эндрюс және оның шабуылшыларының көпшілігі ұсталды. Олардың кінәлі екені анықталғаннан кейін Эндрюс пен оның партиясының жеті мүшесі дарға асылды. Қалған 14 шабуылшының бірнешеуі қашып, АҚШ армиясының қатарына қайтып келді, ал қалғандары әскери тұтқындар ретінде айырбасталды. Осы ерлер Құрмет медалімен марапатталған алғашқы сарбаздар болды.

Қашудан кейін

Қуғын аяқталғаннан кейін екі локомотив те қызметке оралды. "Генералдың" W&A қызметі аяқталғаннан кейін, ол Чаттанугадағы Нэшвилл, Чаттануга және Сент-Луис теміржол одағының депосына қойылды. 1890 жылы Нэшвилл, Чаттануга және Сент-Луис темір жолы "Генералды" күрделі жөндеуден өткізіп, локомотивті қоғамдық шараларға және 1930 жылдарға дейін желінің Азамат соғысы тарихын насихаттауға (туризмді дамыту үшін) пайдаланды. 1962 жылы, қуғын-сүргіннен 100 жыл өткен соң, L&N локомотивтің өз күшімен жұмыс істеуі үшін қажетті жұмыстарды жасады, Эндрюс Рейдінің 100 жылдығын атап өту мақсатында бірқатар іс-шараларға қатысты. Алғашқы көрсетілімі – "Генералдың" Батыс және Атлантика темір жолы арқылы Атлантадан Чаттанугаға жасаған сапары болды. Осы сапардан кейін "Генерал" 1960 жылдардың көп бөлігінде АҚШ-тың шығысындағы әртүрлі теміржол желілерінде экскурсиялық сапарлар жасады. 60-жылдардың соңында "Генерал" тағы бір шараға қатысу үшін Кенесоға баруға тиіс болғанда, Чаттануга қаласының шенеуніктері оны тоқтатты. Локомотив Луисвиллде сақтауға алынды, оның меншігі үшін сот таласы басталды. 1971 жылы АҚШ округтік соты теміржолдың локомотивті өз қалауынша тастауға құқылы екенін растады, және 1972 жылы ол Кенесоу, Джорджияға (Чаттануганы айналып өтетін маршрутпен) көшіріліп, Үлкен Шэнти мұражайына қойылды. "Техас" локомотиві "Цинциннати" деп қайта аталды және ғасыр толуынан кейін зейнеткерлікке шықты, содан кейін қосымша жолға қойылды. 1911 жылы ол Грант паркіне көшірілді, кейін Атланта Циклорамасына орналастырылды.

Қазіргі заманғы ЖҚ

Нешвилл, Чаттануга және Сент-Луис темір жолының бірнеше рельстік жолдарды түзетуінен басқа, W&A 1862 жылдан бері көбінесе өзгеріссіз қалды. Ең маңызды өзгерістер Алатуна көлі құрылған кезде жасалды, сол кезде Алатуна өткелі арқылы өткен жолдар алынып тасталды. Етуа өзеніндегі көпір де жаңасымен ауыстырылды. 1928 жылы Джорджия штатының Туннел-Хилл қаласындағы әйгілі Четугета тау туннелі пайдасыз деп танылды; ол сол дәуірдегі үлкен пойездерге сыймады, сондықтан жанында жаңа туннель салынды. Қуу қайдан басталғанын көрсететін белгі Кеннесо қаласындағы (Джорджия штаты) Үлкен шатыр мұражайының жанында орналасқан. Қуу қайда аяқталғанын көрсететін белгі – 116.3 шақырымдық белгіде, Ringgold қаласының (Джорджия штаты) солтүстігінде орналасқан, ол жақында қайта жаңартылған 114.5 шақырымдық станциядан көп алшақтамайды. Эндрюдің рейдкерлеріне арналған ескерткіш Чаттануга ұлттық зиратында орналасқан; ескерткіштің үстінде "General" локомотиві және осы ұлы локомотивтік қуудың қысқаша тарихы бейнеленген.

Бас атқарушылар

Құрылыс жүрген кезде жол бас инженердің жетекшілігінде болды, ал құрылыс аяқталған соң суперинтендант басқарды.