Кіріспе

1984 ж. АҚШ-тың ең төменгі алкогольдік жасты 21 жасқа дейін көтеру туралы заң – АҚШ-тың федералды заңы. 1984 жылғы Ұлттық ең төменгі алкогольдік жасты бекіту туралы заң АҚШ Конгресімен қабылданды және 1984 жылдың 17 шілдесінде президент Рональд Рейган бұл заңға қол қойды. Заңға сәйкес, 21 жасқа толмағандарға алкогольдік сусындарды сатып алуға рұқсат берген штаттардың жылдық федералдық тас жолдарға бөлінетін қаржысы 10 пайызға қысқартылады. Кейіннен заңға түзетулер енгізіліп, 2012 жылғы қаржы жылынан бастап бұл көрсеткіш 8 пайызға дейін төмендетілді. Атауына қарамастан, бұл заң 21 жасқа толмағандардың алкогольдік сусындарды ішуіне тыйым салмайды, тек оларды сатып алуына немесе қоғамдық жерде иеленуіне ғана шектеу қояды. Дегенмен, Алабама, Арканзас, Айдахо, Нью-Гэмпшир және Батыс Вирджиния штаттарында заң толыққанды тыйым салуға дейін жеткізілді. Алкогольді сатып алу және ішуге рұқсат етілген ең төменгі жас штаттық заңмен реттеледі, және көптеген штаттар белгілі бір жағдайларда "жасы жетпегендерге" алкоголь ішуге рұқсат береді. Кейбір штаттарда жеке тұтынуға ешқандай шектеу қойылмайды, ал басқаларында тұтыну тек белгілі бір орындарда, отбасы мүшелерінің келісімімен және қадағалауымен рұқсат етіледі, мысалы, Колорадо, Мэриленд, Монтана, Нью-Йорк, Техас, Орегон, Вашингтон, Висконсин және Вайоминг штаттарында. Кейбір штаттар тіпті 21 жасқа толмағандарға ата-анасы немесе қамқоршысының келісімімен және олардың алкогольді сатып алуымен, сондай-ақ кемінде 21 жасқа толуымен, Огайо, Техас, Массачусетс және Луизиана сияқты қоғамдық орындарда алкоголь ішуге рұқсат береді. Заң діни мерекелерде алкогольдік сусындарды ішуді қылмыстық қылмыс деп санамайды (мысалы, қасиетті шарап, кидуш). Бұл заңның конституциялық екендігі 1987 жылы АҚШ Жоғарғы Сотында «Оңтүстік Дакота – Доль» ісі бойынша расталды.

Колледж кампустарында өтініш беру

Еліміздің жоғары оқу орындарында 21 жасқа толмағандардың арасында алкоголь тұтыну мәселесіне қарамастан, қиындықтар жалғасуда. Алкогольді ішімдіктерді пайдалану және алкоголизм жөніндегі ұлттық институт (NIAAA) бұл мәселеге ерекше назар аударды және университеттерге жасөспірімдердің алкоголь ішуімен күресу үшін ұсыныстар тізімін жасады. Дегенмен, аталған ұсыныстардың тек аз бөлігі орындалды, және соңғы зерттеулерге сәйкес, университеттерде қолданылып жатқан араласу бағдарламаларының көпшілігі тиімсіз болып шықты. Алкогольге қол жеткізудің өте оңай болуына байланысты, жоғары оқу орындарында жасөспірімдердің алкоголь ішуін тоқтатуға көмектесуге болмайды. Студенттердің алкоголь ішуіне ықпал ететін жалғыз фактор емес, алкогольдің контрабандалық статусы оған ерекше қызығушылық тудырады. Нәтижесінде, алкогольді ішу және оған тәуелділік болу – қалыпты жағдай ретінде қарастырылады және осыған дайын болу керек. Сауалнамаға қатысқан университеттердің 98%-ы студенттеріне алкоголь туралы білім беру бағдарламаларын ұсынады. Тек 50%-ы араласу бағдарламаларын ұсынады, 33%-ы айналасындағы қоғамдастықпен бірлесіп, заңсыз алкоголь сатуды бақылайды, 15%-ы айналасындағы мекемелердің жауапкершілікпен алкоголь қызметін ұсынатынын растады, ал 7%-ы қоғамда алкоголь сататын орындардың санын шектеді. "Проблемалы ішушілерге" арналған арнайы қызметтер сауалнамаға қатысқан университеттердің 67%-ында бар; университеттердің 22%-ы проблемалы ішушілерді кампустан тыс ресурстарға жолдады, ал 11%-ы ешқандай араласу бағдарламасын ұсынбайды. Сауалнамаға қатысқан университеттердің 34%-ында талаптарға сәйкестік тексерулері жүргізілді, бірақ олардың 60%-ы университеттердің қатысуынсыз өтті. Сауалнамаға қатысқан университеттердің бестен бірі NIAAA ұсыныстарынан мүлдем хабарсыз болды. Олар осы саясатты табысқа жеткені деп бағалады және темекіге де осындай шектеулер қою қажет деп санайды. Мысалы, олар Кипри және әріптестерінің зерттеуінен мынадай пікір келтіреді: "Жол қауіпсіздігі саласындағы ең тиімді шара – мотоциклдерге арналған қауіпсіздік шлемдеріне қатысты заңдар, алкогольді ішуге қатысты ең төменгі жас шегінен басқа". Алайда, 2011 жылы жасалған бірнеше зерттеулер алкогольді ішуге рұқсат етілген жасты 21 жасқа дейін көтеру ұзақ мерзімде адам өмірін сақтап қалады деген тұжырымға қарсы деректерді көрсетті. Мысалы, Мирон мен Тетельбаум (2009) федералдық қысыммен және қысымсыз штаттарды бөліп қарағанда, өмірді сақтап қалу әсері қысыммен әрекет еткен штаттарда статистикалық немесе практикалық мағынаға ие емес екенін, тіпті өз еркімен қабылдаған штаттарда да бұл әсер алғашқы бір-екі жылдан кейін байқалмайтынын анықтады. Сондай-ақ, 21 жастағылардың арақ ішуіне тигізетін әсері шамалы. Сонымен қатар, жол-көлік оқиғалары 18-20 жас аралығындағылардың арасындағы өлімдерді азайтудың орнына 21-24 жас аралығындағыларға ауысқан болуы мүмкін.