Кіріспе
Үндістанның Пуна қаласындағы ғылыми-зерттеу институты Бандаркар шығыстану ғылыми-зерттеу институты (BORI) Махараштра штатының Пуна қаласында орналасқан. Ол 1917 жылдың 6 шілдесінде құрылған және Рамакришна Гопал Бхандаркар (1837–1925) есімімен аталады, ол Үндістанда Индология (Шығыстану) ғылымын қалаған адам ретінде ұзақ жылдар бойы танылған. Институт көне санскрит және пракрит қолжазбаларының мол жинағымен мәшһүр.
The Bhandarkar Oriental Research Institute (BORI) is located in Pune, Maharashtra, India. It was founded on 6 July 1917 and named after Ramakrishna Gopal Bhandarkar (1837–1925), long regarded as the founder of Indology (Orientalism) in India. The institute is well known for its collection of old Sanskrit and Prakrit manuscripts.
Институт
Бұл институт 1860 жылғы XXI заңға сәйкес тіркелген қоғамдық сенім қор. Бастапқыда институтқа Бомбей үкіметінен жыл сайын 3000 рупия көлемінде грант түсті. Қазіргі таңда институт Махараштра үкіметінен жыл сайынғы гранттармен ішінара қаржыландырылады. Институт сонымен қатар Үндістан үкіметінен және Университеттерді қаржыландыру комиссиясынан нақты ғылыми жобалар үшін гранттар алады. Институт Оңтүстік Азиядағы сирек кітаптар мен қолжазбалардың ең ірі коллекцияларының біріне ие, онда 125 000-нан астам кітап және 29 510 қолжазба бар. Институт жылына төрт рет "Бхандаркар шығыс зерттеу институтының жылнамалары" журналын жариялайды. Институтта сондай-ақ Ұлттық қолжазбалар миссиясының қолдауымен, Үндістан Мәдениет министрлігінің жобасы – Қолжазбалар ресурстары мен сақтау орталығы орналасқан. 2007 жылы институтта сақталған Ригведа қолжазбалары ЮНЕСКО-ның "Дүниежүзілік естеліктер тізіміне" енгізілді.
Қолжазбалар жинағы
1866 жылы Бомбей үкіметі жалпыүнділік қолжазбаларды жинау жобасын бастады. Георг Бюлер, Ф. Кильхорн, Питер Петерсон, Рамкришна Гопал Бхандаркар, С. Р. Бхандаркар, Катхавате және Гате сияқты көрнекті ғалымдар осы жоба аясында 17 000-нан астам маңызды қолжазбаны жинады. Бұл жинақ алғаш рет Бомбей қаласындағы Эльфинстон колледжінде сақталды. Кейін, оны жақсы сақтау мақсатында Декан колледжіне (Пуне) көшірді. 1917 жылы Бхандаркар шығыстану зерттеу институты (БОРИ) құрылғаннан кейін, BORI негізін қалаушылар одан да жақсы сақтау және зерттеу жүргізуді ұсынды. Сондықтан, Бомбей президенттігінің сол кездегі губернаторы және BORI-дің бірінші президенті лорд Уиллингдон 1918 жылдың 1 сәуірінде құнды үкіметтік қолжазбалар жинағын BORI-ге тапсырды. Алғашқы куратор П. К. Годе осы жинақты дамытуға белсенді түрде кірісті. Қазіргі таңда Институтта 29 000-нан астам қолжазба бар. Жинақтың ең ірі бөлігі (17 877 қолжазба) «Үкіметтік қолжазбалар кітапханасының» құрамына кіреді, сонымен қатар 11 633 қолжазбадан тұратын қосымша жинақ та бар. Ең бағалы жинақтардың ішінде 1320 жылы жазылған «Чикитсасарасанграха» қолжазбасы (қағазға жазылған) және 906 жылы жазылған «Упамитибхавапрапанката» қолжазбасы (пальма жапырақтарында жазылған) бар. BORI-дегі еңбектерге сілтеме жасайтын көптеген ғалымдардың арасында ең танымал тұлға – «Бхарат Ратна» сыйлығының иегері Пт. Пандуранг Ваман Кейн.
Низамның және "Низам қонақ үйінің" қайырымдылығы
1932 жылы "Махабхаратаны" басып шығару үшін қаржы қажет болды. Хайдарабадтың жетінші низамы Мир Осман Әли ханға ресми өтініш жолданды, ол 11 жылға жылына 1000 рупиядан қаржы бөлді және "Низам қонақ үйі" деп аталатын қонақ үйдің құрылысына 50 000 рупия көмектесті. Университет кеңсесі 1949 жылдың 1 маусымына дейін Низам қонақ үйінде орналасқан болатын. Тарихшылар – Р. С. Шарма, Р. С. Тхакран, Сураж Бхан, Ирфан Хабиб, Д. Н. Джа, Ширин Мусви және К. М. Шримали кітапқа тыйым салу мен қиратушылық әрекеттерді айыптап мәлімдеме жасады. Джеймс Лэйннің "Шиваджи: Исламдық Үндістандағы индуист патшасы" кітабын басып шығарған Оксфорд университетінің баспасы, тарихшы Нинад Бедекар және басқа да оңшыл саясаткерлердің Чхатрапати Шиваджи Махарадж туралы көңіл көншітпейтін мәлімдемелеріне байланысты наразылықтардан кейін кітапты кері тартып алды.