Альфредо Феррари: «Дино» және Ferrari тарихындағы орны
Alfredo Ferrari
Альфредо Феррари – автоинженер, ұлы Энцо Феррари. Дюшенн бұлшық дистрофиясынан қайтыс болды. Оның құрметіне "Dino" атты автомобиль жасалды. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итальяндық инженер және Энцо Ферраридің ұлы Альфредо Феррари (лақап аты Альфредино немесе Дино; 19 қаңтар 1932 – 30 маусым 1956) – итальяндық автомобиль инженері және автомобиль өндіруші Энцо Ферраридің тұңғыш баласы. Оған Дюшеннің бұлшықет дистрофиясы деген диагноз қойылған, және ол 24 жасында қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Феррари Альфредо қайтыс болған кезде жұмыс істеп жатқан қозғалтқышпен жабдықталған машинаны оның құрметіне "Дино" деп атады.
Italian engineer and son of Enzo Ferrari
Alfredo Ferrari (nicknamed Alfredino or Dino; 19 January 1932 – 30 June 1956) was an Italian automotive engineer and the first son of automaker Enzo Ferrari. He was diagnosed with Duchenne muscular dystrophy, and died aged 24. After his death, Ferrari named the car fitted with the engine that Alfredo was working on at the time of his death "Dino" in his honour.
Ерте өмір
1932 жылғы 19 қаңтарда Энцо Феррари мен оның әйелі Лаура Доминика Гареллоның ұлы ретінде дүниеге келген Альфредоға әкесінің әкесі мен ағасының құрметіне осы ат қойылған. Ол кезде "Альфа Ромео" үшін жарысқа қатысқан Энцо, ұлы болған жағдайда жарыс жүргізуді тоқтатуға уәде берген. Ол сөзін орындап, 1932 жылы жарыс жүргізуден қол үзді және жаңа құрылған Scuderia Ferrari жарыс командасын басқаруға көшті. Энцо бала кезінен бастап "кішкентай Альфредо" деп лақапталған Альфрединоны өзінің ізбасары ретінде тәрбиеледі. Альфредо Болоньяда экономиканы оқығаннан кейін Швейцарияға механикалық инженерияны оқуға кетті.
Born to Enzo Ferrari and his wife Laura Dominica Garello, on 19 January 1932, Alfredo was named after his paternal grandfather and uncle. Enzo, who at the time was a racing driver for Alfa Romeo, had vowed to stop racing cars if he had a son. He kept his promise, and retired from driving in 1932, concentrating on racing team management with the newly formed Scuderia Ferrari. From an early age, Enzo groomed Alfredino, "little Alfredo", to be his successor. Alfredo studied economics in Bologna before moving to mechanical engineering in Switzerland.
Ферраридегі мансабы
Ферраридегі қысқа мансабында Альфредо 750 Монца жарыс машинасының жасалуына зор үлес қосты; сондай-ақ, белгілі бір деңгейде, кейіннен Ферраридің алғашқы Формула 2 жарыскерлерінде қолданылған 1,5 литрлік V6, Феррари Дино қозғалтқышының да жасалуына қатысты. Альфредо 1955 жылдың соңында әкесіне F2 үшін 1,5 литрлік DOHC V6 қозғалтқышын жасауды ұсынды. Екі жыл өткен соң, 1957 жылы Энцо ұлының құрметіне осы V6 қозғалтқышымен жабдықталған жарыс спорттық машиналарын Dino деп атады. Осы маркадағы жол машиналары да көп кешікпей пайда болды. Дьиноның әкесі Энцо Ферраридің досы Дьино Ранкати: "Дьино денсаулығымен күрессе де, Феррари компаниясының жұмысына белсенді қатысты. Оны барлық нәрсе қызықтырды, бірақ ең бастысы қозғалтқыштарға қызығушылық танытты" деді.
In his short career at Ferrari, Alfredo was widely credited for the 750 Monza racing car; and, to a limited extent, a 1.5 litre V6, the Ferrari Dino engine, that would later see action in Ferrari's early Formula Two racers. Alfredo suggested to his father the development of a 1.5 litre DOHC V6 engine for F2 at the end of 1955. Two years later in 1957, to honour his son, Enzo named the Dino series of racing sports cars using this V6 engine after him. Road cars under the same marque soon followed. Gino Rancati, a friend of Dino's father, Enzo Ferrari, noted: "Dino, though he suffered because of his health, had always played an active part in the Ferrari company. He was interested in everything, but it was perhaps engines that interested him the most."
Мұра
Дино Феррари, ең алдымен, Ferrari Dino қозғалтқышын жобалағаны үшін танымал болды – Ferrari компаниясы 1950 жылдардың соңынан 2000 жылдардың басына дейін шығарған V6 және V8 сериясы, сондай-ақ 1957 жылдан 1976 жылға дейін Ferrari компаниясы жасаған ортада қозғалтқышы бар, артқы жетектегі спорттық автомобильдерге арналған Dino маркасы. Бұл марка 1956 жылдың соңында пайда болды, алдыңғы қозғалтқышы бар Formula 2 жарыс машинасы жаңа Ferrari Dino V6 қозғалтқышымен жұмыс істеді. "Дино" деген ат 12 цилиндрден кіші қозғалтқыштары бар кейбір модельдерге де қолданылды, бұл компанияның салыстырмалы түрде қолжетімді спорттық автомобиль ұсыну әрекеті болды. Ferrari деген ат өзінің премиум V12 және оппозиттік 12 цилиндрлі модельдері үшін 1976 жылға дейін сақталды, содан кейін "Дино" толыққанды Ferrari брендіне ауыстырылды. Инженер Витторио Яномен бірге Дино әкесі Энцо Феррариді 1950 жылдары V6 және V8 қозғалтқыштары бар жарыс машиналарын жасауға көндірді. Маркадағы және цилиндр қақпақтарындағы жазу Диноның жеке қолтаңбасына негізделген. 1962 жылы Энцо Феррари ұлының құрметіне Premio Giornalistico Dino Ferrari (Дино Феррари журналистика сыйлығы) тағайындады, бастапқы сыйлық қоры 500 000 лираны құрады. Кейіннен сыйлық ақшасы 1 миллион лираға дейін арттырылды, сонымен қатар Ferrari эмблемасы – "Шабыс аттың" (Prancing Horse) кішкентай қола мүсіні қосылды. Жазушылар Джинно Ранкати, Джованни Арпино және Альберто Бевилакква, соның ішінде, осы жыл сайынғы сыйлықтың иегерлері болды. Италияның Имола қаласындағы Autodromo Enzo e Dino Ferrari бастапқыда Альфредоның құрметіне "Autodromo Dino Ferrari" деп аталды, ал 1988 жылы Энцоның қайтысынан кейін оның әкесінің аты қосылды. 1979 жылғы 16 қыркүйекте осында 1979 жылғы Dino Ferrari Grand Prix өтті. Диноның жартылай інісі Пьеро да Милан университетінің Клиникалық неврология институтында орналасқан Милан университетінің нейродегенеративті және бұлшықет ауруларын зерттейтін Centro Dino Ferrari орталығын белсенді түрде қолдайды. Орталық Диноның есімімен аталады, оны олардың әкесі Энцо Феррари 1978 жылы профессор Гульельмо Скарлатомен (1931-2002) бірлесіп құрды. Ол Бенедетто Бенедеттини түсірген "Феррари" (2023) фильмінде бейнеленді, бұл фильм оның әкесінің қайғысы мен 1957 жылғы Миль Милья жарысына арналған. Оны Мэтью Боз "Феррари" (2003) фильмінде сомдады.
Dino Ferrari is probably best known posthumously for designing the Ferrari Dino engine, a series of V6s and V8s that were produced by Ferrari from the late 1950s into the early 2000s; and the Dino, a marque best known for mid engined, rear drive sports cars produced by Ferrari from 1957 to 1976. The marque came into existence in late 1956, with a front engined Formula Two racer powered by a brand new Ferrari Dino V6 engine. The name "Dino" was also used for some models with engines smaller than 12 cylinders, it was an attempt by the company to offer a relatively low cost sports car. The Ferrari name remained reserved for its premium V12 and flat 12 models until 1976, when "Dino" was retired in favor of full Ferrari branding. Alongside engineer Vittorio Jano, Dino persuaded his father, Enzo Ferrari, to produce a line of racing cars in the 1950s with V6 and V8 engines. The script that adorns the badge and cylinder head covers was based on Dino's own signature. In 1962, Enzo Ferrari launched the Premio Giornalistico Dino Ferrari (the Dino Ferrari Prize for Journalism) in memory of his son, originally with a prize of 500,000 lira. The prize money was later increased to 1 million lira, in addition to a small bronze statuette of the Ferrari emblem, the Prancing Horse. Writers Gino Rancati, Giovanni Arpino, and Alberto Bevilacqua, among others, have been recipients of this annual award. The Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola, Italy was originally named the "Autodromo Dino Ferrari" in Alfredo's honour, with his father's name added after Enzo's death in 1988. The 1979 Dino Ferrari Grand Prix was held there on 16 September 1979. Dino's half brother, Piero, also actively supports Centro Dino Ferrari, a research center for neurodegenerative and muscular diseases at the University of Milan, located in the Clinical Neurology Institute at the University Polyclinic of Milan. The center was named after Dino, and co founded by their father, Enzo Ferrari, with Prof. Guglielmo Scarlato (1931–2002) in 1978. He was portrayed by Benedetto Benedettini in Ferrari (2023) which centred on his father's grief and the 1957 Mille Miglia. He was portrayed by Matthew Bose in Ferrari (2003).