Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория футбол лигасының (VFL) оныншы маусымы
Tenth season of the Victorian Football League (VFL)
1906 жылғы VFL маусымы – Виктория футбол лигасының (VFL) оныншы маусымы болды, бұл Викториядағы ең жоғары деңгейдегі австралиялық футбол жарысы. Маусым 5 мамырдан 22 қыркүйекке дейін жалғасты, 17 ойыннан тұратын үйде және сыртта өткен кезеңнен кейін үздік төрт клуб қатысқан финалдық турнир өтті. Карлтон футбол клубы премьер-лига чемпионы атағын алғаш рет жеңіп алды, 1906 жылғы VFL финалдық матчында қарсыласын 49 ұпаймен жеңді.
The 1906 VFL season was the tenth season of the Victorian Football League (VFL), the highest level senior Australian rules football competition in Victoria. The season featured eight clubs, ran from 5 May until 22 September, and comprised a 17 game home and away season followed by a finals series featuring the top four clubs. The premiership was won by the Carlton Football Club for the first time, after it defeated by 49 points in the 1906 VFL Grand Final.
Өмірбаян
1906 жылы VFL жарысына сегіз команда қатысты, әр командада 18 ойыншы болды, қосалқы ойыншылар болған жоқ. Бірақ, кез келген себеппен алаңнан шыққан 18 ойыншының кез келгені матч барысында кез келген уақытта алаңға орала алатын болды. Әр команда 14 турдан тұратын үйде және сырттағы маусымда бір-бірімен екі рет кездесті. Содан кейін, осы 14 турдың нәтижесінде сатыдағы орнына қарай, тағы үш "секциялық тур" өтті, 1-ші, 3-ші, 5-ші және 7-ші орындардағы командалар бір топқа, ал 2-ші, 4-ші, 6-шы және 8-ші орындардағы командалар екінші топқа бөлінді. 17 турлық үйде және сырттағы маусым аяқталғаннан кейін, 1906 жылғы VFL чемпионы "Аргус жүйесінің" өзгертілген ережелері мен форматтары бойынша анықталды.
In 1906, the VFL competition consisted of eight teams of 18 on the field players each, with no "reserves", although any of the 18 players who had left the playing field for any reason could later resume their place on the field at any time during the match. Each team played each other twice in a home and away season of 14 rounds. Then, based on ladder positions after those 14 rounds, three further 'sectional rounds' were played, with the teams ranked 1st, 3rd, 5th and 7th playing in one section and the teams ranked 2nd, 4th, 6th and 8th playing in the other. Once the 17 round home and away season had finished, the 1906 VFL Premiers were determined by the specific format and conventions of the amended "Argus system".
4-ші раундта Сент-Килда 20 жыл бойы (1878 және 1888–1906) жалғасқан 36 жеңіліссіз матчтан кейін Эссендонды тарихында алғаш рет жеңді (VFA-дағы 4 тең ойын және 15 жеңіліс, VFL-дағы 1 тең ойын және 21 жеңіліс). 23 маусымда, 7-ші және 8-ші раундтар арасында VFL құрамасы 17.13 (115) есебімен Балларат футбол қауымдастығын 10.10 (70) есебімен жеңді. Бұл матч Мельбурн крикет алаңында өтті. Фрэнк Кейн Виктория үшін жеті гол соқты. 13-раундтың екінші аптасында (11 тамыз), Баллараттағы Сити Овалда өткен қайталама матчта BFA 11.7 (73) есебімен VFL 6.7 (43) есебімен жеңді; бұл VFL құрамы , және командаларынан тұрды, ал қалған бес команда сол кезде ойын өткізіп жатқан немесе басқа штаттарға тур жасап жатқан болатын. 15 қыркүйекте, жартылай финалдар күні, финалға шықпаған ойыншылардан құралған VFL құрамасы Бэндиго футбол қауымдастығын 15.14 (104) – 2.2 (14) есебімен жеңді. Бұл матч Бэндигодағы Upper Reserve стадионында өтті. 8-раундта , өздерінің 5 ұпаймен жеңіліске ұшыраған нәтижесіне ресми түрде наразылық білдірді, себебі уақытты бақылаушы соңғы сигналды отыз секунд ертерек берген. Үш аптадан кейін, дәлелдердің жетіспеуіне байланысты наразылық қабылданбады. 13-ші және 14-ші раундтар арасындағы кестеде 11 тамызда бос күнді ұйымдастыру жоспарланған, Балларатқа қарсы екінші матчты өткізу және клубтарға басқа штаттарға турларын аяқтауға мүмкіндік беру үшін. Алайда, Оңтүстік Австралия клубы Норвудтың туры ертерек өткізілгеннен кейін, VFL 13-раундты екі аптадан аз уақыттың ішінде екіге бөлді, Карлтон – Фицрой және Сент-Килда – Мельбурн матчтарын бір аптаға кейінге шегерді. Карлтоннан Мик Грейс маусымда 50 гол соққан алғашқы VFL ойыншысы болды.
In Round 4, St Kilda defeated Essendon for the first time in its history after 36 winless matches (15 in the VFA for four draws and 11 losses and 21 in the VFL for one draw and 20 losses) over 20 years of competition (1878 and 1888–1906). On Saturday 23 June, between Rounds 7 and 8, the VFL representative team 17.13 (115) defeated the Ballarat Football Association 10.10 (70) at the Melbourne Cricket Ground. Frank Caine kicked seven goals for Victoria. In the return game, held at the City Oval in Ballarat during the second week of Round 13 (11 August), the BFA 11.7 (73) defeated the VFL 6.7 (43); this VFL team was limited to players from , and , with the other five teams either playing or on interstate tours at the time. On 15 September, the weekend of the semi finals, a VFL team selected from non finalists defeated the Bendigo Football Association 15.14 (104) d. 2.2 (14) at the Upper Reserve in Bendigo. In Round 8, formally protested the result of its five point loss against , on the grounds that the timekeeper had rung the final bell thirty seconds prematurely. The protest was dismissed three weeks later owing to a lack of evidence. A vacant Saturday was originally scheduled on 11 August in the fixture between Rounds 13 and 14, to accommodate the second game against Ballarat and to allow clubs to complete interstate tours. However, after South Australian club Norwood's tour was brought forward, the VFL turned Round 13 into a split round at less than two weeks notice, postponing the Carlton vs Fitzroy and St Kilda vs Melbourne games by a week. Mick Grace of Carlton was the first VFL player to score 50 goals in a season.
Марапаттар
1906 жылы VFL чемпионатының жеңімпазы – «Карлтон» командасы болды. VFL-дің ең көп гол соққан ойыншысы – «Карлтон» клубының Мик Грейсі, ол 50 гол соқты. 1906 жылы «Мельбурн» командасы соңғы орынды иеленді.
The 1906 VFL Premiership team was Carlton. The VFL's leading goalkicker was Mick Grace of Carlton with 50 goals. Melbourne took the "wooden spoon" in 1906.