Питер Твинн: британ математигі, 2-дүниежүздік соғыста кодты бұзған, энтомолог. GC&CS-ке алғашқы маман математик ретінде қабылданған, ISK басшысы болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық математик және энтомолог (1916–2004)
British mathematician and entomologist (1916–2004)
Питер Фрэнк Джордж Твинн (9 қаңтар 1916 – 29 қазан 2004) – британдық математик, Екінші дүниежүзілік соғыста кодты бұзушы және энтомолог. GC&CS-қа жұмысқа алынған алғашқы кәсіби математик. 1943 жылдан бастап ISK бөлімінің басшысы, ол Abwehr-дің 100 000-нан астам хабарламасын шифрдан шығаруға жауапты болды.
Peter Frank George Twinn (9 January 1916 – 29 October 2004) was a British mathematician, Second World War codebreaker and entomologist. The first professional mathematician to be recruited to GC&CS. Head of ISK from 1943, the unit responsible for decrypting over 100,000 Abwehr communications.
Ерте өмір және білім
Оңтүстік Лондонның Стритхем ауданында дүниеге келген Твинн Бас пошта мекемесінің жоғары лауазымды қызметкерінің ұлы еді.
Born in Streatham, South London, Twinn was the son of a senior General Post Office official.
Криптография
Твинн GC&CS-ке қосылған алғашқы кәсіби математик болды. 1939 жылдың басында ол жарнаманы көріп өтініш берді, алдымен Лондонда жұмыс істеп, кейін Блетчли Паркке көшті. Ол Дилли Нокс пен Алан Тьюрингпен бірге неміс «Энигма» шифрларын бұзуда жұмыс істеді. 1942 жылдың басында ол Abwehr «Энигма» бөлімінің басшысы болды.
Twinn was the first professional mathematician to join GC&CS. In early 1939, he applied after seeing an advertisement, working first in London before moving to Bletchley Park. He worked with Dilly Knox and Alan Turing on German Enigma ciphers. In early 1942, he became the head of the Abwehr Enigma section.
GC&CS-ге жұмысқа қабылдау
Физика пәнін оқып аспирантурада білім алғанда, ол үкіметтік жұмысқа қатысты жарнаманы көреді. "Мен біршама мазасыз болдым", - деп еске алады ол. "Мен университетті бітірген соң, не істерімді толық білмедім". Жарнамада математиктер ізделініп жатқаны айтылған, бірақ қандай талаптар бар екені нақты емес еді. Мюнхен келісімінен кейінгі осы тұрақсыз кезеңде Еуропаның ірі державалары арасындағы халықаралық қатынастар шиеленісіп, одан да шиеленісе түсті.
He was in the middle of a postgraduate scholarship studying Physics when he saw an advertisement for a job with the government. "I was a bit unsettled," he remembered. "I'd finished my university degree and I didn't quite know what to do." The advertisement indicated that they were looking for mathematicians, but was unclear about what else was involved. In that unsettled period after the Munich Agreement, international relations between the major European powers were tense and getting tenser.
"Маған жылына, менің ойымша, £275 жалақы ұсынды", - деді ол, - "маған бұл жақсы көрінді, және мен бірінші күні Дилли Нокспен танысу үшін алып келінді". Ол GC&CS-де кодты бұзумен айналысатын команданы басқарған Альфред Дилвин ("Дилли") Ноксқа көмекші ретінде жұмыс істеді. Ерекше, бірақ данышкер тұлға Дилли Нокс – «Энигма» шифрын бұзумен айналысқан алғашқы британдық шифрлаушы. GC&CS сарапшыларының көпшілігі сияқты, ол классицист болды. Бірақ соғыс жақындағанда, GC&CS математиктермен қатар шахматшылар мен кроссворд шеберлерін де жұмысқа қабылдай бастады. Шындығында, Твинн командаға қосылған алғашқы математик болды. Нокс жаңа қызметкерлерін бірден іске кірістіруге сенді. Ол Твиннге бес минуттық оқудан кейін жұмысын бастауын айтты.
" They offered me this job at the princely salary of, I think, £275 a year," he said, "which sounded all right to me, and I was taken along on the first day to be introduced to Dilly Knox." He began as an assistant to Alfred Dilwyn ("Dilly") Knox, who headed a team of codebreakers at GC&CS. An eccentric but brilliant character, Dilly Knox was the first British codebreaker to work on the Enigma cipher. Like most GC&CS experts, he was a classicist. But, as war loomed, GC&CS began employing mathematicians, as well as chess players and crossword experts. Twinn was in fact the first mathematician to join the team. Knox believed in throwing his new recruits in at the deep end. He gave Twinn a mere five minutes' training before telling him to go and get on with it.
Соғыс қарсаңында
Твинн 1939 жылы шілдеде поляк криптоаналитиктерінен маңызды ақпарат алғаннан кейін, неміс әскери «Энигма» хабарламасын оқыған алғашқы британдық криптограф болды. Твинн: «Бұл мардымсыз жаттығу болды, бірақ мен осыны сансыз рет қайталап айтамын, бұл менің еңбегім емес» деді. 1939 жылдың шілдесінде GC&CS Лондоннан Блетчли Паркке көшірілді. Парктегі үй персоналға тиесілі болды, бірақ соғыс кезінде GC&CS үшін жұмыс істеген көптеген адамды орналастыру үшін тағы көп ғимараттар салуға тура келді. Бұл уақытша ғимараттар «кабиналар» деп аталды.
Twinn was the first British cryptographer to read a German military Enigma message, having obtained vital information from Polish cryptanalysts in July 1939. Twinn said that "It was a trifling exercise, but I repeat for the umpteenth time, no credit to me." In July 1939 GC&CS moved from London to Bletchley Park. The mansion in the park was used by the staff, but many other buildings had to be constructed to accommodate the large number of people who worked for GC&CS during the war. These temporary buildings were known as the "huts".
Энигма
Энигма машинасы 1919 жылға дейін соқталады, сол кезде голландиялық Хьюго Александр Кох құпия жазу машинасы деп аталатын өнертабысына патент алды. Көп ұзамай Артур Шербиус есімді инженер осы және осыған ұқсас машиналармен тәжірибе жасады. Ол оларды Венадағы криминология институтының директоры Зигфрид Туркельге ұсынды, ол да оларға қызығушылық танытты. Осы уақыт аралығында Кох коммерциялық мақсатта шифрлау машинасы сату ниетімен компания құрды; бір кемшілігі – сандарды сөздермен жазу қажеттігі болды. Өнеркәсіп қызығушылық танытпады, бірақ 1926 жылы неміс әскери-теңіз күштері Кох машинасына көңіл бөлді. Жоғары шенді офицерлер оған әсерленіп, көптеп тапсырыс берді. «Энигма» деп аталған құрылғыны сатып алу қатаң түрде құпия сақталды. Энигма машинасы клавиатурасы бар, жазу машинасының клавиатуралары сияқты, алфавиттің барлық әріптерін қамтитын, күрделі болды. 26 әріптің әрқайсысы электрлік түрде үш ротордың біріне қосылған, олардың әрқайсысы сақинамен жабдықталған. Әр сақинада да алфавиттің 26 әріпі болды. Роторлардан электрлік қосылыстар 26 жарық әріпке дейін жетеді. Оператор хабарды шифрлағанда пернені басқанда, электр тогы машина арқылы өтеді және роторлар механикалық түрде айналады, бірақ бір синхронды емес. Әр перне басылған сайын бірінші ротор бір әріпке бұрылады. Бұл 26 рет қайталанып, бірінші ротор толық айналым жасағанға дейін жалғасты. Содан кейін екінші ротор айнала бастайды. және т.б. Перне басылғанда, шифрланған мәтіннің әрпінің артындағы шам жанып, қарапайым мәтіндегі түпнұсқа әріптен әрқашан өзгеше болады. Жарықтандырылған әріптер кодталған хабарды құрайды. Жүйе керісінше де жұмыс істейді. Шифрланған хабарды шешуші адам бірдей параметрлермен жабдықталған Энигманы қолданады. Шифрланған мәтіннің әрпін басқанда, түпнұсқа мәтіннің әрпі жарықтанады. Жарықтандырылған әріптер түпнұсқа хабарды құрайды. Кодтарды бұзуды қиындату үшін, әр роторды алып тастап, әртүрлі ретпен ауыстыруға болады. Сондай-ақ, роторлардағы сақиналарды әр күні әртүрлі ретпен орналастыруға болады, мысалы, бір күні бірінші ротор B әрпіне, келесі күні F әрпіне және т.б. Энигманың әскери нұсқасы ескі телефон станциясы сияқты қосымша тақтамен жабдықталған. Бұл роторларға кірмес бұрын және олардан шыққаннан кейін әріптерді қосымша ауыстыруға мүмкіндік берді. Қосымша тақтада 26 тесік болды. Сымдар мен штепсельдер арқылы қосылыстар жасалды. Үш ротор және, мысалы, алты жұп әріп қосымша тақтаға қосылғанда, алфавиттің 105 456 әртүрлі комбинациясы пайда болады. 1938 жылдың желтоқсан айында немістер қосымша роторларды (ең көп дегенде алты) қосты және комбинациялар саны күрт өсті. Немістер ең жетілдірілген Энигма машиналарында жіберілген хабарлар соншалықты жақсы кодталғандықтан, оларды шешу мүмкін емес деп сенді. Бірақ Твинн мен оның әріптестері олардың қате екенін дәлелдеді. Блетчлиде шамамен 10 000 адам жұмыс істеді. Басты топ – Энигма машинасының құпиясын ашуға тырысқан криптоанализшілердің шағын тобы болды; бастапқыда бұл топ оннан аспайтын адамнан тұрды, олар Кнокс пен Твинн басқарды. Британдық кодтарды бұзушылар 1920 және 1930 жылдары Энигманың коммерциялық нұсқасымен айналысты, ол екі нұсқаның бұзуы оңайырақ болды, және олар әскери нұсқаны бұзуда үлкен жетістіктерге жетті. Бірақ Твинн мен оның әріптестері Энигма кілттерінің сымдалу ретін анықтай алмады. 1939 жылдың шілдесінде, соғыс басталғанға бір айдай қалғанда, Кнокс және басқалар Польшаға сапар шекті. Польшалық криптологтар, олардың кейбіреулері өте талантты болды, британдық әріптестеріне Энигма туралы маңызды ақпаратты, соның ішінде машинаның көшірмелерін тапсырды. Британдықтар Энигма машиналарының әліпбилік ретпен сымдалғанын анықтады: А – бірінші контактіге, В – екінші контактіге және т.б. Бұл тәртіп патенттік өтінімге қоса берілген схемада көрсетілген. Бірақ Твинн мен оның әріптестері мұны өте анық нәрсе деп ойлады, сондықтан ешкім оны сынап көруге тұрарлық деп санамады. 1940 жылдың басында Твинн Энигманың құпиясын алғаш рет ашты. Егер олар патенттік өтінімде көрсетілген әліпбилік жүйемен жұмыс істеген болса, бұл бұрын жасалуы мүмкін еді. Неміс кодталған әскери хабарларын оқу мүмкіндігі одақтастарға соғысты жеңуде баға жетпес көмек болды. Бұл негізінен Твинн, Кнокс, Алан Тьюринг (кейін жасанды интеллекттің әкесі атанған) және Блетчли Парктегі басқалардың күш-жігерінің арқасында мүмкін болды. Тьюринг, дарынды математик, «бомба» деп аталатын машинаны жасады, ол сынақ-қате әдісімен шифрлау процесін жылдамдатты – кодты бұзушылар үшін маңызды жаңалық.
The Enigma machine dated back to 1919, when Hugo Alexander Koch, a Dutchman, patented an invention that he called a secret writing machine. Soon Arthur Scherbius, an engineer, was experimenting with this and similar machines and became enthusiastic about encryption machines that used rotors. He recommended them to Siegfried Turkel, the director of the Institute of Criminology in Vienna, who also became interested in them. In the meantime, Koch had set up a company with the hope of selling his encryption machine for commercial use; one disadvantage was that numbers had to be spelt out in words. Industry was not interested, but in 1926 the German Navy looked at the Koch machine. Senior officers were impressed with it and ordered a large number. The purchase of the device – called Enigma – was kept strictly secret. The Enigma machine was complicated, with a keyboard, like the ones used on a typewriter, containing all the letters of the alphabet. Each of the 26 letters was connected electrically to one of three rotors, each provided with a ring. Each ring also held the 26 letters of the alphabet. Further electrical connections led from the rotors to 26 illuminated letters. When an operator, enciphering a message, pressed a key, an electric current passed through the machine and the rotors turned mechanically, but not in unison. Every time a key was pushed, the first rotor would rotate one letter. This happened 26 times until the first rotor had made a complete revolution. Then the second rotor would start to rotate. And so on. When a key was pressed, a light came on behind the cipher text letter, always different from the original letter in the plain text. The illuminated letters made up the coded message. The system worked in reverse. The person decoding a cipher message would use an Enigma with identical settings. When he pressed the cipher text letter, the letter in the original plain text message lit up. The illuminated letters made up the original message. To make the codes more difficult to break, each of the rotors could be taken out and replaced in a different order. Also, the rings on the rotors could be put in a different order each day – for example, on one day the first rotor could be set at B, the next day at F, and so on. The military version of Enigma was provided with a plug board, like an old telephone switchboard. This allowed an extra switching of the letters, both before they entered the rotors and after leaving them. The plug board had 26 holes. Connections were made with wires and plugs. With three rotors and, say, six pairs of letters connected with the plug board, there would be 105,456 different combinations of the alphabet. In December 1938 the Germans added additional rotors (up to six) and the number of combinations increased dramatically. The Germans believed that messages sent on their most sophisticated Enigma machines were so well coded that they could not be decoded. But Twinn and his colleagues proved them wrong. About 10,000 people worked at Bletchley. The core group was the small number of cryptanalysts trying to crack the Enigma machine; at the beginning, this group consisted of no more than ten people, with Knox and Twinn in charge. The British codebreakers had been working on the commercial version of Enigma, the easier of the two to break, during the 1920s and 1930s, and they had made much progress in breaking the military version. But Twinn and his colleagues were stymied because they could not work out the order in which the Enigma keys were wired up. In July 1939, a month or so before the war started, Knox and some others travelled to Poland. Polish cryptologists, some of whom were brilliant, handed over to their British colleagues key information about Enigma, including replica machines. The British discovered that Enigma machines were wired alphabetically: A to the first contact, B to the second, and so on. This was the order given in the diagram attached to the patent application. But Twinn and his colleagues thought it such an obvious thing to do that nobody considered it worth trying. In early 1940 Twinn made the first break into Enigma. This could have been done much earlier if only they had tried the alphabetical system detailed in the patent application. The ability to read German encoded military messages was of inestimable help to the Allies in winning the war. It was achieved largely because of the efforts of Twinn, Knox, Alan Turing (who later became the father of artificial intelligence) and others at Bletchley Park. Turing, a brilliant mathematician, developed a machine called the “bombe”, which speeded up the deciphering process by trial and error — a crucial development for the codebreakers.
Неміс теңізшілерінің Энигма
Твинн Тьюрингпен бірге неміс әскери-теңіз күштерінің «Энигма» шифрын бұзу жұмысына қатысты. Олардың жетістігі одақтас конвойларының неміс су асты қайықтарынан қашуына көмектесті.
Twinn worked with Turing on breaking the German Naval Enigma. Their success helped allied convoys to avoid German U boats.
Ақпараттық қызмет Knox
1941 жылдың қазан айында Дилли Нокс Abwehr Enigma-сын шешті. Нокс қайтыс болғаннан кейін ол басшылыққа тағайындалды. Соғыс аяқталғанға дейін ISK 140 800 хабарламаны дешифрледі және таратып берді. Осы Abwehr шифрларын бұзу арқылы алынған ақпарат MI5 және M16-ның Double Cross операцияларының сәтті болуына, сондай-ақ одақтастардың немістерді D күні туралы жаңылыстыру мақсатындағы "Фортитуд" операциясына маңызды үлес қосты.
In October 1941, Dilly Knox solved the Abwehr Enigma. and was appointed head after Knox's death. By the end of the war, ISK had decrypted and disseminated 140,800 messages. Intelligence gained from these Abwehr decrypts played an important part in ensuring the success of Double Cross operations by MI5 and M16, and in Operation Fortitude, the Allied campaign to deceive the Germans about D Day.
Соғыстан кейінгі мансап
Твинн соғыстан кейін бірқатар ведомстволарда мемлекеттік жұмысын жалғастырды, оның ішінде 1960 жылдардың соңында Технология министрлігінде Ұсақ кемелер (hovercraft) директоры болып қызмет етті. Кейіннен ол Фарнборордaғы Корольдік әуе құрылысы институтының хатшысы болды. 1970 жылдардың басында ол Табиғи ортаны зерттеу кеңесінің екінші хатшысы қызметін атқарды. 1980 жылы туған күніне орай CBE орденімен марапатталды. Твинн энтомология саласына қызығушылық танытып, Лондон университетінде "клик" қоңыздарының секіру механизмі бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Ол 1999 жылы жарық көрген "А Provisional Atlas of the Longhorn Beetle (Coleoptera Cerambycidae)" атты еңбектің авторы болды, онда бірнеше қоңыз түрлерінің таралуы зерттелді. Твинн музыкаға әуес болды және кларнет пен альт (viola) аспаптарында ойнайтын. Твинн 1944 жылы музыкалық қызығушылықтары арқылы Блетчли Паркте танысқан Розамунд Кейске үйленді; олардың бір ұлы мен үш қызы болды.
Twinn's carried on government work after the war in a number of departments, including, in the late 1960s, as Director of Hovercraft in the Ministry for Technology. Later he became Secretary of the Royal Aircraft Establishment in Farnborough. In the early 1970s, he was the second secretary of the Natural Environment Research Council. He was appointed CBE in the 1980 Birthday Honours. Twinn became interested in entomology, gaining his doctorate from the University of London in the jumping mechanism of click beetles. He co authored A Provisional Atlas of the Longhorn Beetle (Coleoptera Cerambycidae) (1999), a study of the distribution of a number of beetle species. Twinn had an interest in music and played the clarinet and viola. Twinn married Rosamund Case, whom he had met at Bletchley Park through his interest in music, in 1944; they had a son and three daughters.
Жарияланымдар
Питер Ф. Г. Твинн және П. Т. Хардинг, "Ұлыбританияның ұзын мүйізді қоңыздары (Coleoptera, Cerambycidae) атласы (алдын ала)", Хантингдон: Биологиялық жазбалар орталығы, 1999.
Peter F. G. Twinn and P. T. Harding, "Provisional atlas of the longhorn beetles (Coleoptera, Cerambycidae) of Britain", Huntingdon: Biological Records Centre, 1999.