Жуан Непомусено Сегуин: Техас революциясының қайраткері

Кіріспе

Испан техас саясаткері және әскери жетекші Хуан Непомусено Сегуин (27 қазан 1806 – 27 тамыз 1890) – Техас революциясының испан техас саяси және әскери қайраткері, Техастың тәуелсіздігін орнатуға көмектескен. Оның құрметіне көптеген орындар мен мекемелер аталған, оның ішінде Гуадалупе округінің Сегуин қаласы, Хьюстон қаласындағы Хуан Н. Сегуин ескерткіштік торабы, Сегуиндегі Хуан Сегуин монументі, Екінші дүниежүзілік соғыстағы «Хуан Н. Сегуин» бостандық кемесі және Арлингтондағы Сегуин орта мектебі бар.

Ерте өмір

Хуан Непомучено Сегуин 1806 жылы 27 қазанда Сан-Антонио-де-Бексар қаласында, Техас провинциясында, Жаңа Испанияның вице-корольдігінде Хуан Хосе Мария Эрасмо Сегуин мен Мария Жозефа Бесераның (Канар аралдарынан шыққан испандықтар) отбасында дүниеге келді. Пошта басқармасының ұлы ретінде ол анасына бизнесте көмектеседі, ал әкесі 1824 жылғы Мексика Конституциясының жобасын дайындаған хаттама жасаушылардың бірі болды. 1825 жылы Сегуин Мария Гертрудис Флорес де Абрегоға үйленді. Олардың он баласы болды. 1828 жылы желтоқсанда ол қалалық әкімшілікке сайланды және 1833 жылы желтоқсанда Сан-Антонио алкальдесі (мэрі) болғанға дейін көптеген сайлау комиссияларында қызмет етті. 1834 жылы бұрынғы басшы ауырған кезде ол Бексардың саяси басшысы болды. 1835 жылы федералистік губернатордан көмек сұралғанда, ол Монкловаға көмек күштерін жетектеп барды.

Техас революциясы

Мексикада өскен кезінде ол саясатқа қатты қызығушылық танытқан. Антонио Лопес де Санта-Анна 1824 жылғы Мексика Конституциясын жойғанда, Сегуин замандас мексикалық көшбасшысын қатысты сынға алды. Бірнеше жыл өткен соң Сегуин Техас революциясына құлшыныспен қосылды, мақсаты – аймақты Санта-Анна билігінен құтқару болатын. 1835–1836 жылдары Сегуин Техас армиясы үшін әскер жинап, оларға қолбасшылық етті. 1835 жылғы қазан айында Стивен Ф. Остин оған капитан шенін берді және техастық әскерлерді азық-түлікпен және жабдықтармен қамтамасыз ету міндетін тапсырды. Сегуин техастықтарға қолайлы базалық лагерь табу үшін Сан-Антонио миссияларына барлау тобын жіберді және Консепсьон шайқасының алғашқы сәтті кезегіне қатысты. Антонио Лопес де Санта-Аннаның қарындасының күйеуі Мартин Перфекто де Кос Техасқа әскери губернатор болып тағайындалды және 1835 жылғы 9 қазанда Сан-Антониода штаб-пәтерін орнатты. Сегуин, Хосе Карбахал, Пласидо Бенавидес, Сальвадор Флорес және Мануэль Леаль басшылығымен 160-тан астам ранчеро (мексикалық ранчо иелері) және басқа теханостар Остин мен шамамен 400 техастыққа Бехарды қоршау кезінде қосылды. Екі айлық шайқастан кейін Кос 9 желтоқсанда бас берді. 1836 жылғы қаңтарда Сегуин Техастың тұрақты армиясында капитан болып тағайындалды. Санта-Анна армиясы қайтып келгеннен кейін Сегуин 23 ақпанда Аламо шайқасында Уильям Б. Трэвиске қосылды. Аламоның он үш күндік қоршауы кезінде ол қызмет еткенімен, Аламоның соңғы шайқасына қатыспады. Ол техастықтардың «ешқашан берілмейтінін немесе шегінбейтінін» хабарлаған Аламо хаттарын жау шебінен өткізуге таңдалды. Сегуин бұл хабарды техастық жақтағы басқа сарбаздарға жеткізді. Аламодан кейін ол Гонзалесте атқыштар роталарын қайта құрды және Техастан қашқан отбасыларды Қашқындар кезінде қорғап, артқы күзет ретінде әрекет етті. Оның ротасы, капитан Мозли Бейкер ротасымен бірге, Мексика армиясының Бразос өзенінен өтуіне кедергі келтіріп, техастықтарды қуып жете алмайтын етті. 1836 жылғы мамыр айында ол подполковник шеніне көтерілді. 4 маусымда Техас Республикасының өкілі ретінде ол Аламодағы мексикалық күштердің ресми бас беруін қабылдады.

As a teenager in Mexico, he had a strong interest in politics. While Antonio López de Santa Anna repealed the Mexican Constitution of 1824, Seguín was very critical of his contemporary Mexican leader. Years later Seguín gladly joined the Texas Revolution to rid the area of Santa Anna's rule. In 1835–1836, Seguín recruited and commanded troops for the Texian Army. He was commissioned a captain by Stephen F. Austin in October 1835 and was tasked with supplying the Texian troops with food and provisions. Seguín sent out scouting parties to the Missions of San Antonio in search of a suitable base camp for the Texians and participated in the early successful Battle of Concepcion. Martín Perfecto de Cos was appointed as military governor over Texas by his brother in law Antonio López de Santa Anna, and established his headquarters in San Antonio on October 9, 1835. Upwards of 160 rancheros (Mexican ranch owners) and other Tejanos under Seguín, José Carbajal, Plácido Benavides, Salvador Flores and Manuel Leal joined Austin and approximately 400 Texians at the Siege of Béxar. After a two month battle, Cos surrendered on December 9. In January 1836, Seguín was commissioned as a captain in the regular Texas army. Upon the return of Santa Anna's army, Seguín joined William B. Travis on February 23, in the Battle of the Alamo. Although serving at the Alamo during the thirteen day siege, he did not actually participate in the final battle of the Alamo. He was chosen to carry the Alamo message through enemy lines, that the Texans "shall never surrender or retreat." Seguín got that message through to the other soldiers on the Texian side. After the Alamo, he re formed cavalry companies at Gonzales and acted as the rear guard, providing protection for fleeing Texas families during the Runaway Scrape. His company, with Captain Moseley Baker's company, blocked the Mexican army from crossing the Brazos River, preventing them from overtaking the Texians. In May 1836, he was promoted to lieutenant colonel. On June 4, as a representative of the Republic of Texas, he accepted the formal surrender of the Mexican forces in the Alamo.

Техас Республикасының тұсында өмір

Техас республика болғаннан кейін ол Сан-Антонио әскери бөлімінің басшысы болды, батыс шекараны қорғау үшін күш жинады. Техас армиясының бригадир генералы Феликс Хьюстон 1837 жылдың басында Сегуинге Аламо қорғаушыларының қалдықтарын жерлеуді ұйымдастыруды бұйырды. Күл үш түрлі жерден табылған және жиналған. 25 ақпан күнгі жерлеу рәсіміне дейін табыт "ғибадатхана шіркеуінде" қалдырылды. Сегуиннің 1837 жылғы 28 наурыздағы Telegraph and Texas Register басылымында жариялаған мәлімдемесіне сәйкес, олар күлдің көп бөлігі табылған жерге жерленген, бірақ нақты орны көрсетілмеген. 1861 жылы тарихшы Рубен Поттерге ол осы жердің миссияға жақын жердегі шатақ бағында екенін айтты. Жиырма сегіз жыл өткен соң, Хамильтон П. Биге жазған хатында Сегуин қалдықтарды "Сан-Антонио соборындағы" қабірге салғанын еске алды. 1936 жылы Сан-Фернандо соборында Аламо қорғаушыларының қалдықтары табылды, бұл шайқастың жүз жылдығы болды. Уақыт олардың бастапқы ыдысын тоздырып, оларды мәрмәр саркофагқа қайта жерледі. Травис, Боуи және Крокеттің күлі сақталған деп есептеледі, бірақ кейбір адамдар кімнің сүйектері екенін дәлелдеу мүмкін емес деп күмәнданады. 1839 жылы Сан-Антониодан шығысқа қарай отыз шақырым жерде оған шеру және той ұйымдастырылды; жаңа аталған қала енді оның атын – Сегуин – алып тұр. 1840 жылы ол Мексикадағы орталық үкіметке қарсы даулы наурызға қатысу үшін конгресс депутаты лауазымынан кетті. 1841 жылы ол Сан-Антонионың мэрі болды. Техасқа ерік-жігері зор және жерге мұқтаж Солтүстік америкалықтар көптеп келді, олар Техастың тарихымен және оларға адал қолдау көрсетуімен таныс емес еді. Сегуиннің басшылығы мен адалдығы осы жаңа келгендер тарапынан сыналып бағаланды. Техас армиясының жаңа басшысының бұйрығымен Сан-Антонионы толығымен өртеп жібермеуі – бұл тек бастамасы ғана болды. Қарсы шабуыл жоспарланды, және Сегуин Рафаэль Васкестің әскерін Техастан қуғанмен, шабуылға оның кінәлі екені айтылды. Сегуин өміріне қауіп төнгендіктен сәуір айында лауазымынан кетті. Техас құқығын қорғауға қарсылық, қиындықтар және оның мексикалық армияға көмектесіп жатыр деген жалған айыптамалар оған төтеп беруге тым ауыр болды. Ол "душпандарының арасында пана табу үшін" Мексикаға қашып кетті, онда тұтқындалып, тұтқындалды және мексикалық армияға штаб офицері болып қосылуға мәжбүр болды. 1852 жылы ол Адриан Воллдың қарсылық әскерімен бірге Сан-Антониоға оралып, үй салды; үйі әкесі Эрасмо Сегуиннің үйіне жақын салынды, сондай-ақ Флоресвиллде, Техаста мал шаруашылығымен айналысты. 1858 жылы ол өмірбаянын жариялады. Сегуин 1869 жылы Уилсон округінде округ судьясы болды. Алайда, іскерлік мәселелер оны Мексикаға қайтаруға себеп болды, және шамамен 1883 жылы ол ұлы Сантьягоның жанында болу үшін Нуэво-Ларедоға, Тамаулипас, Мексикаға қоныстанды, ол қаланың мэрі болған. Ол 1890 жылдың 27 тамызында онда қайтыс болды. Оның сүйектері 1974 жылы Техасқа қайтарылды және елдің екі жүз жылдық мерекесінің аясында 1976 жылдың 4 шілдесінде Сегуин қаласындағы рәсімдер кезінде қайта жерленді. Оның сабырлы бейнесі бар үлкен ескерткіш қазір Техас штатының орталық саябағындағы Сегуин орталық саябағында оның Техасқа қызметіне құрмет көрсетеді.

After Texas became a Republic, he was the head of the San Antonio military, commanding a force to defend the western frontier. Texas army Brigadier General Felix Huston ordered Seguín in early 1837 to arrange for burial of the Alamo defenders' remains that had been left where they were burned. Ashes were identified and collected at three unrecorded sites. Prior to the February 25 funeral, the casket lay in "the parish church". An account provided by Seguin, in the March 28, 1837 issue of the Telegraph and Texas Register, states they were buried where the majority of ashes had been found, but was not specific about the location. He told historian Reuben Potter in 1861 that the site was in a peach orchard near the mission. Twenty eight years later in correspondence with Hamilton P. Bee, Seguín remembered placing the remains in a tomb inside the "Cathedral of San Antonio". Remains believed to be those of the Alamo defenders were discovered at the Cathedral of San Fernando in 1936, the battle's centennial. Time had decayed their original container, and they were re interred in a marble sarcophagus. Purported to hold the ashes of Travis, Bowie and Crockett, some have doubted it can be proven whose remains are actually entombed there. In 1839, at a town thirty miles east of San Antonio, he was honored by parade and celebration; that newly named town would now bear his own name, Seguin. In 1840, he resigned his congressional seat in order to join a controversial campaign against the Centralist government in Mexico City. He became mayor of San Antonio in 1841. Texas became flooded with adventurous and land hungry North Americans who were unfamiliar with the native Texans' history and their loyal support of Texas. Seguin's leadership and loyalty was challenged by these newcomers. Refusing to burn San Antonio to the ground by order of the new head of the Texas military was just the beginning. A counterattack was planned, and even though Seguín pursued the army of Ráfael Vásquez, chasing them from Texas, he was deemed to be to blame for the attack. Seguín resigned from office in April, due to threats on his life. Opposition to his defense of Texas rights, adversities, and false charges that he was aiding the Mexican army proved too much to bear. He fled to Mexico to "seek refuge amongst my enemies," where he was captured, arrested and coerced to enlist in the Mexican army as a staff officer. He returned to San Antonio with the opposition army of Adrian Woll building a home in 1852; adjacent to his father Erasmo Seguín's house, and ranching in Floresville, Texas. In 1858, he published his life memoirs. Seguín served as County Judge in Wilson County in 1869. However, business dealings occasionally took him back to Mexico, and in around 1883 he settled in Nuevo Laredo, Tamaulipas, Mexico, to be near his son Santiago, who was mayor. He died there on August 27, 1890. His remains were returned to Texas in 1974 and as part of the nation's Bicentennial celebration were reinterred in his namesake town, Seguin, during ceremonies on July 4, 1976. A large monument, depicting him on horseback waving his saber, now honors his service to Texas, in the downtown Seguin Central Park.