1836-1846 жылдардағы Техас Республикасының тарихы

Кіріспе

Тарихи республика, 1836–1846

[[File:Flag of Texas (1835–1839). svg|thumb|Техас Теңіз флотының 1836–1839 жылдар аралығындағы әскери туы, ол «Жалғыз жұлдыз» туымен алмастырылғанға дейін

1835–1836 жылдардағы Техас революциясы кезінде Мексиканың Коауила-и-Техас штаты Мексикадан тәуелсіздік жариялады, осы кезде Мексиканың Орталық Республикасы Мексика федералдық республикасы штаттарының автономиясын жойды. Негізгі шайқастар 1836 жылдың 21 сәуірінде аяқталды, бірақ Мексика Конгресі Техас Республикасының тәуелсіздігін мойындаудан бас тартты, өйткені Веласко шарты Мексика президенті генерал Антонио Лопес де Санта Анна техастықтардың тұтқыны ретінде мәжбүрлі түрде қол қойған, ал Мексика Конгресінің көпшілігі келісімді мақұлдамады. Мексика мен Техас арасындағы үзілісті қақтығыстар 1840 жылдарға дейін жалғасты. АҚШ 1837 жылдың наурызында Техас Республикасын мойындады, бірақ сол кезде аумақты аннексиялаудан бас тартты. Техас 1845 жылдың 29 желтоқсанында АҚШ-қа қосылды және сол күні 28-ші штат ретінде Одаққа қабылданды, биліктің республикадан жаңа Техас штатына берілуі ресми түрде 1846 жылдың 19 ақпанында өтті. Алайда, АҚШ Мексикамен оңтүстік және батыс шекаралық дауларды мұра етті, ол Техастың тәуелсіздігін мойындаудан немесе аумақты сатып алу туралы АҚШ ұсыныстарын қабылдаудан бас тартқан болатын. Осының салдарынан аннексия Мексика-Америка соғысына (1846–1848) әкелді.

Шекаралары

Техас Республикасы жаңа құрылған Техас Республикасы мен генерал Санта-Анна арасындағы Веласко шарттарына сүйенген шекараларды талап етті. Шығыс шекарасы 1819 жылғы АҚШ пен Испания арасындағы Адамс-Онис шартымен белгіленді, ол Сабина өзенін испан Техасының шығыс және Миссури территориясының батыс шекарасы деп таныды. Осы шарт бойынша, АҚШ 1803 жылғы Луизиананы сатып алудың аясында алған деп мәлімдеген Роки тауларының шығысындағы және Рио-Гранде өзенінің солтүстігіндегі испан жерлеріне деген талабынан бас тартты. Техас Республикасының Мексикамен оңтүстік және батыс шекарасы республиканың барлық өмір сүрген кезеңі бойында даулы болды, себебі Мексика Техастың тәуелсіздігін мойындаудан бас тартты. Техас Рио-Грандені өзінің оңтүстік шекарасы деп сап, ал Мексика Нуэсес өзенін шекара деп талап етті. Шындығында, даулы аумақтың көп бөлігі Команчтардың билігінде болды және екі мемлекеттің де бақылауынан тыс жатты, бірақ Техастың талаптарына Нью-Мексиконың шығыс бөліктері де кірді, оны Мексика осы кезеңде басқарып келді.

Испандық Техас

Испан отаршылдығының соңында Техас, Provincias Internas-тың бірі болды және аймақ тарихнамада Испан Техасы ретінде белгілі. Испания талап еткенімен, Форт-Сен-Луистегі француз мүдделері Испанияны аймақта тұрақты қоныстар құруға итермелегенге дейін империяның ресми колониясы болған жоқ. Аймақты жергілікті халықтар басып алып, өздеріне тиесілі деп есептеді. Сан-Антонио тұрақты азаматтық елді мекен ретінде құрылғанға дейін, 1690-1710 жылдар аралығында аймаққа миссионерлердің сирек шабуылдары болды. Аймақтағы тығыз халық саны, Жаңа Испанияның орталықтарынан алыстығы және күміс сияқты бағалы ресурстардың болмауы салдарынан Техаста аз ғана еуропалықтар қоныстанды, бірақ Испания католик миссионерлерін жергілікті тайпалар арасында қорғау және Луизианадағы француздар мен Британдық Солтүстік Америкаға қарсы қоршау ретінде әскери қатысуын сақтап тұрды. 1762 жылы Бурбон Франциясы Солтүстік Американың ішкі бөлігінің көп бөлігін, оның ішінде Техасқа қоса, Бурбон Испаниясына берді, сондай-ақ болашақта Испания Луизианасы болар аймақты да берді. 1799-1803 жылдары, Франциядағы Наполеон империясының өрбу кезеңінде, Испания Луизиананы Францияға қайтарды, ал Франция осы аумақты АҚШ-қа сатты. Бұл ауысу кезінде Техастың мәртебесі белгісіз болды және 1819 жылға дейін шешілмеді, онда Испания мен АҚШ арасындағы Адамс-Онис шарты Испания Флоридасын АҚШ-қа берді және Техас пен Луизиана арасындағы нақты шекараны белгіледі. 1810 жылы Мексика Тәуелсіздік соғысы басталғаннан бастап, Жаңа Испания испан тәжінен өзгеше қарым-қатынас іздеді. Кейбір ағылшын-американдықтар Испанияға қарсы филибюстерлік экспедицияларда Мексика жағынан күресті. Олардың бірі – Гутьеррес-Маги экспедициясы (Солтүстік Республика армиясы деп те аталады), Бернардо Гутьеррес де Лара басшылығымен шамамен 130 ағылшын-американдықтан тұрды. Гутьеррес де Лара, Аугуст Магидің көмегімен, Мексиканың Испаниядан бөлінуіне бастама берді. Жаңа сарбаздармен күшейтілген және Сэмюэл Кемпер басшылығымен, экспедиция испан губернаторы Мануэль Мария де Сальседо басқарған әскерлерге қарсы бірнеше жеңіске жетті. Розилло сағасындағы шайқастағы жеңіс Сальседоны 1813 жылдың 1 сәуірінде капитуляциялауға мәжбүр етті; ол екі күннен кейін атқыланды. 1813 жылдың 6 сәуірінде жеңіске жеткен Солтүстік Республика армиясы конституция жобасын жасап, тәуелсіз Техас Республикасын жариялады, Гутьеррес оның президенті болды. Мексика басшылығына көңілі толмаған ағылшын-американдықтар Кемпер басшылығымен АҚШ-қа оралды. Техас Республикасы 1813 жылдың 18 тамызында испан армиясы Солтүстік Республика армиясын талқандаған Медина шайқасымен аяқталды. Техас бүлікшілеріне қарсы қатал жазалау шаралары испан билігіне деген терең сенімсіздік тудырды, ал Медина шайқасының ардагерлері кейін Техас революциясының басшылары және 20 жылдан кейін Мексикадан Техас тәуелсіздігі туралы декларацияға қол қойды. Экспедиция сәтсіз аяқталғаннан кейін, 1819 жылға дейін "Техас Республикасы" үшін тағы алты жыл бойы ешқандай күш-жігер болмады, содан кейін Вирджиниялық филибюстер Джеймс Лонг аймақты азат ету үшін испан Техасына шабуыл жасады. Илай Харрис 120 адамды бастап Сэбин өзенінен Накогдоческе қарай өтті. Екі аптадан кейін Лонг тағы 75 адаммен келді. 22 маусымда біріккен күш жаңа үкіметті жариялады, Лонг президент болып тағайындалды және 21 мүшеден тұратын Жоғарғы Кеңес құрылды. Келесі күні олар АҚШ Тәуелсіздік декларациясы үлгісінде тәуелсіздік туралы декларация жариялады. Құжатта "испандықтардың ашкөздігі" және "жаман төрешілдік" сияқты наразылықтар келтіріліп, діни еркіндік, баспасөз еркіндігі және еркін сауда уәде етілді. Кеңес экспедицияның әрбір мүшесіне 10 шаршы миль жерді бөліп берді және жаңа үкімет үшін ақша жинау үшін қосымша жерді сатуға рұқсат берді. Бір айдың ішінде экспедиция 300 адамға дейін өсті. Жаңа үкімет Анахуак маңындағы Тринити және Бразос өзендерінің бойында сауда посттарын құрды. Лонгтың Техас Республикасы Техаста алғаш рет ағылшын тілінде шыққан газетті – "Техас республикашысы" газетін құрды, ол тек 1819 жылдың тамызында ғана жарық көрді. Лонг сондай-ақ Галвестон аралында контрабандамен айналысқан Жан Лафиттпен байланысқа түсті. Ол Лафиттке Галвестонда адмиралтейство сотын құруды ұсынды және Лафитті Галвестон губернаторы етіп тағайындауға уәде берді. Бірақ Лонгтың білмегені, Лафитт испан тыңшысы болған. Лонгқа көптеген уәделер беріп, сылтаулар келтірген Лафитт экспедиция туралы ақпарат жинап, испан билігіне жеткізді. 16 шілдеге дейін, Жаңа Орлеандағы испан консулы Мексика қаласындағы вице-патшаға "қазіргі экспедиция Корольдыққа ең қауіпті экспедиция деп толық сенемін" деп ескертті. Лафиттің көмегі болмағандықтан, экспедиция тез арада азық-түлік жетіспеушілігіне тап болды. Лонг адамдарын азық-түлік іздеуге жіберді. Тәртіп бұзыла бастады, Джеймс Боуи сияқты көптеген адамдар үйлеріне қайтты. Қазан айының басында Лафитт Лонгпен Галвестонды жаңа елдің ресми порты ету және Лафитті губернатор етіп тағайындау туралы келісімге келді. Бірнеше аптадан кейін 500 испан әскері Техасқа келді және Накогдоческе қарай жорық жасады. Лонг және оның адамдары шегінді. 40-тан астам адам тұтқынға алынды. Лонг Начиточеске, Луизианаға қашып кетті. Басқалары Галвестонға қашып, Боливар түбегінде қоныстанды. Жеңіліске қарамастан, Лонг 1820 жылы қайта оралып, Боливар түбегіндегі қашқынға қосылды. Ол екінші экспедицияны жабдықтау үшін ақша жинауды жалғастырды. 50 адам АҚШ-тан оған қосылуға тырысты, бірақ олар американдық билік органдарымен Техасқа өтуге тырысқанда тұтқынға алынды. Лонгқа қосылғандар ақысын scrip (қарыздық қағаз) төленгеніне көңілі толмады және олар бірте-бірте дезертирлік жасады. 1820 жылдың желтоқсанына қарай Лонгтың 50 ғана адамы қалды. Бен Милам және басқалардың көмегімен Лонг Жоғарғы Кеңесті қайта жандандырды. Кейін Миламмен арасы суық болды және экспедиция 1821 жылдың 19 қыркүйегіне дейін, Лонг пен 52 адамы Пресидио Ла Бахияны басып алу үшін ішкі аймаққа жорық жасағанға дейін белгісіз жағдайда болды. Қала 4 қазан күні оңай түсті, бірақ төрт күннен кейін испан әскері Лонгты капитуляциялауға мәжбүр етті. Ол тұтқынға алынып, Мексика қаласына жіберілді, онда шамамен алты айдан кейін, Хосе Феликс Треспаласиосқа пара берілген күзетшісі оны атқылап өлтірді, осылайша Лонг экспедициясы аяқталды.

During the late Spanish colonial era, Texas had been one of the Provincias Internas, and the region is known in the historiography as Spanish Texas. Though claimed by Spain, it was not formally colonized by the empire until competing French interests at Fort St. Louis encouraged Spain to establish permanent settlements in the area. The region was occupied and claimed by the existing indigenous groups. Sporadic missionary incursions occurred into the area during the period from the 1690s–1710s, before the establishment of San Antonio as a permanent civilian settlement. Owing to the area's relatively dense Native American populations, its remoteness from the population centers of New Spain, and the lack of any obvious valuable resources such as silver, Texas had only a small European population, although Spain maintained a small military presence to protect Catholic missionaries working among Native American tribes, and to act as a buffer against the French in Louisiana and British North America. In 1762, Bourbon France ceded to Bourbon Spain most of its claims to the interior of North America, including its claim to Texas, as well as the vast interior that became Spanish Louisiana. During the years 1799 to 1803, the height of the Napoleonic Empire in France, Spain returned Louisiana to France, which then promptly sold the territory to the United States. The status of Texas during these transfers was unclear and was not resolved until 1819, when the Adams–Onís Treaty between Spain and the United States ceded Spanish Florida to the United States, and established a clear boundary between Texas and Louisiana. Starting in 1810 with the outbreak of the Mexican War of Independence, New Spain sought a different relationship with the Spanish crown. Some Anglo Americans fought on the side of Mexico against Spain in filibustering expeditions. One of these, the Gutiérrez–Magee Expedition (also known as the Republican Army of the North) consisted of a group of about 130 Anglo Americans under the leadership of Bernardo Gutiérrez de Lara. Gutiérrez de Lara initiated Mexico's secession from Spain with efforts contributed by Augustus Magee. Bolstered by new recruits, and led by Samuel Kemper (who succeeded Magee after his death in battle in 1813), the expedition gained a series of victories against soldiers led by the Spanish governor, Manuel María de Salcedo. Their victory at the Battle of Rosillo Creek convinced Salcedo to surrender on April 1, 1813; he was executed two days later. On April 6, 1813, the victorious Republican Army of the North drafted a constitution and declared the independent Republic of Texas, with Gutiérrez as its president. Soon disillusioned with the Mexican leadership, the Anglo Americans under Kemper returned to the United States. The ephemeral Republic of Texas came to an end on August 18, 1813, with the Battle of Medina, where the Spanish Army crushed the Republican Army of the North. The harsh reprisals against the Texas rebels created a deep distrust of the Royal Spanish authorities, and veterans of the Battle of Medina later became leaders of the Texas Revolution and signatories of the Texas Declaration of Independence from Mexico 20 years later. After the failure of the expedition, there would be no serious push for a "Republic of Texas" for another six years, until 1819, when Virginian filibuster James Long invaded Spanish Texas in an attempt to liberate the region. Eli Harris led 120 men across the Sabine River to Nacogdoches. Long followed two weeks later with an additional 75 men. On June 22, the combined force declared a new government, with Long as president and a 21 member Supreme Council. The following day, they issued a declaration of independence, modeled on the United States Declaration of Independence. The document cited several grievances, including "Spanish rapacity" and "odious tyranny" and promised religious freedom, freedom of the press, and free trade. The council also allocated 10 square miles of land to each member of the expedition, and authorized the sale of additional land to raise cash for the fledgling government. Within a month, the expedition had grown to 300 members. The new government established trading outposts near Anahuac along the Trinity River and the Brazos River. Long's Republic of Texas also established the first English language newspaper ever published in Texas, so named the Texas Republican, which existed only for the month of August 1819. Long also contacted Jean Lafitte, who ran a large smuggling operation on Galveston Island. His letter suggested that the new government establish an admiralty court at Galveston, and offered to appoint Lafitte governor of Galveston. Unbeknownst to Long, Lafitte was actually a Spanish spy. While making numerous promises – and excuses – to Long, Lafitte gathered information about the expedition and passed it on to Spanish authorities. By July 16, the Spanish Consul in New Orleans had warned the viceroy in Mexico City that "I am fully persuaded that the present is the most serious expedition that has threatened the Kingdom". With Lafitte's lack of assistance, the expedition soon ran low on provisions. Long dispersed his men to forage for food. Discipline began to break down, and many men, including James Bowie, returned home. In early October, Lafitte reached an agreement with Long to make Galveston an official port for the new country and name Lafitte governor. Within weeks, 500 Spanish troops arrived in Texas and marched on Nacogdoches. Long and his men withdrew. Over 40 men were captured. Long escaped to Natchitoches, Louisiana. Others fled to Galveston and settled along Bolivar Peninsula. Undeterred in his defeat, Long returned once more in 1820 and joined the refugees at Bolivar Peninsula on April 6, 1820, with more reinforcements. He continued to raise money to equip a second expedition. Fifty men attempted to join him from the United States, but they were arrested by American authorities as they tried to cross into Texas. The men who had joined Long were disappointed they were paid in scrip, and they gradually began to desert. By December 1820, Long commanded only 50 men. With the aid of Ben Milam and others, Long revitalized the Supreme Council. He later broke with Milam, and the expedition led an uncertain existence until September 19, 1821, when Long and 52 men marched inland to capture Presidio La Bahía. The town fell easily on October 4, but four days later Long was forced to surrender by Spanish troops. He was taken prisoner and sent to Mexico City, where about six months later he was shot and killed by a guard – reportedly bribed to do so by José Félix Trespalacios, thus ending the Long Expeditions.

Мексиканың Техас штаты

Мексиканың қалған бөлігімен бірге Техас 1821 жылы Кордоба шартынан кейін Испаниядан тәуелсіздік алды, ал жаңа Мексика мемлекеті Игуала жоспары бойынша құрылды, ол Мексиканы тұңғыш императоры Агустин де Итурбиде басқаратын конституциялық монархия ретінде жариялады. Испан үкіметінен тәуелсіз Мексиканың бір бөлігіне айналу кезеңінде Стивен Ф. Остин «Ескі үш жүздік» деп танылатын американдық иммигранттар тобын жетектеді. Олар аумақтың испандық вице-королімен Техаста колониялар құру және құлдарын әкелу құқығы туралы келісімге келді. Бұл колониялар квоталармен және белгілі бір аймақтармен шектелген. Испания Мексиканың тәуелсіздігін біраз уақыттан кейін ратификациялағандықтан, Остин кейін Мексика қаласына барып, жаңа мемлекеттен отарлау құқығына қолдау көрсетуін қамтамасыз етті. Мексикалық Техастың құрылуы Остин басқарған отарлаумен бірге жүрді, бұл Мексика билігімен қарым-қатынастың нашарлауына және Техасқа американдық иммиграцияның үдеуіне әкелді. Бірінші Мексика империясының өмірі қысқа болды, ол 1823 жылы республикалық үкіметпен ауыстырылды. 1824 жылы сирек қоныстанған Техас және Коахуила аумақтары Коахуила-и-Техас штатын құру үшін біріктірілді. Штаттың астанасы Техастан ең алыс орналасқан Оңтүстік Коахуилаға орналастырылды, бұл дау тудырды. Остинге еліктеген «Импресариолар» деп аталатын иммигранттардың басқа топтары АҚШ-тан Мексикалық Техасқа отарлауды жалғастырды. Мақта бағасының өсуі және Миссисипидегі плантациялардың табысы көптеген ақ американдықтарды Техасқа көшіп, плантациялық бизнес үлгісін қайта жасай алу үшін құлдар алуға итермеледі. Техастықтар құлдықты АҚШ-та «бостандыққа шығарылған» құлдармен жасалған ұзақ мерзімді шарттық еңбекпен алмастырды, бұл құлдықтың жойылуын айналып өту мақсатында жасалды. Мексика үкіметінің араласуына наразы болған Импресариолар 1832 жылғы конвент өткізді, ол Техас революциясының бастапқы ресми қадамы болды.

Along with the rest of Mexico, Texas gained its independence from Spain in 1821 following the Treaty of Córdoba, and the new Mexican state was organized under the Plan of Iguala, which created Mexico as a constitutional monarchy under its first Emperor Agustín de Iturbide. During the transition from a Spanish territory to a part of the independent country of Mexico, Stephen F. Austin led a group of American immigrants known as the Old Three Hundred, who negotiated the right to establish colonies in Texas with the Spanish Royal governor of the territory, and to bring their slaves with them. These colonies were limited in quotas and to specific locations. Since Mexican independence had been ratified by Spain shortly thereafter, Austin later traveled to Mexico City to secure the support of the new country for his right to colonize. The establishment of Mexican Texas coincided with the Austin led colonization, leading to animosity between Mexican authorities and the acceleration of American immigration to Texas. The First Mexican Empire was short lived, being replaced by a republican form of government in 1823. In 1824, the sparsely populated territories of Texas and Coahuila were joined to form the state of Coahuila y Tejas. The capital was controversially located in southern Coahuila, the part farthest from Texas. Following Austin's lead, additional groups of immigrants, known as Empresarios, continued to colonize Mexican Texas from the United States. A spike in the price of cotton, and the success of plantations in Mississippi encouraged large numbers of white Americans to migrate to Texas and obtain slaves to try to replicate the plantation business model. Texians replaced slavery with long term indentured servitude contracts signed by "liberated" slaves in the United States to work around the abolition of slavery. Angered at the interference of the Mexican government, the Empresarios held the Convention of 1832, which was the first formal step in what became the Texas Revolution.

Техас революциясы

1834 жылға қарай, аймақтағы американдық иммигранттардың саны мексикалықтардан едәуір көп болды. Мексика билігі мен иммигранттар арасындағы бірнеше ұсақ қақтығыстардан кейін, Мексика үкіметі 1834 және 1835 жылдың басында Техастағы әскери күштерін арттырды. Мексика президенті Антонио Санта-Анна тұсында жаңа конституция жасалды, ол Siete Leyes деп аталды, және орталық үкіметті нығайтуға кірісті. Американдық иммигранттар бұл шараны олардың құқықтары мен бостандықтарын жоққа шығарып, бұрынғы ағарту дәуірінен кейінгі басқару формаларын қайта орнату деп сипаттады. Олар міндетті католик дініне қарсы болды, ал Санта-Анна құлдыққа қарсы заңдарды күшіне енгізе бастағанда, діни мәжбүрлеуге ұшырауымыз мүмкін деген қорқыныш пайда болды. 1835 жылы орталық үкімет Коахуила-и-Техас штаттарын екі жеке департаментке бөлді. Остин басшылығымен техастықтар өз әскери күштерін ұйымдастыра бастады, және 1835 жылдың 2 қазанында Гонзалес шайқасы Техас революциясының алғашқы қақтығысы болды. 1835 жылдың қараша айында Санта-Анна режиміне қарсы тұру мақсатымен Консультация деп аталатын уақытша үкімет құрылды (бірақ Мексикадан тәуелсіздік жариялаудан бас тартты). 1836 жылғы Конвенция 1836 жылдың 1 наурызында жұмысын бастады, ал келесі күні Мексикадан тәуелсіздік жариялап, Техас Республикасын құрды.

Қарулы қақтығыстар

Команч тайпалары, территориясы Солтүстік-Батыс Техасты қамтыған, Республикаға ең басты қарсылық көрсеткен тайпа болды, бұл Мексика, жергілікті және еуропалық елді мекендеріне жасалған көптеген шабуылдарда көрінді. 1830-шы жылдардың соңында Сэм Хьюстон Техас пен Команч арасында бейбітшілік орнату үшін келіссөздер жүргізді. 1838 жылы Ламар президент болғанда, ол Хьюстон әкімшілігінің үндістерге қатысты саясатын өзгертіп жіберді. Содан кейін Команчтармен соғыс қайта басталды, Ламар Команчерияға шабуыл жасауға бұйрық берді. Жауабы ретінде Команчтар Техасқа шабуыл жасады. 1840 жылы бейбітшілік келіссөздері Сан-Антониода 34 Команч басшысының қырғынымен аяқталғаннан кейін, Команчтар Техастың тереңіне ірі шабуыл жасады, ол 1840 жылғы Ұлы шабуыл деп аталды. Потсанаквахиптің (Быффало Хумп) басқаруымен 500-700 Команч атты әскері Гуадалупе өзенінің аңғарынан төмен қарай, Мексика шығанағының жағалауына дейін өлтіріп, тонап, Виктория және Линнвилл қалаларын тонады. Команчтар 186 рейнджерлердің қуып жетегімен кері шегінді және Плам-Крик шайқасында ұсталды, онда олар тонаған мүліктерін жоғалтты. Хьюстон 1841 жылы қайтадан президент болды және техастықтар мен Команчтар соғыстан шаршағандықтан, жаңа бейбітшілік орнатылды. Техас өзін-өзі басқаруға жеткенімен, Мексика оның тәуелсіздігін мойындаудан бас тартты. 1842 жылы 5 наурызда Рафаэль Васкез басқарған 500-ден астам мексикалық әскер Техасқа революциядан кейін алғаш рет шабуыл жасады. Олар қысқа уақытқа Сан-Антонионы басып алғаннан кейін Рио-Грандиге қайтып оралды. 1842 жылы 11 қыркүйекте француз жалдамалы генералы Адриан Волл басқарған шамамен 1400 мексикалық әскер екінші шабуыл жасап, Сан-Антонионы басып алды. Техас жасақтары Саладо сағасындағы шайқаста жауап берді, ал бір уақытта, 1,5 шақырым қашықтықта, мексикалық әскерлер шайқастан кейін берілген 53 техастық еріктілерден тұратын жасақты қырғынға ұшыратты. Сол түні жеңілгеннен кейін Мексика армиясы Техас әскерлерінің қуып жететініне қарамастан, Сан-Антониодан Мексикаға қайтып кетті. Техас армиясы Ларедо қаласын басып алды, содан кейін Сэм Хьюстоннан Сан-Антониоға оралуға ресми бұйрық алды. Бірнеше әскер бұл бұйрықты елемеді және Сиудад-Миерді қайта басып алу үшін сәтсіз шайқас бастады. Камече теңіз шайқасы 1843 жылы 30 сәуірде және 16 мамырда өтті. Бұл шайқаста сол кездегі ең озық әскери кемелер, оның ішінде мексикалық Гуадалупе пароходы және оған тең Монтесума, Юкатан Республикасы мен Техас Республикасының кемелерінен тұратын эскадрильямен күресті. Соңғы күш құрамында коммодор Эдвин Уорд Мур басқарған Техас теңіз флотының флагмандық кемесі Остин, бриг Уортон және бұрынғы Техас теңіз флотының капитаны Джеймс Д. Бойлан басқарған Юкатан Республикасынан бірнеше шкуналар мен бес канонерлік қайық болды. Техас 1836 жылы тәуелсіздігін жариялаған, бірақ 1843 жылы Мексика оны мойындаудан бас тартты. Юкатанда да осындай көтеріліс басталды және 1836 жылдан 1846 жылға дейін үнемі соғыстар болып тұрды. Шабуыл Юкатека мен Техастың біріккен жеңісімен аяқталды. Бұл шайқастың суреті әр Колт 1851 әскери-теңіз флотының, 1860 әскери-теңіз флотының және 1861 әскери-теңіз флотының револьверінің цилиндріне қашалып салынған. Мексиканың Техасқа жасаған шабуылдары саяси топтар арасындағы қақтығыстарды күшейтті, соның ішінде Техас архивтері соғысы деп аталатын оқиға болды. Техас штатының президенті Сэм Хьюстон ұлттық архивтерді "қорғау" үшін Остиннен алып тастауға бұйрық берді. Архивтер ақырында Остинге қайтарылды, бірақ қарудың астында. Техас Конгресі Хьюстонды осы оқиға үшін айыптады, ал Техас тарихындағы бұл эпизод Остинді Техас Республикасының және болашақ штаттың үкімет орталығы ретінде бекітті. Сонымен қатар, ішкі тәртіпсіздіктер де болды. Регулятор-модератор соғысы 1839-1844 жылдар аралығында Шығыс Техастағы Харрисон және Шелби округтеріндегі жер дауына байланысты болды. Ақырында қақтығысқа Накогдочес, Сан-Огастин және басқа да Шығыс Техас округтері тартылды. Харрисон округінің шеріфі Джон Кеннеди және округ судьясы Джозеф Ю. Филдс заң мен тәртіп партиясының жағында тұрып, қақтығысты тоқтатуға көмектесті. Сэм Хьюстон 500 жауынгерді қақтығысты тоқтатуға жіберді.

The Comanche Indians, whose territory included northwest Texas, furnished the main tribal opposition to the Republic, manifested in multiple raids on Mexican, indigenous, and European settlements. In the late 1830s, Sam Houston negotiated peace between Texas and the Comanches. When Lamar ascended to presidency in 1838 he reversed the Houston administration's policy towards the Native Americans. War soon resumed with the Comanches and Lamar ordered an invasion of Comancheria itself. In retaliation, the Comanches attacked Texas in a series of raids. After peace talks in 1840 ended with the massacre of 34 Comanche leaders in San Antonio, the Comanches launched a major attack deep into Texas, known as the Great Raid of 1840. Under command of Potsanaquahip (Buffalo Hump), 500 to 700 Comanche cavalry warriors swept down the Guadalupe River valley, killing and plundering all the way to the shore of the Gulf of Mexico, where they sacked the towns of Victoria and Linnville. The Comanches retreated after being pursued by 186 rangers and were caught at the Battle of Plum Creek, in which they lost the plunder they had taken. Houston became president again in 1841 and, with both Texians and Comanches exhausted by war, a new peace was established. Although Texas achieved self government, Mexico refused to recognize its independence. On March 5, 1842, a Mexican force of over 500 men, led by Ráfael Vásquez, invaded Texas for the first time since the revolution. They soon headed back to the Rio Grande after briefly occupying San Antonio. About 1,400 Mexican troops, led by the French mercenary general Adrián Woll, launched a second attack and captured San Antonio on September 11, 1842. A Texas militia retaliated at the Battle of Salado Creek while simultaneously, a mile and a half away, Mexican soldiers massacred a militia of fifty three Texas volunteers who had surrendered after a skirmish. That night, upon their defeat, the Mexican Army retreated from San Antonio, back to Mexico, while being pursued by Texas soldiers. The Texas Army took the city of Laredo, at which point they were given official orders from Sam Houston to return to San Antonio. Several soldiers ignored this order, and launched a failed battle to retake Ciudad Mier. The Naval Battle of Campeche took place on April 30, 1843, and May 16, 1843. The battle featured the most advanced warships of its day, including the Mexican steamer Guadalupe and the equally formidable Montezuma which engaged a squadron of vessels from the Republic of Yucatan and the Republic of Texas. The latter force consisted of the Texas Navy flagship sloop of war Austin, commanded by Commodore Edwin Ward Moore, the brig Wharton, and several schooners and five gunboats from the Republic of Yucatán, commanded by former Texas Navy Captain James D. Boylan. Texas had declared its independence in 1836, but by 1843, Mexico had refused to recognize it. In Yucatán, a similar rebellion had begun and was fought off and on from 1836 to 1846. The battle ended in a combined Yucatecan and Texian victory. A scene from this battle is engraved on the cylinder of every Colt 1851 Navy, 1860 Army, and 1861 Navy revolver. Mexico's attacks on Texas intensified conflicts between political factions, including an incident known as the Texas Archive War. To "protect" the Texas national archives, President Sam Houston ordered them removed from Austin. The archives were eventually returned to Austin, albeit at gunpoint. The Texas Congress admonished Houston for the incident, and this episode in Texas history solidified Austin as Texas's seat of government for the Republic and the future state. There were also domestic disturbances. The Regulator–Moderator War involved a land feud in Harrison and Shelby Counties in East Texas from 1839 to 1844. The feud eventually involved Nacogdoches, San Augustine, and other East Texas counties. Harrison County Sheriff John J. Kennedy and county judge Joseph U. Fields helped end the conflict, siding with the law and order party. Sam Houston ordered 500 militia to help end the feud.

Азаматтық критерийлері

Азаматтық Техастың барлық бұрынғы тұрғындарына автоматты түрде берілмеді, және кейбір тұрғындар Конгресс келісімінсіз Республикада заңды түрде өмір сүруге рұқсат етілмеді. Техас Республикасының Конституциясы (1836) әр адамның нәсілі мен ұлтына қарай түрлі құқықтарды белгіледі. Конституцияның Жалпы ережелерінің 10-бабында Техас тәуелсіздік жариялаған күні онда тұрған барлық адамдар, "африкалықтар, африкалықтардың ұрпақтары және үндістерді" қоспағанда, Республиканың азаматы деп есептелетіні айтылған. Ақ иммигранттар үшін 6-бапта азамат болу үшін Техаста кем дегенде алты ай тұрып, Республикаға адалдық серт беруі қажет екені белгіленді; ал 9-бап бойынша Техасқа әкелінген африкалық құлдар құл статусында қалуға тиіс еді және Конгресс келісімінсіз босатылмауы керек еді. Бұған қоса, Конгресске құлдықты немесе құл саудасын тыйым салатын немесе шектеу қоятын заңдар қабылдауға рұқсат етілмеді. 9-бапта сондай-ақ: "Африкалық текті еркін адамға, толық немесе жартылай, Конгресс келісімінсіз Республикада тұрақты тұруға рұқсат етілмейді" деп көрсетілген.

Үкімет

Сэм Хьюстон мен Стивен Ф. Остин 1936 жылы Техас Республикасының 100 жылдығына арналған АҚШ пошта маркасында бейнеленген. 1836 жылдың қыркүйегінде Техас 14 сенатор мен 29 өкілден тұратын Конгресс сайлады. Конституция бірінші президенттің қызмет мерзімін екі жылға, ал келесі президенттердікі үш жылға белгіледі. Қызметке орналасу үшін немесе дауыс беру үшін ер адам Республиканың азаматы болуы керек еді. Техас Республикасының бірінші Конгресі 1836 жылдың қазанында Колумбияда (қазіргі Батыс Колумбия) өтті. Стивен Ф. Остин, көбінесе «Техастың әкесі» деп аталады, республиканың мемлекеттік хатшысы болып екі ай қызмет еткеннен кейін 1836 жылдың 27 желтоқсанында қайтыс болды. Басты назар тәуелсіздік үшін соғысқа ауғандықтан, 1836 жылы Техастың уақытша астанасы ретінде бес орын таңдалды: (Бразос өзеніндегі Вашингтон, Харрисбург, Галвестон, Веласко және Колумбия). 1837 жылы астана Хьюстон қаласына көшірілді. 1839 жылы Техастың орталық бөлігінде, Колорадо өзенінің жағасында орналасқан шағын пионерлік қоныс республиканың жетінші және соңғы астанасы болып таңдалды. Уотерлоо деп аталған қала, Стивен Ф. Остинге құрмет көрсету мақсатымен көп ұзамай Остин деп өзгертілді. Конгресс құрған сот жүйесіне президент тағайындаған бас судья және Конгрестің екі палатасының бірлескен дауысымен төрт жылдық мерзімге сайланатын, қайта сайлануға құқылы төрт судья кірді. Олар сондай-ақ төрт сот округіне төрағалық етті. Хьюстон Джеймс Коллинсвортты бірінші бас судьялыққа ұсынды. Округ сотының жүйесі округтегі бейбіт судьялардың көпшілігі таңдаған бас судья мен екі судьядан тұрды. Әр округте сондай-ақ шериф, сот тергеушісі, бейбіт судьялар және екі жылдық мерзімге констебльдер болуы керек еді. Конгресс 23 округ құрды, олардың шекаралары көбінесе қолданыстағы муниципалитеттермен сәйкес келді. 1839 жылы Техас әлемдегі алғашқы мемлекет болып, жеке тұлғаның тұрақты тұрғын үйін кредиторлардың иеленуіне тыйым салатын заңды қабылдады.

thumb|left|upright=1.05|Sam Houston and Stephen F. Austin depicted on a 1936 US postage stamp commemorating 100th anniversary of the Texas Republic
In September 1836 Texas elected a Congress of 14 senators and 29 representatives. The Constitution allowed the first president to serve for two years and subsequent presidents for three years. To hold an office or vote, a man had to be a citizen of the Republic. The first Congress of the Republic of Texas convened in October 1836 at Columbia (now West Columbia). Stephen F. Austin, often referred to as the "Father of Texas," died on December 27, 1836, after serving just two months as the republic's secretary of state. Due mainly to the ongoing war for independence, five sites served as temporary capitals of Texas in 1836: (Washington on the Brazos, Harrisburg, Galveston, Velasco and Columbia). The capital was moved to the new city of Houston in 1837. In 1839, a small pioneer settlement situated on the Colorado River in central Texas was chosen as the republic's seventh and final capital. Incorporated under the name Waterloo, the town was renamed Austin shortly thereafter in honor of Stephen F. Austin. The court system inaugurated by Congress included a Supreme Court consisting of a chief justice appointed by the president and four associate justices, elected by a joint ballot of both houses of Congress for four year terms and eligible for re election. The associates also presided over four judicial districts. Houston nominated James Collinsworth to be the first chief justice. The county court system consisted of a chief justice and two associates, chosen by a majority of the justices of the peace in the county. Each county was also to have a sheriff, a coroner, justices of the peace, and constables to serve two year terms. Congress formed 23 counties, whose boundaries generally coincided with the existing municipalities. In 1839, Texas became the first nation in the world to enact a homestead exemption, under which creditors cannot seize a person's primary residence.

Шекаралар

Техас тәуелсіздік қозғалысы 1835 және 1935 жылдар аралығында Мексиканың кездескен көптеген ұқсас қозғалыстардың бірі болды.

| оң жақта| тік=1.35| 1835-1846 жылдардағы аймақ картасы

Техас көшбасшылары бастапқыда ұлттық шекараларын Тынық мұхитына дейін кеңейтуді жоспарлаған, бірақ соңында Рио-Гранде өзенін шекара ретінде белгілеп, республика ешқашан бақыламаған Жаңа Мексиканың көп бөлігін де талап етуге келісті. Мексикамен бейбіт келісімге қол жеткізгеннен кейін, олар Калифорния шығанағына дейін темір жол салуды көздеді, бұл "Шығыс Үндістан, Перу және Чили саудасына мүмкіндік береді" деп ойлады. 1836 жылдың соңында АҚШ-қа қосылу мүмкіндігін талқылау кезінде Техас үкіметі Вашингтондағы өкілі Уортонға егер шекара мәселесі туындаса, Техас Ньюес өзені мен Рио-Гранде арасындағы суайырық бойынша шекараға келісуге және Жаңа Мексикадан бас тартуға дайын екенін жеткізді.

Дипломатиялық қатынастар және сыртқы сауда

Париждегі Вендом алаңындағы "Hôtel Bataille de Francès" (қазіргі "Hôtel de Vendôme") қонақ үйі "Тексас Республикасының Елшілігіне" орналасқан. Тексас Республикасы өмір сүрген кезеңінде дипломатиялық мойындауды тек алты елден алды: Бельгия, Франция, Нидерланды, Юкатан Республикасы, Ұлыбритания және Америка Құрама Штаттары. Техастың құлдар ұстайтын мемлекет мәртебесі және Мексиканың аумаққа талап етуі Техастың басқа елдермен сыртқы қатынастарында маңызды проблемалар тудырды. АҚШ-қа қосылуына АҚШ-тың ірі саяси партияларының – демократтар мен вигтердің басшылығы кедергі келтірді. Олар құлдыққа қарсы және жақтас аймақтарға бөлінген елге құлдар ұстайтын үлкен аймақты қосуға қарсы болды және Мексикамен соғыстан қашынғысы келді. 1837 жылдың 3 наурызында АҚШ президенті Эндрю Джексон Алси Ла Браншты Тексас Республикасының уәкілдік еткен тұлғасы ретінде тағайындады, осылайша Техасты тәуелсіз республика ретінде ресми мойындады. Франция 1839 жылдың 25 қыркүйегінде Техасты ресми мойындады және Альфонс Дюбуа де Салигниді уәкілдік еткен тұлға ретінде тағайындады. Француз елшілігі 1841 жылы салынды және Остиндегі ең көне құрылым ретінде қазірге дейін тұр. Керісінше, Тексас Республикасының Париждегі елшілігі қазіргі Вендом қонақ үйінде, Париждің 1-ші округінде Вендом алаңына іргелес орналасқан. Ұлыбритания Мексикамен жақсы қарым-қатынас болғандықтан Тексас Республикасын ресми мойындаудан тартынды, бірақ техас тауарларын британ порттарына қабылдады. Лондонның Сент-Джеймс сарайының қақпасының қарсы жағындағы Тексас Республикасының алғашқы елшілігі қазір шапан дүкені болып табылады, бірақ үлкен тақтамен нақты белгіленген. Трафальгар алаңында жақын жерде "Техас елшілігі Кантинасы" деп аталатын мейрамхана болды, ол 2012 жылдың маусым айында жабылды. Лондонның 3 St. James Street көшесіндегі ғимараттың сыртындағы тақташада ғимараттың жоғарғы қабаттарында Тексас елшілігі орналасқандығы көрсетілген. Ұлыбритания 1840 жылдары мақта бағасының құлдырауынан кейін Техасты құлдықтан бас тартуға мәжбүрлеуге тырысты (оңтүстік АҚШ штаттарынан құлдар еңбегімен өндірілген мақтаны алмастыру үшін) және АҚШ-тың оңтүстік-батысқа қарай кеңеюін тоқтатуға тырысты. 1840 жылдары мақта бағасының құлдырауы республиканы банкротқа ұшыратты, Мексиканың қайта басып алуына қарсы тұруға көмектесетін шетелдік одақтастарды табу қажеттілігін арттырды. Бұл конституцияны кейіннен АҚШ Конгресі қабылдады, Техасты АҚШ штаты етіп, аннексия күшіне енген күні, 1845 жылдың 29 желтоқсанында (осылайша аумақтық кезеңді өткізбеді). Аннексияның бір себебі – Тексас Республикасының үкіметі алған үлкен қарыздар. 1850 жылғы келісімнің бір бөлігі ретінде Техас 10 миллион долларлық федералдық облигацияларға алмасу үшін қазіргі Колорадо, Канзас, Оклахома, Нью-Мексико және Вайоминг аймақтарына деген талаптарынан бас тартты. Резолюция екі ерекше ережесін қамтыды: Біріншіден, Техас штатының келісімімен және федералдық конституцияның қабылдау процедурасына сәйкес Техас аумағынан төрт қосымша штат құрылуы мүмкін еді. Миссури келісімінен солтүстікке орналасқан жаңа штаттар еркін штаттар болар еді, ал оңтүстікке орналасқандары құлдар ұстайтын штаттар бола алатын еді. Резолюция конституцияға ерекшелік жасамаса да, АҚШ Конституциясы жаңа штаттар құруға Конгрестің келісімін талап етпейді, сондай-ақ АҚШ Конституциясы өтінімдердің мерзімі бітуін талап етпейді. Екіншіден, Техас мемлекеттік жерлерін федералдық үкіметке беруге міндетті емес еді. Техас 1850 жылы қазіргі аумағынан тыс жерлерді федералдық үкіметке бергенімен, қазіргі шекараларындағы мемлекеттік жерлерін бермеді. Осылайша, АҚШ үкіметіне тиесілі Техастағы жерлер кейіннен сатып алынған жерлер болып табылады. Бұл сонымен қатар мемлекеттік үкімет мұнай қорын басқарады дегенді білдіреді, оны кейіннен Тұрақты Университет қоры арқылы мемлекеттік университет жүйесін қаржыландыру үшін пайдаланды. Сонымен қатар, Техастағы теңіздегі мұнай қорына мемлекеттік бақылау басқа штаттардағыдай үш теңіз шақырымына (3,45 миляға, 5,56 км) емес, 3 теңіз лигасына (9 теңіз шақырымына, 10,357 заңдық миляға, 16,668 км) дейін жетеді.

thumb|left|The Hôtel Bataille de Francès (now Hôtel de Vendôme), Place Vendôme in Paris, housed the Embassy of the Republic of Texas. During its existence, the Republic of Texas received diplomatic recognition from only six nations: Belgium, France, the Netherlands, the Republic of Yucatán, the United Kingdom, and the United States of America. Texas' status as a slaveholding country and Mexico's claim on the territory caused significant problems in the foreign relations of Texas with other nations. annexation by the United States was prevented by the leadership of both major U. S. political parties, the Democrats and the Whigs, who opposed the introduction of a vast slave holding region into a country already divided into pro and anti slavery sections and wished to avoid a war with Mexico. On March 3, 1837, U. S. President Andrew Jackson appointed Alcée La Branche as chargé d'affaires to the Republic of Texas, thus officially recognizing Texas as an independent republic. France granted official recognition of Texas on September 25, 1839, appointing Alphonse Dubois de Saligny to serve as chargé d'affaires. The French Legation was built in 1841, and still stands in Austin as the oldest frame structure in the city. Conversely, the Republic of Texas embassy in Paris was located in what is now the Hôtel de Vendôme, adjacent to the Place Vendôme in the 1st arrondissement of Paris. The United Kingdom hesitated to grant official recognition to the Republic of Texas due to its own friendly relations with Mexico, but nevertheless admitted Texian goods into British ports. In London, opposite the gates to St. James's Palace, the original Embassy of the Republic of Texas is now a hat shop but is clearly marked with a large plaque and there was a nearby restaurant in Trafalgar Square called the Texas Embassy Cantina, which closed in June 2012. A plaque on the exterior of 3 St. James's Street in London notes that the upper floors of the building housed the Texas Legation. The United Kingdom eventually recognized Texas in the 1840s after a cotton price crash, in a failed attempt to coerce Texas to give up slavery (replacing slave produced cotton from southern U. S. states) and to stop expansion of the United States to the southwest. The cotton price crash of the 1840s bankrupted the Republic, increasing the urgency of finding foreign allies who could help prevent a reconquest by Mexico. This constitution was later accepted by the U. S. Congress, making Texas a U. S. state on the same day annexation took effect, December 29, 1845 (therefore bypassing a territorial phase). One of the motivations for annexation was the huge debts which the Republic of Texas government had incurred. As part of the Compromise of 1850, in return for $10,000,000 in Federal bonds, Texas dropped claims to territory that included parts of present day Colorado, Kansas, Oklahoma, New Mexico, and Wyoming. The resolution included two unique provisions: First, it said up to four additional states could be created from Texas' territory with the consent of the State of Texas and pursuant to the admissions process of the federal constitution. New states north of the Missouri Compromise Line would be free states, while those south of the line could opt to become slave states. Though the resolution did not make exceptions to the constitution, the U. S. Constitution does not require Congressional consent to the creation of new states to be ex post to applications, nor does the U. S. Constitution require applications to expire. Second, Texas did not have to surrender its public lands to the federal government. While Texas did cede all territory outside of its current area to the federal government in 1850, it did not cede any public lands within its current boundaries. Consequently, the lands in Texas that the federal government owns are those it subsequently purchased. This also means the state government controls oil reserves, which it later used to fund the state's public university system through the Permanent University Fund. In addition, the state's control over offshore oil reserves in Texas runs out to 3 nautical leagues (9 nautical miles, 10.357 statute miles, 16.668 km) rather than three nautical miles (3.45 statute miles, 5.56 km) as with other states.