Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Салтанатты діни арналу
Solemn religious dedication
Арналу – бұл адамды немесе нәрсені белгілі бір мақсат немесе қызмет үшін қасиетті салаға беру. "Арналу" сөзінің түпкі мағынасы – "қасиеттімен байланыстыру". Адамдар, орындар немесе заттар арналуы мүмкін, және бұл термин әртүрлі топтарда әртүрлі мағыналарда қолданылады. Сөздің шығу тегі латын тіліндегі *consecrat* түбірінен келген, ол "арналған, қасиетті" дегенді білдіреді. Арналудың синонимі – қасиеттендіру, ал антонимі – қасиетсіздендіру.
Consecration is the transfer of a person or a thing to the sacred sphere for a special purpose or service. The word consecration literally means "association with the sacred". Persons, places, or things can be consecrated, and the term is used in various ways by different groups. The origin of the word comes from the Latin stem consecrat, which means dedicated, devoted, and sacred. A synonym for consecration is sanctification; its antonym is desecration.
Христиандық
Христиан дінінде бағышталу – адамды, сондай-ақ ғимаратты немесе затты Құдайға арнап, бөліп санауды білдіреді. Кейбір христиан дінтерінде, ғимаратты бұзуға немесе діни емес мақсатта сатуға дайындау үшін, қасиетті орнының қасиеттілігін жою мақсатында "деконсекрация" (қасиетсіздендіру) атты қосымша рәсім бар.
In Christianity, consecration means "setting apart" a person, as well as a building or object, for God. Among some Christian denominations there is a complementary service of "deconsecration", to remove a consecrated place of its sacred character in preparation for either demolition or sale for secular use.
Католик шіркеуі
Католик шіркеуінде "қасиеттеу" термині, адамдар мен заттарды Құдайға қызмет ету үшін бөліп шығару мағынасында қолданылады.
"Consecration" is used in the Catholic Church as the setting apart for the service of God, of both persons and objects.
Епископтарды діни қызметке тағайындау
Жаңа епископты дін қызметіне бекіту рәсімі құлшылыққа бағыштау деп те аталады. "Епископтық дін қызметіне бекіту" термині қазір көбірек қолданылса, "бағыштау" термині орта ғасырдан бастап Екінші Ватикан кеңесіне (1962 жылдың 11 қазанынан 1965 жылдың 8 желтоқсанына дейін) дейінгі кезеңде басымдық құйды. Екінші Ватикан кеңесінің қасиетті литургия туралы Конституциясы Sacrosanctum Concilium № 76 былай дейді:
The ordination of a new bishop is also called a consecration. While the term "episcopal ordination" is now more common, "consecration" was the preferred term from the Middle Ages through the period including the Second Vatican Council (11 October 1962 – 8 December 1965). The Constitution on the Sacred Liturgy of the Second Vatican Council Sacrosanctum Concilium n. 76 states,
Католик шіркеуінің катехизисінің ағылшын тіліндегі екінші басылымы, 1997 жылғы, "Епископтық дін қызметіне бекіту – дін қызметінің толықтығы" тақырыбында "епископтық бағыштау" және "епископтық дін қызметіне бекіту" терминдерін бір-бірін алмастыра қолданады (CCC, 1556–1558). Латын шіркеуінің 1983 жылғы Канондық құқық кодексінің § 1012, § 1014-те: "sacrae ordinationis minister est Episcopus consecratus" деп, сондай-ақ "consecratione episcopali" ("епископтық бағыштау") термині қолданылады.
The English text of Catechism of the Catholic Church, Second Edition, 1997, under the heading "Episcopal ordination—fullness of the sacrament of Holy Orders", uses "episcopal consecration" and "episcopal ordination" interchangeably (CCC, 1556–1558). The 1983 Code of Canon Law of the Latin Church states in §§ 1012, 1014: "sacrae ordinationis minister est Episcopus consecratus" and uses the term consecratione episcopali ("episcopal consecration").
Жаны адал өмір
Қасиетті таза қыздар епархиялық епископ тарапынан бекітілген діни рәсім бойынша қасиеттілікке ие болады және уақыттарын тәубе мен қайырымдылық істерінде, апостолдық қызметте және дұғада өткізеді. Діни институттарға, апостолдық өмір қоғамдарына, секулярлық институттарға кіргендер немесе епархиялық шөлмеші ретінде мойындалғандар да қасиетті өмірдің мүшелері саналады.
Consecrated virgins are consecrated by the diocesan bishop according to the approved liturgical rite and spend their time in works of penance and mercy, in apostolic activity and in prayer. Those who enter religious institutes, societies of apostolic life, secular institutes or are recognised as a diocesan hermit are also members of the consecrated life.
Ғибадатханалар, құрбандық үстелдері және басқа да діни нысандар
Хризм – майлауға арналған, әдетте хош иісті зәйтүн майы, оны епископ қасиеттейді. Еске алу рәсімінде қолданылатын патендер мен тостағандар сияқты заттарды епископ хризмді пайдаланып қасиеттейді. Жаңа дін қызметкеріне мінездеме берілген күні алдында, мінездеме беретін епископ патен(дер) мен тостаған(дарды) (ауыспалы диякон болып табылатын, дін қызметкеріне мінездеме берілуге дайын адамдар) қасиеттейтін сергек күту және қызмет немесе әулиелік шалу рәсімі болуы мүмкін. Бұрын "алтарьды қасиеттеу" деп аталған тағы бір салтанатты рәсім бар, ол алтарьды ғана немесе шіркеу рәсімінің орталық бөлігі ретінде жүзеге асырылады. Бұл рәсім қазір бағыштау деп аталады. Құдайға қызмет ету үшін ипотекалық жүктеме бар ғимаратты бағыштау өте қайшы болғандықтан, шіркеуді салтанатты түрде бағыштау рәсімі тек ғимарат қарыздан бос болған жағдайда ғана жүзеге асырылады.
Chrism, an anointing oil, is (usually scented) olive oil consecrated by a bishop. Objects such as patens and chalices, used for the sacrament of the Eucharist, are consecrated by a bishop, using chrism. The day before a new priest is ordained, there may be a vigil and a service or Mass at which the ordaining Bishop consecrates the paten(s) and chalice(s) of the ordinands (the men who are transitional deacons, about to be ordained priests). A more solemn rite exists for what used to be called the "consecration of an altar", either of the altar alone or as the central part of the rite for a church. The rite is now called the dedication. Since it would be contradictory to dedicate to the service of God a mortgage burdened building, the rite of solemn dedication of a church is carried out only if the building is debt free.
Евхаристия
Қасиетті Құрбандықтардағы нан мен шараптан тұратын Евхаристиялық сыйлықтарды бағыштаудың ерекше бір амалы бар, католик сенімі бойынша, бұл олардың Мәсіхтің Денесі мен Қанына айналуын қамтиды, бұл өзгеріс трансбұғаттау деп аталады.
A very special act of consecration is that of the Eucharistic gifts bread and wine in the Holy Mass, which according to Catholic belief involves their change into the Body and Blood of Christ, a change referred to as transubstantiation.
Шығыс шіркеулері
Шығыс православие және Шығыс католик шіркеулерінде "айыру" термині епископтың Киротонеясының (қол қою арқылы дін қызметкеріне бекітілу) қасиетті құпиясына (сакраментіне) немесе шіркеу ғимаратының қасиеттендірілуі мен салтанатты түрде арналуына қатысты болуы мүмкін. Сонымен қатар, бұл термин (сирек жағдайларда) Илаһи литургияда нан мен шараптың Мәсіхтің денесі мен қанына айналуын сипаттау үшін де қолданылады. Мирон (Хрисма) және Киелі үстелге қойылған Антимин де ажыратылған деп есептеледі.
In the Eastern Orthodox Churches and the Eastern Catholic Churches, the term "consecration" can refer to either the Sacred Mystery (sacrament) of Cheirotonea (ordination through laying on of hands) of a bishop, or the sanctification and solemn dedication of a church building. It can also (more rarely) be used to describe the change of the bread and wine into the Body and Blood of Christ at the Divine Liturgy. The Chrism used at Chrismation and the Antimension placed on the Holy Table are also said to be consecrated.
Лютеран шіркеуі мен англикан қауымы
Ғибадатханалар, шіркеулер, алтарлар және қасиетті тамаша құралдары діни құлшылық үшін қасиетті деп жарияланады. Адам діни иерархиядағы белгілі бір лауазымға қасиеттіленуі мүмкін, немесе адам өзінің өмірін құлшылық актісінде қасиеттеуі мүмкін. Атап айтқанда, епископтың тағайындалуы жиі қасиеттеу деп аталады. Апостолдық мұрагерлік доктринасын ұстанатын шіркеулерде (тарихи епископтық), жаңа епископты қасиеттеген епископтар қасиеттеушілер деп аталады және Апостолдарға дейінгі үздіксіз мұрагерлік желісін құрайды. Діни өмірге серт бергендер қасиетті өмір сүреді деп есептеледі. Англия шіркеуінде (Англикан қауымдастығының ана шіркеуі) шіркеуді жабу туралы жарлық қасиеттеудің құқықтық салдарларын жоюы мүмкін.
Church buildings, chapels, altars, and Communion vessels are consecrated for the purpose of religious worship. A person may be consecrated for a specific role within a religious hierarchy, or a person may consecrate his or her life in an act of devotion. In particular, the ordination of a bishop is often called a consecration. In churches that follow the doctrine of apostolic succession (the historical episcopate), the bishops who consecrate a new bishop are known as the consecrators and form an unbroken line of succession back to the Apostles. Those who take the vows of religious life are said to be living a consecrated life. In the Church of England (Mother Church of the Anglican Communion), an order closing a church may remove the legal effects of consecration.
Литургиялық рәсімдер
Мефодистердің шіркеу мен үйге арналған құлшылық кітабында (1965) «Епископтарды қасиеттеу рәсімі», «Диакониссаларды қасиеттеу рәсімі», «Христиандық білім беру жетекшілерін және музыка жетекшілерін қасиеттеу рәсімі», сондай-ақ «Шіркеу ғимаратын ашу немесе қасиеттеу рәсімі» сияқты литургиялар бар.
The Methodist Book of Worship for Church and Home (1965) contains liturgies for "The Order for the Consecration of Bishops", "An Office for the Consecration of Deaconesses", "An Office for the Consecration of Directors of Christian Education and Directors of Music", as well as "An Office for the Opening or Consecrating of a Church Building" among others.
Мормондық
Мормондық ілім құлшылыққа бағышталу туралы көптеген қағидаларды қамтиды. Бірінші кезекте, Мәсіхтің "Жабылған" (немесе "Киеленген") атағы, Оның адамзатты күнә мен өлімнен құтқарудағы ресми, өкілетті және бірегей рөлін көрсетеді. Екінші кезекте, әрбір адамның өмірі үшін Исаның еркін қабылдап, оған толыққанды берілуге мүмкіндігі және соңғы жауапкершілігі бар. Мормон кітабынан мысал келтірсек, "Егер олар жүректерін Құдайға бағынса, қасиетті болады" (Хелеман 3:35) және "Исраилдің Ұлы Киелісі Мәсіхке келіңдер, Оның құтқарылуына және құтқару күшіне қатысыңдар, жан-жүректеріңді Оған құрбандық етіңдер, ораза ұстап, дұға ете беріңдер, соңына дейін төзімділік танытыңдар; және Раббым тірі болса, сендер құтқарыласыңдар" (Омни 1:26) делінген.
Mormonism is replete with consecration doctrine, primarily Christ's title of "The Anointed One" signifying his official, authorized and unique role as the savior of mankind from sin and death, and secondarily each individual's opportunity and ultimate responsibility to accept Jesus' will for their life and consecrate themselves to living thereby wholeheartedly. Book of Mormon examples include "sanctification cometh because of their yielding their hearts unto God" (Heleman 3:35) and "come unto Christ, who is the Holy One of Israel, and partake of his salvation, and the power of his redemption, and offer your whole souls as an offering unto him, and continue in fasting and praying, and endure to the end; and as the Lord liveth ye will be saved" (Omni 1:26).