Стэнли Бут: Рок-журналист және Rolling Stones туралы естеліктер

Кіріспе

Американдық музыка журналисі, англикандық епископ Стэнли Бут (5 қаңтар 1942 жылы Джорджия штатының Уэйкросс қаласында туған) – американдық, Мемфис, Теннесси штатында тұратын музыка журналисі. Ричи Унтербергер оны "жақсы, бірақ аса өнімді емес, көбінесе тамыр музыканттарының портреттеріне маманданған жазушы, олардың көпшілігі 1960-шы және 1950-ші жылдары ең жақсы жұмыстарын жасады" деп сипаттаған. Бут Кит Ричардс, Отис Рединг, Дженнис Джоплин, Джеймс Браун, Элвис Пресли, Грам Парсонс, Б. Б. Кинг және Ал Грин туралы кеңінен жазған. Ол бірнеше шығармасында Rolling Stones тобымен жасаған саяхаттарын баяндаған.

Мансап

Бут 1963 жылы Мемфис мемлекеттік университетінен ағылшын тілі мен өнер тарихы мамандығы бойынша диплом алды (онда ол студенттік әріптесі Джим Дикинсонмен өмір бойына созылатын достық қарым-қатынас орнатты). Тулейн университетінің аспирантурасын бітірмей, журналистік мансабын бастады, сонымен қатар Теннесси штатының әлеуметтік қамтамасыздандыру департаментінде жұмыс істеді. Ол Реддингтің өлімінен бір күн бұрын, Стив Кроппермен бірге Stax студиясында "(Sittin' On) The Dock of the Bay" әнін жазғанын көрді. 1968 жылы Брайан Джонстың ісін жарыса жазғанда Иан Стюарттың ұсынысымен Ричардспен танысып, топтың ішкі шеңберіне енді; жақын арада 1969 жылғы американдық турнесіне қатысты. Осы кезеңде Бут Ричардстың жақтастарының бірі және Уэйкросс қаласының тумасы Грэм Парсонспен (The Flying Burrito Brothers тобынан) танысты (ол Rolling Stone журналы үшін "The Gilded Palace of Sin" альбомын сынға алды) және танымал Алтамонт музыка фестивалінде болды, онда Хеллс Энджелс тобының мүшесі концертке келген адамды өлтірді. 1970 жылы Фурри Льюис туралы жазған мақаласы үшін Playboy журналының "Жылдың үздік ғылыми-танымдық туындысы" сыйлығын алғанмен, Бут 1971 жылы бір жылға сотталғаннан кейін Арканзас штатының Ньютон округіндегі Бостон тауларындағы шатырға көшіп кетті. Кейінгі қиындықтар, соның ішінде топтың 1972 жылғы американдық турнесіне қатысты күдік (оны жасыруға тырысты, бірақ ақырында "амил нитраты, Квалюдтар, текила күн шығыстары, кокаин, героин және тым көп мылтық ұстаушыларға толы жағымсыз көрініс" деп айыптады, бұл оған ешқашан қолдана алмайтын материалды қалдырды) "клиникалық депрессия, есірткіге тәуелділік және отбасылық дағдарысқа" толы ұзақ шығармашылық үзіліске әкелді; бұл мәселелер 1978 жылы ЛСД салдарынан болған жарақаттан одан әрі ушықты. Дегенмен, 1969 жылғы турне туралы ұзақ жылдар бойы жазған еңбегі ("Dance with the Devil: The Rolling Stones and Their Times", кейін "The True Adventures of the Rolling Stones" деп қайта басылды) 1984 жылы шығып, зор мақтауға ие болды. Алайда, кітапқа деген ыстық пікірлер (Ричардстың мақтауы, ол кітапты "Мен оқи алатын және "Иә, солай болды" дей алатын жалғыз кітап" деп сипаттады) Буттың еңбегінен "ешнәрсеге жақын" табыс таппағанын қамтамасыз еткен келісімшарттық мәселелерді көрсетті. Эсселер жинағы ("Rhythm Oil") және Ричардстың өмірбаянынан басқа, Бут Rolling Stone, GQ және басқа да көптеген журналдарда мақалалар жариялады. Ол сондай-ақ Оңтүстік музыкасы мен The Rolling Stones туралы көптеген деректі фильмдерде, сондай-ақ Том Турманның "Түсті фильмдері" мен Пеккинпа туралы фильмдерде түсті. Бірнеше жыл Бут қайтыс болған әйелі, ақын Дианн Блейклимен бірге Грузия штатының Брансуик қаласына жақын жерде тұрды. Қазір ол Мемфисте тұрады және "Rhythm Oil" басылымының жалғасы "Blues Dues" атты мемуарларын, "Үйірсектерге толы ағаш" және ақын Блейклимен арадағы әдеби қарым-қатынас пен махаббат оқиғасын баяндайтын "Алыстағы ойлар" атты хаттар жинағын аяқтауда.

Booth received a degree in English and art history from Memphis State University (where he cultivated a lifelong friendship with fellow student Jim Dickinson) in 1963. After leaving a graduate program at Tulane University without taking a degree, he began his journalistic career while maintaining a day job with the Tennessee Department of Welfare. and Redding, the latter of whom Booth witnessed writing the famous song "(Sittin' On) The Dock of the Bay" with Steve Cropper at Stax Studios on the Friday before Redding's death. After befriending Richards at the instigation of Ian Stewart while covering the trial of Brian Jones in 1968, he ensconced himself in the band's inner circle; shortly thereafter, he traveled with the band during their 1969 American tour. During this period, Booth was introduced to fellow Richards confederate and Waycross native Gram Parsons of The Flying Burrito Brothers (he reviewed The Gilded Palace of Sin for Rolling Stone contemporaneously) and was present at the infamous Altamont Music Festival, where a concertgoer was killed by a member of the Hells' Angels. Although his 1970 profile of Furry Lewis received the annual Playboy Best Nonfiction Award, Booth retreated to a cabin in the Boston Mountains of Newton County, Arkansas for many years following a 1971 drug conviction of a year's probation. Subsequent setbacks, including circumspection toward the group's 1972 American tour (which he attempted to cover but ultimately castigated as "an ugly scene full of amyl nitrate, Quaaludes, tequila sunrises, cocaine, heroin, and too many pistoleros, and it left me with more material than I could ever use"), precipitated a long creative interregnum typified by "clinical depression, drug problems and domestic upheaval"; these problems were exacerbated by a LSD induced back injury in 1978. Nevertheless, his long gestating account of the 1969 tour (Dance with the Devil: The Rolling Stones and Their Times, later republished as The True Adventures of the Rolling Stones) was finally released to rapturous reviews in 1984. However, the book's effusive reception (including plaudits from Richards, who has characterized the book as "the only one I can read and say, 'Yeah, that's how it was '") belied lingering contractual issues that ensured Booth made "next to nothing" from his work. In addition to an essay collection (Rythm Oil) and a biography of Richards, Booth has also published articles in Rolling Stone, GQ and many smaller journals. He has also appeared in many documentaries, not only on Southern music and the Rolling Stones, but Tom Thurman's Movies of Color and Peckinpah. For some years Booth lived near Brunswick, Georgia with his late wife, the poet Diann Blakely. He now resides in Memphis, and is finishing the successor to Rythm Oil, currently entitled Blues Dues; a memoir, Tree Full of Owls; and Distant Thoughts, a series of letters chronicling the unfolding literary relationship and love story between Booth and poet Blakely.