Кіріспе

Американдық музыка сыншысы және журналист (1948–1982)
американдық музыка журналисі

Лесли Конвей "Лестер" Бангс (14 желтоқсан 1948 – 30 сәуір 1982) – американдық музыка журналисі және сыншы. Ол "Creem" және "Rolling Stone" журналдарында жазған, сонымен қатар өнерпаз музыкант болған. Музыка сыншысы Джим Дерогатис оны "Американың ең ұлы рок сыншысы" деп атады.

Ерте өмір

Бангс Калифорниядағы Эскондидо қаласында дүниеге келген. Ол Норма Беллдің (туған есімі Клифтон) және жүк көлігі жүргізушісі Конвей Лесли Бангстың ұлы болды. Оның ата-анасы екеуі де Техастан: әкесі Энлоэден, ал анасы Пекос округінен. Норма Белл Ехобаның адал куәгері еді. Конвей ұлы кішкентай кезінде өрт сөндірілген кезде қайтыс болды. Бангс 11 жасында анасымен бірге Сан-Диего округінің Эль-Каджон қаласына көшіп барды. Оның алғашқы қызығушылықтары мен ықпалдары Битс (әсіресе Уильям С. Берроуз), джаз музыканттары Джон Колтрейн мен Майлз Дэвис, комикстер мен ғылыми фантастикаға дейін жетеді. 1970 жылы Дженнис Джоплиннің есірткіге тәуелділіктен қайтысы туралы Бангс былай деп жазды: "Бұл ерте өлімнің өмірдің бір бөлігіне айналуы ғана емес, сонымен қатар оның осылай тез қабылдануы алаңдатады". 1973 жылы Ян Вэннер Бангсты "Роллинг Стоун" журналынан "музыканттарды сыйламағаны" үшін, әсіресе Canned Heat тобына жасаған өте қатал сыннан кейін жұмыстан шығарды. 1971 жылы ол "Крим" журналына Алиса Купер туралы мақала жазды, содан кейін Детройтке көшіп барды. 1971 жылы "Крим" журналының редакторы болып тағайындалған Бангс Детройтке ғашық болды, оны "роктың жалғыз үміті" деп атады және ол жерде бес жыл тұрды. 1970 жылдардың басында Бангс және "Крим" журналының басқа жазушылары панк-рок терминін 1960 жылдардағы гараждық топтар мен MC5 және Игги және Стоудж сияқты заманауи топтарды белгілеу үшін қолдана бастады. Олардың жазбалары онжылдықтың соңында Нью-Йорк, Лондон және басқа жерлерде пайда болған панк және жаңа толқын қозғалыстарының тұжырымдамалық негізін қалады. Олар осы жаңа үрдістерді тез байқап, осы құбылысты кеңінен жариялады. Бангс Лу Ридтің шулы музыкасына ғашық болды, ал "Крим" Рид, Дэвид Боуи, Roxy Music, Captain Beefheart, Blondie, Brian Eno және New York Dolls сияқты әртістерге негізгі баспасөзден бұрын көп жылдармен әсер етті. Бангс 1975 жылы Рид туралы "Let Us Now Praise Famous Death Dwarves" атты эссе/сұхбат жазды. "Крим" сондай-ақ Motörhead, Kiss, Judas Priest және Van Halen сияқты хард-рок және металл әртістеріне кеңінен орын берген алғашқы басылымдардың бірі болды.

Кейінгі мансабы

1976 жылы «Creem» журналын тастап кеткеннен кейін, ол «The Village Voice», «Penthouse», «Playboy», «New Musical Express» және тағы да көптеген басылымдарға мақалалар жазды. 1984 жылы «The Fugs Greatest Hits, Volume 1» жинағына жазған түсіндірмелері үшін ол «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды.

Өлім

Бангс 1982 жылғы 30 сәуірде Нью-Йоркте 33 жасында қайтыс болды. Ол қатты тұмауды өзін-өзі емдеуге тырысып, dextropropoxyphene (опиоидты анальгетик), diazepam (бензодиазепин) және NyQuil препараттарын тым көп мөлшерде қабылдап алған. Қайтыс болған кезде Бангс музыка тыңдап отырғандай көрінді. Сол күні ол ағылшын синтез-поп тобы Human League-тің "Dare" альбомын сатып алған екен. Кейін сол түні Бангстің досы оны үйіндегі диванда есінен айырылған күйде тапты. "Dare пластинкасы айналып тұрды, ал ине соңғы ойыққа қалып қойған", - деп жазды Дерогатис. Өзінің музыкалық тобы болғанмен, ол кейде басқа музыканттармен бірге сахнаға да шығар еді. Бірде J. Geils Band концертінде Бангс сахнаға шығып, қолына теріс машинасын алып, оқиға туралы шолу жаза бастады, көрермендердің алдында музыканың ырғағымен үйлестіре пернелерді басып, жазды. 1979 жылы The Village Voice газетіне жазған мақаласында Бангс панк музыкасындағы расизм туралы "Ақ шудың үстемдігі" деген тақырыпта жазды. Онда ол өзінің және әріптестерінің іс-әрекеттерін, сөздерін, сондай-ақ кейбір топтардың нацистік символиканы және басқа да расистік сөздер мен бейнелерді "шок эффектісі үшін" пайдалануын қайта қарастырды. Ол назар аудару үшін наразылық тудырудың басқа адамдарға келтіретін зиянынан гөрі маңызды емес екенін түсінді және өзінің осы нәсілшіл мінез-құлыққа қатысқаны үшін өкініш пен ұят сезімін білдірді. "Расизмге қарсы рок" және "Сексизмге қарсы рок" сияқты белсенді топтардың күш-жігерін "көптеген адамдардың, олардың өте жас және нағыз екенін ескерсек, қарапайым адалдыққа жасаған әрекеті" деп бағалады.

Музыка

Бангс сонымен қатар музыкант болған. 1976 жылы ол Питер Лагнермен бірге «Creem» кеңсесінде акустикалық импровизация жазды. Жазбаға Velvet Underground тобының «Sister Ray» және «Pale Blue Eyes» сияқты әндерінің кавер-нұсқалары/пародиялары енді. 1977 жылы Bangs жеке орындаушы ретінде «Let It Blurt/Live» атты 7 дюймдік винилді сингл жазды, оны Джон Кейл микстеді және 1979 жылы шығарды. 1977 жылы Нью-Йорктегі CBGB түнгі клубында Bangs және гитарист Микки Ли, Джои Рамонның інісі, «Birdland» тобын құруға шешім қабылдады. Екеуінің де тамыры джазда болғанымен, олар ескі мектептің рок-н-ролл тобын құруды қалады. Ли өзінің пост-панк тобы The Rattlers (Дэвид Меррил – бас-гитарада, Мэтти Квик – барабанда) тобын әкелді. 1979 жылғы 1 сәуірде топ Electric Lady студиясына түнгі жазба сеансы үшін тығырықтап кірді; студия жөндеуден өтіп жатқан еді, бірақ Меррил көмектесіп, кілті болды. «Birdland» жазбадан екі ай өткен соң тарап кетті. Сеанстан алынған кассеталық жазба Эд Стазиум микстеді және Ли 1986 жылы Лестер Бангспен бірге «Birdland» деп шығарды. Альбомды шолуда Роберт Кристагау оған «B+» бағасын беріп, «музыкалық тұрғыдан оның инстинкті әрқашан болды, ал сөздермен қиындықтар болған жоқ» деді. 1980 жылы Bangs Техас штатының Остин қаласына сапар шекті, онда ол серф/панк-рок тобы The Delinquents-пен танысты. Сол жылдың желтоқсан айының басында олар «Lester Bangs and the Delinquents» деп аталатын «Jook Savages on the Brazos» альбомын жазды, ол келесі жылы шығарылды. 1990 жылы The Mekons «One Horse Town» әнінде Bangs-тің оқылымын қамтитын F. U. N. 90 EP-ін шығарды.

Танымал мәдениетте

Бангс R.E.M. тобының 1987 жылғы "Document" альбомындағы "It's the End of the World as We Know It" синглінде еске алынады. "Бангс" - Скотт Б. Симпатидің 1992 жылғы "Drinking With The Poet" альбомындағы "Lester Bangs Stereo Ghost" әнінің тақырыбы. Лестер Бангспен жасалған сұхбаттың үзінділері Тони Палмердің 17 бөлімді "All You Need Is Love: The Story of Popular Music" теледокументалды фильмінің соңғы екі бөлімінде қолданылды. The Ramones тобы 1981 жылғы "It's Not My Place" әнінде Бангстің есімін атады. 2000 жылғы Камерон Кроудың (бұрынғы Rolling Stone журналының авторы) режиссерлік еткен "Almost Famous" фильмінде Бангс актер Филип Сеймур Хоффман ойнаған рөлінде фильмнің басты кейіпкері Уильям Миллерге кеңесші ретінде бейнеленеді. Бангс 2019 жылғы сахналық музыкалық қойылымда да маңызды кейіпкер, онда оны Роб Коллетти сомдады. 2018 жылы Бангс туралы "Көк сыншысы қалай болу керек" атты пьеса Бродвей сахнасында дебют жасады және АҚШ-тың бірнеше қалаларында қойылды. Басты рөлді Эрик Дженсен ойнады, режиссураны Джессика Бланк жүзеге асырды, ал музыкасын Стив Эрл жазды.

Лестер Бангс туралы

"Оны айқайлатып жіберсін: Американың ең ұлы рок сыншысы Лестер Бангстың өмірі мен дәуірі", Джим Дерогатистің өмірбаяны. "Бродвей кітаптары", 2000. "Рок сыншысы қалай болу керек" пьесасы, Джессика Бланк және Эрик Дженсен. Кирк Дуглас театры, Степпенвольф театры, Қоғамдық театр және басқалары; 2015–2018.

Лестер Бангсты келтіретін шығармалар

Please Kill Me: Пунктың цензураланбаған ауызша тарихы, өмірбаян, Легс МакНил және Джиллиан МакКейн. "Пингвин кітаптары", 1997.