Соғысқан теңізшілер: Тыныш мұхитының құрылысшыларының ерлігі
The Fighting Seabees
1944 жылғы "Wedge" фильмі: Тыныш мұхитындағы әскери аэродром салушылардың жапон шабуылына қарсы күресі. Екінші дүниежүзілік соғыс, қаһармандық, қиындықтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Людвигтің 1944 жылғы фильмі
1944 film by Edward Ludwig
Сюжет
"Ведж" Донован – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитында АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін әуежай жолақтарын салған қатал құрылыс басшысы. Ол байланыс офицері, лейтенант-командир Роберт Ярроумен, оның адамдарына жапондықтарға қарсы қарулануға рұқсат берілмейтін жайтқа байланысты келіспейді. Жау аралға күшпен түскенде, Донованның адамдары шайқасқа көмектесуге асығады. Донован бастапқыда оларды ынталандыруға тырысады, бірақ жапондық истребитель бірнеше жұмысшыны өлтірген немесе жаралағаннан кейін, ол шешімін өзгертіп, адамдарын шайқасқа жетектейді. Бұл Ярроудың мұқият жоспарланған тұзағын іске асыруға кедергі келтіреді, ол басқыншыларды қатыгез пулемет атысымен жоюға және американдықтардың шығынын азайтуға мүмкіндік берген еді. Керісінше, Донованның көптеген адамдары қажетсіз жерде қаза болады. Осы трагедияның нәтижесінде Ярроу, соңында, Әскери-теңіз күштерін Донованның көмегімен Құрылыс батальондарын (CB, немесе көбірек таныс "Seabees") құруға көндіреді, олардың соғыс тілшісі Констанс Чеслиге деген өзара романтикалық сезіміне қарамастан. Донован мен оның көптеген адамдары қатарына тіркеліп, ресми әскери оқудан өтеді. Екі адам тағы бір аралда бірге жұмыс істейді. Жапондықтар ірі шабуылға шығады, және "Seabees" оны күшімен ұстап тұруға тырысады, кейде бульдозерлер және қабықшалы шұңғыма сияқты ауыр құрылыс машиналарын пайдаланады. Донованға жаудың тағы бір колоннасы жақындап келе жатқаны туралы хабар келеді, бірақ жаңа қауіпке қарсы тұруға жеткілікті теңізшілер қалмайды. Үмітсіздікке ұшыраған Донован бульдозердің жүзіне жарылғыш заттарды орнатып, оны мұнай сақтау резервуарына шабуға ниеттендіреді. Жоспар сәтті аяқталады, жануар майы жапондықтардың жолына құйылып, олар үрейленген күйде кері шегінеді, тікелей пулеметтердің астына түседі. Алайда, Донован оққа ұшырап, жарылыста қаза табады.
"Wedge" Donovan is a tough construction boss, building airstrips in the Pacific for the US Navy during World War II. He clashes with his liaison officer, Lieutenant Commander Robert Yarrow, over the fact that his men are not allowed to arm themselves against the Japanese. When the enemy lands in force on the island, Donovan's men want to help fight. Donovan initially tries to dissuade them, but after a Japanese fighter kills or wounds several workers, he changes his mind and leads his men into the fray. This prevents Yarrow from springing a carefully devised trap that would have wiped out the invaders in a murderous machine gun crossfire, with minimal American losses. Instead, many of Donovan's men are killed unnecessarily. As a result of this tragedy, Yarrow finally convinces the Navy to form Construction Battalions (CBs, or the more familiar "Seabees") with Donovan's assistance, despite their mutual romantic interest in war correspondent Constance Chesley. Donovan and many of his men enlist and receive formal military training. The two men are teamed together on another island. The Japanese launch a major attack, which the Seabees barely manage to hold off, sometimes using heavy construction machinery such as bulldozers and a clamshell bucket. When word reaches Donovan of another approaching enemy column, there are no sailors left to counter this new threat. In desperation, he rigs a bulldozer with explosives on its blade, intending to ram it into a petroleum storage tank. The plan works, sending a cascade of burning liquid into the path of the Japanese, who retreat in panic, right into the sights of waiting machine guns. However, Donovan is shot in the process and dies in the explosion.
Насихаттау
Доуэрдің айтуынша, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропадағы жау – нацизм болса, Тынық мұхитындағы жау – жапон халқының баршасы еді. Жапондықтардың Нанкинде жасаған зорлықтары, Батан өлімі және камикадзе ұшқыштары сияқты қатыгездіктері осы көзқарастардың қалыптасуына ықпал етті, бірақ Перл-Харборға жасалған шабуыл сияқты басқа да факторлар да әсер етті. Осы көзқарастардың нәтижесінде, жапондықтарға қарсы көзқарас кең тарады, оның ішінде сол кездегі фильмдерде де көрініс тапты. "Соғыс теңізшілері" фильмінде Деннис О’Киф Джон Уэйнге: «Біз енді адамдармен емес, жануарлармен соғысып жатырмыз» дейді. Фильмнің кульминациялық сахнасында Уэйн үлкен жанармай багін тесіп, тұтандырып, жауды өртеумен суға батырады. «Осылайша оларды алты буынға кері қайтарамын!» – деп қуанады ол. Кино тарихшысы Алун Эдвардс «Брассидің соғыс фильмдері жөніндегі нұсқаулығында» (2000) одан да жоғары баға берді: «Мадақтап айтулардың көптігі және тіпті теңізшілер әнімен бірге, Рокси кинотеатрынан көздеріңізден жас шығып, жұлдыздар мен жолақтармен желбіреген туды көріп шығасыз». «Рашвилл Республикашы» газетіндегі жағымды пікірде сахналардың шеберлікпен қойылған шайқас тізбектері, шиеленісті драматикалық эпизодтар, комедиялық сәттер мен күдірлі сәттердің қатар келуі атап өтілді, соңында бұл фильм «Голливудта түсірілген ең керемет фильмдердің бірі» деген қорытынды жасалды. Сондай-ақ, бұл шолуда «теңізшілер» басқа әскери бөлімдерге қарағанда көпшілікке аз таныс екеніне назар салынды, бірақ олардың қызметі баға жетпес еді: «Олар, шын мәнінде, «оқ атушының артындағы адамның алдындағы адамдар». Олар әскерлерден бұрын соғыс аймақтарына қонады және кемежайларды, қону алаңдарын, казармаларды, соғысқа барушы әскерлерге қажеттінің бәрін дайындайды».
During World War Two, the enemy in Europe was Nazism, while the enemy in the Pacific was the entire race of Japanese people, according to Dower. Japanese atrocities including the Rape of Nanking, the Bataan Death March, and the kamikaze pilots were partly to blame for these attitudes, but other aspects such as the Attack on Pearl Harbor were also at work. As a result of these attitudes, anti Japanese attitudes were common, including in films of the time. In 'The Fighting Seabees', Dennis O'Keefe informs John Wayne "We're not fighting men anymore, we're fighting animals." The films climactic scene shows Wayne as he punctures and ignites a large fuel tank, flooding the advancing enemy with burning oil. '"That'll scorch those Nips back six generations," he exults.' Film historian Alun Edwards in Brassey's Guide to War Films (2000) was more effusive in his evaluation: "With oodles of eulogies and even a Seabees song to sing, you can't fail to leave the Roxy dewey eyed and with Stars and Stripes fluttering." A positive review in the Rushville Republican included as highlights expertly scened battle sequences, tense dramatic interludes, moments of comedy contrasting with moments of suspense; concluding that this film is 'among the most spectacular ever filmed in Hollywood.' This review also drew attention to the fact that the 'Seabees' are less known to the public than most other branches of service, despite providing invaluable service: 'They are, quite literally, the "men in front of the man behind the gun." They land in combat zones ahead of the troops, and prepare docks, landing fields, barracks, everything that the invading troops require.'