Бірінші WYSIWYG мәтін өңдеу бағдарламасы: Bravo тарихы

Кіріспе

Ерте мәтін өңдеу бағдарламасы – мәтін өңдеуші.

Bravo – WYSIWYG принципiнде жұмыс iстейтiн алғашқы құжат дайындау бағдарламасы болды. Ол Xerox Alto жеке компьютеріндегі растрлік дисплейлерді пайдалана отырып, түрлi қаріптерді қолдану мүмкүндiгiн қамтамасыз еттi. Бағдарлама 1974 жылы Батлер Лэмпсон, Чарльз Симоний және олардың әріптестері Xerox PARC-те жасаған.

Шолу

Bravo – модальдық редактор болатын, клавиатурада терілген әріптер әдетте Bravo үшін командалар болып табылды, бірақ «қосу» немесе «тіркеу» режимінде болған жағдайда, олар әріп буферіне енгізілді. Bravo мәтіндегі орналасқан жерлерді белгілеу үшін тышқанды жиі пайдаланды, сондай-ақ мәтіннің бөліктерін таңдау үшін де қолданды, бірақ командаларды енгізу үшін қолданылмады. (Графикалық пайдаланушы интерфейсін жасаудың алғашқы кезеңінде, командалық интерфейс тым жоғары мақсатты және ыңғайсыз әрі тиімсіз болуы мүмкін деп саналды.) Мәтіннің форматталуын басқаруға арналған көптеген командалармен қатар (мысалы, мәтін бөлімдерінің сол және оң жиектерін реттеу мүмкіндігі, шрифттерді таңдау және т.б.), Bravo бірнеше буферлерді (яғни файлдарды) және бірнеше терезелерді де қолдады. Bravo әдетте мәтінді форматталған күйде көрсеткенмен (мысалы, туралау, шрифттер және әріптердің пропорционалды арақашықтығы), қағаздағы беттің көрінісін қайта жасай беруге тырыспады. Бұл Alto мониторы 72 пиксел/дюймді, ал PARC-те қолданылатын лазерлік принтерлер 300 PPI ажыратымдылықты қамтамасыз еткендіктен болды. Бұл экран басылған беттің көрінісін шамамен ғана көрсете алатынын білдірді. Оның орнына, әдеттегі дисплей режимі мәтінді дисплей мүмкіндіктеріне сәйкес әріп өлшемдерімен көрсетті. Мәтінді басылғандағы көрінісін дәл көрсетуге тырысатын арнайы дисплей режимі де болды, және бұл режимде де стандартты командалар жиыны жұмыс істеді. Дегенмен, экранның бейнесі шамамен болғандықтан, кейде әріптер мен сөздердің орны сәл қате болуы мүмкін (бұл мәтін өңдеу жүйелерінде бүгінге дейін кездесетін мәселе). 72 PPI пиксел өлшемі коммерциялық баспа өнеркәсібінде қолданылатын 72,27 пунктке жақын болды, сондықтан Bravo пикселінің өлшемі шрифт пунктінің өлшемімен бірдей болды. Bravo Gypsy жүйесінің негізі болды, ол Alto-дағы келесі құжат жүйесі және қазіргі заманғы графикалық пайдаланушы интерфейсі бар алғашқы жүйе. Bravo-дан кейін 1979 жылы Xerox компаниясының Advanced Systems Development (ASD) тобында Simonyi басшылығымен BravoX пайда болды. BravoX, Gypsy сияқты, «модасыз» болды. Bravo (және BravoX) бастапқыда Xerox Alto үшін BCPL тілінде іске асырылса, BravoX кейіннен «Butte» деп аталатын тілде қайта іске асырылды («Butte – бұл кішкентай үстірт», деп Чарльз Симонй айтқандай). Alto BCPL Data General Nova машиналық нұсқауларына компиляцияланды, олар өз кезегінде Alto микрокодымен интерпретацияланды. Butte-ге арналған байт кодтары құрастырылды, олар Mesa байт кодын интерпретациялаушыға ұқсас арнайы Alto микрокодымен интерпретацияланды.

Bravo was a modal editor—characters typed on the keyboard were usually commands to Bravo, except when in "insert" or "append" mode, in which case they were entered into the character buffer. Bravo made extensive use of the mouse for marking locations in the text, as well as selecting areas of the text, but it was not used for command entry. (Being at the very dawn of graphical user interface design, a non command driven interface was judged too ambitious and possibly even inefficient and cumbersome.) In addition to a long list of commands for controlling the formatting of the text (e. g. the ability to adjust left and right margins for sections of text, select fonts, etc.) Bravo also supported use of multiple buffers (i. e. files), and also multiple windows. Although Bravo usually displayed the text with formatting (e. g. with justification, fonts, and proportional spacing of characters), it did not normally attempt to reproduce the way a page would look in hardcopy. This was because the Alto monitor provided a resolution of 72 pixels per inch, but the laser printers used at PARC provided a resolution of 300 PPI. This meant that the screen could at best only provide an approximation of the way the page would look when printed. Instead, the normal display mode showed the text using character sizes, etc., more suited to the capability of the display. There was a special display mode which did attempt to show the text exactly as it would appear when printed, and the normal command set worked in that mode as well. However, because the screen image was necessarily an approximation, one would occasionally find characters and words slightly off (a problem that continues to this day with word processing systems). The 72 PPI pixel size closely approximated the 72.27 points per inch used in the commercial printing industry, so that a pixel in Bravo would be the same size as a typeface point. Bravo was the base for Gypsy, a later document system on the Alto, the first with a modern graphical user interface. Bravo was followed by BravoX, which was developed in 1979 under Simonyi's leadership at Xerox's Advanced Systems Development (ASD) group. BravoX was "modeless", as was Gypsy. While Bravo (and BravoX) were originally implemented in BCPL for the Xerox Alto, BravoX was later re implemented in a language called "Butte" ("a Butte is a small Mesa", as Charles Simonyi used to say). Alto BCPL compiled into Data General Nova machine instructions, which were in turn interpreted by Alto microcode. Butte compiled into Butte specific byte codes, which were interpreted by special Alto microcode, similar to the Mesa bytecode interpreter.

EDIT командасы

Bravo-ның алғашқы нұсқаларында командалық интерфейс болған, онда командалық режимде "EDIT" командасын енгізуге тырысқан пайдаланушының мәтінінің бәрі кері қайтарылмайтын түрде "T" әрпімен алмастырылатын. "E" әрпі – барлық мәтінді таңдау үшін қолданылатын, "d" әрпі таңдалған мәтінді өшіріп тастаған, ал "i" әрпі "t" ғана қалған мәтінмен енгізу режиміне қайтаратын. Тек бір әрекетті кері қайтару мүмкіндігі болғандықтан, тек "t" әрпін енгізуді ғана кері қайтаруға болады.