Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гвиде ван Дампир (Gwijde van Dampierre) (шамамен 1226 – 7 наурыз 1305, Компиень) – 1251 жылдан 1305 жылға дейін Фландрия графы және 1264 жылдан 1305 жылға дейін Намур маркизі болды. 1302 жылы Алтын шұңқыр шайқасында фламандтар француздарды жеңген кезде ол француз тұтқынында болды.
Count of Flanders from 1251 to 1305
Guy of Dampierre (; Gwijde van Dampierre) (c. 1226 – 7 March 1305, Compiègne) was the Count of Flanders (1251–1305) and Marquis of Namur (1264–1305). He was a prisoner of the French when his Flemings defeated the latter at the Battle of the Golden Spurs in 1302.
Өмір
Гай Дампьердің Вильгельм II мен Фландрияның Маргарет II-нің екінші ұлы болды. Ағасы Вильгельмнің турнирде қаза тапқандығы оны анасымен бірге Фландрия графы етіп қойды. (Ол 1246 жылы Вильгельмді Фландрияның тең билеушісі етіп тағайындады, бұл оның екінші некедегі балалары Авеснес балаларынан гөрі, екінші некедегі Дампиер балалары болатынына көз жеткізу үшін болды.) Гай мен анасы Фландрия мен Эноның мұрагерлік соғысында Авеснелерге қарсы күресті, бірақ 1253 жылы Вальхерен шайқасында жеңілді, ал Гай тұтқынға алынды. Францияның Людовик IX-ының араласуымен 1256 жылы ол құны төленіп босатылды. 1257 жылы Эно графы Иоаннның өлімінен кейін біраз демалыс болды. 1270 жылы Маргарет Фландриядағы ағылшын саудагерлерінің тауарларын кедендік төлемдерді төлемегендері үшін тәркіледі. Бұл Англиямен құлдыраған сауда соғысына әкелді, себебі Англия фламанд тоқымашыларына жүннің көп бөлігін жеткізді. Дау 1274 жылдың 28 шілдесінде Монтрейль-сюр-Мерде қол қойылған келісіммен аяқталды, бұл Фландриядағы ағылшын саудагерлерінен алынатын кеденді тиімді түрде жойды. 1278 жылы Маргарет тақтан бас тарғаннан кейін де Гай жиі қарапайым халықпен қиындықтарға тап болды. 1288 жылы салықтарға байланысты шағымдар Францияның Филипп IV-ін Фландрияны қатаң бақылауға алуға итермеледі. Гай мен патша арасында шиеленіс күшейді; 1294 жылы Гай қызы Филиппа мен Уэльс ханзадасы Эдуардтың некелерін ұйымдастырды. Алайда Филипп Гай мен оның екі ұлын тұтқындап, оны некеден бас тартуға мәжбүр етті, ал Филиппаны 1306 жылы қайтыс болғанға дейін Парижде тұтқындады. 1296 жылы Гай қайтадан патшаның алдына шақырылды, Фландрияның негізгі қалалары Гай өтемақы төлеп, өз аумақтарын патшаның ықыласына тапсырғанға дейін патша қорғауында болды. Осы қорлықтардан кейін Гай 1297 жылы Англияның Эдуард I-імен одақтасып, Филиппен кек алуға тырысты, оған Филип Фландрияны патшалық иелікке қосып жариялады. Француздар Артуа графы Роберт II басшылығымен фламандтарды 1297 жылдың 20 тамыздағы Фурн шайқасында жеңді, ал Эдуардтың Фландрияға жасаған жорығы сәтсіз аяқталды. Филипп пен Эдуард дін қызметкерлеріне салық салуға жүгінген, ал Папа Бонифаций VIII-нің алғашқы жауабы, Clericis Laicos бұйрығы, ағылшын дін қызметкерлерінің көпшілігін заңсыз етуге және Бонифацийдің қаржысына зиян келтірген қымбат металдар мен зергерлік бұйымдарды экспорттауға француз эмбаргосына әкелді. Папаның тығыз қадағалауымен Франция мен Англия 1297 жылдың қазан айында 3 жылдық статус-кво анте беллум қарулы келісімін қабылдады. 1299 жылы Эдуард Монтрей және Шартр келісімдерін ратификациялап, үлкен ұлын Филипптің қызымен және өзін Филипптің қарындасы Маргаретке үйлендірді. Осылайша, 1300 жылдың қаңтарында қарулы келісім аяқталғаннан кейін француздар қайтадан шабуылға шыққанда, Гай өз тағдырына қалдырылды. Ол және оның ұлы Роберт III-ті мамыр айында тұтқынға алынды. Алайда фламанд буржуазиясы француздардың тікелей билігі графтың билігіне қарағанда әлдеқайда қысымшылық деп тапты. Олар 1302 жылы Алтын шұңқырлар шайқасында француз армиясын талқандағаннан кейін, Гайды қысқа уақытқа француздар босатты, олар Турнай қоршауын тоқтату шарттарын келіссөздер жүргізді. Алайда оның қол астындағылар келісімге келмейді. 1304 жылы жаңа француз шабуылдары Зиерикзее шайқасында фламанд флотын қиратты және Монс-ан-Певель шайқасында фламандтарды жеңді. Гай түрмеге қайтарылып, сол жерде қайтыс болды.
Guy was the second son of William II of Dampierre and Margaret II of Flanders. The death of his elder brother William in a tournament made him joint Count of Flanders with his mother. (She had made William co ruler of Flanders in 1246 to ensure that it would go to the Dampierre children of her second marriage, rather than the Avesnes children of her first.) Guy and his mother struggled against the Avesnes (led by John I, Count of Hainaut) in the War of the Succession of Flanders and Hainault, but were defeated in 1253 at the Battle of Walcheren, and Guy was taken prisoner. By the mediation of Louis IX of France, he was ransomed in 1256. Some respite was obtained by the death of John of Hainaut in 1257. In 1270, Margaret confiscated the wares of English merchants in Flanders for non payment of customs. This led to a devastating trade war with England, which supplied most of the wool for the Flemish weavers. The dispute was ended by a treaty agreed at Montreuil sur Mer on 28 July 1274, effectively abolishing customs charged on English merchants in Flanders. Even after her abdication in 1278, Guy often found himself in difficulties with the fractious commoners. In 1288, complaints over taxes led Philip IV of France to tighten his control over Flanders. Tension built between Guy and the king; in 1294, Guy arranged a marriage between his daughter Philippa and Edward, Prince of Wales. However, Philip imprisoned Guy and two of his sons, forced him to call off the marriage, and imprisoned Philippa in Paris until her death in 1306. Guy was summoned before the king again in 1296, and the principal cities of Flanders were taken under royal protection until Guy paid an indemnity and surrendered his territories, to hold them at the grace of the king. After these indignities, Guy attempted to revenge himself on Philip by an alliance with Edward I of England in 1297, to which Philip responded by declaring Flanders annexed to the royal domain. The French under RobertII, count of Artois, defeated the Flemish at the 20 August 1297 Battle of Furnes, and Edward's expedition into Flanders was abortive. Both Philip and Edward had resorted to independently taxing the clergy and Pope Boniface VIII's initial response, the bull Clericis Laicos, had only led to the outlawing of most English clerics and a French embargo on the export of precious metals and jewels that damaged Boniface's own finances. Under close papal supervision, France and England accepted a 3 year [[status quo ante bellum armistice in October 1297. In 1299, Edward ratified the Treaties of Montreuil and Chartres, betrothing his eldest son to Philip's daughter and himself marrying Philip's sister Margaret. Guy was thus left to his fate when the French invaded again after the end of the armistice in January 1300. He and his son RobertIII were captured by May. The Flemish burghers, however, found direct French rule to be more oppressive than that of the count. After they smashed a French army at the Battle of the Golden Spurs in 1302, Guy was briefly released by the French who were negotiating terms to end the Siege of Tournai. His subjects, however, refused to compromise. A new French offensive in 1304 destroyed a Flemish fleet at the Battle of Zierikzee and defeated the Flemish at the Battle of Mons en Pévèle. Guy was returned to prison, where he died.