Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Систерсон! 1990 жылдардың басында үш-төрт нөмірге ғана жарық көрген, Лондон комикс дүкендерінде таратылған қысқа мерзімді комикс болды. "Систерсон!" – "жам комикс", яғни, әрқайсысы алдын ала жоспарланбаған, бірлесіп жасалған комикстер жинағы. Бір суретші бірінші кадрды салады, содан кейін оны екінші суретшіге жалғастыру үшін береді, нәтижесінде әдетте, ешбір суретшінің жеке ойлап табуы мүмкін емес, өте ерекше және болжаусыз комикс туындайды. Аталмыш комикс жүйелі ойлауды дамыту және басқа суретшілердің, авторлардың жұмысын зерттеу үшін қолданылды. "Систерсонға" үлес қосқан белгілі суретшілердің қатарында Ник Абаджис, Джон МакКреа, Д’Исраэли, Хант Эмерсон, Вудроу Феникс, Даррил Каннингэм, Чарли Адлард, Роджер Лэнгридж және Саймон Фрейзер болды.
Sisterson! was a short run comic book which ran for three or four issues around 1990 and was circulated among London comic shops. "Sisterson!" was a "jam comic", i. e., a collection of comic strips each of which was an unplanned collaborative effort, with one creator drawing the first panel and then passing it on to another to be continued, usually resulting in a comic strip far more strange and unpredictable than any one artist would be likely to devise. Essentially, the comic was used as a method to teach sequential thinking and for studying the approach of other artists and creators. Notable creators who contributed to Sisterson included Nick Abadzis, John McCrea, D'Israeli, Hunt Emerson, Woodrow Phoenix,
Darryl Cunningham, Charlie Adlard, Roger Langridge, and Simon Fraser.
Тарих
"Джам комикстерінің" тағы да көптеген бастаулары бар: "Sisterson" деген ат 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Батыс Лондондағы әртүрлі орындарда өткен, Лондон мультфильмдер орталығындағы (LCC) Юмор комикстер класында болған нақты бір оқиғадан кейін қойылған. Сол кездегі студент, ал кейін LCC курсының директоры болған Стив Марчанттың идеясын пайдаланып, қатысушылардың бірі Деннис Систерсон джем комиксін бастады, ол сыныптың тұрақты бөлігіне айналды. Оқытушы Дональд Рум оны "The Sisterson Game" деп атады, бұл ат қалып қойды; жылдар өткен соң ол пошта арқылы жүргізілетін ойын ретінде қайта пайда болды. Алғашқы Лондон мультфильмдер орталығының сабағына комик суретшісі және оқытушы Стив Марчант пен жазушы Эндрю Пилчер қатысты.
"Jam comics" have many other origins: "Sisterson" was named after a particular example that took place in the Humour Comic Strip class at the London Cartoon Centre (LCC), a series of comics classes that took place at various venues in West London in the late 1980s and early 1990s. Taking an idea from then student/future LCC course director Steve Marchant, one of the attendees, Dennis Sisterson, initiated a jam comic, and it became a regular feature of the class. Tutor Donald Rooum dubbed it "The Sisterson Game" and the name stuck; years later it re emerged as a postal game. Among the participants at the original London Cartoon Centre class were comic artist/teacher Steve Marchant and writer Andrew Pilcher.
Ережелер
Ережелер жылдар бойы әртүрлі ойыншылармен әзірленді, нәтижесінде осы формаға келді: Sisterson – үш немесе одан көп адамға арналған ойын. Суретшінің бұрынғы суреттерінің бірі соңғы екі панельдің ішінде болса, ол жаңа панель сала алмайды. Ойынға қатысушылар оқиғаны панельден-панельге қадаммен дамытуы керек; олар келесі панельге не салу керектігін ойлай алмаса, бір-екі панельді жіберіп тастамайды. Артық көрінетін жыныстық сипаттамалар мен зорлық-зомбылыққа жол жоқ. LCC-де ойналатын бір нұсқасында панельді комикс жолағының бос тұрған кез келген жеріне қоюға болады, міндетті түрде алдыңғы панельден кейін емес, бірақ бұл ойынды тым қиын етіп жіберді.
Rules were developed over the years by various players, eventually distilling into this form: Sisterson is a game for three or more people. A cartoonist cannot draw a panel if one of his or her previous drawings appears within the two prior panels. Participants should follow the story through sequentially, panel by panel; they can not skip a panel or two because they cannot think what should go next. No "unnecessary" sex or violence. One variety played at the LCC involved placing a panel at any unused point in the strip, not necessarily the panel following the one previously drawn, but this made things just a bit too difficult.