Уильям Ларри Рэндолф: Бейсбол мансабы мен жетістіктері

Кіріспе

Уильям Ларри Рэндольф (6 шілде 1954 жылы туған) – американдық бейсболшы, жаттықтырушы және менеджер. 18 жылдық мансабында ол 1975 жылдан 1992 жылға дейін алты түрлі командада ойнады, ең танымал командасы – «Нью-Йорк Янкиз». Олармен ол «Лос-Анджелес Доджерс» командасына қарсы екі рет әлем чемпионатын жеңіп алды. 2013 жылдың қыркүйегінен бастап ол ESPN телеканалында маусымнан кейінгі бейсбол талдаушысы болып жұмыс істейді. Көбінесе ол «Бейсбол кешінде» бағдарламасында көрінеді және қыркүйек айындағы дүйсенбі және сәрсенбі күндері телеарнада жаңалықтарды жеткізеді. Ойыншылық карьерасының соңында ол екінші базада өткізген ойындар саны бойынша үлкен лига тарихында бесінші (2152), сырғанаулар бойынша тоғызыншы (4859), көмек көрсету бойынша жетінші (6336), жалпы мүмкіндіктер бойынша сегізінші (11429) және қос ойындар бойынша үшінші (1547) орындарда болды. Ойыншылық мансабын аяқтағаннан кейін ол 11 жыл бойы «Янкиз» командасының жаттықтырушысы болды. Кейін ол 2005 жылдан 2008 жылдың маусымына дейін «Нью-Йорк Метс» командасын басқарды, ол 2006 жылы лигадағы ең жақсы көрсеткішті және Ұлттық лига чемпионатының финалына жолдама алды.

Ойын мансабы

Рэндольф Нью-Йорктің Бруклин қаласында өсті және Сэмюэл Дж. Тильден орта мектебін бітірді, онда ол жұлдызды спортшы болды және 1972 жылғы драфттың 7-ші раундында «Питтсбург Пайрэтс» командасы тарапынан таңдалды. Ол 1975 жылы жоғары лигада дебют жасады және 21 жасында Ұлттық лиганың ең жас алтыншы ойыншысы болды. 1975 жылдың 11 желтоқсанында ол Док Медич үшін «Пайрэтс» командасынан «Янкис» командасына Док Эллис пен Кен Бреттпен бірге ауыстырылды. Рэндольф 18 маусымның 13-ін «Янкис» командасында өткізіп, 1986-1988 жылдары Рон Гидримен бірге «Янкис» командасының бірлескен капитаны болды. Кейін ол «Лос-Анджелес Доджерс» (1989–90), «Окленд Атлетикс» (1990) және «Милвоки Брюэрс» (1991) командаларында ойнап, 1992 жылы «Нью-Йорк Метс» командасында мансабын аяқтады. Ол мансабында алты рет «All Star» командасына шақырылды. Карьералық екінші нөмірлі соққы беруші ретінде ол баттерлік дағдыларын және жеті рет 80-нен астам базадан өтуге қол жеткізген шыдамды баттер ретінде пайдаланды. Рэндольф сонымен қатар, ерекше қорғаныс ойыншысы болды, әсіресе қос ойынды жасау қабілетімен танымал болды. Алайда ол ешқашан «Алтын қолғап» сыйлығын алмады, ол әрдайым оның дәл сондай сенімді қолы бар және акробатикалық және кең ауқымды замандастарына: «Канзас-Сити Роялс» командасынан Франк Уайт пен «Детройт Тайгерс» командасынан Лу Уайтке берілді. Ол 1977 және 1978 жылғы әлем чемпионаттарында «Янкис» командасының екінші базалық ойыншысы болды. 1980 жылы Рэндольф лигада базадан өтуде көшбасшы болды (119) және AL-де базалық пайыздық көрсеткіште екінші орын алды (.427), ұрланған базаларда сегізінші (30) және жүгіруде тоғызыншы (99) орын алды, сондай-ақ екінші базада «Күміс соққы» сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол ойынды бастағанда .332, ал базада ойыншылар болғанда .340 көрсеткішін көрсетті. Рэндольф 1980 жылғы Американ лигасының чемпионат сериясының 2-ші ойынында даулы жағдайға қатысты. Ол сегізінші таймның басында екі аутпен екінші базада тұрды, ал «Янкис» бір ұпаймен қалып қойды. Боб Уотсон допты «Роялс» стадионының сол жақ бұрышына соқты. Доп Вилли Уилсонға тигенімен, үшінші базаның жаттықтырушысы Майк Ферраро Рэндольфті үйге шақырды. Уилсон U L Washington-ды, оқшауланған ойыншыны, құлатты, бірақ Джордж Бретт оның артында допты ұстап, содан кейін Даррел Портерге жіберді, ол Рэндольфті сырғып келе жатып тоқтатты. Телевизиялық камералар ойыннан кейін ашулы Джордж Штайнбреннердің ашуын, айқайлағанын және қарғыстарын түсірді, нәтижесінде ол алаңға кіруге тырысқанда полиция оны ұстады. «Янкис» ойынды 3:2 есебімен жеңіп, серияны үш ойыннан кейін жоғалтты. 1987 жылы ол .305 соққысын соқты және мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 67 рет шайба соқты. Ол сондай-ақ тең ойындарда .366, ал кешкі және тартысты ойындарда .345 көрсеткішін көрсетті. 1988 жылдың желтоқсан айында ол «Лос-Анджелес Доджерс» клубымен еркін агент ретінде келісімшартқа қол қойды. Рэндольф 1989 жылы «Доджерс» командасын орташа соққымен жеңіп, алтыншы рет «All Star» командасына шақырылды. 1990 жылдың мамыр айында ол «Доджерс» командасынан әлем чемпионы «Окленд Атлетикс» командасына Стан Хавьер үшін ауыстырылды. Сол жылы Рэндольф пен «А» Американ лигасының байрағын жеңді, бірақ «NL» чемпионы «Цинциннати Редс» командасы әлем чемпионаттарында жеңіске жетті. 1991 жылдың сәуір айында ол «Милвоки Брюэрс» командасымен еркін агент ретінде келісімшартқа қол қойды. Сол жылы Рэндольф базалық пайыздық көрсеткіште (.424) және соққы орташасы бойынша (.327) үшінші орын алды. Ол базада ойыншылар болғанда .373 соқты. 1991 жылдың желтоқсан айында ол «Нью-Йорк Метс» клубымен еркін агент ретінде келісімшартқа қол қойды. 1992 жылы 37 жасында ол «NL»-дегі ең қарт ойыншы болды. «Метс» командасымен соңғы карьералық ойынында команданың болашақ екінші базалық ойыншысы Джефф Кент Рэндольфтің екінші базада соңғы ойын ойнауына мүмкіндік беру үшін шортстоптан бастау алды. Томми Джон, Рэндольфтің «Янкис» командасындағы серіктесі, оны «тұрақтандырушы ықпал» және «клубтың тыныш көшбасшысы» деп атады. «Уиллидің қаншалықты жақсы болғанын бір командада ойнап, оның күнде ойнайтынын көрмейінше сенбейтін едің», - деді Джон. Рэндольф менеджер ретінде алғашқы жеңісін 2005 жылдың 10 сәуірінде «Атланта Брейвз» командасын 2:1 есебімен жеңіп алды. Бұл жеңіс 2005 жылғы маусымды бастау үшін бес ойындық жеңіліс тізбегін тоқтатты. Содан кейін ол «Метс» командасын бес рет жеңіске жеткізді, бұл «Метс» командасына 2003 жылдың тамызынан бері алғашқы алты ойын жеңіс тізбегін берді. Рэндольф 2005 жылы «Метс» командасының менеджері ретінде өзінің алғашқы маусымын 83-79 есебімен аяқтады, бұл франшиза 2001 жылдан бері алғашқы рет .500-ден жоғары аяқтады және алдыңғы маусымнан 12 ойын артық. Бұл рекорд Ұлттық лиганың шығыс лигасында үшінші орынды иеленді. 2006 жылы Рэндольф «Метс» командасын лигадағы ең жақсы 97:65 есебіне жеткізді (бұл сонымен қатар қалалық «Янкис» командасымен бірге мажорыдағы ең жақсы көрсеткіштің бірі болды) және «NL» шығыс дивизионының чемпионы атанды (команданың 1988 жылдан бері алғашқы дивизиондық чемпионаты). «Метс» командасы әлем чемпионатына жолдастың біріне бір ойынмен жетіспеді, «NL» чемпионат сериясының жетінші ойынында болашақ әлем чемпионы «Сент-Луис Кардиналс» командасына жеңіліп қалды. Рэндольф жоғары лига тарихында алғашқы екі маусымында командасының көрсеткіші кемінде 12 ойынға жақсарған менеджер болды (құсқа ұшырылған маусымдардан кейінгі маусымдарды есептемегенде). Ол 2006 жылғы «NL» жылдың жаттықтырушысы үшін дауыс беруде екінші орын алды, «Флорида Марлинс» командасының жаттықтырушысы Джо Жирардиге жеңіліп қалды. 2007 жылдың 24 қаңтарында Рэндольф «Метс» командасымен үш жылдық 5,65 миллион долларлық келісімшартты ұзартты. Оның 2010 жылға қосымша 2,5 миллион долларлық клубтық опциясы болды. 2007 жылы Рэндольф «Метс» командасын жоғары лига тарихындағы ең нашар құлаудың біріне жеткізді. «NL» шығыс лигасында жеңіске жеткенімен 17 ойын қалғанда, «Метс» 5:12 есебімен жеңіліп, дивизионды «Филадельфия Филлис» командасына жоғалтты, олар соңғы 13:4 есебімен жеңіске жетті. 2008 жылы Рэндольфтің жұмыстық қауіпсіздігі маусымның басында көңіл көншітпейтін старттан кейін және маусымның ортасына дейін тұрақсыз өнімділіктен кейін тұрақты түрде төмендеді. 2008 жылдың 17 маусымында, «Лос-Анджелес Энджелс» командасымен 9:6 есебімен жеңіске жеткеннен кейін екі сағаттан кем уақыт өткен соң, Рэндольф, сондай-ақ питчинг жаттықтырушысы Рик Петерсон және бірінші база жаттықтырушысы Том Нието жұмыстан босатылды. Ол және оның жаттықтырушылары уақытша жаттықтырушы Джерри Мануэльмен және жаттықтырушылар Кен Оберкфелл, Дэн Уортен және Луис Агуайомен ауыстырылды. Оның жұмыстан босатылған кездегі команданың көрсеткіші 34-35 болды, бұл «Филлис» командасынан «Ұлттық лига» шығысында 6½ ойынға қалып қойды. 2008 жылдан кейін «Метс» командасы 2015 жылға дейін тағы бір жеңіске жеткен маусымды өткізбеді. 2008 жылдан кейін Рэндольф «Милвоки Брюэрс» командасының жаттықтырушылық лауазымына сұхбат берді. Ол үш финалисттің бірі болғанымен, жұмыс Кен Мачаға берілді, ал Рэндольфқа жаттықтырушының көмекшісі лауазымы берілді, ол 2010 жылдың қарашасына дейін сақталды. «Брюэрс» командасының бас менеджері Дуг Мелвиннің сөзіне сәйкес, Рэндольф Мачаның Американ лигасының тәжірибесіне қарсы «Ұлттық лига» командаларына қарсы жаттықтыру тәжірибесі болғандықтан Мачаның көмекшісі болуы сұралды. 2010 жылдың 23 қарашасында Рэндольф 2011 жылғы «Балтимор Ориолс» командасының жаттықтырушысы Бака Шоуолтердің жаттықтырушылар құрамының соңғы бөлігі ретінде тағайындалды. Рэндольф Джефф Датцты ауыстырып, көмекші жаттықтырушы лауазымын иеленді. 2011 жылдың маусымында Рэндольф Джон Расселмен орындарды ауыстырып, «Балтимордың» үшінші база жаттықтырушысы болды. Рэндольф және «Ориолс» командасы 2011 жылғы маусымнан кейін ажырасты. 2012 жылдың 26 қарашасында Рэндольф «Team USA» командасының үшінші база жаттықтырушысы болып тағайындалғаны жарияланды. 2015 жылдың 16 ақпанында «Янкис» командасы Рэндольфты 2015 жылдың 20 маусымында «Монумент паркіндегі» тақтамен құрметтеуге ниетті екенін жариялады. 2015 жылдың 21 қазанында Рэндольф 2015 жылғы WBSC Premier12 турнирінде «Team USA» командасының жаттықтырушысы болып тағайындалды. 2019 жылдың тамызында ол 2019 жылғы WBSC Premier12 турнирінде АҚШ Ұлттық бейсбол командасының жаттықтырушысы болды. Команда турнирде төртінші орын алды және 2020 жылғы Олимпиадаға қатысуға құқық алмады, бірақ оларға қатысуға тағы бір мүмкіндік болады.

Randolph grew up in Brooklyn, New York, and graduated from Samuel J. Tilden High School, where he was a star athlete and was drafted by the Pittsburgh Pirates in the 7th round of the 1972 draft. He made his major league debut in 1975, and was, at age 21, the sixth youngest player in the National League. He was traded with Dock Ellis and Ken Brett from the Pirates to the Yankees for Doc Medich on December 11, 1975. Randolph spent 13 of his 18 seasons as a player with the Yankees and was co captain of the Yankees with Ron Guidry from 1986 to 1988. He later played for the Los Angeles Dodgers (1989–90), Oakland Athletics (1990), and Milwaukee Brewers (1991), finishing his career with the New York Mets in 1992. He was selected to six All Star teams over his career. As a career number 2 hitter in the order, he made use of his skills as bunter and a patient hitter who drew more than 80 walks seven times. Randolph was also an outstanding defensive player, known especially for his ability to turn the double play. However, he never received the Gold Glove Award, which was perennially awarded to his equally sure handed and more acrobatic and wide ranging contemporaries: Frank White of the Kansas City Royals and Lou Whitaker of the Detroit Tigers. He was the Yankees' starting second baseman on the 1977 and 1978 World Series Championship teams. In 1980 Randolph led the league in walks (119) and was second in the AL in on base percentage (.427), eighth in stolen bases (30) and ninth in runs (99), and won the Silver Slugger Award at second base in the AL. He also batted .332 leading off the inning, and .340 with men in scoring position. Randolph was involved in a controversial play during Game 2 of the 1980 American League Championship Series. He was on second base in the top of the eighth with two outs and the Yankees down by a run. Bob Watson hit a ball to the left field corner of Royals Stadium. Though the ball bounced to Willie Wilson, third base coach Mike Ferraro waved Randolph home. Wilson overthrew U L Washington, the cut off man, but George Brett was in position behind him to catch the ball, then throw to Darrell Porter, who tagged out Randolph in a slide. TV cameras captured a furious George Steinbrenner fuming, hollering and swearing immediately after the play resulting in him being restrained by police when he tried to gain access to the field. The Yankees lost the game 3–2, then lost the series in three games. In 1987 he batted .305 with a career high 67 RBIs and led the league in at bats per strikeout (18.0), and was fourth in the AL in OBP (.411) and ninth in walks (82). He also batted .366 in tie games, and .345 in games that were late and close. In December 1988 he signed as a free agent with the Los Angeles Dodgers. Randolph led the Dodgers in batting average and hits in 1989, making his sixth All Star team. In May 1990 he was traded by the Dodgers to the defending world champion Oakland Athletics for Stan Javier. Later that year, Randolph and the A's won the American League pennant, but were swept by the NL champion Cincinnati Reds in the World Series. In April 1991 he signed as a free agent with the Milwaukee Brewers. That year, Randolph was second in the AL on base percentage (.424) and third in batting average (.327). He batted .373 with runners in scoring position. In December 1991 he signed as a free agent with the New York Mets. In 1992, at 37 years old he was the eighth oldest player in the NL. In his last career game with the Mets, the team's second baseman of the future Jeff Kent moved to make his start at shortstop to allow Randolph to play his final game at second base. Tommy John, Randolph's teammate with the Yankees, called him the "stabilizing influence" and "the club's quiet leader". "You couldn't believe how good Willie was until you were on the same team and saw him play every day," John said. Randolph earned his first win as a manager on April 10, 2005, defeating the Atlanta Braves 2–1. The win halted a five game losing streak to start the 2005 season. He then guided the Mets to five straight additional victories, giving the Mets their first six game winning streak since August 2003. Randolph ended his first season as manager of the 2005 Mets with an 83–79 record, the first time the franchise had finished above .500 since 2001, and 12 games better than the prior season. That record got them a tie for third place in the National League East. In 2006, Randolph managed the Mets to a league best 97–65 record (which also tied for the best record in the majors with the crosstown Yankees) and the NL East Division title (the team's first division championship since 1988). The Mets came within one game of reaching the World Series, losing the seventh game of the NL Championship Series to the eventual world champion St. Louis Cardinals. Randolph was the first manager in major league history to have his team's record improve by at least 12 games in each of his first two seasons (excluding seasons following strike shortened seasons). He came in second place in the 2006 NL Manager of the Year voting, losing to Florida Marlins manager Joe Girardi. On January 24, 2007, Randolph signed a three year, $5.65 million contract extension with the Mets. He had a club option for 2010 worth an additional $2.5 million. In 2007, Randolph was managing the Mets when they had one of the worst collapses in major league history. Holding a seven game first place lead in the NL East with only 17 games to play, the Mets finished 5–12 and lost the division to the Philadelphia Phillies, who went 13–4 in the same timespan. In 2008, Randolph's job security steadily decreased after a disappointing start to the season and inconsistent performance through mid June. On June 17, 2008, less than two hours after the Mets' 9–6 road victory over the Los Angeles Angels of Anaheim, Randolph was fired, along with pitching coach Rick Peterson and first base coach Tom Nieto. He and his coaches were replaced by interim manager Jerry Manuel and coaches Ken Oberkfell, Dan Warthen, and Luis Aguayo. The team's record at the time of the firing was 34–35, which was 6½ games behind the Phillies in the National League East. After 2008, the Mets did not have another winning season until 2015. After the 2008 season, Randolph was interviewed by the Milwaukee Brewers for their managerial position. Although he was one of the three finalists, the job went to Ken Macha, and Randolph was given the bench coach position, which he held until November 2010. According to Brewers GM Doug Melvin, Randolph was asked to be Macha's bench coach because Randolph had experience managing against National League teams, versus Macha's American League experience. On November 23, 2010, Randolph was named as the final piece to Buck Showalter's coaching staff for the 2011 Baltimore Orioles. Randolph assumed the position of bench coach replacing Jeff Datz. In June 2011, Randolph switched places with John Russell, becoming Baltimore's third base coach. Randolph and the Orioles parted ways after the 2011 season. On November 26, 2012, it was announced Randolph would be the third base coach in the World Baseball Classic for Team USA. On February 16, 2015, the Yankees announced that they would honor Randolph with a plaque in Monument Park on June 20, 2015. On October 21, 2015, Randolph was named as the manager of Team USA for the inaugural 2015 WBSC Premier12. In August 2019, he became a United States national baseball team coach for the 2019 WBSC Premier12 tournament. The team finished fourth in the tournament, and failed to qualify for the 2020 Olympics as it finished behind Mexico, but will have another opportunity to qualify.

Жеке өмір

2008 жылдан бастап Рэндольф әйелі Гретченмен бірге Нью-Джерси штатының Франклин-Лейкс қаласында тұрды. Оның Таниша, Чантер, Андре және Сиара атты төрт баласы бар. Томми Джон оны "отбасына адал, қоғамдық өмірге белсенді қатысатын адам" деп сипаттаған.