Даулы сайлаудағы күрт жеңіліс

Кіріспе

Даулы сайлаудағы күрт жеңіліс

Сайлаудағы тотальді жеңіліс – үлкен партияның олардың статусына сәйкес келмейтіндей азырақ дауыс немесе заң шығарушы органға орын алуымен жүреді. Бұл – үлкен жеңіске қарама-қарсы жағдай, және олар көбінесе бірге болады. Бұл тіркестің қолданылуы, әдетте, сайлау қорытындысы заңды түрде өткен сайлаудың нәтижесі деп есептеледі; ал алаяқтық сайлау арқылы құрылған заң шығарушы органдарда биліктегі партиялар әдетте өте күшті көпшілікті қамтиды.

Федералды сайлау

1901 және 1949 жылдар аралығында федералды жоғарғы палата, Австралия Сенаты, көпшілік дауыс беру немесе "жеңімпаз бәрін алады" жүйесімен сайланды. Әр штаттың алты сенаторының үшеуі жарты сенат сайлауының әрқайсысында зейнеткерлікке шықты. Әр сайлаушы әр сайлауда үш дауыс берді, ол 1901–1918 жылдары бірінші орын алған (FPTP) немесе баламалы дауыс беру арқылы болды. Көбінесе үш орынның барлығы бір партияға тиеді, бұл алты штаттың бірінде 36–0 немесе 3–33 сияқты тең емес нәтижелерге алып келді. 1948 жылы бірыңғай ауыстырылатын дауыс (ЖАД) жүйесі енгізілді. Сонымен қатар, әр штаттың сенаторлар саны 6-дан 10-ға дейін артты, ал әр үшжылдық сайлауда зейнеткерлікке шығатындардың саны 3-тен 5-ке дейін өсті. Сенатта ЖАД енгізілгеннен бері партиялар көбінесе тең салмақта болды, ал шағын партиялар мен тәуелсіздер билік тепе-теңдігін ұстады. 2004 жылғы сайлауда Говард үкіметі Квинсленд штатындағы сенат дауысының 57%-ын жинады, бұл сол кезде қолданылған топтық билет дауыс беру жүйесінде дауыстарды есептегеннен кейін мүмкін болды. Осылайша, жаңа сенаторлар қызметке кіргеннен кейін 2005 жылдың шілдесінен бастап сенатта көпшілікке ие болды. Жұп орын саны болғандықтан, көпшілікті (төрт орын) жеңіп алу үшін қажетті квоталар саны 57% (жеті бөлігінің төртіншісі) құрайды. Төменгі палатада 1918 жылы FPTP преференциялық дауыс беруге ауыстырылды.

Мемлекеттік және аумақтық сайлаулар

1974 жылғы Квинсленд штатының сайлауында бір мандатты сайлау округтері мен толық басымдық дауыс беру жүйесі қолданылып, Лейбористік оппозиция он бір депутаттан тұратын "крикет командасына" дейін азайтты, ал Ұлттық ауылдық партиясы / Либералдық партия коалициялық үкіметі 69 орынға ие болды (және 2 тәуелсіз депутат). 2012 жылғы Квинсленд штатының сайлауында Лейбористердің көрсеткіші одан да нашар болды, олар биліктен шығып, жеті орынға дейін азайтты, Квинсленд Либералдық-ұлттық партиясы 78 орын жеңіп алды, Кэттердің Австралия партиясы 2 орын, ал 2 депутат тәуелсіз статуста болды. 2016 жылғы Солтүстік территориядағы жалпы сайлауда Адам Джайлс (Терри Миллзді алмастырған) басқарған бір мерзімдік Ұлттық Либералдық үкімет Майкл Гуннер басқарған Лейбористік оппозициядан жеңілді. ҰЛП барлық орындардың екісінен басқасын жоғалтты. Тәуелсіз депутаттардан көп болғанымен (кейіннен наразылық білдіргендердің арқасында жаңа Аймақтық Альянс партиясы пайда болды), ҰЛП ресми оппозиция статусын сақтап, келесі сайлауда бірнеше орынды қайта жеңіп алды. 2021 жылғы Батыс Австралия штатының сайлауында Батыс Австралия Либералдық оппозициясы Еңбек партиясының 53 орынына қарсы бар болғаны екі орынға дейін азайтты. Бұл оларды ірі партиялардың бірі үшінші партиядан (Ұлттық партия сайлауда 4 орын алды) аз орынға ие болған сирек жағдайлардың біріне айналдырды. Бұл сайлауға Либералдық партияның басшысы Зак Киркуп сайлау күнінен бұрын жеңілісті мойындаған болатын, бірақ Киркуп та өз мандатын жоғалтты, соның салдарынан Батыс Австралияда 88 жыл ішіндегі алғашқы ірі партия басшысы осы жағдайға түсті.

Барбадос

2018 жылғы Барбадос жалпы сайлауында биліктегі Демократиялық еңбек партиясы 16 мандаттан 0 мандатқа дейін төмендеді, ал оппозициялық (Барбадос еңбек партиясы) DLP-нің барлық мандаттарын жеңіп алып, 30–0 көпшілікті құрды. Бірінші өткен орын бойынша сайлау жүйесінде DLP 154 193 дауыстан 33 985 дауысқа ие болды, ал BLP 111 968 дауыс алды. Содан кейін DLP 2022 жылғы Барбадос жалпы сайлауында бірде-бір мандатқа ие бола алмады, нәтижесінде BLP тағы да 30–0 есебімен үлкен жеңіске жетті.

Канада

Канадалық саясатта провинциялық және федералдық деңгейде сайлауда толық жеңіліске ұшыраған жағдайлар болған. 2018 жылғы Онтариодағы жалпы сайлауда Онтарио либералдық партиясы 48 орыннан айырылып, 2014 жылғы 58 орыннан 7 орынға дейін төмендеді. 1993 жылғы Канаданың федералдық сайлауында шамамен он жыл билікте болған Прогрессивті консервативтік партия жалпы көпшілігі 156 орыннан тек екі орынға дейін азайып, дауыс берушілердің қолдауы 25%-ға төмендеді. 2011 жылғы Канаданың федералдық сайлауында Квебек блогы 47 орыннан 4 орынға дейін азайып қалды. 2001 жылғы Британдық Колумбиядағы жалпы сайлауда биліктегі ЖДП 37 орыннан екі орынға дейін азайып, қалған 77 орынды либералдар жеңіп алды. 1987 жылғы Нью-Брансуиктегі жалпы сайлауда биліктегі прогрессивті консерваторлар барлық 39 орыннан айырылып, либералдық партия заң шығарушы органның барлық орынды жеңіп алды. 1987 жылғы Онтариодағы жалпы сайлауда 42 жылдық прогрессивті консервативтік билік партияның 52 орынның 36-сын жоғалтып, үшінші орынға түсіп қалды. 1935 жылғы Принс-Эдвард аралындағы жалпы сайлауда консерваторлар барлық 18 орынды либералдарға жоғалтты, олар заң шығарушы органның барлық орынды жеңіп алды. Саскачеван төрт рет сайлауда толық жеңіліске ұшырады: 1934 жылғы сайлауда консерваторлар барлық орыннан айырылды; 1944 жылғы сайлауда биліктегі либералдар 38 орыннан 5 орынға дейін азайып қалды; 1982 жылғы сайлауда ЖДП 44 орынның 35-ін жоғалтты; ал 1991 жылы консерваторлар 28 орынға кеміп 10 орынға дейін түсіп қалды.

Фиджи

1999 жылғы Фиджиде өткен жалпы сайлауда Ситивени Рабука басқарған Soqosoqo ni Vakavulewa ni Taukei (SVT) үкіметі Махендра Чоудри басқарған Лейбористік оппозициядан жеңіліс тапты. Лейбористік партия 37 орын жеңіп алды (30 орынға өсім), Фиджи Ассоциациясы партиясы (FAP) 10 орын, SVT 8 орын, Ұлттық Бірлік партиясы (PANU) 4 орын, Христиан-демократиялық альянс (VLV) 3 орын, Ұлттық Вануа Тако Лаво партиясы (NVTLP) 2 орын, Біріккен жалпы партия (UGP) 2 орын және тәуелсіз кандидаттар 5 орын иеленді. Сайлау қорытындысы бойынша Чоудри елдің алғашқы Үнді-Фиджилік премьер-министрі атанды.

Германия

Германиядағы сайлауда сайлау шегінің қолданылуы кейде үлкен партияның Бундестагта немесе штаттық парламентте өкілдікке ие болмауына себеп болуы мүмкін, себебі олардың дауыс үлесі 5%-дан төмендеп кетсе немесе тікелей сайланған депутаттардың саны 3-тен азайса, мұндай жағдай туындайды. Соғыстан кейінгі мысалдар:

1957 жылғы Батыс Германияның федералды сайлауы: «Барлық Германия блогы / Шығарылғандар мен құқықтарынан айырылғандар лигасы» барлық 27 орыннан айырылды. 2002 жылғы Германияның федералды сайлауы: Демократиялық социализм партиясы 36 орыннан 2 орынға дейін қысқарды (екі орын да тікелей сайланды). 2013 жылғы Германияның федералды сайлауы: Еркін демократиялық партия барлық 93 орыннан айырылды.

Ұлттық деңгейде

2014 жылғы Үндістанның жалпы сайлауы: Осы кезде билікте болған Үндістан Ұлттық Конгресі дауыс беру көрсеткіші 9,24%-ға төмендеді. Партия бұрынғы 206 орыннан рекордтық төмендікке – 44 орынға дейін құлдырады (жалпы саны 543 орынды құрайтын Лок Сабхада) және осылайша биліктен алынды.

Мемлекеттік деңгейде

2011 жылы Батыс Бенгалия заң шығару жиналысы сайлауы: Үндістан Коммунистік партиясы (Марксистік) 1977 жылдан бері сайлауларда үзбей жеңіске жетіп келді. Бірақ 2011 жылы партия 136 орынды жоғалтып, Видхан Сабхада (барлығы 294 орын) 40 орынға дейін азайтты. Осылайша партия биліктен шеттетілді.

Малайзия

1990 жылғы Келантан штатының сайлауында биліктегі Барисан Насионал штатының үкіметі Келантан штатының заң шығарушы ассамблеясындағы 39 орынның 29-ынан 0-ға дейін азайып, биліктен қуылды, осылайша Малайзия ислам партиясы сол кезден бері үзбей штат үкіметі болып келеді. 1999 жылғы Теренггану штатының сайлауында биліктегі Барисан Насионал штатының үкіметі Теренггану штатының заң шығарушы ассамблеясындағы 32 орынның 25-інен 4-ке дейін азайып, биліктен қуылды. 2004 жылғы Теренггану штатының сайлауында биліктегі Малайзия ислам партиясының штаттық үкіметі 32 орынның 28-інен 4-ке дейін азайып, биліктен қуылды. 2008 жылғы Кедах штатының сайлауында биліктегі Барисан Насионал штатының үкіметі Кедах штатының заң шығарушы ассамблеясындағы 36 орынның 31-інен 14-ке дейін азайып, биліктен қуылды. 2008 жылғы Пенанг штатының сайлауында биліктегі Барисан Насионал штатының үкіметі Пенанг штатының заң шығарушы ассамблеясындағы 40 орынның 38-інен 11-іне дейін азайып, биліктен қуылды, осылайша Пактан Харапан сол кезден бері үзбей штат үкіметі болып келеді. 2008 жылғы Селангор штатының сайлауында биліктегі Барисан Насионал штатының үкіметі Селангор штатының заң шығарушы ассамблеясындағы 56 орынның 54-інен 20-ға дейін азайып, биліктен қуылды, осылайша Пактан Харапан сол кезден бері үзбей штат үкіметі болып келеді. 2018 жылғы Малайзияның жалпы сайлауында биліктегі Барисан Насионал партиясы 222 орындық Dewan Rakyat-та 133 орыннан 79 орынға азайып, биліктен қуылды. 2022 жылғы Малайзияның жалпы сайлауында «Жасыл толқын» құбылысының салдарынан Барисан Насионал Кедах, Келантан, Теренггану және Перлис штаттарындағы парламенттік орындарынан толығымен шығарылды. 2022 жылғы Перлис штатының сайлауында биліктегі Барисан Насионал штатының үкіметі Перлис штатының заң шығарушы ассамблеясындағы 15 орынның 10-нан 0-ға дейін азайып, биліктен қуылды. 2022 жылғы Перак штатының сайлауында Барисан Насионал Солтүстік Перактағы көптеген орынды жоғалтып, көпшілігін Перикант Насионалға өткізді.

Жаңа Зеландия

1996 жылы пропорционалды сайлау жүйесіне көшкенге дейін Жаңа Зеландиядағы жалпы сайлаулар да партиялардың жеңіліске ұшырауы мүмкін еді, бірақ көбінесе бұл үшінші партиялардың аз немесе ешқандай орын алмауымен байланысты болды, екі үлкен партияның бірінің үлкен шығынға ұшырауы сирек кездесетін. Мұндай жағдай 1981 жылғы жалпы сайлауда айқын байқалды, онда Әлеуметтік несие партиясы дауыстардың 20,6%-ын алса да, 92 орындық парламентте тек екі орынға ие болды. Дегенмен, 1935 жылғы жалпы сайлауда үлкен партия жеңіліске ұшырады, соның нәтижесінде жаңа үлкен партия құрылды. 1935 жылғы сайлауда Еңбек партиясы дауыстардың 46,1%-ын алды, ал Біріккен/Реформа коалициясы 32,9%-ын алса, Еңбек партиясы 53 орынды, ал Біріккен/Реформа коалициясы 19 орынды жеңіп алды. Бұл сайлаудың нәтижесінде екі коалициялық партия бірігіп, Ұлттық партияны құрды, ол бүгінгі Жаңа Зеландия саясатындағы маңызды күштердің бірі болып табылады.

Филиппин

Филиппинде Өкілдер палатасы (және оның алдыңғылары) көбінесе бірінші өткен пост (FPTP) жүйесі бойынша сайланады; 1998 жылы параллель дауыс беру енгізілді, онда 20% орын партиялық тізімдер жүйесі бойынша, ал 80% орын FPTP арқылы сайланады. 1941 жылдан бері Сенат көп дауыс беру жүйесімен сайланады. 1941 жылдан 1951 жылға дейін сайлаушылар жалпы тізім бойынша дауыс бере алатын, бұл сайлауда жеңген кез келген партияның толық жеңіліске ұшырауына әкелуі мүмкін. 1978 жылы бұл сайлау жүйесі Уақытша Батасанг Памбанса (парламент) үшін де қолданылды. 1938 жылғы Филиппин заң шығарушы сайлауы: Националист партиясы Ұлттық ассамблеядағы барлық 98 орынды жеңіп алды. 1941 жылғы Филиппин заң шығарушы сайлауы: 1941 жылдан 1971 жылғы сайлауға дейін Конгресс екі палаталы болды. 1941 жылғы Филиппин Сенатына сайлау: Националист партиясы Сенаттағы барлық 24 орынды жеңіп алды. 1941 жылғы Филиппин Өкілдер палатасына сайлау: Националистер Өкілдер палатасындағы 98 орынның 95-ін жеңіп алды. Қалған 3 орынды тәуелсіз кандидаттар жеңіп алды. 1949 жылғы Филиппин Сенатына сайлау: Либералды партия сайлауда даулы 8 орынның барлығын жеңіп алды. Националист партиясы дерлік жойылып, тек 4 орынды сақтап қалды. 1951 жылғы Филиппин Сенатына сайлау: Националист партиясы барлық 9 (8 орын жалпы сайлауда және 1 орын бір уақытта өткізілген қосымша сайлауда) даулы орынды жеңіп алды. 1955 жылғы Филиппин Сенатына сайлау: Националист партиясы барлық 9 (8 орын жалпы сайлауда және 1 орын бір уақытта өткізілген қосымша сайлауда) даулы орынды жеңіп алды. Либералды партия Сенатта толық жеңіліске ұшырады. 1978 жылғы Филиппин парламенті сайлауы: Килусанг Багонг Липунан 166 орынның 137-ін жеңіп алды. Басты оппозиция, Лакас нг Баян, жойылып, кең ауқымды алаяқтықтар жасалды деген күдік туды. 2019 жылғы Филиппин Сенаты сайлауы: Хугпонг нг Пагбабаго сайлауда даулы 9 орынды жеңіп алды. Қалған 3 орынды басқа партиялар жеңіп алды. Басты оппозиция, Отсо Диретсо, толық жеңіліске ұшырады.

Испания

1982 жылғы испандық жалпы сайлауда биліктегі Демократиялық орталық одағы 350 орынның ішінде 168-ден 11 орынға дейін төмендеп, үкіметтен қуылды. 2019 жылғы сәуірдегі испандық жалпы сайлауда Халық партиясы тікелей сайланған 208 сенат орынының 127-сінен 54-ке дейін азайды, бұл олардың 61% жалпы көпшілігінен 27% астам орынға дейін түсуіне әкелді. Испанияның Сенатқа сайлау жүйесі 50 провинцияның 47-сінде екінші орын алған партияға кемінде бір орын беруге жақын болса да, бұл орын алды. Сонымен қатар, Депутаттар палатасында ПП Баск еліндегі барлық орындарын жоғалтты (2 орыннан төмендеді) және Каталониядағы орын санын 5-тен 1-ге дейін азайтты. 2019 жылдың қарашасында өткен испандық жалпы сайлауда Азаматтар партиясы Конгрестегі 57 орынның 47-сін жоғалтты.

Жалпы сайлау

1997 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Консервативтік партия Шотландия мен Уэльсте сүпүрліп тазаланды, тиісінше 11 және 6 орыннан айырылды. Консерваторлар 2001 жылғы сайлауда Уэльсте бір де орын жеңіп ала алмады. Консерваторлар 2001 жылы Шотландияда бір орын жеңіп алды, бірақ 2017 жылға дейін қосымша депутаттар алмады, ал олардың дауыс үлесі 20%-дан төмен қалып қойды. 2005 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Солтүстік Ирландияның ең ірі партиясы болған Ольстер одағы партиясы 6 орынның 5-ін жоғалтты. Олардың соңғы орындығынан 2010 жылғы сайлауда айырылып, 1912 жылы құрылғаннан бері алғаш рет өкілдіксіз қалды. 2015 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Либералды демократтар 57 орынның 49-ын жоғалтты, және жалпы ұлттық дауыс берудің 8%-ын алғанына қарамастан, депутаттардың бар болғаны 1,2%-ын құрады. Лейбористер мен либерал-демократтар екеуі де Шотландияда дерлік жойылып, әрқайсысы бір орынды ғана сақтап қалды.

Шотландиядағы сайлау

Шотландия парламенті сайлауы қосымша мүшелер жүйесінің бір түрін пайдаланады, яғни 73 мандат көп дауыс алған үміткерді жеңіс деп жариялау арқылы сайлау округтерінде анықталады, ал аймақтық дауыс беру нәтижесінде D'Hondt әдісінің өзгертілген нұсқасы қолданылып, қосымша мандаттар беріледі. 2007 жылғы Шотландия парламенті сайлауында социалистер алты мандатының барлығынан айырылып, дауыс үлесі 6%-дан астамға төмендеді. 2011 жылғы Шотландия парламенті сайлауында Лейбористер жиырма сайлау округіндегі мандаттарын (барлығы жеті мандаттан) жоғалтты, ал Либерал-демократтар тоғыз мандаттан (барлығы он екі мандаттан) айырылды. Либерал-демократтар тек екі сайлау округіндегі мандаттарын сақтап қалды, Шотландияның материгінде толығымен жеңіліске ұшырады, соның салдарынан тек Шетленд және Оркни (елдегі ең сенімді мандаттардың екеуі) Либерал-демократтармен қалды.

Уэльс сайлауы

Сенат қосымша мүшелік жүйесін пайдаланады. 2021 жылғы Сенат сайлауында UKIP жеті орынның барлығынан айырылып, аймақтық дауыс берудегі 13%-дан 2%-дан астам емес көрсеткішке дейін түсті.

Басқа жерлер

1950 жылғы түрік жалпы сайлауында биліктегі Республикалық халық партиясы 395 орыннан 69 орынға дейін төмендеді, жалпы 487 орынның ішінде, және үкіметтен қуылды. 1986 жылғы Тринидад пен Тобаго жалпы сайлауында – Премьер-министр Джордж Чемберс басқарған биліктегі Халықтық ұлттық қозғалысы 26 орыннан 3 орынға дейін азайды, жалпы 36 орындық Өкілдер палатасының ішінде, халықтың 32% дауысымен және үкіметтен қуылды. 1990 жылғы Гренада жалпы сайлауында – Премьер-министр Кит Митчелл басқарған биліктегі Жаңа ұлттық партия 14 орыннан 2 орынға дейін азайды, жалпы 15 орындық Өкілдер палатасының ішінде, халықтың 18% дауысымен және үкіметтен қуылды. 1991 жылғы Тринидад пен Тобаго жалпы сайлауында – Премьер-министр А.Н.Р. Робинсон басқарған биліктегі Ұлттық қайта құру альянсы 31 орыннан 2 орынға дейін азайды, жалпы 36 орындық Өкілдер палатасының ішінде, халықтың 25% дауысымен және үкіметтен қуылды. 1998 жылғы Белиз жалпы сайлауында – Премьер-министр Мануэль Эскивель басқарған биліктегі Біріккен демократиялық партия 15 орыннан 3 орынға дейін азайды, жалпы 36 орындық Өкілдер палатасының ішінде, халықтың 40% дауысымен және үкіметтен қуылды. 1993 жылғы француз парламенттік сайлауында: биліктегі Социалистік партия 577 орынның 260-ынан 53-ке дейін азайды. Социалистер үкіметтен қуылды және келе жатқан Премьер-министр Пьер Береговой жеңілістен кейін өзіне-өзі қол жұмсады. 2000 жылғы моңғол заң шығарушы сайлауында Моңғол халықтық революциялық партиясы Демократиялық одақтың үлкен басымдығын жойып, сайысқа түскен 76 орынның 72-сін жеңіп алды. 2002 жылғы француз заң шығарушы сайлауында орталық партия «Француз демократиясы үшін одақ» 577 орынның 112-сінен 29-ға дейін азайды, ал 2007 жылы тағы 3 орынға дейін азайды. 2002 жылғы түрік жалпы сайлауында биліктегі коалицияның (ДСП МХП АНАП) барлық үш мүшесі парламенттегі барлық орындарынан айырылды, себебі олар 10% сайлау шегіне жетпеді. ДСП 136 орыннан 0 орынға, МХП 129 орыннан 0 орынға, ал АНАП 86 орыннан 0 орынға азайды. Бас оппозициялық партия ДЙП те 85 орыннан 0 орынға азайды. 2006 жылғы израильдік заң шығарушы сайлауында биліктегі Ликуд партиясы 38 орыннан 12 орынға дейін азайды, жалпы 120 орынның ішінде, және үкіметтен қуылды. 2008 жылғы Белиз жалпы сайлауында – Премьер-министр Саид Муса басқарған биліктегі Халықтың Біріккен партиясы 22 орыннан 6 орынға дейін азайды, жалпы 31 орындық Өкілдер палатасының ішінде, халықтың 40% дауысымен және үкіметтен қуылды. 2009 жылғы жапондық жалпы сайлауда биліктегі Либералды-демократиялық партия (Жапония) Өкілдер палатасындағы 480 орынның 296-сынан 119-ға дейін азайды және үкіметтен қуылды. 2011 жылғы ирландиялық жалпы сайлауда биліктегі Фианна Фейл партиясы тарихындағы ең ауыр жеңіліске ұшырады, Дэйлге тек 20 депутатты қайтарды. Партия Ирландия Республикасындағы ең ірі партиядан алғаш рет үшінші орынға көтерілді. 1932 жылы алғашқы Фианна Фейл үкіметі құрылғаннан бастап 2011 жылғы сайлауға дейін Фианна Фейл сол 79 жылдың 61 жылы билікте болды және әрқашан штаттағы ең үлкен партия болды (билікте болғанына қарамастан). Сайлаудағы күйреуге көптеген факторлар себеп болды, бірақ олардың ішіндегі бастысы Ирландия экономикасының құлдырауы болды. Сонымен қатар, оның коалициялық серіктесі, Жасылдар партиясы барлық орындарынан айырылды. 2012 жылғы жапондық жалпы сайлауда биліктегі Жапонияның Демократиялық партиясы 480 орынның 308-інен 57-ге дейін азайды, халық дауысының 15% -ын иеленді және үкіметтен қуылды. 2013 жылғы израильдік заң шығарушы сайлауда Кадима партиясы 120 орынның 28-інен 2-ге дейін азайды, сайлау шегін бірнеше жүз дауыспен ғана өте алды, содан кейін 2015 жылғы сайлауға қатыспауды шешті. 2017 жылғы Багам жалпы сайлауында Премьер-министр Перри Кристи басқарған биліктегі прогрессивті либералды партия 29 орыннан 4 орынға дейін азайды, жалпы 39 орындық Өкілдер палатасының ішінде, халықтың 39% дауысымен және үкіметтен қуылды. 2017 жылғы француз парламенттік сайлауында биліктегі Социалистік партияның саны 280 орыннан 30 орынға дейін азайды. Социалистер үкіметтен қуылды. 2018 жылғы Барбадос жалпы сайлауында Премьер-министр Фрёндель Стюарт басқарған биліктегі Демократиялық лейбористік партия 30 орындық Ассамблея палатасында 16 орыннан 0 орынға дейін азайды, халықтың 28% дауысымен және үкіметтен қуылды. 2020 жылғы Белиз жалпы сайлауында Премьер-министрдің орынбасары Патрик Фабер басқарған биліктегі Біріккен демократиялық партия 19 орыннан 5 орынға дейін азайды, жалпы 31 орындық Өкілдер палатасының ішінде, халықтың 39% дауысымен және үкіметтен қуылды. 2021 жылғы Марокко жалпы сайлауында биліктегі Әділет және даму партиясы 395 орынның 125-інен 13-ке дейін азайды және биліктен қуылды. 2024 жылғы Мальдив парламенттік сайлауында Халықтық ұлттық конгресс Мальдив демократиялық партиясына қарсы үлкен жеңіске жетті, ол 56 орынды жоғалтып, тек 9 орынды жеңіп алды.

In the 1950 Turkish general election, ruling Republican People's Party went down from 395 to 69 seats, out of 487 and were ousted from government. In the 1986 Trinidad and Tobago general election – The ruling People's National Movement led by Prime Minister George Chambers went from 26 to 3 seats, out of 36 seats the House of Representatives with 32% of the popular vote and were ousted from government. In the 1990 Grenadian general election – The ruling New National Party led by Prime Minister Keith Mitchell went from 14 to 2 seats, out of 15 seats the House of Representatives with 18% of the popular vote and were ousted from government. In the 1991 Trinidad and Tobago general election – The ruling National Alliance for Reconstruction led by Prime Minister A. N. R. Robinson went from 31 to 2 seats, out of 36 seats the House of Representatives with 25% of the popular vote and were ousted from government. In the 1998 Belizean general election – The ruling United Democratic Party led by Prime Minister Manuel Esquivel went from 15 to 3 seats, out of 36 seats the House of Representatives with 40% of the popular vote and were ousted from government. 1993 French legislative election: Ruling Socialist Party went down from 260 to 53 seats out of 577. Socialists were ousted from government and outgoing Prime Minister Pierre Bérégovoy committed suicide after the loss. In the 2000 Mongolian legislative election, the Mongolian People's Revolutionary Party overturned a large majority for the Democratic Union, winning 72 out of the 76 seats contested. In the 2002 French legislative election, the centre party Union for French Democracy went down from 112 to 29 seats out of 577, with a further decrease to just 3 seats in 2007. In the 2002 Turkish general election, all three members of the ruling coalition (DSP MHP ANAP), lost all of their seats in the parliament due to their failure to meet %10 electoral threshold. DSP went from 136 to 0 seats, MHP went from 129 to 0 seats and ANAP went from 86 to 0. Main opposition party, DYP also went from 85 to 0 seats. In the 2006 Israeli legislative election The ruling Likud party went from 38 to 12 seats out of 120 and were ousted from the government. In the 2008 Belizean general election – The ruling People's United Party led by Prime Minister Said Musa went from 22 to 6 seats, out of 31 seats the House of Representatives with 40% of the popular vote and were ousted from government. In the 2009 Japanese general election The ruling Liberal Democratic Party (Japan) went down from 296 to 119 seats out of 480 in the House of Representatives and were ousted from the government. In the 2011 Irish general election, the ruling Fianna Fáil party suffered the worst defeat in its history, returning only 20 TDs to the Dáil. The party moved from being the largest party in the Republic of Ireland, to third for the first time ever. Since the formation of the first Fianna Fáil government in 1932, until the 2011 election, Fianna Fáil had been in power for 61 of those 79 years and had always been the largest party in the state (regardless of whether it was in power or not). Many factors caused the electoral meltdown, but chief among them was the collapse of the Irish economy. In addition, its coalition partner, the Green Party lost all of its seats. In the 2012 Japanese general election, the ruling Democratic Party of Japan went down from 308 to 57 seats out of 480 with 15% of the popular vote and were ousted from government. In the 2013 Israeli legislative election, the centre party Kadima went down from 28 to 2 seats out of 120, barely passing the electoral threshold by just a few hundred votes and then it chose to not contest the 2015 elections. In the 2017 Bahamian general election – The ruling Progressive Liberal Party led by Prime Minister Perry Christie went from 29 to 4 seats, out of 39 seats the House of Representatives with 39% of the popular vote and were ousted from government. In the 2017 French legislative election, the ruling Socialist Party went down from 280 to 30 seats out of 577. Socialists were ousted from government. In the 2018 Barbadian general election – The ruling Democratic Labour Party led by Prime Minister Freundel Stuart went from 16 to 0 seats, out of 30 seats the House of Assembly with 28% of the popular vote and were ousted from government. In the 2020 Belizean general election – The ruling United Democratic Party led by Deputy Prime Minister Patrick Faber went from 19 to 5 seats, out of 31 seats the House of Representatives with 39% of the popular vote and were ousted from government. In the 2021 Moroccan general election The ruling Justice and Development Party went from 125 to 13 seats out of 395 in the House of Representatives and were ousted from power. In the 2024 Maldivian parliamentary election the People's National Congress won a landslide against the Maldivian Democratic Party which lost 56 seats and won just 9.