Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы
American writer
Джон Барретт "Джей" МакИнерни (John Barrett "Jay" McInerney Jr.), 1955 жылдың 13 қаңтарында дүниеге келген, – американдық романист, сценарист, редактор және колонна жазушы. Оның романдары: «Bright Lights, Big City», «Ransom», «Story of My Life», «Brightness Falls» және «The Last of the Savages». Ол «The Penguin Book of New American Voices» жинағының редакторы, 1988 жылғы «Bright Lights, Big City» фильмінің сценарийін жазды, сондай-ақ Анджелина Джоли бас рөлде ойнаған «Gia» телефильмінің сценарийін бірлесіп жазды. «House & Garden» журналында шарап туралы колонна жазды, ал оның шарап туралы эсселері «Bacchus & Me» (2000) және «A Hedonist in the Cellar» (2006) жинақтарында жарияланды. Оның ең соңғы романы – 2016 жылы жарық көрген «Bright, Precious Days». 2010 жылдың сәуір айынан бастап «The Wall Street Journal» газетінде шарап туралы колонна жазады. 2009 жылы ол өмірінің барлық кезеңін қамтитын әңгімелер жинағын шығарды, ол «How It Ended» деп аталды және «The New York Times» газетінің Жанет Маслині оны жылдың 10 үздік кітабының бірі деп атады.
John Barrett "Jay" McInerney Jr. ('/m//æ//k//ᵻ//n//ɜːr//n//i/; born January 13, 1955) is an American novelist, screenwriter, editor, and columnist. His novels include Bright Lights, Big City, Ransom, Story of My Life, Brightness Falls, and The Last of the Savages. He edited The Penguin Book of New American Voices, wrote the screenplay for the 1988 film adaptation of Bright Lights, Big City, and co wrote the screenplay for the television film Gia, which starred Angelina Jolie. He was the wine columnist for House & Garden magazine, and his essays on wine have been collected in Bacchus & Me (2000) and A Hedonist in the Cellar (2006). His most recent novel is titled Bright, Precious Days, published in 2016. From April 2010 he was a wine columnist for The Wall Street Journal. In 2009, he published a book of short stories which spanned his entire career, titled How It Ended, which was named one of the 10 best books of the year by Janet Maslin of The New York Times.
Ерте өмір және білім
МакИнерни 1955 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласында Мэрилин Джин (Мерфи) және Джон Баррет МакИнерни ағаның ұлы ретінде дүниеге келді, оның әкесі корпоративтік басшы болған. 1976 жылы Уильямс колледжін бітірді. Сиракуза университетінде ағылшын тілінен магистр дәрежесін алып, Реймонд Карверден жазу өнерін үйренді.
McInerney was born in 1955 in Hartford, Connecticut, the son of Marilyn Jean (Murphy) and John Barrett McInerney Sr., a corporate executive. He graduated from Williams College in 1976. At Syracuse University, he earned a Master of Arts in English and studied writing with Raymond Carver.
Мансап
The New Yorker журналында фактчекер болып жұмыс істегеннен кейін, МакИнерни өзінің алғашқы жарық көрген «Жарқын жарықтар, үлкен қала» романымен танымал болды. 1984 жылы жарық көрген бұл роман, кокаин мәдениетін екінші жақта баяндауымен сол кездегі әдебиеттен ерекшеленді. Роман атауы Джимми Ридтің 1961 жылғы блюз әнінен алынған. Бұл туынды МакИнернидің жаңа буын жазушылардың бірі екенін бекітті. 1987 жылы Village Voice газетінде «әдебиеттегі жас буын» деп аталған МакИнерни, Бретт Истон Эллис және Тама Яновиц әдебиеттің жаңа беті ретінде ұсынылды: жас, консервативтік көзқарасты сынға түсіретін және жаңаша ойлайтын. Роман жарияланғаннан кейін бес туынды тез арада жарық көрді: «Құпия», «Менің өмірімнің хикаясы», «Жарқындық құлайды», «Қасіреттілердің соңғысы» және «Үлгілі мінез-құлық». «Жарқын жарықтар, үлкен қала» романының сәттілігінен кейін, баспагерлер қалалық жастар туралы осындай туындыларды іздеуді бастады. Эллистің 1985 жылы жарық көрген «Нөлден кем» романы МакИнернидің үлгісімен жазылған деп жарияланды. МакИнерни, Эллис және Яновиц Нью-Йорк қаласында тұрды, ал олардың өмірі Нью-Йорк медиасы тарапынан әдеби тақырып ретінде жиі жазылды. Эллис өзінің «Американдық психо» және «Гламорама» романдарында МакИнернидің кейіпкері Элисон Пулді («Менің өмірімнің хикаясы») пайдаланды. МакИнерни Элисон Пул кейіпкерінің бұрынғы қарындасы Риэлл Хантерге (бұрынғы Лиза Друк) негізделгенін айтты. Ол кейіпкерді «кокаинге тәуелді» және «сексуалдық құштарлыққа берілген» деп сипаттады, бірақ оған біршама мейіріммен қарады. МакИнернидің кілт романы 1992 жылы Sports Illustrated журналында Лиза Друктың әкесінің тапсырысымен оның жылқысын өлтірген адамның мойындауы жарияланғанға дейін жұртшылыққа белгісіз болған қылмыстың алдын ала болжамын көрсетті. Бұл мойындау жылқының өміріне сақтандыру алу мақсатында жасалған. МакИнерни Эллистің «Айлық саябағы» романында эпизодтық рөлде ойнайды, ол Бреттің үйінде өткен Хэллоуин кешінде қатысады. Кейіннен МакИнерни романдағы бейнесіне риза еместігі белгілі болды. Мансабы бойында МакИнерни «Жарқын жарықтар, үлкен қала» романының авторы және басты кейіпкері ретіндегі бейнесімен күресіп келді. 2009 жылы сұхбатында МакИнерни: «Әрине, мен енді 25 жастағы бон виван емеспін, бірақ бұл менің әрқашан қалаған нәрсемді берді: толық уақытты жазушы болу мүмкіндігі. Бұл менің басқа кітаптарыма қатысты толыққанды әділ болмады және мен сыншылар мен мәдени комментаторлар тарапынан көптеген ақымақтыққа тап болдым». Ол 2010 жылғы түлектер алдында Уильямс колледжінде сөз сөйледі.
After working as a fact checker at The New Yorker, McInerney achieved fame with his first published novel, Bright Lights, Big City. Published in 1984, the novel was unique at the time for its depiction of cocaine culture in second person narrative. The title is taken from a 1961 blues song by Jimmy Reed. The novel established McInerney's reputation as part of a new generation of writers. Labelled the 'literary brat pack' in a 1987 article in the Village Voice, McInerney, Bret Easton Ellis and Tama Janowitz were presented as the new face of literature: young, iconoclastic and fresh. Five novels followed in rapid succession: Ransom, Story of My Life, Brightness Falls, The Last of the Savages and Model Behavior. After the success of Bright Lights, Big City, publishers started looking for similar works about young people in urban settings. Ellis's Less than Zero, published in 1985, was promoted as following McInerney's example. McInerney, Ellis and Janowitz were based in New York City and their lives there were regular literary themes chronicled by New York media. Ellis used McInerney's character, Alison Poole (Story of My Life), in his novels American Psycho and Glamorama. McInerney revealed that the character of Alison Poole is based upon his former girlfriend, Rielle Hunter, then known as Lisa Druck. He described the character as "cocaine addled," and "sexually voracious" but also treated her with some sympathy. McInerney's roman à clef opened a prescient glimpse into the notorious horse murders scandal, which did not become known to the public until 1992, when Sports Illustrated magazine published a confession from the man who had murdered Lisa Druck's horse at her father's behest, in order to claim the insurance on its life. McInerney also has a cameo role in Ellis's Lunar Park, attending the Halloween party Bret hosts at his house. It was later revealed that McInerney was not pleased with his representation in the novel. Throughout his career, McInerney has struggled against the image of himself as both the author and protagonist of Bright Lights, Big City. In 2009, McInerney said in an interview, "Obviously, I'm no longer a 25 year old bon vivant, but [that] gave me what I always wanted: the opportunity to be a full time writer. It hasn't been entirely fair to my other books, and I've had to deal with a lot of idiocy on the part of the critics and the cultural commentators." He appeared at Williams College as the Commencement speaker for the Class of 2010.
Жеке өмір
Оның алғашқы әйелі сәндел модель Линда Росситер болды. Екінші әйелі - жазушы Мерри Реймонд. Төрт жыл бойы ол сәндел модель Марла Хансонмен бірге өмір сүрді. Оның үшінші некесі тоғыз жылға созылды, нәтижесінде олар Джон Барретт МакИнерни III және Мейси Брансфорд МакИнерни деген біржұрнақты егіздері дүниеге келді. 2006 жылы ол Энн Хёрстке үйленді.
His first wife was fashion model Linda Rossiter. His second wife was writer Merry Reymond. For four years he lived with fashion model Marla Hanson. His third marriage, to Helen Bransford, lasted nine years, and the couple had fraternal twin children, John Barrett McInerney III and Maisie Bransford McInerney. In 2006, he married Anne Hearst.
Фильм
МакИнерни 1988 жылы "Бай жарық, үлкен қала" фильмінің сценарийін жазды. Джеймс Бриджес режиссерлік еткен бұл фильмде Майкл Дж. Фокс, Кифер Сазерленд және Фиби Кейтс бас рөлдерде ойнады.
McInerney wrote the screenplay for the 1988 film adaptation of Bright Lights, Big City. Directed by James Bridges, it stars Michael J. Fox, Kiefer Sutherland, and Phoebe Cates.