Кіріспе

Американдық баскетболшы Кермит Алан Вашингтон (17 қыркүйек 1951 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы. Вашингтон 1977 жылы алаңдағы төбелес кезінде қарсылас ойыншы Руди Томьяновичті ұрып соққандығымен әйгілі. Орта мектепті бітіргенде ол аса ізделіс жоқ ойыншы болған. Кулидж орта мектебінде соңғы курста орташа есеппен ойын басына 4 ұпай жинаған. Американ университетіне келгеннен кейін ол тез дамыды және NCAA тарихында мансабы бойы орташа есеппен 20 ұпай және 20 доптауды (ребоунд) алған жеті ойыншының бірі болды. Ірі қорғаныс шебуші (форвард) Вашингтон доптауды (ребоунд) жинау қабілетімен танымал болды. Ұлттық баскетбол қауымдастығында (NBA) өткізген он маусымында ол ойын басына орташа есеппен 9,2 ұпай және 8,3 доптау (ребоунд) жинады және бір рет «Жұлдыздар ойынына» (All-Star Game) қатысты. Вашингтонды 1973 жылғы НБА драфтында «Лос-Анджелес Лейкерс» командасы бесінші нөмірмен таңдады. Алғашқы үш маусымда ол сирек алаңға түсті, төртінші маусымға дейін зейнеткер баскетбол жаттықтырушысы Пит Ньюэллдің көмегін сұрады. Ньюэллтің жетекшілігімен Вашингтонның ойыны тез жақсарды және ол бірнеше команданың негізгі құрамында ойнады. Ол «Лейкерс», «Бостон Селтикс», «Сан-Диего Клиперс», «Портленд Трейл Блейзерс» және «Голден Стейт Уорриорс» командаларында өнер көрсетті.

Ерте өмір

Кермит Вашингтонның анасы Барбара Шахта мұғалімдері колледжін бітірген (кейін Колумбия округінің университетіне қосылды); оның әкесі Александр рентген техникі болды. Ол үш жасында ата-анасы ұрысқанда, оның әкесінің інісі темірмен зорлықпен шабуылға ұшырады. Балаларын тамақтандыру үшін ақша табуға күрескен ол, ақырында олардың әкесіне хабарласып, ол келіп, оларды қайта алып кетті. Өзін құрметті сезінген жалғыз сәт – әкесінің әжесі оларды біраз уақытқа өздеріне алып, күтім жасаған кездер еді. Әкесі қайтадан үйленгеннен кейін, балалар оның жаңа әйелімен бірге тұруға көшті. Вашингтон алғаш рет үміт сезімін сезінді, "Бұл біздің арманымыздың орындалуы деп ойладым. Өмір бойы теледидарда жақсы отбасыларды көрдік. Нағыз адамдар. Енді біз де нағыз отбасы боламыз" деді. Бірақ ол бұл жолы әкесінің әйелінен қайтадан керек емес екенін сезінді. Ол бағаларын көтеру үшін жазғы мектепте көп пәндерін қайта тапсыруға мәжбүр болды. Орта мектепке келгенде, ол жақын досының жанында болу үшін және түнде үйге жалғыз бармау үшін қорқып, футбол ойнады. Томас оның сынып жетекшісі болғанда және оның басқа пәндердегі бағаларын көргенде, ол оны барлық пәндерінде жақсы оқуға ынталандырды. Вашингтон жылдам прогресс жасап, ақыры жоғары сыныпта үздік оқушылар тізіміне енді. Ол ойынға шығып, ойын басындағы орташа көрсеткішін төрт ұпайға жеткізді. Әкесінің әйелі оған мектепті бітіргеннен кейін үйден қуатынын айтты. Том Янг, жақында Мэриленд университетінің көмекші жаттықтырушысы қызметінен кетіп, Американ университетінің бас жаттықтырушысы болған, оның ойынын көрді. Вашингтон аса жақсы ойнамағанмен, Янг оның белсенділігімен және ойынды ұйымдастырушылардан көрген жаман қарым-қатынасқа қарамастан, талмай еңбек еткеніне таң қалды.

Колледж жылдары

Жоғары мектептегі соңғы курсын аяқтағаннан кейін колледжге түскен жазғы демалысында Вашингтонның бойы төрт дюймға өсті. Ол ауыр атлетикамен айналыса бастады және төзімділігін арттыру үшін жеті қабатты жатақхана ғимаратының баспалдақтарын салмақты жилет киіп жүгірді. Вашингтон бос уақытының көп бөлігін спорт залында жаттығулармен өткізді. Жазда аула баскетбол ойнады және бірнеше қалалық лига командаларында өнер көрсетті. Пат оның үлгеріміне көмектесті – жоғары мектепті жақсы бітіргеніне қарамастан, ол әлі де артта қалған еді; колледжге келгенде абзац деген не екенін және есеп жазу қалай болатынын білмеді. Бірінші курстың баскетбол командасында 46,8% тиімділікпен 18,6 ұпай және 20,5 ребоунд жинады. Екінші және үшінші курстар арасында ол Небраска университетінің бұрынғы футболшысы, Америка университетінде оқыған Трей Коулманмен ауыр салмақ көтеруді бастады. Коулман оны алаңда агрессивтірек болуға шақырды, ал Вашингтон бұл оның мінезіне қайшы екенін айтты. Коулман оны тыңдап, алаңда "әдемі" болуға ешқандай құқығы жоқ екенін, егер ол кәсіби лигаға өтуді қаласа, оның қабілетіне қарай осылай болуы керек екенін айтты. Ол үшінші курсын аяқтағаннан кейін Америка баскетбол қауымдастығының (ABA) «Нью-Йорк Нетс» командасынан шақырылып, жылына 100 000 доллар төленетін төрт жылдық келісімшарт ұсынылды, бұл оны қатты таң қалдырды. Ол жаттықтырушы Янгпен Америкада қалуға шешім қабылдады, өйткені мектеп оған қиын кезеңде мүмкіндік бергенін сезінді және оған қарызы болды. Соңғы курсына кіргенде Вашингтон елдегі ең үздік ойыншылардың бірі болды. Соңғы курста ұлттық ребоунд бойынша қайтадан көшбасшы атанды. 3,37 GPA және социология мамандығымен бітірді. Вашингтон екі рет Академиялық All-American атанды және соңғы курста әлеуметтік ғылымдардан дәріс берді. Колледж ортасынан НБА-ның күшті шабуылшысына ауысуы қиын болды. Вашингтон колледжде негізінен аймақтық қорғаныс жүйесінде ойнады және НБА-да жиі қолданылатын адамнан адамға қорғанысқа дайын болмады. Командаға баскетбол тарихындағы легенда Джерри Уэст келді, ол мансабының соңына жақындап, НБА логотипіндегі силуэтке айналды. Вашингтон Уэсттен қорқып, оның алдында қателік жасаған сайын алаңдайтынын мойындайды. Денсаулығы жақсы болғанына қарамастан, жаңадан бастаған маусымда тек 45 ойынға қатысып, орташа есеппен ойынға 8,9 минуттан шықты. Бұл жарақат оның мансабы бойы бойын мазалады. Қатаң кесте және жаттықтырушылардың ойыншылар лигаға келгенде қалай ойнау керектігін білетінін болжауы салдарынан, бас жаттықтырушы Билл Шарман да оны жеке-жеке жаттықтыруға дайын болған жоқ. Абдул Джаббар кейін Вашингтонның өмірін өзгерткен күресте маңызды рөл атқарды. Төртінші маусымға кіргенде Вашингтон лигада қалуын қамтамасыз ететін келісімшарты ғана бар екенін және «Лейкерс» оны негізінен жазып тастағанын білді. Ұйым оның қажетті физикалық қабілеттері бар екенін сезінді, сондықтан оның жетіспеушілігін ақыл-ой жетіспеушілігімен байланыстырды. Бұл сын Вашингтонды қатты мазалады, өйткені ол Барридің сөзінің дұрыс екенін сезінді. Өзін жақсартуға тырысып, агенттің ұсынысы бойынша Пит Ньюэллмен байланысқа түсті. Ньюэлл – зейнеткерлік жастағы кәсіби және колледж жаттықтырушысы, «Лейкерс» командасының бас кеңсесінде жұмыс істеді. Шындығында, Ньюэлл оны таңдағандықтан жауапкершілікті сезінгенін айтады, бірақ ұзақ мансабында көптеген ойыншылармен мәмілелер жасады және Вашингтонға ерекше қызығушылық танытпады. Оның адалдығын сынау үшін жаттығуларды таңертеңгі ерте сағаттарда жоспарлады, өйткені кәсіби спортшы күнделікті осы уақытта оянып жүрмейді деп ойлады. Вашингтон шағымсыз келді, ал Ньюэлл оны қарқынды жаттығуларға қатыстырды. Ньюэллді көбінесе баскетбол тарихындағы ең маңызды тұлғалардың бірі деп саналатын мейірімді, әдепті адам ретінде қарастырады. Бірақ жеке жаттығуларда ол қатал, кешірімсіз ұстаз бола алатын еді, және Вашингтонға қатысты одан да кешірімсіз болды, өйткені ол өзінің қызметтерін тегін ұсынса, тек ойыншы маниялық жаттығуларға дайын болса ғана солай істейтінін сезінді. Ол Вашингтонның ойын стилін түп-тамырынан бастап қайта жасады, соның арқасында үлкен ойыншыларды жаттықтырудағы керемет жаттықтырушы ретінде танылды – кейін Гавайиде жыл сайынғы «Big Man Camp» өткізді, оған жүздеген НБА ойыншылары қатысты. Вашингтон жақсы ойнады, орташа есеппен 9,7 ұпай және 9,3 ребоунд жинады; маусымның соңында Денверге қарсы өткен ойында Вашингтон тізе буынын жыртып алды. «Мен оның жыртылып жатқанын сезіндім. Төмен қарасам, тізе қапшығым аяғымның жанында ілініп тұрды». Дәрігерлер оның бүкіл аяғын гипске орады және баскетбол мансабының аяқталғанын айтты. Ньюэлл Вашингтонды ойын мансабы аяқталды дегендегі уайымнан шығарды. Ньюэлл келесі жазда оны одан да қиын жаттығуларға мәжбүр етті, соның салдарынан Вашингтон бірнеше рет жаттығуды тоқтатуды ойлады. Оның аяғы жарақаттан әлсіреген еді және жаттығулар кезінде қайта жарақаттанудан қорқып жүрді. Ньюэлл оның өтініштерін елемеді және егер ол қайтадан ойнағысы келсе, бұрынғыдан да көп жаттығу керек екенін және одан да жақсы жұмыс істеу керек екенін айтты. Журнал Вашингтонды бокс позында, «Ешкім, ешкім де менің командаластарымды жарақаттамайды» деген тақырыптағы суреттер жинағының бөлігі ретінде көйлексіз суретке түсірді.

Руди Томьянович оқиғасы

1977 жылғы 9 желтоқсанда «Лейкерс» пен «Хьюстон Рокетс» арасындағы НБА ойыны барысында бірнеше ойыншылар арасында алаң ортасында қақтығыс болды. Желтоқсан айындағы ойынның екінші жартысының басында «Лейкерс» командасының қорғаушысы Норм Никсон соққыдан жаңылып қалды. «Хьюстонның» Кевин Куннерт пен Вашингтон екеуі де допты қайтаруға таласты, нәтижесінде Куннерт допты алып, командаласы Джон Лукасқа пас берді. Алайда, олардың допты қайтару үшін күресі әдеттегіден күштірек болды. Абдул Джаббар да қатысып, Куннертпен күресті. Соның салдарынан Кермит Вашингтон алаңның артында қалды, жағдайды бақылап, ештеңе болмауын қадағалады. Екеуі де ажырасып кеткен соң, Вашингтон Куннерттің шортынан ұстап, оның шабуылға жылдам оралуын болдырмауға тырысты. Куннерт Вашингтонның жоғарғы қолына тиген соққы жасады, бұл оны Вашингтонға қаратып бұрды. Келесі оқиғалар даулы: Вашингтон, бірнеше «Лейкерс» ойыншылары және «Рокетс» командасының шабуылшысы Роберт Рид Куннерттің оны ұрғанын айтты. Куннерт Вашингтонның өзінен босануға тырысқаннан кейін Вашингтон бірінші соққы берді деді. Оқиғаны көрген төреші Куннерт пен Абдул Джаббар арасындағы «жанжалды» және одан кейін Куннерт пен Вашингтон арасындағы төбелес пен Вашингтонның соққысын ғана көрді. Бірақ бұл оны Вашингтонның бірінші соққысына дейін қорғанышсыз қалдырды, ол Куннерттің басына тиіп, оны бір тізеге түсірді. Томьянович лигада бейбітшілдікті сақтаушы ретінде танымал болды. Оқиғаға қатысқан ойыншылар Томьянович құлағаннан кейін аренадағы үнсіздіктің «ешқашан естімеген ең үлкен үнсіздік» болғанын айтты. Баспасөз орталығының екінші қабатында отырған журналистер соққының дыбысын естіп, кейбіреулері оқиға орнына асығып барды. Томьянович орнынан тұрып, жүре алды, бірақ киім ауыстыратын бөлмеге кіргенде Вашингтонды көрді. Томьяновичтің айтуынша, ол агрессивті болып, Вашингтоннан неге ұрғанын сұрады. Вашингтон Куннерт туралы естімейтін бірдеңе айқайлады, оларды екі күзетші бөліп таратты. Томьянович агрессивті болғанына қарамастан, күресуге жағдайы болмады; оның бет сүйегінің құрылымы бас сүйегінен бөлініп, миына соққы тиіп, жауы мен мұрны сынды, сондай-ақ бас сүйегінің қуысына қан мен омыртқа сұйықтығы ағып жатты. Оның бас сүйегі соншалықты сынған еді, Томьянович аузынан ағып жатқан омыртқа сұйықтығының дәмін сезіп көрді. Томьяновичті емдеген дәрігер «Мен одан да аз ауыр жарақат алған көптеген адамдардың аман қалмағанын көрдім» деді және операцияны сынған жұмыртқа қабығын таспамен жабыстырумен салыстырды. «Saturday Night Live» телеарнасы, орта есеппен 30-35 миллион адам тамашалайтын, соққыны көптеген рет қайталап көрсетті, актер Гаррет Моррис оны күлкілі түрде қорғады. Бұл жайт «New York Times» газетінде мақала жарияланып, Уолтер Кронкайт CBS News телеарнасында зерттелді. Вашингтонға 10 000 доллар айыппұл салынды және 60 күнге тоқтатылды, 26 ойынға қатыса алмады; бұл НБА тарихында алаңдағы оқиға үшін ең ұзақ тоқтату болды. Томьянович маусымның қалған бөлігін өткізіп жіберді, ал «Рокетс» Вашингтонды сол уақытқа дейін тоқтату керек деп ойлады. 1970-ші жылдары алаңдағы төбелес жиі кездесетін, көбінесе орындықты тазарту шайқастары болып өтетін. Маусымның ашылу ойынында Абдул Джаббар Бенсонды ұрғанда, ешқандай айыппұл салынбаған еді. Лига маусымнан кейін ойын командасына үшінші төреші қосты; бұл төреші ойынды бақылап, Вашингтон Куннерттің шортынан ұстағанда, бұзушылық деп танып, осылайша ойынды тоқтатып, одан кейін болған төбелестің алдын алуға мүмкіндік берер еді. Вашингтонға «Лейкерс» командасының бас кеңсесінен ешқандай қолдау көрсетілмеді, Кук төбелес болғаннан кейін бір күні ғана қоңырау шалды, ал нәсілдік айыптаулармен толтырылған жекпе-жектік хаттар келді. Полиция оған тағы да ойнағанда бөлме қызметінен тамақ сұрамауға кеңес берді, өйткені оны улайды деп қорқынышты. Лигадағы көптеген ойыншылар Вашингтонға жанашырлық танытып, оның корттан тыс жақсы беделге ие екенін айтса да, оның әйелі оқиғадан кейін өзі мен балаларымен жат адамдар сияқты қарым-қатынас жасағанын еске алады. Оның акушері оның қызметін тоқтатты, өйткені ол Вашингтонның әйелі еді, ал достары одан Вашингтонның қандай адам екенін сұрады, ол мұндай әрекетке қабілетті ме екенін білгісі келді. [[Файл:Боб Райан. JPG|thumb|Боб Райан 1978 жылы Вашингтон туралы мақала жазды. Кейінірек Райан былай деді: «Сіз онымен отырып сөйлескенде, оны ұнатпау мүмкін емес. Ол Рудиге осылай ренжіткісі келмеген. Мен оны жаныма жақын сезіндім». Оның әйелі Пэт екі кішкентай баласы болғандықтан қалады, ал Вашингтон қонақүйге орналасады. Оның қайта қызметке оралуын күткенде, ол келесі маусымға дейін болмайды деп ойлады, депрессияға түсіп, физикалық формасын жоғалтты. Ол өзін жинап алып, 29 қабатты қонақүйдің баспалдақтарымен жоғары-төмен жүгіріп жаттырулар жасады. Бірнеше жыл өткен соң, сол кезде «Лейкерс» командасын жаттықтырған Джерри Уэст Джон Фейнштейнге Вашингтонды әлі де құрамға қабылдағысы келетінін айтты. Ал бас менеджер Билл Шарман «әлі шешім қабылмағанын» айтты. Алайда Кук басқаша шешім қабылдады. Вашингтон Атақты орталық ойыншы Дэйв Коуэнспен бірге ойнады, ол Вашингтонмен ойнағаннан ләззат алды, «Бұл керемет, ол допты қайтару кезінде үнемі сықырлайтынын естіп отыруға болады» деді. Вашингтон Бостон жанкүйерлерінің жүрегін жеңіп алды. Оның қабылдануына «The Boston Globe» газетінің журналисі Боб Райан оның өмірін зерттеп, онымен біраз уақыт өткізгеннен кейін жазған мақаласы көмектесті. Маусымнан кейін Вашингтон «Селтикс» командасымен қайта келісімге келу үшін «Денвер Наггетс» командасы ұсынған қаражаттан бас тартты.

Бостон Селтикс (1977-1978)

Куннерт 1978-79 маусым басталар алдында Бостонмен келісім жасасты, Вашингтон командада болғанына қарамастан, себебі «Селтикс» оған ең көп ақша ұсынды. Екеуі арасында көбінесе үнсіз араздық сақталды, өйткені Вашингтон Куннерттің төбелесдегі рөлін лайықты бағаламағанын сезінді.

Сан-Диего Клиперс (1978-1979)

Вашингтон мен Куннерт НБА тарихындағы ең ерекше ойыншы ауысуларының біріне қатысты. «Селтикс» командасының иесі Ирв Левин Калифорниядағы үйіне және бизнес мүдделеріне жақындап, сонымен қатар НБА командасын иеленуді жалғастыруды қалаған. Осы мәселені шешу үшін ол Джон Й. Браун-младшиймен, «Буффало Брейвз» командасының иесімен, командалармен алмасты. Левин содан кейін «Буффало Брейвз» командасын Сан-Диегоға көшірді, онда олар «Сан-Диего Клиперс» деп аталды. 1978 жылдың қараша айында Сан-Диего Хьюстон қаласында ойнады. Томьянович 26 ұпай жинап, 11 допты қайтарып алды, ал Вашингтон 6 ұпай және 2 допты қайтарып алды. Ойынға дейін «Клиперс» командасының жаттықтырушысы Джин Шу, «Рокетс» командасының жаттықтырушысы Том Ниссалькеге ойыншылардың ойын басталар алдында орта алаңда қолдасуын ұсынды. Томьянович бұл идеяны қабылдамады.

Портленд Трейл Блейзерс (1979-1982)

Сан-Диегода бір жыл өткен соң Вашингтон тағы сатылды. Левин Портленд командасының ойыншысы Билл Уолтонды алуды шешті, бірақ Уолтон 1978-79 маусымын бүкіл аяғының сүйектері сынуына байланысты өткізбеді. "Блейзерс" пен "Клипперс" өтемақы туралы келісе алмағандықтан, комиссардың кеңсесі соңғы шешімді қабылдады: Вашингтон, Куннерт және Рэнди Смит Уолтонға алмасу үшін Портлендке жіберілді. Портленд қаласы Вашингтонды зор қуанышпен қарсы алды. Осыдан кейін Томьянович пен "Рокетс" командасы "Лейкерс" командасына қарсы сотқа жүгінді. Хьюстон тарапы Лос-Анджелес Вашингтонды бақылауға алмады деп мәлімдеді. Сот барысында ойынға қатысқан көптеген ойыншылар мен жаттықтырушылар куәлік берді. Куннерт сотта куәлік беріп, Вашингтонның көрсетуіне қарсы шығып, оны ашуланып жалғаншы деп айыптады. Олар Сан-Диегода ойнаған кезде олардың әйелдері жақын дос болған, бірақ қарым-қатынастары уақыт өте келе нашарлады; Вашингтон НБА Куннертті соттануына жол бермеу үшін оны командада қалдырып отыр деп ойлады. Алайда Портленд командасының жаттықтырушысы Джек Рамзи лигадан Уолтонға лайықты өтемақы деп саналған ойыншылардың тізімін беруді сұрағанда, Сан-Диегоның ойыншысы Свен Натерден гөрі Куннертті таңдағанын айтты. Вашингтон бастапқыда "Trail Blazers" командасының қуатты шабуылшысы Морис Лукаспен бірге ойнады, бірақ Лукас "Нью-Джерси Нетс" командасына ауысқаннан кейін толыққанды бастаушы ойыншы болды. Ол Портлендте үш маусым ойнады, оның ішінде 1980 жылы NBA All-Star ойынына қатысты, бірақ жарақат алғандықтан бірнеше үздік ойыншылар қатыспады. Оның ұрысқа қатысқаннан кейінгі карьерасында көптеген ойыншылар, жаттықтырушылар мен шенеуніктер оның тағы да ұрысқа түсіп қалудан қорқып, алаңдағы агрессиясы азайғанын атап өтті – ол мұндай нәрсені ешқашан жасамады. Вашингтон 1980-81 маусымында арқасы мен тізелері ауыра бастады. 1981-82 маусымында ауырсынулар шыдай алмайтын болды, ол 1982 жылдың қаңтар айында барлығы 20 ойын ғана ойнап, зейнетке шықты. Ол сондай-ақ Стэнфорд университетінде жаттықтырушы болып жұмыс істеді және 15 жыл бойы Пит Ньюэллдің "Big Man Camp" клубында жұмыс істеді. 1995 жылы ол "The 6th Man Foundation" қорын құрды, ол "Африкамен байланыс жобасы" деп аталды. 1994 жылдың тамызында Вашингтон дәрігерлер мен медбикелер тобымен бірге Заирдің Гома қаласына гуманитарлық миссияға барды, Руанда азамат соғысынан қашқан адамдарға арналған босқындар лагерінде жұмыс істеді. Вашингтон өзін соғыстың құрбаны ретінде көрсетуге тырысты және оның салдарынан келген кейбір бақытсыздықтарды асыра көрсетті. Вашингтон The New York Times газетіне жаттықтырушы болып жұмысқа алудан бірнеше рет бас тартылғанын айтты. Алайда Том Дэвис оны Стэнфордта көмекші жаттықтырушы ретінде жұмысқа алды және Дэвис оны Айоваға да жаттықтырушы ретінде алып кетуді жоспарлаған. Вашингтон Стэнфордта қалды және кейіннен көмекші жаттықтырушы лауазымынан кетіп, кейіннен Портленд "Trail Blazers" командасының күш және кондициялық жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. Джон Файнштейн және басқалар Вашингтон мен Томьянович арасындағы ұрыстың ең ұзаққа созылған зардабы Вашингтонның өзіне деген көзқарасына және оның осы ұрыстағы әрекеттері үшін жауапкершілікті қабылдаудан бас тартуына байланысты деп болжады. 2010 жылдардың басында Вашингтон Вашингтон, округтік округте тұрды, онда ол Ұлттық баскетболшылар қауымдастығының өңірлік өкілі болып жұмыс істеді. 2017 жылдың 4 желтоқсанында ол үш қылмыс бойынша кінәлі деп танылды: біреуі жеке басын ауыр қылмыс жолымен ұрлау, екеуі салық декларациясында жалған мәлімдеме жасау. Вашингтон қайырымдылық қоры арқылы пара ретінде алған ақшаны ақтап тастады. Ұлттық баскетболшылар қауымдастығының өңірлік өкілі ретінде Вашингтон НБА ойыншыларын Сан-Диего адвокаты Рональд Микске жіберді, ол қайырымдылыққа қайырымдылық жасады, бірақ бұл заңсыз төлемдер еді. Вашингтон бұл ақшаны жеке шығындарға жұмсады. Вашингтон бұл ақшаны салық декларациясында табыс ретінде көрсетпеді. 2018 жылдың шілдесінде ол қайырымдылық алаяқтығы үшін алты жылға сотталды. Ол 2022 жылдың қазан айында босатылды.

Жеке өмір

Оның үлкен ағасы Эрик, бұрынғы «Сент-Луис Кардиналс» ойыншысы, 1984 жылы өз-өзіне қол жұмсады.