А.У. Филлипс: Жаңазеландиялық экономистің өмір және еңбек жолы
Bill Phillips (economist)
А.У. Филлипс (1914-1975) – жаңазеландиялық экономист, «Филлипс қисығын» ойлап тапқан және MONIAC гидравликалық компьютерін құрастырған ғалым. Экономика тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия экономисі (1914–1975)
New Zealand economist (1914–1975)
Альбан Уильям Хаузего "А. В". "Билл" Филлипс, МБЭ (18 қараша 1914 – 4 наурыз 1975) – өзінің академиялық мансабының басым бөлігін Лондон экономика мектебінде (LSE) экономика профессоры ретінде өткізген жаңазеландиялық экономист. Ол 1958 жылы экономикадағы Филипс қисығын жасады. Сонымен қатар, ол 1949 жылы MONIAC гидравликалық экономикалық есептегішін жобалап, құрастырды.
Alban William Housego "A. W." "Bill" Phillips, MBE (18 November 1914 – 4 March 1975) was a New Zealand economist who spent most of his academic career as a professor of economics at the London School of Economics (LSE). He invented the Phillips curve of economics in 1958. He also designed and built the MONIAC hydraulic economics computer in 1949.
Ерте өмір
Филипс Жаңа Зеландияның Данневирке қаласына жақын Те Рехунгада, сүт шаруасы Харольд Хаусего Филипс пен оның әйелі, мектеп мұғалімі және пошта бастығы Эдит Веббер отбасында дүниеге келген. Шабуыл кезінде Филипс жауға оқ атуға мүмкіндік беретін машиналық құралды өздігінен жасады. Филипспен бірге тұтқында болған Лоренс ван дер Пост оны "мен таныған ең тыныш, адал және өзіндік көрсетуге ұмтылмаған ерекше адамдардың бірі" деп сипаттады. 1946 жылы ол әскери қызметі үшін, әсіресе Брюстер Буффало истребитель ұшақтарының винт арқылы оқ атуына мүмкіндік беретін жүйені әзірлегені үшін Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атанды.
Phillips was born at Te Rehunga near Dannevirke, New Zealand, to Harold Housego Phillips, a dairy farmer, and his wife, Edith Webber, a schoolteacher and postmistress. During the attack, Phillips improvised a machine gun mounting which allowed him to fire at the enemy. Laurens van der Post, who was in captivity with Phillips, described him as "one of the most singularly contained people I knew, quiet, true and without any trace of exhibitionism". In 1946, he was made a Member of the Order of the British Empire (MBE) for his war service, in particular for his development of a system that allowed Brewster Buffalo fighter planes to fire through the propeller.
Экономикадағы мансап
Соғыстан кейін Филипс Лондонға көшіп, Лондон экономика мектебінде (LSE) әлеуметтануды оқуға кірісті, себебі ол соғыс тұтқындарының өздерін ұйымдастыру қабілетімен қызығушылық танытқан. Алайда, ол әлеуметтанудан жалықты және Кейнстік теорияға қызығушылық танытқандықтан, мамандығын экономикаға ауыстырды және он бір жылдың ішінде экономика профессоры атанды.
After the war Phillips moved to London and began studying sociology at the London School of Economics (LSE), because of his fascination with prisoners of war's ability to organize themselves. But he became bored with sociology and developed an interest in Keynesian theory, so he switched his course to economics and within eleven years was a professor of economics.
MONIAC
LSE студенті болған кезде Филлипс инженерлік білімін пайдаланып, MONIAC («Monetary National Income Analogue Computer») құрылғысын жасады. Бұл құрылғы гидравликаны қолдана отырып, британ экономикасының қалай жұмыс істейтінін модельдеді және «гидравликалық макроэкономика» терминінің пайда болуына түрткі болды. Ол жақсы қарсы алынды және Филлипске LSE-де оқытушылық қызмет ұсынылды. 1951 жылы ол ассистент-оқытушы, ал 1958 жылы профессор атанды.
While a student at the LSE Phillips used his training as an engineer to develop MONIAC (‘Monetary National Income Analogue Computer’), an analogue computer which used hydraulics to model the workings of the British economy, inspiring the term hydraulic macroeconomics. It was very well received and Phillips was soon offered a teaching position at the LSE. He advanced from assistant lecturer in 1951 to professor in 1958.
Филиппс қисығы
LSE-де оқып жүргенде Филипстің жұмысы британдық деректерге негізделген, және жұмыссыздық деңгейі жоғары жылдары жалақының тұрақты болуға бейім немесе төмендеуі мүмкін екенін анықтады. Керісінше, жұмыссыздық деңгейі төмен болғанда жалақы тез өсті. Мұндай үлгіні бұрын Ирвинг Фишер де байқаған, бірақ Филипстің «еңбекке деген сұраныс жоғары болғанда және жұмыссыздар өте аз болғанда, жұмыс берушілер жалақы мөлшерін тез көтеруге тырысады» деген интуициясы мен фирмалардың нәтижесінде бағаларды көтеретініне сенімділігі негізінде, ол 1958 жылы инфляция мен жұмыссыздық арасындағы байланыс туралы өз мақаласын жариялады.
While at LSE, Phillips' work focused on British data and observed that in years when the unemployment rate was high, wages tended to be stable, or possibly fall. Conversely, when unemployment was low, wages rose rapidly. This sort of pattern had been noticed earlier by Irving Fisher, but, based on Phillip's intuition that “[w]hen the demand for labour is high and there are very few unemployed we should expect employers to bid wages rates up quite rapidly” and that firms would put up prices as a result, he published his own paper in 1958 on the relationship between inflation and unemployment,
Филипстің мақаласы жарияланғаннан кейін, күшті экономика мен төмен инфляция арасындағы ықпалдастық туралы идея академиялық экономистер мен саясаткерлердің қиялын баурап алды. Пол Сэмюэлсон мен Роберт Солоу АҚШ контекстінде Филипс қисығының ұсынған мүмкіндіктерін сипаттайтын ықпалды мақала жазды. Филипс қисығы деп адамдар қабылдаған нәрсе уақыт өте келе маңызды түрде өзгерді, бірақ экономикалық құбылыстардың макроэкономикалық талдауының маңызды бөлігі болып қала береді, ал оның жалақы инфляциясы мен жұмыссыздық туралы мақаласы 20 ғасырдың макроэкономикасы бойынша ең көп сілтеме жасалған еңбекке айналды. Егер ол ұзақ өмір сүрген болса, Филипстің еңбегі экономика саласындағы Нобель сыйлығына лайық болуы мүмкін еді. Ол сонымен қатар тұрақтандыру саясатына қатысты экономикаға үлкен үлес қосты. 1967 жылы Австралияға оралып, Австралия Ұлттық университетінде қызмет етті, бұл оған уақытының жартысын қытайтануға арнауға мүмкіндік берді. 1969 жылы соғыс кезінде алған аурулары мен темекі шегу салдары оны қинады. Ол инсульт алды, бұл оның ерте зейнетке шығуына және Жаңа Зеландияның Окленд қаласына оралуына себеп болды, онда ол Окленд университетінде оқытты. Ол 1975 жылдың 4 наурызында Оклендте қайтыс болды.
Soon after the publication of Phillips' paper, the idea that there was a trade off between a strong economy and low inflation caught the imagination of academic economists and policy makers alike. Paul Samuelson and Robert Solow wrote an influential article describing the possibilities suggested by the Phillips curve in the context of the United States. What people think of as the Phillips curve has changed substantially over time, but remains an important feature of macroeconomic analysis of economic fluctuations, with his paper on wage inflation and unemployment becoming the most cited macroeconomics title of the 20th Century. Had he lived longer, Phillips' contributions might have been worthy of a Nobel Prize in economics He made other contributions to economics related to stabilization policy. He returned to Australia in 1967 for a position at Australian National University which allowed him to devote half his time to Chinese studies. In 1969 the effects of his war deprivations and smoking caught up with him. He had a stroke, prompting an early retirement and return to Auckland, New Zealand, where he taught at the University of Auckland. He died in Auckland on 4 March 1975.