Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Ақ қарлығаш (Pomoxis annularis) – Солтүстік Америкада таралған тұщы су балығы, қарлығаштардың екі түрінің бірі. Бұл түрдің басқа да көптеген атаулары бар: алтын сақина, күміс шабақ, ақ шабақ және сүт қапшығы.
The white crappie (Pomoxis annularis) is a freshwater fish found in North America, one of the two species of crappies. Alternate common names for the species include goldring, silver perch, white perch and sac a lait.
Сипаттама
Ақ қарлығаштар морфологиялық жағынан қара қарлығаштарға (Pomoxis nigromaculatus) ұқсас. Олардың денесінде 5–10 қара түсті тік жолақтары болады, қара қарлығаштардағы сияқты кездейсоқ себілген дақтар емес. Ақ қарлығаштың денесі күміс түсті, арқасы жасыл немесе қоңыр реңді, қабырғаларында қара жолақтар және ішкі жағы ақ болады. Ақ қарлығаштың арқа қанаттары қара қарлығаштардың арқа қанаттарына қарағанда денесінің арт жағында басталады. Анальдық қанаты арқа қанатымен шамалас. Ақ қарлығаштар қара қарлығаштарға қарағанда сәл созылған болады. Ақ қарлығаштар сирек жағдайда ғана ірі болады және әдетте 2–7 жыл өмір сүреді. Ересектердің орташа ұзындығы шамамен ... құрайды.
White crappies are morphologically similar to black crappies (Pomoxis nigromaculatus). They have 5–10 dark vertical bars along their bodies, rather than randomly scattered spots like those of the black crappie. The white crappie has a silvery color with green or brown shades along its back, with dark lateral bars along its side, and a white belly. The dorsal fins of the white crappie start farther back on the body than those of the black crappie. The anal fin is about the same size as the dorsal fin. White crappies are also slightly more elongated than black crappies. The white crappie rarely exceeds , and typically lives 2–7 years. The species is generally about in length as an adult.
Тарату
Ақ краппик Ұлы көлдер, Гудзон шығанағы және Миссисипи өзені бассейндерінде, Нью-Йорк пен Оңтүстік Онтариодан батысқа қарай Оңтүстік Дакотаға, ал оңтүстікке Техасқа дейін таралған. Бұл түрдің географиялық ареалы АҚШ-та кең және қазіргі таңда тұрақты популяцияға ие. Аталған түр қазіргі кезде табиғатты қорғау шаралары бойынша ең аз уайым тудыратын түрлер тізіміне енгізілген.
White crappies are native to the Great Lakes, Hudson Bay, and the Mississippi River basins expanding from New York and southern Ontario westward to South Dakota and southward to Texas. This species has a large geographic range in the United States and currently has a stable population. Currently, this species is listed as a least concern species for conservation efforts.
Тіршілік ету ортасы
Ақ қарбалыларды ірі өзендерде, су қоймаларында және көлдерде кездестіруге болады. Ақ қарбалы қара қарбалыға қарағанда лайлы (бұлыңғыр) суларға төзімдірек, сондықтан лайлы суларда ақ қарбалы қара қарбалыдан көп кездеседі. Тамырланған су өсімдіктері аз болған жерлерде де ақ қарбалының саны қара қарбалыдан артық болады. Ақ қарбалылар көбінесе өзендерде және өзендердің тұйық сулары мен ағысы баяу жерлерінде кездеседі. Олар 5 акрдан (шамамен 2 гектардан) үлкен көлдер мен су қоймаларында ең көп таралған.
White crappies can be found in large rivers, reservoirs, and lakes. White crappies are more tolerant of turbid (murky) waters than black crappies, and the white crappie usually outnumbers the black crappie in turbid waters. White crappies also generally outnumber black crappies in areas with little rooted aquatic vegetation. White crappies are most commonly found in rivers and low velocity areas such as pools and backwaters of rivers. They are most abundant in lakes and reservoirs larger than 5 acres.
Диета
Ақ қарлығаштар серуендеп немесе қоршап тамақтанатын стратегияны қолданбайды. Олар үзіліс-үзіліспен жүзеді және тек тоқтағанда ғана жем іздейді. Бұл стратегия салтүрлі (салаттория) деп аталады, яғни тоқтау және іздеу. Осы стратегияны пайдалана отырып, жас шабақтар өмірінің алғашқы күндерінде тез өсе алады. Бұл стратегия түрдің жем іздеу уақытын қысқартуға бағытталған, энергияны үнемдеуге көмектеседі. Ақ шаяншалар личинкалық және жас кезеңдерінде зоопланктонмен қоректенеді және өмірінің бірінші жылында негізінен кішкентай омыртқасыздарды жейді. Ақ шаянның денесінің ұзындығы белгілі бір шекке жеткенде ересек деп есептеледі. Ересек шаяндар негізінен кішкентай балықтармен, мысалы, миноу және жас американдық көлеңкемен қоректенеді. Олардың тамақтануы орналасқан жеріне байланысты өзгеріп отыруы мүмкін. Ең көп тамақтанатын кезең маусым мен қазан аралығында. Көктемде олар орташа мөлшерде тамақтанады, ал қыс айларында белсенділігі төмендейді. Миссисипи штатында Hexagenia atrocaudata және Pentagenia vittigera сияқты майлы шыбындармен қоректенеді. Иллинойс штатында және басқа да жерлерде американдық шұжық балығымен тамақтанады. Пенсильвания және Огайо штаттарында ересек шаяндар кішкентай қарапайым сазан, сары шабақ, көк шұбар және басқа ақ шаяншалармен қоректенеді. Ауыздың алдыңғы жағында орналасуы, кейде қалыпты жағдай деп аталады, осы түрге алдынан келетін нәрсені жеуге мүмкіндік береді.
White crappies are neither cruise nor ambush feeding strategists. Instead, they swim intermittently and only search for prey when stationary. This strategy is considered saltatory, or pause and travel search. Using this strategy, juveniles can grow rapidly in the first few days of life. This strategy is energetically favored to reduce search time for the species. White crappies in the larval and juvenile stages of life eat zooplankton and continue to feed primarily on small invertebrates during their first year of life. When white crappies reach a length of , they are considered adult. The adults feed mainly on small fish such as minnows and young American shad, Their diet can vary depending on their location. They feed the most in June through October. In the spring, they feed moderately, with their activity slowing during the winter months. In Mississippi, they feed on mayflies such as Hexagenia atrocaudata and Pentagenia vittigera. In Illinois, and probably elsewhere, they feast on American gizzard shad. In Pennsylvania and Ohio, adults eat small common carp, yellow perch, bluegill, and other white crappies. The terminal mouth position, sometimes known as the normal position, allows for this species to feed on what is in front of it.