Америкалық музыка жүлдесі

Кіріспе

Америкалық музыкалық шығармаларға арналған сыйлық. Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығы – жыл сайын әдебиет, драма және музыка салаларында табыс етілетін жеті Пулитцер сыйлығының бірі. Алғаш рет 1943 жылы табыс етілді. Джозеф Пулитцер жыл сайын музыкалық стипендия беруді ұйымдастырды, ол кейіннен сыйлыққа айналды: "Жыл ішінде Америка Құрама Штаттарында алғаш рет орындалған, маңызды көлемдегі ерекше американдық музыкалық шығарма үшін". Шығарманың сыйлық алған жылы әлемдік премьерасы болуы талабына байланысты, жеңімпаз болған шығармалар көбінесе жазбаға түспеген және кейде бір рет ғана орындалған. 2004 жылы талаптар өзгертіліп, "Америка Құрама Штаттарында алғаш рет орындалған немесе жазылған ерекше американдық музыкалық шығарма үшін" деп жаңартылды.

Тарих

1904 жылғы 16 сәуірде жасалған өсиетінде Джозеф Пулитцер американдықтардың тірі кезіндегі бірқатар шығармашылық жетістіктері үшін жыл сайынғы сыйлықтарды белгіледі, оның ішінде журналистика, роман, пьеса, тарих және өмірбаян салаларындағы сыйлықтарды қарастырды, бірақ музыка саласында сыйлық белгілемеді. Оның орнына, ол «Еуропалық білім алу мүмкіндігімен оқуын жалғастыруы үшін Кеңесші кеңес ең талантты және лайықты деп табатын Америкадағы музыка студентіне» жыл сайын стипендия тағайындауды жөн көрді. Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығы 1943 жылы «американдық композитордың үлкен формадағы музыкалық шығармаларын» мойындау үшін құрылды. «Үлкен формадағы музыка» деген сөз тіркесін Кеңесші кеңес пен жюрилерге түсіндіру қиын болды, нәтижесінде жылдар бойы пікір қақтығыстары туды. Бір сыншы: «Сыйлық комиссиясы өз хабарларын жеткізу үшін одан да жағымсыз сөздерді таңдаған жоқ». Эллингтон: «Тағдыр маған мейірімділік танытты. Тағдыр мені тым жас кезімде аса танымал болғым келмейді». (Ол кезде ол 67 жаста еді.) Осы әзілге қарамастан, Нат Хентофф Эллингтонмен бұл тақырыпты талқылағанда, ол «оны бұрын-соңды көрмегендей ашулы» болғанын айтты. Эллингтон: «Менің музыкамның әлі күнге дейін, айталық, ел ішінде ресми түрде мойындалмауына таңғалмаймын. Америкалықтардың көпшілігі әлі де еуропалық музыканы – классикалық музыканы – ғана құрметке лайық деп санайды». 1996 жылы Пулитцер кеңесі музыка сыйлығының критерийлерін өзгерту туралы «американдық музыканың кең ауқымындағы ең жақсы шығармаларды тарту үшін» жариялады. Сол жылы музыка жюрисінің төрағасы Роберт Уордтан қайта қарау шаралары туралы сұрағанда, ол: «бір жерде ғана түзетулер жасау немесе шамалы өзгерістер енгізу емес», «шығарманың тұтас тұжырымдамасын» өзгертетін нәрсе қажет екенін айтты. Шығармаға енгізілген түзетулер тізімін қарап шыққаннан кейін Уорд оның сыйлыққа ие болуға лайық еместігін мойындады. Пулитцер сыйлығын он әйел алды: 1983 жылы Элен Тааффе Цвилих; 1991 жылы Шуламит Ран; 1999 жылы Мелинда Вагнер; 2010 жылы Дженифер Хигдон; 2013 жылы Каролина Шоу; 2015 жылы Джулия Вольф; 2017 жылы Ду Юн; 2019 жылы Элен Рид; 2021 жылы Тания Леон; 2023 жылы Рианнон Гидденс. Цвилич бұл сыйлықты алған алғашқы әйел ғана емес, сонымен қатар Джульярд музыка мектебінде композиция бойынша музыка өнерінің докторы дәрежесін алған алғашқы әйел болды. Дю бұл сыйлықты алған алғашқы қара нәсілді әйел. Джордж Уокер 1996 жылы «Сирень гүлдері» атты шығармасы үшін сыйлықты жеңіп алған алғашқы афроамерикалық композитор болды. 1992 жылы Джордж Перл, Роджер Рейнольдс және Харви Соллбергерден тұратын музыка жюрисі Ральф Шейпидің Concerto Fantastique шығармасын сыйлыққа ұсынды. Пулитцер кеңесі бұл шешіммен келіспеді және жюри ұсынған екінші нұсқа – Уэйн Петерсонның «Түннің бет-әлпеті, қараңғылықтың жүрегі» шығармасына сыйлық берді. Жюри бұл шешім туралы ешқандай кеңес алмайтынын және Кеңес мұндай шешім қабылдауға кәсіби біліктілігі жоқ екенін мәлімдеді. Кеңес «Пулитцер сыйлықтары кәсіби сарапшылардың пікірінен өзгеше, бейтаныс немесе тұтынушының көзқарасын да қамтиды» деп жауап берді және өз шешімін қайта қарастырмады. Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығының иегерлері арасындағы реакция әртүрлі болды. Пулитцер сыйлығының кеңесші кеңесі ресми түрде былай деп мәлімдеді: «Сыйлықты бір жылдан астам зерттегеннен кейін, қазір 61-ші жылы Пулитцер кеңесі қазіргі классикалық симфониядан бастап, джаз, опера, хор, музыкалық театр, кино партитурасы және музыкалық өнердің басқа да түрлеріне дейінгі американдық музыкалық композициялардың толық спектрін қарастыруға және құрметтеуге деген зор ықыласын білдіреді. Жылдар бойы сыйлық негізінен классикалық музыка композиторларына беріліп келеді және бұл өнер қауымдастығы үшін үлкен маңызға ие болды. Алайда, бұрын байқауды кеңейту бойынша жасалған бірнеше әрекеттерге қарамастан, тек бір рет ғана сыйлық джаз композициясына, музыкалық драмаға немесе киноға берілді. 1990 жылдардың соңында Кеңес өзінің алдыңғыларына елдің ең танымал джаз композиторларының екеуін атамағандығы үшін сын айтқандарға үнсіз назар аударды. Ол Джордж Гершвинге 1998 жылы оның туғанына жүз жыл толуын атап өту үшін арнайы мақтау берді, ал 1999 жылы герцог Эллингтонға жүз жыл толуын атап өтті. Бұған дейін, 1976 жылы, Американың екі жүз жылдық мерейтойына орай, Скот Джоплинге арнайы сыйлық берілді. Арнайы сыйлықтар мен мақтаулар маңызды мүмкіндік болып қала береді, бірақ Пулитцер кеңесі Музыкалық сыйлық өзінің жыл сайынғы байқауында елдің танымал музыкасын қамтуы керек деп санайды және сыйлықтың анықтамасы, нұсқаулары мен жюри мүшелігіндегі жаңарулар осы мақсатқа қызмет етеді деп үміттенеді».

In his will, dated April 16, 1904, Joseph Pulitzer established annual prizes for a number of creative accomplishments by living Americans, including prizes for journalism, novels, plays, histories and biographies, but did not establish a prize in music, choosing instead to inaugurate an annual scholarship for "the student of music in America whom the Advisory Board shall deem the most talented and deserving, in order that he may continue his studies with the advantage of European instruction." The Pulitzer Prize for Music was instituted in 1943 to recognize works of "music in its larger forms as composed by an American." The phrase "music in its larger forms" proved difficult to interpret for the advisory board and the prize's juries, resulting in controversies over the years. One critic of the award said, "The Prize Board could hardly have chosen more offensive words to communicate its message." Ellington responded: "Fate is being kind to me. Fate doesn't want me to be too famous too young." (He was then 67 years old.) Despite this joke, Nat Hentoff reported that when he spoke to Ellington about the subject, he was "angrier than I'd ever seen him before", and Ellington said, "I'm hardly surprised that my kind of music is still without, let us say, official honor at home. Most Americans still take it for granted that European based music—classical music, if you will—is the only really respectable kind." In 1996, the Pulitzer Board announced a change in the criteria for the music prize "so as to attract the best of a wider range of American music." When asked what would make a revised work eligible, the chairman of that year's music jury, Robert Ward, said: "Not a cut here and there or a slight revision", but rather something that changed "the whole conception of the piece". After reading a list of the revisions to the piece, Ward acknowledged that they should not have made it eligible. Ten women have received the Pulitzer Prize: Ellen Taaffe Zwilich in 1983; Shulamit Ran in 1991; Melinda Wagner in 1999; Jennifer Higdon in 2010; Caroline Shaw in 2013; Julia Wolfe in 2015; Du Yun in 2017; Ellen Reid in 2019; Tania León in 2021; and Rhiannon Giddens in 2023. In addition to being the first woman to receive the award, Zwilich was also the first woman to receive a Doctor of Musical Arts degree in composition at the Juilliard School of Music. Du is the first woman of color to receive the award. George Walker was the first African American composer to win the Prize, for his work Lilacs in 1996. In 1992 the music jury, which that year consisted of George Perle, Roger Reynolds, and Harvey Sollberger, chose Ralph Shapey's Concerto Fantastique for the award. The Pulitzer Board rejected that decision and gave the prize to the jury's second choice, Wayne Peterson's The Face of the Night, the Heart of the Dark. The jury responded with a public statement that they had not been consulted in that decision and that the Board was not professionally qualified to make such a decision. The Board responded that the "Pulitzers are enhanced by having, in addition to the professional's point of view, the layman's or consumer's point of view" and did not rescind its decision. Reaction among Pulitzer Prize in Music winners has varied. The Pulitzer Prize Advisory Board officially announced: "After more than a year of studying the Prize, now in its 61st year, the Pulitzer Prize Board declares its strong desire to consider and honor the full range of distinguished American musical compositions—from the contemporary classical symphony to jazz, opera, choral, musical theater, movie scores and other forms of musical excellence Through the years, the Prize has been awarded chiefly to composers of classical music and, quite properly, that has been of large importance to the arts community. However, despite some past efforts to broaden the competition, only once has the Prize gone to a jazz composition, a musical drama or a movie score. In the late 1990s, the Board took tacit note of the criticism leveled at its predecessors for failure to cite two of the country's foremost jazz composers. It bestowed a Special Citation on George Gershwin marking the 1998 centennial celebration of his birth and Duke Ellington on his 1999 centennial year. Earlier, in 1976, a Special Award was made to Scott Joplin in the American Bicentennial year. While Special Awards and Citations continue to be an important option, the Pulitzer Board believes that the Music Prize, in its own annual competition, should encompass the nation's array of distinguished music and hopes that the refinements in the Prize's definition, guidelines and jury membership will serve that end.”

2006 жылы джаз композиторы Телониус Монкқа өлімнен кейін «Арнайы мақтау» берілді, ал 2007 жылы сыйлық бос джаз композиторы Орнетт Коулманға, оның 2005 жылғы концерттік жазбасы Sound Grammar үшін берілді – бұл музыкалық Пулитцер сыйлығын алған алғашқы жазба және таза импровизациялық музыканың алғашқы мысалы болды. 2018 жылы рэпер Кендрик Ламар 2017 жылғы хип-хоп альбомы Damn үшін сыйлықты жеңіп алды. Бұл жазба джаз немесе классикалық жанрға жатпайтын алғашқы музыкалық шығарма болды.

Сын

2004 жылы 1974 жылғы жеңімпаз Дональд Мартино: «Егер сіз ұзақ уақыт бойы музыка жазсаңыз, ерте не кеш, біреу сізге аянып, сол сыйлықты береді. Бұл әрқашан жылдың ең жақсы туындысы үшін берілетін сыйлық емес; ол бұрын алмаған адамға беріледі». 2001 жылғы жеңімпаз Джон Корильяно бұл жүлде әлемге маңызды нәрсе білдіретін музыка үшін арналғанымен, қазір «композиторлар үшін композиторлармен» берілетін және «айналмалы жюрилер тобында батқан» өте басқаша сыйлыққа айналғанын айтты. 2003 жылы Пулитцер сыйлығын алғаннан кейін Джон Адамс «елдегі ең ұлы музыкалық ойлардың көпшілігі» академиялық музыканың пайдасына назардан тыс қалғандықтан, «күнәлі сезімге жақын наразылық» білдірді.

Жеңімпаздар

Алғашқы 71 жылында Музыкалық Пулитцер жүлдесі 67 рет табысталды; ол ешқашан бөліспеді және 1953, 1964, 1965 және 1981 жылдары жүлде берілген жоқ.