Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стэн Лорел қатысқан 1924 жылғы фильм.
the 1924 film featuring Stan Laurel
"Пошта төлемі" термині жеткіліксіз төленген пошта жіберілгенде қолданылады. Пошта төлемі мөртабаны – бұл төленбеген поштаға қосымша пошта ақысы төленуі керектігін көрсету үшін жабыстырылатын мөртабан.
Postage due is the term used for mail sent with insufficient postage. A postage due stamp is a stamp added to an underpaid piece of mail to indicate the extra postage due.
Өмірбаян
Пошта жүйелерінің тұрақты түрде құрылуынан бері хаттардың толық дұрыс ақысын төлемеу мәселесі болғанымен, пошта маркаларының пайда болуымен бұл мәселе күрт өршиді, себебі клиенттер енді пошта қызметкерінің көмегінсіз, дұрыс соманы төлеу туралы өздері шешім қабылдады. Кейбір елдер хатты жіберушіге қайтару жолын таңдаса, көптеген елдер хатты жеткізіп, алушыдан ақы жинауды жөн көрді. Алғашқыда бұл процесті кеңсе қызметкері хатқа "3 цент төлеу керек" сияқты жазу арқылы жүзеге асырды, бірақ бұл хат тасушылардың жемқорлығына әкелді, олар өздері бұл хабарламаны жазып, қалталарына айырмасын салып алатын. Төмен ақы төленген шетелдік хаттар мәселесі 1874 жылы Бүкіләлемдік пошта одағының құрылуымен шешілген мәселелердің бірі болды. Бүкіләлемдік пошта одағы (БПО) жеткіліксіз поштаға "Т" әрпімен белгі қою керек деген шешімге келді және 1879 жылдың 1 сәуірінен бастап жетіспейтін сома қара түспен көрсетілді. Кейіннен көптеген елдер қарыз сомасын көрсету үшін мөрлерді қолдана бастады. Содан кейін "Т" әрпі мен жетіспейтін соманы бірге көрсететін мөрлер қолданысқа енді. 1907 жылдың 1 қазанынан бастап ереже өзгертілді. Жетіспейтін соманың орнына төленуге тиіс сома көрсетілді. Әдетте, төленуге тиіс сома жетіспейтін сомадан екі есе көп болды.
While the problem of what to do about letters not paying the full correct fee had existed since the creation of regular postal systems, it was greatly heightened by the advent of postage stamps, since customers were now making their own decisions about the right amount to pay, without the assistance of a presumably knowledgeable postal clerk. While at various times some countries have simply adopted the expedient of returning the letter to the sender, many others have taken the approach of delivering the letter and collecting the fee from the recipient. Initially the process was handled by a clerk writing something like "Due 3 cents" on the cover, but this was subject to abuse by mail carriers, who might write this message themselves and pocket the difference. The problem of underpaid foreign mail was one of the issues addressed by the 1874 establishment of the Universal Postal Union. The U. P. U. arrived at the decision that mail with insufficient postage should be marked with a "T" and from April 1, 1879 the amount missing would also be indicated in black. Later more countries started to use handstamps to indicate the amount due. Later the combination of handstamps with both the "T" and the amount missing came into use. From October 1, 1907 the rules were changed. The amount to be charged instead of the amount missing would be indicated. The amount charged was usually double the amount that was missing.
Алғашқы мөртабандар
Бұл мәселені Франция 1859 жылы ресми төлемдік маркаларды шығару арқылы шешті, олар алушыға тапсырылмас бұрын жеткізу бөлімінде жабыстырылды. Көптеген басқа елдер де осылай істеді. (Кейде қалыпты почта маркалары төлемдік функцияны орындау үшін қолданылған.) Төлемдік маркалар (немесе "таңбалар", олардың өз құны жоқ екенін нақтылау үшін) әрқашан жеке хаттарға жабыстырылмайды; бизнес-хаттар үшін жалпы сома есептеліп, тиісті маркалар жиынтықтағы үстіңгі хатқа немесе жиынтықтың қаптамасына жабыстырылуы мүмкін. Бұл таңбалар журналға жазылу сияқты басқа мақсаттар үшін де ақша жинауға пайдаланылған. Төлемдік маркалар көбінесе бір елде ғана қолданылатындықтан, олардың дизайны көбінесе қарапайым болады, негізінен үлкен сан мен "төлемдік", "порт" сияқты жазудан тұрады; көбінесе елдің аты болмайды. Дефинитивтік маркалар сияқты, белгілі бір соманы құру үшін әртүрлі номиналдар қажет.
The problem was solved by France in 1859, with the issuance of official postage due stamps, affixed at the delivery office before being taken out to the recipients. Many other countries followed suit. (Occasionally, regular postage stamps have been used to fulfill a postage due function.) Postage due stamps (or "labels", to clarify that they have no value of their own) are not always affixed to individual letters; in the case of business mail, the total due might be summed, and the appropriate stamps added to the top letter in a bundle, or to a bundle's wrapper. The labels have also been used to collect money for other purposes, such as magazine subscriptions. Since postage due stamps are almost always used only within a single country, they are usually quite simple in design, mostly consisting of a large numeral, and an inscription saying "postage due", "porto", etc. ; often there is no country name. As with definitive stamps, a variety of values are needed to make up specific amounts.
Пайдаланудың төмендеуі
Бірқатар елдер жеткізілмеген пошта үшін төлемді белгілейтін маркаларды қолдануды тоқтатты. 1914 жылы алғаш рет шығарылып, 1970 жылға дейін сол үлгіде сақталған Ұлыбритания 2000 жылы оларды пайдалануды тоқтатты. АҚШ 1986 жылы оларды тоқтатты, бірақ одан кейін пошталық аппараттардың таңбалары қолданылды.
A number of countries have discontinued postage due stamps. Britain, which first issued theirs in 1914 (and continued the same design until 1970), ended their use in 2000. The United States terminated them in 1986, although postage meter labels were used after that date.
Таңба жинау
Техникалық тұрғыдан алғанда, қолданылмаған пошта төлемдері жеке қолына тиюіне ешқандай себеп жоқ, бірақ пошта басқармалары оларды коллекционерлерге сатқан, соның салдарынан көптеген елдердің пошта төлемдері көптеп сақталған, көбінесе қолданылмаған және құны төмен. Ал, поштада қолданылған, күнді көрсеткен штамп немесе басқа пошталық белгілермен байланыстырылған, конверттегі мөртаңбамен бірге сақталған пошта төлемдерінің қалған үлгілері сирек кездеседі және филателистердің қызығушылығын тудырады.
While, technically, there is no reason for postage dues to reach private hands unused, postal administrations have sold them to collectors, and postage dues of many countries exist in large numbers, often unused and of low value. Conversely, surviving examples of valid postally used postage due stamps tied together by a dated cancellation or other postal markings with a postage stamp on cover are less common and are sought after by philatelists.