Кіріспе

SANFL-дегі Австралиялық футбол клубы – Оңтүстік Австралия Ұлттық футбол лигасының мүшесі, Австралиялық футбол клубы. Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласынан солтүстікке қарай шамамен 25 км қашықтықтағы Плейфорд қаласындағы Елизавета қаласында орналасқан. Клубтың даму аймақтарына Аделаиданың солтүстік шеткі аймақтарындағы Солсбери, Елизавета, Алтын Гроув, Гринвит, Гаулер қаласы, Бір Ағаш төбесі және Баросса аңғары кіреді.

Шығуы және тарихы

Футбол клубтары алғаш рет Аделаиданың сыртқы солтүстік аймақтарында – Салисбериде (1880), Капундада (1866) және Гаулерде (1868) құрылған. Гаулер Оңтүстік Австралия Футбол Ассоциациясының (1877–1906) алғашқы жылдарында 4 маусым (1887–1890) бойы команданы салып өнер көрсеткен. (Бұл аймақ кейіннен Оңтүстік Австралия Ұлттық Футбол Лигасына айналды). Гаулер 1890 жылғы SAFA маусымында 14 ойынның 2-сі тең аяқталып, турнир кестесінде соңғы орынды иеленді және маусым соңында құрамынан шығарылды. Содан кейін ол өзінің жергілікті жарысын құрды, қазіргі Барросса Лайт & Гаулер Футбол Ассоциациясының негізін қалады. 1899 жылы міндетті сайлау округі футболдық аудандар енгізілген кезде, Гаулер (Барросса сайлау округіне бекітілген) SAFA-ға қосылуға ниетті екенін хабарлап хат жолдады. 1936 жылдың қараша айында Гаулер Футбол Ассоциациясының өкілдері SANFL өкілдерімен команданы қабылдау туралы ұсынысты талқылау үшін кездесті. Баросса және Лайт Ассоциациясы мен Аделаида Плейнс Ассоциациясы Лигаға команданы қосу үшін бірігуге қарсы болды, бірақ Лиганың ұсынылған жаңа Лига футболдық ауданының шекараларын белгілеуіне кедергі келтірмеді. Лига өкілдерінің бірі Гаулер Лига стандатына жақын екенін дәлелдеу үшін метрополитен аймағындағы Ассоциацияда (B сыныбында) 12 ай бойы ойнауға команда жіберуге дайын болуы мүмкін екенін ұсынды, бірақ бұл ұсыныс делегация тарапынан дереу қабылданбады. Лига бұл ұсынысты басқа клубтарға туындауы мүмкін шығындар мен Гаулердің қабылдану мәселесін бір жылға кейінге қалдыру негіздерімен қабылдамады. 1950 жылдардың ортасында Аделаиданың солтүстігінде, ескі Солсбери және Гаулер қалаларының арасында орналасқан, жаңадан құрылған және дамып келе жатқан Элизабет қаласының командасы SANFL қатарынан қалып қойды. Гаулер Футбол Лигасының хатшысы және жергілікті жастар арасындағы жарыстарға белсенді қатысқан Фред Роджерс, Аделаиданың солтүстік маңындағы өсіп келе жатқан Лига клубын қабылдау туралы SANFL президенті Томас Сеймур Хиллге бейресми ұсыныс жасады.

Жаңа SANFL клубының құрылуы

1959 жылы жаңа команда – Орталық округтік футбол клубы құрылды және 1959–1963 жылдары SANFL резервтер жарысында бес жылдық тәжірибе жинады. 1964 жылғы SANFL маусымында Вудвилл футбол клубымен бірге негізгі құрамға қосылды. Алғашқы маусымда бұрынғы Вест Торренс клубының рукманы, қазір Солсбериде тұратын Джон Дело клубтың алғашқы капитаны болып тағайындалды. Орталық округ атауы Гаулер, Баросса, Аделаида жазықтары және Орта Солтүстік футбол лигалары қатысатын Корольдің туған күніне арналған футбол фестивалімен байланысты болды. Клубтың атауы Солсбери, Элизабет қалаларымен қатар, Гаулер, Аделаида жазықтары, Баросса аңғары және Орта Солтүстік аймақтарының тұрғындарын біріктіретін ауданды көрсетеді. Жаңа футбол клубы Оңтүстік Австралия Ұлттық футбол лигасының (SANFL) жарысында бүкіл аймаққа қолдау көрсетуге лайық команданы сыйлады.

Клубтың түстері мен жақтаушылары

Австралиялық футбол клубы үшін ерекше, "Централдың" британдық иммигранттардың күшті танылғандығы және жанкүйерлер базасы бар, себебі Элизабет Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласындағы Ұлыбританиядан келген иммигранттардың орталығы болған. Клубтың түстері мен эмблемасы да осы бай британдық тарихты көрсетеді. Түстер Ұлыбритания футбол клубының сувенирлік карточкада бейнеленгенінен алынған. Дегенмен, қандай клубтың түстері шабыттандырғаны туралы нақты мәлімет әлі ашылмаған. Бүгінгі күнге дейін көптеген "Централ" жанкүйерлері матчтарда Ұлыбритания туын (Union Jack) алып жүреді және Ұлыбритания футбол атрибутикасын қолданады. Түстерге сондай-ақ VFL лигасындағы "Footscray" клубының да әсері болды, ол жаңа клубтың тұңғыш демеушісі болған, және сол "Бульдог" эмблемасы жұмысшы табының символы ретінде қабылданды. Осы британдық тарихымен "Централ" жанкүйерлерінің Ұлыбритания футбол жанкүйерлері сияқты ән шырқауымен және ұрандар айтуымен де белгілі. "Ceeeeentrals" және "You Dogs" ұрандары олардың ең танымал әндері болып саналады. 2000-2010 жылдар аралығындағы чемпиондық жылдары "Централ" өз алаңында көп көрермендерді қабылдады, ең жоғарғы көрсеткіш 2006 жылы "Sturt" клубына қарсы өткен матчта 7,329 адамды құрады.

Алғашқы жылдары (1964-1970)

Вест-Аделаиданың 1961 жылғы Премьер-лигасының ойыншысы және 1962 жылғы Маргарей медалінің иегері Кен Юстис 1964 жылғы маусымда «Орталық» командасының капитаны және жаттықтырушысы болып тағайындалды. Батыс Аделаидадан келісім алуды күткен кезде Гари Уиндо уақытша капитандық міндетін атқарды. «Орталық» командасының лигадағы алғашқы маусымы. 1964 жылғы SANFL маусымы бірде-бір лига жеңісіз аяқталды, нәтижесінде команда 64 ұпайдың орташа айырмасымен турнир кестесінде соңғы орынға түсті («Орталық» 1977 жылғы маусымнан бері бір ғана «ағаш қасық» жеңіп алды). Алғашқы лига жеңісі 1965 жылғы маусымның 2-ші турында «Вудвилл» командасымен өткен ойында 17 ұпаймен тіркелді. 1964 жылы лигалық футболға қадам басқаннан бастап, «Орталық» командасы алғашқы жылдары табысқа жеткенімен қиындыққа тап болды. 1964 жылдан 1970 жылға дейін (алғашқы 7 маусым) «Булдогс» командасы финалға ілікпеді. Олар 140 матч өткізіп, 32-сінде (22,86%) жеңіске жетті және 108-інде (соның ішінде «Порт-Аделаида» және «Стёрт» командаларымен өткен барлық матчтарда) жеңілді.

Бірінші финал науқандары (1971 және 1972)

1971 жылғы SANFL маусымында «Орталық» командасы алғаш рет топ-4-ке ілікті. Алғашқы 10 турда тек 3 ойын жеңгеннен кейін, олар соңғы 11 ойынның 9-ын жеңді, соның ішінде «Порт-Аделаида» клубына қарсы тарихи алғашқы жеңіске қол жеткізді. «Булдогс» командасы өз тарихында алғаш рет финалда (1971 жылғы бірінші жартылай финал) «Стюрт» клубымен кездесіп, үшінші кезеңнің соңында 5 ұпайға қалып қойған күйі 27 ұпаймен жеңіске жетті. Бұл «Дабл Блюз» клубына қарсы «Орталық» командасының 16 жеңілістен кейін алғашқы жеңісі болды және «Стюрт» клубының 1966 жылдан 1970 жылға дейінгі 5 қатарынан чемпиондық титулын үзіліске ұшыратты. Алайда, 42 909 көрерменнің алдында «Булдогс» командасы жартылай финалда «Порт-Аделаида» клубына 29 ұпаймен есе жіберді, алғашқы жартылай ойынның соңында есеп тең болған еді. Бұрынғы негізгі құрам ойыншысы Гэри Уиндо басқарған резервтік команданың капитаны резервтік лигадағы кіші чемпионатта жеңіске жетті (16 жеңіс, 5 жеңіліс) және сәтті маусымды аяқтады; олар «Стюрт» клубын екінші жартылай финалда және 1971 жылғы резервтік лиганың финалында жеңіп, клубтың алғашқы кубогын жеңіп алды. Тони Кассерли келесі жылы, 1972 жылғы SANFL маусымына бас жаттықтырушы болып тағайындалды. «Орталық» командасы маусымды өте жақсы формада бастады, алғашқы 12 ойынның 10-ын жеңді (тек 7-турда «Порт» және 10-турда «Стюрт» клубтарына есе жіберді) және олардың тарихындағы ең жақсы кіші турнирді өткізді (14 жеңіс және 7 жеңіліс) және тағы да топ-4-ке ілікті. «Булдогс» командасы бұл жолы бірінші жартылай финалда «Норвуд» клубын 30 ұпаймен жеңді, бірақ тағы да «Порт-Аделаида» клубына қарсы өткен жартылай финалда 6 ұпаймен есе жіберді (15–14 есебімен 15–20 болды), үшінші кезеңнің соңында 21 ұпаймен көшбасшылық еткеніне қарамастан.

Бірінші кіші премьерлік (1979)

1977 жылы ағаш қасықпен аяқтағаннан кейін, Дэрил Хикс, Стёрт командасының бұрынғы премьер-лигалық ойыншысы (1966–69) және штаттық ойыншы, 1978 жылы жаттықтырушы болып тағайындалды. Ол «Бульдогтарды» 1979 жылғы SANFL маусымында алғаш рет кіші премьерлікке жеткізді (15 жеңіс, 1 теңдік және 6 жеңіліс), бірақ екінші жартылай финалда «Порт-Аделаидаға» 26 ұпаймен есе жіберіп, бірінші кезеңде 14 ұпаймен алда болғаннан кейін, алдын ала финалда «Оңтүстік Аделаидаға» 13 ұпаймен ұтылды (үшінші тоқсанда 35 ұпайдан кейін, соңғы тоқсанда 7–5 есебімен 4–1 болды). Бұл «Сентралсты» SANFL-де кіші премьерлік жеңіп, бірақ үлкен финалға шыға алмаған аз командалардың біріне айналдырды. 1980 жылғы SANFL маусымы 1979 жылғы чемпион «Порт-Аделаидамен» үй стадионында өткен қарсыластық ойынмен басталды. Алдыңғы 16 маусымда (1964–1979) «Сентралс» «Порт-Аделаиданы» тек 5 рет жеңген (1971 ж. 14-раунд, 1973 ж. 3 рет – 1, 10, 20-раундтар, 1979 ж. 18-раунд). Үшінші тоқсанда «Сентралс» 24 ұпаймен алда болғанмен, ойын тартысты теңдікпен аяқталды (9–18, 9–18), соңғы тоқсанда «Порт» 4–6, ал «Сентралс» 0–6 есебімен ұпай жинады. Ойынды 15 696 көрермен тамашалады (Елизавета Овалы үшін 1984 жылға дейін рекордтық көрсеткіш). Келесі аптада «Сентралс» үшінші тоқсанда 19 ұпаймен қалып қойғаннан кейін 1979 жылғы финалға шыққан «Оңтүстік Аделаиданы» 1 ұпаймен жеңді. 1980-жылдардың басында екі тартысты ойыннан кейін, онжылдықтың қалған бөлігі көңіл көтерілмей өтті, себебі «Сентралс» үш түрлі жаттықтырушының басшылығымен (Дэрил Хикс – 1982, Кевин Нил – 1984 және Нил Керли – 1988 және 1989) финалдық турнирге ілікпеді. 1984 жылы Кевин «Каубой» Нил, 1966 жылдан бері «Сент-Килда» командасының бұрынғы премьер-лигалық ойыншысы, Дэрил Хиксті жаттықтырушы қызметінен алмастырды. Өз тарихындағы ең жақсы кіші маусымдарының бірінде Нил «Сентрал Дистриктті» 1984 жылы кіші турда 3-орынға жеткізді, бұл көшбасшы позициясынан бір жеңіс қана кем болды (16 жеңіс және 6 жеңіліс – бұл 1979 жылғы көрсеткіштен жақсы, сонымен қатар сол маусымдағы чемпион «Норвудқа» қарсы 2 жеңіс – 2-раундта 43 ұпаймен және 14-раундта 95 ұпаймен). Кіші тур жыл бойы бәсекелі болды. 17-раундтың соңында «Бульдогтар» турнир кестесінде көшбасшы болды, бірақ 18-раундта «Порт-Аделаидаға» және 19-раундта «Гленелгке» ұтылып, 3-орынға түсті. 20-раундта, екі раунд қалғанда, топ-3 командалардың арасында тек бір жеңіс және өте аз пайыздық көрсеткіш болды («Порт» – 15 жеңіс, 54,96%, «Гленелг» – 15 жеңіс, 54,80%, «Сентралс» – 14 жеңіс, 54,44%, «Оңтүстік» – 13 жеңіс, 55,44% және «Норвуд» – 5-орында 11 жеңіс). Алайда, бірінші тоқсанда алға шыққанына қарамастан, «Бульдогтар» қайтадан екі финалда да жеңіліске ұшырады (1979 жылғы жағдай сияқты), бұл жолы жартылай финалда «Гленелгке» 48 ұпаймен және алғашқы жартылай финалда «Норвудқа» 13 ұпаймен ұтылып, 4-орынды иеленді («Норвуд» 5-орыннан шығып, 3 жылдың ішінде екінші титулын жеңіп алды»). Келесі 3 маусымда клуб Нилдің басшылығымен финалдық турнирге қатыса алмады, 1985 және 1986 жылдары 6-орынды, ал 1987 жылы 8-орынды иеленді. 1988 жылы Нил Керли жаттықтырушы болып тағайындалды. Клуб 1988 жылы кіші турды 2-орында аяқтады (15 жеңіс және 1 теңдік, 19-раундтан кейін «Порт-Аделаидадан» жартылай ойын қана артта қалды). 20-раундта «Вудвиллге» және 21-раундта «Порт-Аделаидаға» ұтылып, клуб кіші премьерлікке ие бола алмады. «Бульдогтар» 1988 және 1989 жылдары екі финалда да жеңіліске ұшырап, 4-орынды иеленді. Одан кейін ол қайтадан топ-5-тен шығып, 1990 жылы 7-орынды иеленді. Клуб 1972 жылғы алдын ала финалдан бастап 1994 жылғы алғашқы жартылай финалға дейін қатысқан 12 финалдық ойында жеңіліске ұшырады. Нәтижесінде, кіші турлардағы күшті командаларға қарсы кейде бәсекеге қабілетті болғанына қарамастан, 1980 және 90-шы жылдардағы финалдық серияда «Сентралс» тұншығып қалуға бейім команда ретінде танылды (яғни, бұл шынымен маңызды болған кезде ғана жақсы ойнайды).

Финал жеңіс Гуду Брокен (1994) және бірінші ірі финал (1995 және 1996)

Алан Стюарт – «Орталықтың» сәттілігінің артуына ең көп жауапты деп есептелетін тұлға. Стюарт «Булдогс» сапында тек екі лига матчында ғана ойнады және ойыншылық карьерасының қалған бөлігін резервте өткізді; алайда, ол клубта жасөспірімдер бөлімінде де, соңында лига командасында да жаттықтырушы ретінде ең көп құрметке ие болды. 1991 жылы Нил Керлиден команданы қабылдаған Стюарт бірнеше жылдың ішінде клубтың идеологиясын өзгертіп жіберді. 1994 жылы «Орталық» SANFL кубогының финалына (қазір жеке жарыс емес) өтті, бұл олардың тарихындағы алғашқы финалға қатысуы болды, бірақ «Вудвилл Вест Торренс» командасына шамалы есебімен жеңіліп қалды. Содан кейін сол жылы «Орталық» 1994 жылғы бірінші жартылай финалда «Норвуд» командасын 4 ұпаймен жеңіп, «Редлегс» командасынан кейбір финалдық жеңілістерден кейін клубтың 1972 жылғы бірінші жартылай финалда осы команданы жеңгеннен бергі алғашқы жеңісін қамтамасыз етті. 22 маусымдық сәтсіздіктерден кейін финалдық бұйымды бұзғаннан кейін «Орталық» 1995 жылы екінші рет кіші лигада жеңіске жетті (16 жеңіс, 1 тең және 5 жеңіліс), бірақ екінші жартылай финалда «Порт Аделаидадан» 2 ұпаймен жеңіліп қалды (үш тоқсаннан кейін 27 ұпайға қалып қойды). Бірақ келесі аптада «Орталық» алғашқы алдын ала финалда жеңіске жетті, бұл жолы «Норвуд» командасын 24 ұпаймен жеңіп, лига финалына жолдама алды. «Орталық» командасының капитаны Роджер Гирдам жеребе тастап, бірінші тоқсанда дау тудырған желге қарсы соққы беруді таңдады. Анығында, «Орталық» командасы бірінші жартылайда 5 ұпаймен қалып қойды, бірақ екінші жартылайда жеңіліп, 45,786 көрерменнің алдында 13.16 (94) – 6.10 (46) есебімен ұтылды. Алан Стюарт клубты бірден тастап кетті және ирониялық түрде 1997 жылғы маусымда Австралия футбол лигасына қатысуына орай «Порт Аделаида» командасында жұмысқа орналасты. «Сидней Суонс» командасының бұрынғы жұлдызды ойыншысы Стивен Райт (бұрынғы ойыншы Майкл Райттың ағасы) 1996 жылы лиганың жаттықтырушысы болды, ал «Орталық» үшінші рет кіші лигада жеңіске жетті (15 жеңіс, 5 жеңіліс) және алғаш рет 8 жеңілістен кейін финалда «Порт Аделаиданы» жеңді (2-ші жартылай финал 24 ұпаймен), бұл «Орталық» командасының екінші үлкен финалға өтуіне мүмкіндік берді, тағы да «Порт Аделаидамен» кездесті (алдын ала финалда «Норвудты» 4 ұпаймен жеңді). «Орталық» командасы маусымда «Порт Аделаидаға» қарсы 4:0 есебімен жеңіске жеткенімен (Rd2, Rd11, Rd20 және 2-ші жартылай), бұл оларды 1996 жылғы SANFL Grand Final-да фаворит етті, бірақ олар «Порт Магпиес» командасына 11.14 (80) – 6.8 (44) есебімен жеңіліп қалды, бұл матчты 46,120 көрермен тамашалады. 2023 жылғы мәліметтерге сәйкес, бұл «Орталық» командасының қатысқан SANFL матчы үшін рекордтық көрсеткіш және 1990 жылы «Гленелг» командасын 50,589 көрермен тамашалаған кезде 1991 жылғы AFL маусымында «Аделаида Кроуз» құрылғаннан бергі SANFL Grand Final-дағы ең көп көрермен саны болып табылады. 1993 және 1994 жылдары Тасманиядағы «Кларенс» командасының премьер-лигасының жаттықтырушысы болған Стиви Райт 22 жасар жартылай қорғаушы Дэнни Хулмды, 1993 және 1994 жылдардағы «Кларенс» премьер-лигасының құрамына кірген, Тасманияның өкілі (1994–1996) және 1996 жылғы Тасманияның ірі финалында ең жақсы ойыншы атанған ойыншыны 1997 жылы «Орталық» командасына қосылуға шақырды. Дэнни клубтағы алғашқы маусымында «Үздік және әділ» атағын жеңіп алды, Оңтүстік Австралия құрамасына 3 рет (1998–2000) шақырылды, 1999 жылы Оңтүстік Австралияның вице-капитаны және 2000 жылы Оңтүстік Австралияның капитаны болды. Питер Джонас, «Орталық» командасының бұрынғы ойыншысы және 1979 жылы All Australian атанған ойыншы, 1998 жылы жаттықтырушы болып тағайындалды. Джон Платтен мен Скотт Ли бірлескен капитандыққа тағайындалды. «Орталық» командасының 1998 жылғы финалдық кампаниясы «Порт Аделаидаға» жеңіліспен аяқталды. Дэнни Хулм 1999 жылы клуб капитаны болып тағайындалды. 1999 жылғы маусымның соңында «Орталық» командасының финалдық көрсеткіші: 26 матч – 6 жеңіс, 20 жеңіліс.

Үстемдік онжылдығы 12 рет бірінен соң бірі өткен Ұлы финал (20002011)

2000 жылғы маусымнан бастап «Централз» клубы он жылдық үстемдік құрды, бұл үстемдік SANFL тарихында тек 1950 және 1990 жылдардағы «Порт Аделаида» командасымен және 1960 жылдардағы «Стёрт» командасымен ғана теңесе алды. «Централз» 2000-шы жылдардағы SANFL футбол жарысында 9 рет чемпион атанды (2000–2001, 2003–2005, 2007–2010) және 2000 жылдан 2011 жылға дейін барлық ірі финалдарға қатысты. Бұл клуб SANFL-дегі ең бай клуб болды (әсіресе «Порт Аделаиданы» есептемегенде). «Централз» 2000 жылдан 2011 жылға дейін 28 финалдық ойын өткізіп, барлығы 25 жеңіске жетті (оның ішінде 12 рет екінші жартылай финалда жеңіске жетті) және 2002, 2006, 2011 жылғы ірі финалдарда 3 рет жеңіліске ұшырады. 2000 жыл – 100 жылдан астам уақыт бойы әрбір ірі финалда «Порт Аделаида», «Норвуд», «Солтүстік Аделаида» немесе «Стёрт» командаларының бірі қатысты. 2000 жылы екі жаңа команда – «Централ Дистрикт» және «Вудвилл Вест Торренс» ірі финалда кездесіп, «Централз» 22 ұпаймен (8.13–5.9) жеңіске жетіп, алғашқы SANFL чемпиондығын жеңіп алды. Бапкер Питер Йонас SA және VFL/AFL Легендасы Малкольм Блайтпен бірге «Сент-Килда» клубына қосылды, ал тұңғыш чемпиондық капитан Дэниел Хулм жамбас жарақатына байланысты 25 жасында зейнеткерлікке шығып, Лондон қаласында жұмыс тапты. 2001 жылдың 13 наурызында Дэнни Лондонның Сурбитон станциясында жылдам пойыздың соққысына ұшырап, сол жерде қаза тапты. 2001 жылы бұрынғы «Солтүстік Мельбурн» және «Мельбурн» клубының ойыншысы, 32 жастағы Алястер Кларксон бас жаттықтырушы болып тағайындалды, ал Дэниел Хилли капитан болды. «Булдогс» командасы «Бөркіттерге» қарсы өткен матчта «Барк-тур» деп аталған екінші чемпиондық титулын жеңіп алды. []

2002 жыл – «Централз» 18 жеңіс пен 2 жеңіліс көрсеткішімен (екі жеңіліс «Норвудқа» қарсы болды, ол кішігірім раундты 17–3 есебімен 2-ші орында аяқтады) және содан кейін 14 ұпаймен екінші жартылай финалда жеңіске жетіп, «Стёрттен» (бұрынғы көрсеткіштері 38, 50 және 30 ұпай) 4-ші рет жеңіске жетті. Монетаны лақтырғаннан кейін және бірінші тоқсанда желге қарсы соққы бергеннен кейін, ертерек гол соғу мүмкіндігін жіберіп алып, содан кейін Дэмиан Хикс жарақат алған қабырғаларымен кетіп қалғаннан кейін «Централз» ірі финалдағы ең нашар бастамасын жасады, тек 1 ұпай ғана жинады. «Стёрт» екінші тоқсанда «Булдогсты» одан әрі озып кетті, есеп 7.7 (49)–0.1 (1) болды. Таймаудан кейін соққан бірнеше гол есепті жақындатуға көмектеспеді, есеп 2.4 (16)–8.7 (55) болды. «Стёрт» соңғы екі тоқсанда «Централз» командасынан артық ұпай жинады, соңғы есеп 6.9 (45)–13.14 (92) болды, бұл «Булдогс» 1996 жылы «Порт Аделаидаға» ірі финалда жеңілгеннен де жаман жеңіліске ұшырады. 2003 жыл – 2002 жылғы Резервтер Чемпионатының бас жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы Рой Лэрд Алястер Кларксонның 2003 жылдың ақпан айында кеткенінен кейін бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Скотт Ли көмекші және резервтік жаттықтырушы болып тағайындалды. «Булдогс» соңғы 4 жылда үшінші чемпиондық титулын жеңіп алды, ол «Батыс Аделаиданы» жеңген кезде. «Централз» бір маусымда лига, резерв және 19 жасқа дейінгі клубтардың чемпиондық титулын жеңіп алған алғашқы клуб болды. 2004 жыл – «Централздың» 2004 жылғы ірі финалда «Вудвилл Вест Торренске» қарсы 125 ұпаймен жеңісі SANFL финалдық ойындағы ең үлкен жеңіс болды. Болашақ клуб капитаны және 2021 жылғы маусымдағы жаттықтырушы Пол Томас клубтың 5-ші Магарей медалін жеңіп алды. 2005 жыл – «Централздың» 5-ші чемпиондық титулы (және қатарынан 3-ші) 2005 жылғы ірі финалда «Вудвилл Вест Торренске» қарсы 28 ұпаймен 4-ші рет жеңіске жетті. 2006 жыл – Элизабет Овалда шамдар астында түнгі SANFL матчтарының енгізілуі. Бірінші лига матчында шамдар астында «Стёртке» қарсы өткен матчқа 7329 адам қатысты. Сондай-ақ 2006 жылы «Централз» 7-ші рет SANFL ірі финалға қатысып, ең көп рет қатарынан ірі финалға шыққан рекордты теңестірді, сонымен қатар SANFL-дегі жеті рет қатарынан екінші жартылай финалда жеңіске жеткен жаңа рекордты орнатты. 2000 жылдан 2005 жылға дейін «Вудвилл Вест Торренске» қарсы 8 рет финалға шыққаннан кейін «Централз» командасы ірі финалда алғаш рет «Иглзден» жеңілді. 2007 жыл – «Централз» кішігірім раундтағы чемпиондық титулын жеңіп алды, содан кейін 8-ші рет қатарынан ірі финалға шығып, 6-шы чемпиондық титулын жеңіп алды. Сондықтан «Централз» SANFL тарихында 8 рет қатарынан ірі финалға қатысқан жалғыз клуб болды, сондай-ақ 8 рет қатарынан 2-ші жартылай финалда жеңіске жеткен жалғыз SANFL клубы болды. 2007 жылдың 30 маусымында «Централз» «Норвудты» 158 ұпаймен жеңді, бұл «Редлегстің» ең үлкен жеңілісі болды. 2008 жыл – «Централз» осы рекордтық қатарынан ірі финалға қатысуын 9-ға дейін ұзартты, сонымен қатар 9-шы рет қатарынан екінші жартылай финалда жеңіске жетті. Олар AAMI стадионында 34 000-нан астам көрерменнің алдында «Гленелгті» жеңіп, SANFL-дегі бір онжылдықта 7 чемпиондық титулын жеңіп алды. 2009 жыл – «Централз» бұл рекордтарды одан әрі кеңейтіп, 10-шы рет қатарынан екінші жартылай финалда жеңіске жетті, 10-шы рет қатарынан ірі финалға шықты және ірі финалда «Стёртты» жеңіп, 8-ші чемпиондық титулын жеңіп алды. Клубтың бір онжылдықта (2000–2009) 10 ірі финал мен 8 чемпиондық титулы SANFL-дің ұзақ тарихындағы барлық уақыттағы рекорд болып табылады, бұл «Норвудтың» 1880-90 жылдардағы, «Порттың» 1950-ші және 1980-90 жылдардағы және «Стёрттің» 1960 жылдардағы үстемдігін басып өтті. 2010 жыл – «Централ Дистрикт» «Норвудты» 6 ұпаймен жеңіп, 34 000-нан астам адамның алдында төртінші қатарынан чемпиондық титулын жеңіп алды. Ян Каллинан «үздік ойыншы» сыйлығын жеңіп алды, 4 гол соқты, ал егіз ағайындар Крис және Джеймс Гованс «Порт Аделаиданың» Геоф Мотлиінің 9 SANFL чемпиондық медалін жеңіп алды. 2011 жыл – «Централздың» үстемдігі 2011 жылғы SANFL маусымында жалғасты. Олар 20 ойынының 17-сінде жеңіске жетіп, екінші орындағы «Норвудтан» үш ойынмен озып кішігірім раундтағы чемпиондық титулын жеңіп алды, ал капитан Пол Томас «Магарей» медалінің есептеуінде үшінші орынды иеленді, жеңімпаз «Солтүстік Аделаидадан» Джеймс Алланнан 3 дауыс қана артта қалды. Бұл Пол Томас, «Булдогстың» 22-ші турында «Норвудқа» қарсы өткен матчындағы үздік ойыншы деп көптеген адамдар бағалағандықтан, төрешілердің ойынға берген дауысынан ешқандай дауыс алмағанына байланысты дау тудырды (дауыстар 3–2–1 жүйесі бойынша беріледі), өйткені ол матчтың соңғы тоқсанында «Норвудтың» Даррен Пфайферіне жасаған жоғары соққысы үшін есепке алынды. Ақырында Томасқа трибуналға барудың қажеті болмады, өйткені ABC телеарнасынан алынған бейнедәлелді қараған Матчты қарау комитеті оның жауап беруге қатысы жоқ екенін анықтады, бірақ сол кезде дауыстар қатаң түрде бекітілгендіктен, Томас пен CDFC көптеген адамдар оның екінші медалін ұрлап алды деп сенді. Кішігірім раундтағы чемпион атанғаннан кейін «Централз» 25 қыркүйектегі екінші жартылай финалға дейін бір апта демалыс алды. «Булдогс» екінші жартылай финалда «Норвудты» 12.5 (77)–4.9 (33) есебімен жеңіп, SANFL ірі финалдарына қатарынан 12-ші рет, ал 1995 жылдан бері 14-ші рет қатысты. «Централздың» қарсыласы «Вудвилл Вест Торренс» болды, ол «Норвудтан» 61 ұпаймен жеңілгеннен кейін ірі финалға шығу үшін «Норвудты» 44 ұпаймен жеңді. Ірі финалда «Централз» барлық тоқсандарда есептен қалып қойды (соның ішінде 3/4 уақытта 24 ұпаймен қалып қойды) және ойынның соңғы секундтарында соққан бір голдан кейін «Иглзға» қарсы 3 ұпаймен жеңіліске ұшырады. Бұл «Булдогстың» 2000 жылдан бері жеңілген 3-ші ірі финал болды және қатарынан 4 ірі финалда жеңіске жеткен үзіліске соқтырды. 2000 жылдан 2011 жылға дейін «Булдогстың» үстемдігі соншалық, олар SANFL ірі финалына қатысуға лайық болған алғашқы команда болды, тек 2002, 2006 және 2011 жылдар чемпиондық титул жеңбеген жылдар болды. Олардың ірі финалдағы көрсеткіші 9–3 болса да, «Булдогс» бірдей кезеңде екінші жартылай финалда 12–0 рекордты көрсетті. 1964 жылдан 1999 жылға дейінгі кезеңмен салыстырғанда, «Централздың» 2000 жылдан 2011 жылға дейінгі финалдық көрсеткіші: Ойналған 28 – Жеңілген 25, Жеңілген 3 (2002, 2006 және 2011 жылғы ірі финалдар).

Финалға іріктеу жоқ (20182022)

2018 – Соңғы 18 маусымның 17-сінде (2000–2017) және соңғы 25 маусымның 23-інде (1993–2017) финалға іліккеннен кейін, «Орталық» командасы финалға қатыса алмады және 8-орынды алып, 1992 жылдан бергі ең нашар нәтижесін көрсетті. 2019 – Маусым соңында Рой Лэрд 17 маусымдық карьерасын (оның ішінде 7 лига жеңісі) аяқтады. Рой Лэрдтің бас жаттықтырушы лауазымынан кеткеннен кейін клуб 2020-2022 жылдар аралығында соңғы екінші орынға түсіп қалды.

Үй алаңы

Элизабет Овал – 12 Гудман Роуд, Элизабет (X Convenience Oval) (1964 – бүгінгі күнге дейін). Орталық клубының бірінші лигасындағы Элизабет Овалдағы алғашқы ойын 1964 жылғы 11 шілдеде, 12-ші турда «Гленелг» командасына қарсы өтті.

Командалық есептер

Ең жоғары ұпай35.23 (233) v West Torrens, 4-тур, 1988, Элизабет Овал
Ең төменгі ұпай1.6 (12) v Port Adelaide, 17-тур, 1967, Элизабет Овал
Ең үлкен жеңіс көрсеткіші198 ұпай v West Torrens, 4-тур, 1988, Элизабет Овал
Ең үлкен жеңіліс көрсеткіші238 ұпай v Glenelg, 17-тур, 1975, Glenelg Oval
Ең төменгі жеңіс ұпайы6.7 (43) v Woodville West Torrens 4.2 (26), 10-тур, 2023, Элизабет Овал
Ең жоғары жеңіліс ұпайы23.13 (151) v South Adelaide 26.11 (167), 14-тур, 1976, Аделаида Овал

CDFC барлық уақыттағы гол соққышы

ОйыншыГолдарОйындарОрташаЖылдар ойнағанРуди Мандемейкер475 141 3.37 1986 1992Дэвид Сейвелл 380 150 2.53 1969 1974, 1976 1979Дэниел Шелл 344 164 2.10 1998 2010Крис Гованс 332 246 1.35 2000 2012Уилбур Уилсон 331 171 1.94 1974 1986

CDFC Құрметті кеңесі 19591963 (SANFL резервтері)

ЖылПозицияЖаттықтырушыКапитанЕң үздік ойыншы195910Чарли ПайеттДжон ДелоДжон Дело196010Чарли ПайеттД. Гамильтон19613Р. ЭшбиР. Эшби196210Н. БейкерН. Бейкер19638Дж. МаккартиГэри Уиндо

CDFC Құрметті Кеңесі 19642023 (SANFL Лигасы)

ЖылОрынБаптырКапитанЕң үздік ойыншыГол соққандарГолдар196410 К. Ж. Эустис К. Ж. Эустис Колин Статли Кит Джонс 221965 7 К. Ж. Эустис К. Ж. Эустис Гари Виндлоу Мик Дали 471966 9 К. Ж. Эустис К. Ж. Эустис Том Грлжусич Мик Дали 371967 9 К. Ж. Эустис К. Ж. Эустис Кен Эустис Том Грлжусич 331968 8 Деннис Джонс Мик Дали Робин Малхолланд Рик Видович 621969 8 Деннис Джонс Мик Дали Джулиан Свинстед Барри Норсворти 201970 7 Деннис Джонс Тревор Стэнтон Сонни Мори Дэвид Сейвелл 541971 3 Деннис Джонс Энтони Кассерли Фил Хоган Гари Джонс 911972 3 Энтони Кассерли Энтони Кассерли Робин Малхолланд Робин Малхолланд 461973 6 Энтони Кассерли Энтони Кассерли Кевин Джонс Гари Джонс 481974 6 Энтони Кассерли Энтони Кассерли Терри Мур Дэвид Сейвелл 681975 7 Энтони Кассерли У. Кохрейн Барри Норсворти Грэм Рид 631976 6 Гари Виндлоу Лайл Скиннер Барри Норсворти Грэм Рид 691977 10 Гари Виндлоу Лайл Скиннер Питер Бейтейн Гари Джонс 611978 8 Дарил Хикс Дин Моббс Питер Вивиан Макс Джордж 681979 3 Дарил Хикс Дин Моббс Питер Йонас Джон Дакворт 411980 6 Дарил Хикс Дин Моббс Марк Норсворти Марк Норсворти 391981 7 Дарил Хикс Дин Моббс Терри Мур Джон Платтен 511982 5 Дарил Хикс Дин Моббс Питер Криг Грег Эдвардс 1041983 8 Дарил Хикс Дин Моббс Стивен Тригг Питер Бубнер Уилбур Уилсон 451984 4 Кевин Нил Стивен Тригг Джон Платтен Уилбур Уилсон 671985 6 Кевин Нил Бретт Ханнам Джон Платтен Джон Платтен 651986 6 Кевин Нил Рене Ван Доммеле Ричард Казинс Руди Мандамакер 401987 8 Кевин Нил Рене Ван Доммеле Скотт Ли Руди Мандамакер 941988 4 Д. Н. Керли Рене Ван Доммеле Грег Смит Руди Мандамакер 611989 4 Д. Н. Керли Питер Криг Гилберт МакАдам Руди Мандамакер 931990 7 Д. Н. Керли Питер Криг Скотт Ли Руди Мандамакер 521991 8 Алан Стюарт Грег Смит Энтони Ингерсон Руди Мандамакер 461992 8 Алан Стюарт Грег Смит Роджер Гирдам Тони Линн Роберт Хэндли 401993 5 Алан Стюарт Роджер Гирдам Крейг Поттер Грант Коффи 561994 3 Алан Стюарт Роджер Гирдам Рик Макгоуэн Адам Ричардсон 821995 2 Алан Стюарт Роджер Гирдам Майкл Уэйкелин Грант Коффи 521996 2 Стивен Райт Роджер Гирдам Рик Макгоуэн Марк Конвей 571997 3 Стивен Райт Роджер Гирдам Даниэль Халм Джаррод Коттон 381998 5 Питер Йонас Скотт Ли Джон Платтен Стивен Швердт Марк Джонс 261999 7 Питер Йонас Даниэль Халм Марко Белло Скотт Ли 352000 1 Питер Йонас Даниэль Халм Хит Хопвуд Сэм МакАрдел 652001 1 Аластер Кларксон Даниэль Хилли Хит Хопвуд Боуэн Локвуд 372002 2 Аластер Кларксон Даниэль Хилли Саймон Арнотт Даниэль Стивенс 402003 1 Рой Лэрд Даниэль Хилли Джеймс Гоуэнс Крис Гоуэнс 412004 1 Рой Лэрд Даниэль Хилли Пол Томас Даниэль Шелль 742005 1 Рой Лэрд Даниэль Хилли Марко Белло Даниэль Шелль 812006 2 Рой Лэрд Натан Стейнбернер Мэттью Слейд Даниэль Шелль 542007 1 Рой Лэрд Пол Томас Иан Каллинан Иан Каллинан 592008 1 Рой Лэрд Пол Томас Чад О’Салливан Чад О’Салливан 362009 1 Рой Лэрд Пол Томас Пол Томас Эдди Сансбери 352010 1 Рой Лэрд Пол Томас Иан Каллинан Иан Каллинан 392011 2 Рой Лэрд Пол Томас Эдди Сансбери Даниэль Хавелберг 512012 4 Рой Лэрд Пол Томас Брэд Саймс Брэд Саймс Джастин Харди 592013 5 Рой Лэрд Пол Томас Брэйден О’Хара Джастин Харди 352014 7 Рой Лэрд Пол Томас Джаррод Шиллер Брайс Ретцлафф 402015 3 Рой Лэрд Пол Томас Трэвис Шиллер Кейлеб Эдмид 302016 5 Рой Лэрд Трент Гудрем Крис Янсен Джастин Хоскин 292017 4 Рой Лэрд Трент Гудрем Ник Холман Джон Бутчер 362018 8 Рой Лэрд Трент Гудрем Трэвис Шиллер Джон Бутчер 312019 8 Рой Лэрд Трент Гудрем Джаррод Шиллер Трой Мензел 332020 7 Джефф Эндрюс Люк Хабель Джеймс Бойд Джастин Хоскин 222021 9 Пол Томас Люк Хабель Джаррод Шиллер Джаррод Шиллер Эйден Грейс 332022 9 Пол Томас Джаррод Шиллер Трэвис Шиллер Кайл Пресбери Эйден Грейс 272023 4 Пол Томас Джаррод Шиллер Гарри Грант Эйден Грейс 28

2001 жылғы Орталық округтік премьерлік командасы

2001 – Орталық аудан 10.11 (71) Вудвилл Батыс Торренс командасын 4.8 (32) есебімен жеңді – Көрермендер саны: 26,378

SANFL-тің ірі финалдық жеңілістері

1995 SANFL Grand Final – Орталық округ 6.10 (46) – 13.16 (94) – Көрермендер: 45,786
1996 SANFL Grand Final – Орталық округ 6.8 (44) – 11.14 (80) – Көрермендер: 46,120
2002 SANFL Grand Final – Орталық округ 6.9 (45) – Sturt 13.14 (92) – Көрермендер: 35,187
2006 SANFL Grand Final – Орталық округ 7.3 (45) – Woodville West Torrens 17.19 (121) – Көрермендер: 25,130
2011 SANFL Grand Final – Орталық округ 11.12 (78) – Woodville West Torrens 12.9 (81) – Көрермендер: 25,234