Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Лорд Хоу ошағы (Hypotaenidia sylvestris), сондай-ақ Лорд Хоу аралы ошағы немесе Лорд Хоу (Арал) рельсі деп те аталады, рельдер тұқымдасының (Rallidae) ұша алмайтын құсы. Ол Австралия жағалауындағы Лорд Хоу аралына ендемик. Қазіргі уақытта IUCN оны жойылу қаупі төніп тұрған түрлер тізіміне енгізген.
The Lord Howe woodhen (Hypotaenidia sylvestris) also known as the Lord Howe Island woodhen or Lord Howe (Island) rail, is a flightless bird of the rail family, (Rallidae). It is endemic to Lord Howe Island off the Australian coast. It is currently classified as endangered by the IUCN.
Сипаттама
Лорд Хоу орманшығы – қысқа құйрығы және төмен қарай иілген мүсілі бар, кішкентай зәйтүн түсті құс. Қанаттары қоңыр, қара жолақты. Көздерінің қабыршасы қызыл.
The Lord Howe woodhen is a small olive brown bird, with a short tail and a downcurved bill. Wings are chestnut with darker bars. The eyes have a red iris.
Экология
Бұл түр субтропикалық ормандарда тіршілік етеді, жер құрттарымен, шаяндармен, жемістермен қоректенеді және кейде қанағаттар мен құлқатардың жұмыртқаларын жейді.
The species lives in sub tropical forests, feeding on earthworms, crustaceans, fruit, and occasionally taking the eggs of shearwaters and petrels.
Төмендеу және қалпына келтіру
1788 жылы зерттеушілер Лорд-Хоу аралын алғаш рет ашқанда, олар құстардың 15 түрін анықтады, соның ішінде сол кезде көптеп кездесетін орман құсы да бар еді. Ұша алмайтын, жанында жүретін және ешқашан аң ауланбағандықтан, олар аралға келген теңізшілер мен аралдың алғашқы тұрғындары үшін оңай қолжетімді тағам көзіне айналды. 1834 жылы аралға қоныс аударушылар келгеннен кейін, осы 15 түрдің тоғызы жойылып кетті. Орман құсының саны 1970 жылдардың соңына дейін азайды, сондағы сараптамалар популяцияның 30 құсқа дейін төмендегенін көрсетті, олар аралдың екі тауы – Говер және Лидгбирд тауларының қатал, кіруі қиын биік аймақтарында қалды. Төмендеудің себебін анықтау үшін жан-жақты зерттеу жүргізілді, ол ақырында жабайы шошқалардың әкелінуіне байланысты екені анықталды. Шошқалардың және басқа да зиянды жануарлардың (ешкілердің) жойылуы, сондай-ақ 1980 жылдың мамырында басталған ex situ қорғау бағдарламасы (қамауда өсіру) (алғашқы жұмыртқа 1980 жылдың маусымында салынды) Лорд-Хоу орман құсының санын қалпына келтіруге мүмкіндік берді. Қамауда өсіру бағдарламасы Ұлттық парктері мен жабайы табиғатты қорғау қорынан түскен 150 000 АҚШ долларымен қаржыландырылды, ол кешенді салуға және осы жобаға қатысқан ғалымдарды жұмысқа алуға жұмсалды. 2007–2008 жылдары аралда шамамен 250 құс болды, бұл осы аймақ үшін оптималды популяция саны болуы мүмкін. Лорд-Хоу орман құсына қатысты қауіптерді талдау және оған қол жеткізілген шешім, табиғатты қорғау биологиясының үлгісі ретінде қарастырылады. Аралдағы құлдыраудың бірнеше себебі анықталды, әкелінген егеуқұйрықтардан бастап Тасманияның қара маскалы сұрғыл құсына дейін. Алайда, түрді жойылудан тек шошқаларды жою ғана сақтап қалар еді, себебін және шешімін уақтылы анықтау бағдарламаның сәттілігі үшін маңызды болды. Орман құсымен жұмыстың табысты аяқталуынан кейін, Лорд-Хоу аралында басқа да эндемикалық түрлерді қалпына келтіру жөніндегі жұмыстар жалғасты, соның ішінде Лорд-Хоу зығыр құрлы ащысы (Placostylus bivaricosus) және Лорд-Хоу керуауы (Strepera graculina crissalis) түрлері.
When explorers first discovered Lord Howe Island in 1788, they identified 15 bird species including the then common woodhen. Being flightless, curious, and having never been hunted, they became a readily available source of food for visiting sailors and the island's early human population. Since its discovery and the arrival of settlers on the island in 1834, nine of these 15 species became extinct. The woodhen declined in numbers until the late 1970s, when surveys showed that the population had dropped to less than 30 birds, confined to the difficult to access summit regions of the island's two mountains, Mount Gower and Mount Lidgbird. A comprehensive study was carried out to determine the cause of the decline, which was eventually attributed to the introduction of feral pigs. The elimination of the pigs and other disruptive animals (goats), plus a programme of ex situ conservation (captive breeding) which commenced in May 1980 (the first egg was laid in June 1980), allowed the Lord Howe woodhen to recover its numbers. The captive breeding program was funded with $150,000 from the Foundation for National Parks & Wildlife, which was spent to construct the compound and to employ scientists involved in this project. In 2007–2008 there were about 250 birds on the island, which may be the optimal population size for this area. The analysis of the threats to the Lord Howe woodhen, and the implemented solution, is considered a model for conservation biology. A number of possible causes of the decline were identified on the island, from introduced rats to Tasmanian masked owls. However, only the elimination of the pigs would have saved the species from extinction, and identifying the cause and solution in a timely manner was crucial to the success of the programme. Following success with the woodhen, there have been recovery efforts for other endemic species on Lord Howe Island, including the Lord Howe flax snail (Placostylus bivaricosus) and the Lord Howe currawong (Strepera graculina crissalis).
Гилберт рельсі
Гарвардта алкогольде сақталған тері түріндегі жалғыз данадан ғана белгілі рельс, бастапқыда Гилберт аралдарының бірінен жиналған деп есептелді және Гилберт рельсі, Gallirallus conditicius (Peters & Griscom, 1928) деп аталды. Дегенмен, бұл голотипке жатқызылған арал төмен, тасты және құмды, рельс үшін қолайлы ортасы жоқ. Қазіргі кезде мұрағаттық қателікке байланысты, дана дұрыс коллекцияға жатқызылмаған, ал ол шын мәнінде лорд Хоу Вудхенінің жас әйел жемісі болып шықты. Ол бұл түрден тек қана ақшыл басы, мойны және ішкі жағымен, сондай-ақ қоңыр басымен ғана ерекшеленеді, бірақ ұзақ уақыт алкогольде сақталу түсін өзгерте алған болуы мүмкін. Бұл дана алғашқыда табылған арал Лорд-Хоу аралынан 4500 км қашықтықта жатыр, сондықтан морфологиялық айырмашылықтарсыз екі ұшпайтын рельстің жеке дамуы ықтимал емес.
A rail, known only from a single specimen in the form of an alcohol preserved skin at Harvard, was originally believed to have been collected on one of the Gilbert Islands and named as the Gilbert rail, Gallirallus conditicius (Peters & Griscom, 1928). However, the island attributed to this holotype is low, rocky and sandy, and has no habitat suitable for a rail. It now appears that a curatorial error led to the specimen being labeled to the wrong collection, and the specimen is actually an immature female Lord Howe woodhen. It differs from that species only in a paler crown, throat and underparts, and browner head, but long immersion in alcohol could have changed the colour. The island to which the specimen was originally attributed is 4,500 km from Lord Howe Island, and it appears improbable that two flightless rails could evolve separately with no morphological differences.