Жануарлардағы бос байланыстырғыш тіні – құрамында жұқа коллаген талшықтары бар ұлпа. Тамырлар арқылы оттегі, қоректік заттар тасымалдауға, метаболизм қалдықтарын шығаруға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жануарлардағы дәнекер тінінің түрі
Type of connective tissue in animals
Босаң дәнекер тіні, сондай-ақ ареолалық тін деп аталады, – жұқа және салыстырмалы түрде сирек кездесетін коллаген талшықтары бар жасушалық дәнекер тін. Олардың жартылай сұйық матрицасы бар, және талшықтардан гөрі көбірек көлемді негізгі зат алады. Оның тұтқырлығы гель тәрізді болып келеді және капиллярлар арқылы оттегі мен қоректік заттардың таралуында, сондай-ақ көмірқышқыл газы мен метаболизм қалдықтарының тамырларға кері таралуында маңызды рөл атқарады. Сонымен қатар, босаң дәнекер тіні негізінен дене бетін жабатын және дене ішкі беттерін астарлайтын эпителийдің астында орналасқан. Ол бездердің эпителийімен де байланысты және ең кішкентай қан тамырларын қоршап тұрады. Осылайша, бұл тін – эпителий бетін бұзған бактериялар сияқты патогендік агенттердің иммундық жүйенің жасушаларымен күресіп, жойылатын бастапқы орны. Бұрын ареолалық тін, майлы тін және ретикулярлық тін босаң дәнекер тінінің кіші топтары ретінде қарастырылған. Алайда, қазір олар босаң дәнекер тінінің кіші топтары болып есептелмейді. Босаң дәнекер тіні – нақты дәнекер тінінің кіші тобы. Сонымен қатар, ареолалық тін босаң дәнекер тінімен бірдей, майлы тін – мамандықтанған дәнекер тінінің кіші тобы, ал ретикулярлық тін – ретикулярлық талшықтар мен ретикулярлық жасушалардың бірге гемопоэтикалық тіннің (әсіресе қызыл сүйек майы) және лимфалық тін мүшелерінің (лимфа түйіндері мен көкбауыр, бірақ тимус емес) стромасын құрайтын кезде пайда болады. Бұл – босаң ұйымдасқан талшықтар, көптеген қан тамырлары және интерстициалдық сұйықтықпен толтырылған кең кеңістіктерден тұрады. Көптеген жақын орналасқан эпителийлік тіндер (қан тамырлары жоқ) ареолалық тіннің интерстициалдық сұйықтығынан қоректік заттар алады; көптеген дене орналасуларында ламина проприа ареолалық болып табылады. Оның талшықтары кездейсоқ бағытта жүреді және көбінесе коллагенді, бірақ эластикалық және ретикулярлық талшықтар да бар. Ареолалық тіннің сыртқы түрі өте өзгермелі. Көптеген серозды мембраналарда ол коллагенді және эластикалық талшықтардың бос орналасуы, әртүрлі типтегі шашыраңқы жасушалар, көп мөлшердегі негізгі зат және көптеген қан тамырлары түрінде көрінеді. Тері мен шырышты қабықта ол тығыз және кейде тығыз емес дәнекер тінінен ажырату қиын.
Loose connective tissue, also known as areolar tissue, is a cellular connective tissue with thin and relatively sparse collagen fibers. They have a semi fluid matrix with lesser proportions of fibers. Its ground substance occupies more volume than the fibers do. It has a viscous to gel like consistency and plays an important role in the diffusion of oxygen and nutrients from the capillaries that course through this connective tissue as well as in the diffusion of carbon dioxide and metabolic wastes back to the vessels. Moreover, loose connective tissue is primarily located beneath the epithelia that cover the body surfaces and line the internal surfaces of the body. It is also associated with the epithelium of glands and surrounds the smallest blood vessels. This tissue is thus the initial site where pathogenic agents, such as bacteria that have breached an epithelial surface, are challenged and destroyed by cells of the immune system. In the past, the designations areolar tissue, adipose tissue, and reticular tissue have been listed as subsets of loose connective tissue. However, they are no longer considered subsets of loose connective tissue. Loose connective tissue is a subset of connective tissue proper. Furthermore, areolar tissue is the same as loose connective tissue, adipose tissue is a subset of specialized connective tissue, and reticular tissue is the presence of reticular fibers and reticular cells together forming the stroma of hemopoietic tissue (specifically the red bone marrow) and lymphatic tissue organs (lymph nodes and spleen but not the thymus). loosely organized fibers, abundant blood vessels, and significant empty space filled with interstitial fluid. Many adjacent epithelial tissues (which are avascular) get their nutrients from the interstitial fluid of areolar tissue; the lamina propria is areolar in many body locations. Its fibers run in random directions and are mostly collagenous, but elastic and reticular fibers are also present. Areolar tissue is highly variable in appearance. In many serous membranes, it appears as a loose arrangement of collagenous and elastic fibers, scattered cells of various types; abundant ground substance; numerous blood vessels. In the skin and mucous membranes, it is more compact and sometimes difficult to distinguish from dense irregular connective tissue.
Функция
Ареолалық дәнекер тіні мүшелерді орнында ұстап, эпителийлік тінді басқа төмендегі тіндерге бекітеді. Сонымен қатар, ол қоршаған тіндер үшін су мен тұздар қоры ретінде қызмет етеді. Көптеген жасушалар дерлік қоректік заттарды ареолалық дәнекер тінінен алады және өздерінің қалдықтарын соған шығарады.
Areolar connective tissue holds organs in place and attaches epithelial tissue to other underlying tissues. It also serves as a reservoir of water and salts for surrounding tissues. Almost all cells obtain their nutrients from and release their wastes into areolar connective tissue.
Клиникалық маңызы
Бос байланыстық тіні көп органдарда (мысалы, қабақтарда) ісіну жиі кездеседі, бұл бүйрек жетіспеушілігін немесе нефротикалық синдромды көрсетеді. Сондықтан, периорбитальды ісіну – ауыр бүйрек ауруының маңызды белгілерінің бірі.
Organs that are rich in loose connective tissue (such as the eyelids) are usually sites that undergo oedema, indicating kidney failure or nephrotic syndrome. Therefore, periorbital swelling is one characteristic finding in severe kidney disease.